932 resultaten.
Een ooit beleefd festijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
221 herkenning
kunnen zijn
of worden
als de glimp van
haar vurig oplicht
in warme omhelzing
of wordt het
een uiterst snel
verdwijnen uit een
ooit beleefd festijn
waarbij ondeugd
meekeek en deelde
omdat vergeten
in samen beleven
een goed excuus leek
daar waar
zachte avonden
spiegelend drijven
op het stille water
kleuren roze beloften…
Het ritme van de aarde
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
545 Boom wacht op de wind
lucht kleurt in voorbijgaan blauw
de aarde luistert
Hoe geruststellend het
is de adem van de aarde te voelen
stijgen, haar toon onder mijn voeten als belofte
dat alles wat leeft gedragen wordt in een bedding van vertrouwen.…
Sceptisch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
365 Terwijl hun woorden roesten
en hun beloften in as vallen.…
Waar schaduwen lichter worden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
355 In de wind ligt zachtheid, een belofte van goud achter wolken.
Ik zie hoe de sneeuw-
klokjes de stilte doorbreken, hun
witte kelken vangen de eerste stralen. Ze hoeven
niet te schreeuwen om gezien te worden; hun kracht ligt in hun zijn.
Het licht wordt opnieuw
geboren aan de randen van de dag, mijn
innerlijk kompas richt zich.…
Kippenvel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
233 Kippenvel trof mij
toen ik de hoogten aanraakte met mijn blik
De lucht lag open als een belofte,
maar onder mijn voeten
spande de diepte haar stille mond
Mijn huid wist het eerder dan mijn denken
De afgrond schoof langs mijn wimpers,
zelfs door de verf heen,
alsof niets zich laat verhullen
wanneer het vallen dichtbij komt
Er werd standvastigheid…
dag lieve dochter
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
912 idealen
ik breng ze
stil
aan de ander
in doen en laten
alsnog
dag lieve
dag lieve dochter
dag lieve mijn
te kort waren we samen
elkaar na
héél dichtbij sóms
- de gouden momenten -
op afstand vaker
- helaas -
weet ik nú
jouw kracht
jouw schoonheid
nog niet tot volle wasdom gekomen
maar toch
betekenisvol al
en zwanger van belofte…
de Voorjaarsfarce
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
485 de lastenverlichting die blijft nog even uit
hoewel werken zou lonen, beloofden zij luid
een akkoord vol beloften, vers van de pers
is zo verworden tot een koude douche
Heinen, de minister met begrotingszin
zag zijn eigen partij lastig spinnen
de VVD, ooit een steunpilaar en trots
voerde oppositie, trots en knots!…
Pandemie
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
581 We zijn half februari gepasseerd
maar het lijkt
alsof de lente is
begonnen
Ik loop door de kamers de zon in de ruiten
lokt mij naar buiten
uit mijn
afgesloten beschermde gebied
Een horde mensen
voor het plein
staan in een lange rij te wachten
Om een ijsje te kopen
horentjes en wafels met slagroom
binnen kopen
en buiten…
Vertrouwen
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.636 Al beperkt je eigen kleinheid
dikwijls je geloofsterrein,
waag het maar met de belofte
dat Hij er voor jou zal zijn.…
donderavond
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
2.611 de hemel loenst naar mij
in het grauwe groen van
midden juli half de avond
bedrukt ze mijn gemoed
met een amalgaam aan beloften
zwoele nachten, frisse regens
donderende onweders of
de valsheid van de vlucht
naar nog een dagje later
in mijn houten stoel zit een man
hij rookt en kijkt om zich heen
of er wat te zien zou zijn
terwijl binnen…
De Berg van Liefde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.283 Met mijn geest al in de wolken
die d'majestueuze berg omgeven,
weet ik mij genereus geholpen
door de beloften van het leven
die mijn liefde vleugels geven.
Liefste schat vertrouw op mij
en op onze hechte liefdesband;
wijk geen stonde van mijn zij.
Houd je met mij stand, in het
zicht van de steile bergwand?…
Bevel is bevel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
947 De belofte van een Duizendjarig Rijk.
Elke neezegger krijgt de zweep.
Ik sta stil, adem diep, en kijk.
Dan plots een luide “Legt an!” van hun luitenant.
Het hele peloton slingert het wapen van de schouder en legt het geweer aan.
Dan worden er schoten gelost, onbegrijpelijk voor mijn verstand.
Ik kan niets doen en blijf stokstijf staan.…
Zwerver en elven
gedicht
3.1 met 7 stemmen
7.309 - Van verbroken beloften
Blijven wij buit
- Niets, niets is op de
Wegen vooruit.…
Als melancholie weelderig bloeit
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
656 Nu de dagen korten
en de pijn eenzame uren lengt
verlang ik weer naar je ommurende warmte
stralend als een nieuwe belofte
En weet je, wanneer de ouderdom
over zijn verleden verhaalt in nieuwe gebreken
heeft het sacrale ochtendlicht de charme
van weelderig bloeiende melancholie
gedrapeerd op de cadans van een onpeilbaar leven
waar ik slapend…
De ware blues,
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
937 Waar elke boom z’n wortels
nestelt in de rijpe grond, dringt
het mos zich op, gestaag sluipt
de herfst op lome voeten rond,
de wingerd dwingt het rossig blad
te vallen waar ik dacht te rusten
onder de humus van beloften en in
het eikenbrons van je woordenschat,
gevat in een tot ziens, een laatste groet.…
Voor morgen en overmorgen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
910 Ook nu worden ieder ogenblik weer kinderen geboren:
beloften voor toekomst en volheid van leven, al is ook
dit begrensd in tijd en ruimte. Vergankelijkheid is immers
niet enkel noodlot maar kans en uitdaging, oproep.…
lente groet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 het zingen van vogels in de morgen
het is elke keer een wonder hoe de natuur
zijn gang gaat, belofte van een nieuw
begin.…
Eerste vraag
gedicht
3.6 met 7 stemmen
5.187 ' Tot ik met
een schrik dacht: wie weet is het geen vraag
van nu, maar een van toen en daar, de eerste
uit haar catechismus, die met de belofte
van een hemel, en antwoordde: 'Om God
te dienen en daardoor hier en hiernamaals
gelukkig te zijn.' Ze keek me er niet eens
bij aan: 'Dat jij nog gelooft in dat gezemel'.
----------------…
De laatste wintertijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
525 Hé, een windstilte vol belofte bij de zonnewende!
Ja, de wereld zal al snel herboren worden
als een vroege lente. Men wil vrede, nú, geen ellende.
Schoon zijn weldra rivieren, bergen en fjorden.
Daarom ben ik dol op moeder aarde,
mijn hartje zoekt het hare, een grotere vont.…
Ode aan Domino ofzo.
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
922 Hij heeft in zijn bruine trouwe gouden regenbogen ogen
Rijkelijke belofte van knettergekke botjes aan de bomen
Even genoeg van sofa maf geknuf en tv, weer die wilde rozen
Bewondering ook verwondering, zo verwaarloosde tuin puur natuur ongeschonden
Schreden voorwaarts, echt nooit verwacht, tout court
Heden een grenzeloze empathie, uitgroeiend…
Adventus est
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
569 Blijf me tenminste aanhoren:
de Belofte is komende!
Het verleden voltooit. Het heden ontknoopt --
Volhard Waarom het allemaal is begonnen.…
Alleen jij speelt met mijn huid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
430 de belofte van jouw handen brengen
blijdschap in mijn bestaan; brengen
van buiten terug naar binnen wat warmte
waarop ik verder zal kunnen gaan.…
Irene
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Het grijzig zicht dat zwaar hing
als een blokkade voor inspiratie
transformeerde in belofte.
Het thema 'muziek' vloeide halleluja als vanzelf
en vervolgens snuffelden wij in kunst.
Wij waren niet wars van bevallig naakt.
Vanuit Matisse of Mondriaan als bron
klotste een woordelijk stroompje.…
gouden gift - van harte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
605 als de zon vanavond ondergaat
kent ook deze dag weer belofte
dat er morgen een nieuwe komt
vergeet daarom nooit de dagen
dat morgen nog onvatbaar was
waarin uren traag voorbijkropen
omdat de toekomst zich sluierde
met de wikkels van onzekerheid
ook op de jaardag van jouw leven
krijgt morgen zo nieuwe betekenis
meer nog dan een duiding van…
Geen Heilige, Geen Demon
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
465 Ik was belofte.
Ze noemden me puur,
een wachter,
een fluistering tussen hemel en hartslag.
Tot ik vragen begon te stellen.
Tot ik mijn eigen vuur
niet langer onderdrukte.
Tot ik zag
dat gehoorzaamheid ook een kooi kan zijn.
En ik viel.
Niet zacht,
niet sierlijk,
maar als steen door glas.…
Protocol: vriend of vijand?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Een woord als een routekaart
vol belofte van orde,
een bakensysteem in chaos,
structuur in wanhoop—
veilig klinkt het,
maar soms wordt het een tunnel
zonder einde,
waar je alleen nog
loopt op automatische piloot.
Toch, als het samen gemaakt wordt,
kan een protocol fluisteren:
“Hier is houvast.”…
Wanneer natuur zich terugtrekt
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
610 Het licht aan de horizon is
een dunne, oranje belofte die snel wordt
ingeslikt door de dag. De bomen staan als in een
groepsstilte, hun takken houden de koude wind zachtjes tegen.
Ik voel de resonantie van
hun serene aanwezigheid die door hun
hout snijdt.…
Tezamen met herders en engelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
437 Daar vinden wij de moeder en haar kind
ons vele eeuwen reeds belooft
het heilig teken dat God ons bemint
Zijn belofte aan ieder mens die steeds heeft gelooft.
Laat ons knielen bij die kribbe neer
bij het Kind dat ons eens bevrijden zal
want Hij is de Zoon van God, onze Heer,
onze Koning nu geboren in deze stal.…
Stille tuin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
359 Een rode roos
ontluikt, rijk
aan vergeten beloften –
haar scherpe doornen
delen de diepe
prijs van passie.
Bijen brommen
traag hun blijvend,
oud refrein terwijl
dauwdruppels dansen
delicaat op teer,
groen blad. Hier
heerst geen haast,
geen harde stem
die stoort – slechts
zacht gefluister
van de slapende
aarde.…
In het Oog van de Storm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
369 Ik weet dat dit oog zal verdwijnen,
dat de stilte geen belofte is.
Spoedig zal ik de chaos
weer onder ogen moeten komen,
wanneer de storm terugkeert
om alles wat stil was
opnieuw in beweging te brengen.…