1075 resultaten.
Vereenzaamd
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.442 gekust
Een ranzig broodje kaas
Dat door niemand wordt gegeten
Een oude zwerfhond
Die door iedereen is gebeten
Een boterhammenkorst
Zwaar beschimmeld in een zak
Een verzopen schaatser
Ooit wanhopig zoekend naar zijn wak
Een afgedankte pop
Door kinderen verlaten
Een demente oude man
Die in zichzelf zit te praten
Een vermiste kat
Op de bodem…
En laat ons zwijgen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
537 Daar fluistert de wind heel zacht
Waar onbegrip droeft
en neersabelt in harde woorden
daar zwijgt slechts de stilte in het goud
Zachte stroom van liefde kabbelt
in duizenden waterdruppels
als regen op dorre bodem
Dorstig drinkt moeder Aarde
kwistig ontkiemen zaadjes
en ontluiken bloemen in de mooiste kleuren
Groene struiken
wuivende…
Bloot en onbedekt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
670 de sloten horen vallen
de klik is nieuw
de deur sluit alles uit
je woonde zomaar ergens
je trok de muren aan
een jas die altijd paste
waarheen je ook kon gaan
die jas is nu kapot
de kou dringt door de gaten
je voelt je bloot en onbedekt
er zijn geen andere maten
de koffer is maar half vol
je kleding blijft hetzelfde
de dubbele bodem…
profiel
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
594 leven
misschien ook niet
misschien zal ik het verzonnen deel
van uw waarheid worden, gelijk een vloot
van vlinders aan een denkbeeldige hemel
of een losse lijn
in een langere gedachte waar geschrei weerklinkt
om het loodbloedend vertrek
tussen dag en nacht, de leegte
langs de lettergrepen waarin zwarte vlakken groeien
tot op de bodem…
Passaatwind
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
516 in mijn houten kop
Je vader in het verre Java
zorgt vergeefs voor een klein meisje
in een armoedig huis
Hij ligt niet in diepe coma
de ware reden voor jouw reisje
ligt bij een houten kruis
De tranen om je dode kind
spoelen diepe glans
uit een dunne laag vernis
In pirouette slaat jouw passaatwind
- als terminale regendans -
de bodem…
Helse compositie
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
613 en spuugt withete taal
Arthimeo, Arthimeo, laat ons gaan
Beëlzebub is een duivel uit de cirkel
van het dolgedraaide graan
weer zal hij onzichtbaar landen
het vuur van valse tongen likken
en laaiend zijn teken branden
Arthimeo, Arthimeo, laat ons gaan
Beëlzebub is een duivel uit de cirkel
van het zwartgeblakerd graan
kom laat ons de bodem…
Het dichtershemd
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
664 Vanochtend lokte de herfstlucht me naar buiten
waardoor ik ijlings in mijn warme mantel schoot
de sleutel greep om de voordeur af te sluiten
voor ik het pad koos naar de oever van de sloot
om daar te staren naar vervagend morgenrood
dat mijn wanhoop in zijn kwijnen leek te uiten
gelijkertijd me het besef van schoonheid bood
als bodem waaruit…
Bange kinderen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
630 (voor Mirjam)
We zijn allebeide bange kinderen en dat
niet alleen, maar bovenal verdrietig
tot op de bodems van onze zielen.
We lijken zielsveel op elkaar en misschien
dat we daarom elkaar niet kunnen genaken,
magnetisme zeg maar, het tegendeel daarvan.…
zondagsgedicht
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.409 EVEN EEN ZONDAGGEDICHT VAN FOPJAKJE
Op de bodem van mijn bestaan
vond ik na de psychose
mijn moeder, mijn geloof en mijzelf
ik zal nooit meer op eigen benen staan
maar ik vond daarin de kracht om door te gaan
en ach als je in de hel bent geweest
is de aarde een paradijs en de hemel heel dichtbij
als je zover van huis bent geweest in je eigen…
Bespiegeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 De rotsen van de bodem hangen boven onze hoofden.
We scheuren ons los.
We keren terug naar het licht.…
Grondwater en nog wat
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
596 Was door de bodem
Gezakt - voelde de
Grond onder mijn voeten
Niet meer en verdween
In het ondergrondse duister
Waar alleen de pieren nog
Van alles kunnen zien, en in
De diepte van het donkerste duister
Zakte ik langzaam weg toen ik
Merkte dat er ook hier geen leven
Meer was - inmiddels was ook de
Aarden tunnel met het grondwater…
Hagel slag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
432 Er werd goddank geen ene gans gedood,
het jagersresultaat was uiterst mager:
het schot ging door de bodem van zijn boot
die zonk, te samen met de zondagsjager.…
Te druk
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
755 een veilige haven
Ik moet naar een veilige plek
Breng me waar ik in mezelf kan kruipen
Ik word knettergek
Ik wou dat ik een slak was
Met een huisje op mijn rug
Een plek om altijd in te kruipen
In mijn eigen thuis terug
Mijn thuis is overal en nergens
Mijn lijf in het Noordense ijs
Mijn hart in het Zuidense water
En mijn ziel
Op de bodem…
Wie redt de Grieken?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
643 Geen genade in de Europese Unie
Voor een lid dat niet langer in kan staan
Voor een schuldsanering boven op een crisis,
Die de bodem wegslaat onder
Een verantwoord menselijk bestaan.
Wie redt de Grieken,
Als het de Europese geldschieters niet zijn?
Crisissen kan men bezweren
Als de goede wil regeert.…
Vibratie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
513 soms is de diepte
zo ver en leeg
dat woorden weerkaatsen
op de bodem van de ziel
al staan duizenden op wacht
er is er niet een
die zich in het zwart
kan verplaatsen
dat zijn die momenten
in een dode lente
en de winter deuren sluit,
bruggen lijken opgehaald
ook oren verzwijgen dan
haast ieder uiterlijk geluid
toch verzachten klanken…
Boot vluchtelingen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
599 Ze waren uitverkocht en lagen als steile
doden op de levende have van het schip, drenkelingen
die het nog niet weten, voer voor de vissen, mest
voor de bodem van de zee
namen die vertekend op het dek liggen te verbleken
met ogen waarin de aarde niet bestaat, de geur van
een manke diesel markeert het spoor waar ze de wind
hadden geraapt uit…
Zee en zand (2)
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
805 lang geleden dat ik jou heb gevoeld
Mijn geliefde zand
dat mij doet aarden
natte klei tussen mijn tenen
vaste grond
verwarmend poeder
dat het harde eelt
op mijn hart
verzacht
Te lang gedacht dat ik jullie niet meer zou zien
Mijn vrienden
zeester en schelpen
krabben en wier
die mij begroeten
na een lange reis
van een donkere bodem…
leven als een sinusoïde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 het dal aankomt zie je de toppen
van je tocht al opdoemen mistige schemer en al
als je kunt kiezen tussen het imposante himalaya gebergte
sta me toe liever dan de heuveltjes van mijn vrouw
de functie van het op en neer is te kiezen naar believen
je trekt een lijn en wil het dan ook tot het einde trekken
niet de hoogte noch het dalen eerder de bodem…
spiegel met zwaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 zo schamper kan men zijn
licht van bestaan
in twee ijle lijnen
zoals
spiegel met zwaan
maar het verstand
kan trekken zoals lood
aan een vislijn zwaar
buit halend van de bodem
bezwaard bloot te staan
spiegel met zwaan en brood
de maan en nog meer lasten
drukkend tot zelfs ademnood
het ijle breekt in het kluwen
van dwingende lijnen…
Vossen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
528 Vossen snellen zich over de besneeuwde velden
het vliedende landschap zuigt zich onder de buiken
de vossen zijn slijpende slijpen hun oren
spits wrijven de ogen wrijven de streek
in de ogen
straks zal er het bloed zijn, bloed dat kuilen maakt
tot de bodem ‘d aarde en sporen van
sluikse silhouetten benevens de
indrukken van prooien, contouren…
de trein blijft rijden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 de treinen van ukrzalinytsia
in tijden van vrede en oorlog
zijn de oekraïense ruggengraat
ze brengen van hier naar daar
vluchtelingen en de soldaten
pendelen de regeringsleiders
van polen tsjechië en slovenië
waar het front zich verschuift
langs tot de bodem platgeslagen
dorpen en steden verpulverend
blijft ukrzalinytsia onaantastbaar…
't Paradepaardje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 de kiem gesmoord
Het NAVO-lidmaatschap van bei-
de landen
Hieraan kan slechts Rusland zijn vin-
gers branden
Terwijl, feit, het pronkstuk
van de Russische ma-
rine is gezonken
het vlaggenschip van de
Russische Zwarte Zeevloot, het
oorlogsschip
'MOSKOU', het Russische parade-
paardje dat door Oekraiens vuur
is gaan wroeten
in de bodem…
Als het koud wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Er zitten korstjes op het water
De vorst heerst, verstold
De hemel vond tijd om de bodem te witten
Wind krabt verbeten zijn windwakken open
Waar het water in kabbelt als edel blauw bloed
De zomer is afgelegd, het jonge leven gedood
Kuit werd tot vis, het dons is verveerd
Nu wachten op ooit, nieuwe nesten verwaren
Zelfs de neerslag te moe…
Dove mus
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
500 In bossen dansen op de donkere bodem
De dovenetels in de volle
gangen
Quadrupel stereofonische
zangen
Turn up the bass, tril uit je mono modem
Volume van de amplitudewijzer
Maakt beide buizen van Eustachius
Blij met gehoorgestoorde dooie mus
Doof als een kwartel of een pinguïnkeizer
...................................................…
Kaatsen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
566 lengen
zullen de vogels weer kauwen
en ook
dat het de schuld
van de schildpad is
ik zei
vandaag kom ik je halen
want het is nog niet november
vandaag doen we de gordijnen open
schuiven we mee aan tafel
er zal niets te eten zijn
alleen kraaien kunnen kauwen zijn
enkel mensen
kunnen van woorden leven
op het einde
zullen ze de bodem…
Alleen voor ons!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 vinden ons geluk
weer terug
achter de dijken
We kleuren onze blauwe lucht weer in
We tekenen wat witte wolkjes
Het is weer genoegelijk en behaaglijk
Een beetje gif en aangename dromen
Wat we niet zijn dat we niet zijn
Wat we wel zijn dat zijn we wel
Een buik vol voorspoed en geluk
Een weiland met het groene gras
Een onuitputtelijk bodem…
opgeslokt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 opgeslokt door golven van gedachten
gevangen in de buik van tijd
de zee raast door mijn dagen
de storm laat mij niet vrij
controle is een schim geworden
steeds ontglipt het uit mijn hand
ik wankel op een brug van schaduwen
geen vaste grond, geen zeker land
mijn geest cirkelt als gierende vogels
boven een bodem diep en zwart
mijn adem zoekt…
asla na asla
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
258 door de verstilling van de nacht
in het licht van de kleinste lamp
glijdt zijn hoofd van het hakblok
het opgelaaide vuur ziet zijn ogen
op gebrandmerkt kachelglaswerk
spiegelen in vervliegende eenheid
van de verhitte gedachtenstromen
met de kool als een vereenzelviging
van schuldbevinding en het gevolg
dat door de spijlen van haar bodem…
begin van de dood
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
292 Van het eindig schreeuwen der verscheidene zeemanifestaties
zal de zoute nasmaak overblijven,
onder een ‘spectaculum diei melodiosi’ als gladgestreken huid
verbergen zich onze primaire zintuigelijke gewaarwordingen;
als wij als tovenaarsleerlingen kruipen,
tot op de bodem van Dionysos’ kruiken,
heilzaam zuipen:
in Oizys’ verwachting,
zonder…
Het water herinnert zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
150 roept
en de modder spat omhoog
tot we elkaar niet meer zien
we willen de stroom dwingen
vangen in filters van ons eigen gelijk
maar vechten tegen het troebele water
maakt de kolk alleen maar wilder
laat het los
geef de golven de ruimte
adem in, zet de schermen uit
blijf even stilstaan aan de oever
langzaam zakt het zware naar de bodem…