Alle inzendingen over boog

925 resultaten.

Sorteren op:

Het weggeven van andermans goederen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
ik kijk omhoog er hangt een boog avondrood in de lucht zo zoel en zacht, o wat een pracht deze stille vredige avondschemering waar hooggezeten de zangvogels afdalen langs twijgen glanzend in de avondzon de hemelkleuren zichtbaar voor 't oog in ziekte en gevaar van het in nood verkerend leven, en het voelt alsof alle troost is weggenomen…

Onverwachts

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 663
Daarna apte vriend iets over zijn auto die niet goed reed meer dat een andere keer beter uitkomen zou of ‘k dat begrijpen wou Ik belde vriendin weer dat ‘k toch mee en of op tijd nog We reden naar het station stapten toen op het perron ruim drie minuten op tijd We ontmoetten de gids zagen gevels en witstenen huizen ronde bogen…
Ralameimaar26 oktober 2024Lees meer >

Waar de stilte spreekt

hartenkreet
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 634
Ze boog zich jarenlang naar wat gepast leek, wiste zichzelf in het verstikkende rumoer van wat 'hoort', maar in de stilte, waar prikkels niet regeren, ontkiemt ze — puur, ongeslepen en onverbogen.…
CB30 augustus 2025Lees meer >

Solo (java)

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.020
De poort is een doorgang zonder deur een boog van haveloos pleisterwerk waarachter een immense leegte schuilt het ommuurde paleisterrein Koetshuizen, galerijen en een enkele toren relikwieën uit een roemruchte tijd van weleer wel honderd rijtuigen die er paradeerden vertrekken verlaten, de ruiten gebarsten lange tafels waar Soekarno…
Maxim15 oktober 2025Lees meer >

Vrij…

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 6
Reed de trein wederom in strakke lijn het draaide alleen om zijn station zijn mondhoeken bogen diep somber rake woorden lachte hij luid want hij wilde niets met haar delen zij wilde weg, dus zocht ze het maar uit.…

Een stukje wereld…

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.523
zwaar-tintig loof Met forse donk’ring uitstaat tegen ’t licht Van de avondlucht, mat-blauw met zweem van groen; Een eindje hei als smeltend violet In zachte hulling van omwaad’mend paars, Een heuveltje, op welks gele kop van zand Wat schaarse zwarte struiken en een stam, Van kruin beroofd, armoedig en alleen: En over alles buigt zich zacht de boog…

Zomaar een nymfomane

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.400
leek haar wel aangenaam nu flirt ze hier met mannen verwent hen ´s avonds laat ze oogt echt heel ontspannen geniet steeds van de daad laatst trof ze op een maandag de man van haar vriendin hij was plots totaal van slag dacht direct aan zijn gezin ze stelde hem meteen gerust sloeg een arm om hem heen toen zijn onrust was gesust boog…
Marianne12 januari 2007Lees meer >

confetti

hartenkreet
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.984
na schooltijd rook ik het strijken van overhemden en thee die jij mij schonk ik smaakte de geborgenheid van warmte die ik dronk bij vuurhaard en gezelligheid je boog zo zwaar in het strijken van die stapel kleren je mond bewoog niet snel maar kon mij toch bereiken jouw dagen telden teveel kruimels die je voor het vallen al wilde vegen jouw…

De vergeet-mij-niet

poëzie
2.8 met 36 stemmen aantal keer bekeken 3.986
En naar het beekje van de weiden Boog zich mijns liefjes engelhoofd; Daar zal de plant geen straal meer spreiden, Zij werd van hare kroon beroofd. Liefje in de weelge weiden Stak ‘t blauwe takje aan mijn hart, Zij dacht aan ‘t uur van gaan en scheiden En al haar lust verging in smart.…

Kind zijn in China

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
Ze boog haar hoofd en huilde bittere tranen Was ze ondankbaar ? Haar kleine jongen was een zegen, waarom kon dat niet genoeg zijn voor haar ? Maar elke keer als ze haar ogen sloot dan wenste ze zich nog een dochtertje, met wapperende zwarte haren.…
fairouz30 juli 2009Lees meer >

Liedje van de Zee

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.165
levend met de vogels die er waren en hij zong voor haar een liedje van de zee - melancholiek hier was de hoedenman alleen nog met zijn vingers en zijn snaren waar hij zong van lange zomers die hij van haar wou bewaren en aanraakbaar bleek zij even in wat wind er achter liet om er zijn tranen mee te drogen van zijn weggewaaid verdriet Hij boog…
jan haak24 april 2010Lees meer >

Herdenking kamp Ravensbruck (II)

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.019
Kijk, ze hebben ook handen gewoon ogen, wenkbrauwen als bogen net als wij. De hemel heeft me beloofd dat voor elk geroofd kind het firmament voor ’t stoffelijke een beminde zonnestraal en ster teruggeeft. Een ademstoot herbeleefd in de mond van een ander op de tocht in leven laat ontluiken.…

De herdersstaf

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.571
Ik boog mij zingend tot hem over, Dien kloeke telg van de oude es, En ras verloor hij schors en lover Onder het knarsen van mijn mes.…

DE DICHTER TOT DE EINDLOOSHEID

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 911
En wanneer ik zing, Stijgt mijn zang als ring In steeds wijder, teerder bogen, Zevenkleurig overtogen, Of zij U omving. Heilige eindloosheid, Buiten ruimte, buiten tijd, En het weerspel harer glansen Met de maatstaf van Uw dansen Werd inééngereid.…

Hij zat daar, altijd

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Leeg is de plek nu, waar ie zat Stil is het er ook Ik betrap me op het muntje in mijn hand Wat normaal met een boog Belandde in zijn pet, Dag speler, dag pet.…
Johanna9 april 2015Lees meer >

Een zee vol gevaren

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Op zoek naar de regen- boog ondergaat zijn ziel de levens- cyclus van de zee.…

dakloos

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 666
ik leef bij de rivier ik slenter daags de glooiing langs onder dak van zon en wolk bruggen zijn m’n vrienden ik slaap met hun gespannen bogen hun kruizen van geklonken staal ik duld het dreunen van hun dek voel des nachts hun draden trillen mijn beste vriend is een betonnen viaduct dat voortdurend onder spanning staat het wiegen van…

Beloofd is beloofd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 452
Met bijna gesloten ogen leken ze te dalen de bekende engelen uit de hoge bogen zich over de kalmte in mij, die er is sindsdien is. De dag de plek en het exacte tijdstip, ik kan het me nog in elk beeld steeds herinneren naast ook je wens, nee je wensen voor mensen.…

Nu de getouwen zijn gestorven

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 598
schemer door de straten En luisterde naar een geweven cadans Als vermoeid van overpeinzing werd ik Bevangen door deze industriële dans De straten ademden een zacht dreunen Een mechanisch kreunen van staal dat leefde Het wrong zich gestaag in mijn genen Dat een ritme in mijn hartslag weefde De donkerte was met mijn lot begaan Vol eerbied bogen…
ad nouwens18 november 2020Lees meer >

De echo van een regenboog

netgedicht
2.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 435
Een donkere lucht zeven kleuren fluisteren door de harde stad Nu de boog rust in het geheugen van de aarde, blijft de lucht nog even dragen wat bijna niet te zien is. Elke kleur laat een trilling achter, een zachte echo die door het bloed blijft zingen.…
CB11 maart 2026Lees meer >

Ontvlieden

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 131
ik leun met beide elle bogen op een breed dikhouten stok een van de gevlochten pilaren van de oversteek en overzie de groene sprieten nabij en zo verder van mij af de beide kanten van onze enige dorpse meander (ontwaar zelfs een schichtig drinkende reek) .…

Tepelstreeltje

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.562
Ze boog in een torenkamer voorover De vlecht viel als een geknoopt laken Voor de ontsnapte die terug wil Dan klimt de kikkerprins naar haar hals Op karakter en zwemvliespoten De haarwortels houden het nipt Maar haar grimas getuigt Ter hoogte van de vensterbank Knipt ze de streng door De ballast valt met een ijselijke gil Zo blijft…
Wim Veen30 april 2005Lees meer >

Buiten

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.858
En sla 'k, zo liggend, dan mijn oog Naar 't helderblaauw van 's hemels boog, Om 't koestrend zonlicht in te drinken, Dan is 't, of in die zee van gloed Mijn ziel wil zinken en verzinken, Tot ze in de Hemel landen moet.…

Haar naam ging hier voorbij

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.003
spon langs lege straten waar ik ging om hard haar naam vooruit te schreeuwen als een lofzang op de vrede die zij steeds in stilte zond Er stonden mensen voor het raam die mij terecht hebben gewezen of het stiller hier kon zijn en ach- ik hield er toen mijn mond want zij begrepen eens te meer hoe loos haar naam hier soms kon wezen en dus boog…
jan haak28 februari 2009Lees meer >

Verleidelijke geheimen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 551
los te laten vallen krullen dansten in de wind heel stil stond ze nu roerloos haar handen gevouwen als in een smekende bede aan de schepper van het heelal of was ze aan het dromen hij wist het niet maar suste zijn geweten hij keek naar de vrouw van een ander meer deed hij immers niet doch hij behaagde de wind wakkerde aan ze boog…
windwhisper9 augustus 2009Lees meer >

Bij muziek

poëzie
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.596
Muziek, waarbij ik dromend luister, Hoe voert naar vroeger gij terug, En welft U over 't duister Tot koene bogen van een broze brug...…

Er bestaat geen verlies van tijd.

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 757
Zomers snuiven we het vluchtige meel van molenstenen, malend onder de wieken van de molenaar, Poëzie waait door beide manen, verlustigd in de schaduwen van korenschoven, patronen van de toekomst zijn vervangen in wat ons verder onderscheidt, raakt de verwondering meer bevlogen, waarop nog fraaiere bewoordingen kan bogen, er bestaat…
Pama25 februari 2013Lees meer >

het water van de Amstel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 618
het water spiegelt het ornament van panden lichte kringen vloeien over schaduwkanten water voert straten en bomen met een boog naar een overbrugging van zijn loop de dag roeit aan de oevers lange slagen lawaai en getoeter aan een hoge draad worden trams zingend door de stad gedragen een woonplaats onzijdig en groot over het water verglijdt…

Kent gij het land?

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 908
Op zuilen rijk en hoog verheft de zaal haar trotse, brede boog. Het marmer leeft, de beelden zien mij aan: wat heeft men u, onschuldig kind, aangedaan? Kent gij het wel? Dáárheen, dáárheen, richt ik met u, Beschermer, mijn schreên. Kent gij de berg met 't steil en kronklend pad?…

Eet smakelijk

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.988
asbakje bleef leeg op het dikke ronde tafelblad waarop tussen de middag door oma ene pan met vette kippenvleugels en een schaal prei in maïzenasaus en aardappelen werden gezet opa zei dat ik de juslepel dieper door het vet moest halen het donkere is het lekkerste mijn sokken speelden met de barokke houten poten van de tafel volgden de bogen…
Tsead Bruinja27 augustus 2014Lees meer >