Alle inzendingen over echo

1044 resultaten.

Sorteren op:

Lieve Pa En Ma

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.533
Veel zoeter nog dan Jaffa's zijn die vruchten En zacht weerklonken echo's van haar zuchten. Ze was wel vegetarisch, maar àla.…

Pastorale

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 712
- Als Virgo prima vera laat verschijnen en Flora verzenmaker wordt in kleur als een versificator pastorale komt Veritas tevoorschijn in de verzen Dan schuilt zijn eigen waarheid in poëmen ex libris, als het wezen van zijn taal en met hem spreekt ook Echo's stem boekdelen aan deze zijde van de hemelboog Als Iris in fictivistan hem…
Maxim2 april 2024Lees meer >

zonder oordeel

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 404
lieve aanstaande moeders een verdriet bij sommigen in hun hart toch enig paniek gespannen voor de voordeur van de abortuskliniek een emotioneel verhaal echt gebeurd allemaal het vond plaats in een ziekenhuis de zuster van niets wetend de echo voorbereid geheid de moeder was somber na 3 dode foetussen niet meer…
Antonia19 oktober 2025Lees meer >

Goochelvogel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
In zijn kraaloogjes schemert een echo van het eerste godenrijk terwijl hij langs de vastgeroeste scharnieren van de blinderingen hipt bekijkt hij de vogelkooi vanaf de binnenkant en regent het wonderen in zijn bakje voer zijn bakje water en de stemmen in zijn alerte kopje die net als mijn hoofd teder knikt naar een helderziende vrouw…
Joanan Rutgers23 september 2019Lees meer >

jaagt nu het kwaad de zinnen aan

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.249
ik heb het boek opengedaan het zwart van bladzijden gelezen waar wit eens had gestaan jaagt nu het kwaad de zinnen aan in het ruisen van mijn bloed fluisteren de echo's hun relaas haat klopt in de slapen van mijn hoofd een gevaarlijk rode waas letters dansen voor mijn ogen hun macaber lied de waarheid wordt gelogen de werkelijkheid…
wil melker3 december 2003Lees meer >

mijn schaduw deelde zich

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.257
mijn schaduw deelde zich en stapte uit het donker van de nacht echo's van onhandelbaar klonken bedreigend zacht de eerste schrik verlamde en nagelde de voeten in het zwart de splitsing was volkomen ieder deel stond nu apart zolen op de grond de rest gewoon illusie mijn geest verdroeg niet deze werkelijkheid maakte schreeuwend…
wil melker27 oktober 2003Lees meer >

Immense stilte

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 407
geruisloos daalde de immense stilte op de wereld neer decibel voor decibel verdween en nam de laatste echo mee naar het waarheen liet zich raden in eeuwig dalen ver weg van het wanhopig gegil en geschreeuw om communicatie armen klagen de hemel aan met beschuldigende vingers roepen zijn naam maar de atmosfeer palmt de geluiden…
wil melker11 december 2024Lees meer >

Ideale vrouw

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
Geen muze is grazieuzer dan zij haar stem klinkt als een echo tussen de bomen een wondere vogelzang om alleen bij te dromen als ik haar hoor of zie wordt ik blij ze is van mij.…

Weerstand

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 381
Iemand lacht in een andere kamer, ik hoor het als een echo in een lege inbox. De regen valt, zacht als een vraag die niemand stelt, op ramen vol vingerafdrukken en plannen die niet doorgaan. We oefenen in verdwijnen: achter schermen, onder dekens, tussen regels door.…

Volmaakt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 533
Jouw stem is muziek, die de stilte verdringt, de mijne valt stil, tot een echo die zinkt. Jij bent volmaakt, en ik, een vergissing, een rafel in de nacht, een eindeloze wrijving. Toch reik ik naar jou, al weet ik het wel, volmaaktheid blijft een hemel die ik nooit bereiken zal.…
Nathan10 december 2025Lees meer >

Nagelbijten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 346
Elke beet een echo van verloren tijd, elke splinter een herinnering aan woorden die nooit klonken, aan liefde die ik altijd miste. Mijn vingers bloeden, maar de pijn is slechts een vage gids in een wereld die voorbijgaat zonder te wachten, zonder te vergeven.…
Nathan9 december 2025Lees meer >

Kaart zonder rand

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 206
Er is geen laatste steen, geen hek, geen punt waarop de echo zwijgt. Ik ben de wandelaar en het ravijn, de weg die zichzelf pas tijdens het gaan steeds weer opnieuw verklaart.…

Spiegel

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 259
Je draagt iets dat niet van jou is— trekken, blikken, een echo van iemand die ooit ook dacht dat tijd wel zou wachten. Maar tijd wacht niet. Ze kijkt niet terug. Ze neemt alleen af wat jij niet hebt doorgegeven. En ergens is er een mogelijkheid die nooit zal bestaan omdat jij haar niet hebt toegelaten. Geen kind.…
Bex7 mei 2026Lees meer >

Tranen van het oude dier

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 119
nabijheid van het eeuwenoude leed dieren die om hartstocht smeken, zich voortplanten in de droge uren van voorbijgaande spijtbetuigingen mensen die toekijken, niet kunnen ingrijpen hoe rivieren worden vergiftigd met het blauwe gif romantische dromen vergalt door kopieergedrag Wij zijn de architecten van ons eigen zwijgen, gevangen in de echo…

Nachtwoud aan het oeverland

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 172
Het matte licht der rust daalt neer waar gouden bladeren zachtjes sterven ik zocht jouw blik nog éénmaal weer om milde troost voor ons te werven te lang bewaarde ik het zwijgen uit diepe eerbied voor de plicht terwijl de nieuwe wensen stijgen naar 't nachtwoud in het oeverlicht In droeve herfstwind van weleer klonk reeds de echo van de…

PRUDE AU MATIN (1)

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
Toen de maan langzaam verbleekte ontwaakte Hera uit een wulpse droom zedig en traag schikte ze haarzelf in de plooi. Welluidende merelklanken en jubelende leeuweriken streelden haar slaperige oren. Hera’s soezen werd wreed verstoord een woordenbrij gijzelde haar rust kaapte haar dromen. Oeverloos gebabbel had kop noch staart leidde…

Herdenken

poëzie
3.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.244
o te wenen, Zich in lach en tranen geven, Tot te lachen of te wenen Wordt der lichte ziel om 't even: O te wenen, o te lachen Tot de neevlen zijn doorschenen, En haar wenen wordt als lachen, En haar lachen is als wenen: Land van lachen en van schreien Tot de stille dood haar strekte, Waar haar smart en haar verblijen Al de zuivere echo…
P.C. Boutens13 december 2023Lees meer >

ware liefde

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.468
hier leef ik maar droom ik weg naar jou die ik eens zal vinden zullen we elkaar ooit zien is het wachten de moeite waard zo schrijf ik je simpel een brief weet dit blijft volslagen anoniem tot levensvatbaar woord bewogen het geluk in enkele zinnen in een gloed te zullen verklanken wees een echo in gedreven koper dat het komt de tijd vooruit…

Nagalm van een liefdeslied

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.506
Als de stilte koel mijn ziel beroert En de leegte door mijn lijf voert Zwelt jouw kielzog op van oud zeer En slaat helle lucht mijn blik neer Diep begraven, reeds vergeten Onder 't puin en half vergaan Bedek ik, mijn wil verbeten, Het pad dat wij zijn gegaan Echo's van een stil verleden Nagalm van een liefdeslied Deze weg, eens platgetreden…

mijn nieuwe huis

netgedicht
3.3 met 43 stemmen aantal keer bekeken 7.308
ingepakte dozen mijn ogen dwalen in het rond in hoeken blijft mijn blik nog pozen mijn hoofd gericht naar het plafond ik luister naar de nieuwe klanken hoe kleppert deze brievenbus ik leun vanuit de vensterbanken en geef het raam een stille kus mijn heimwee mag niet langer duren ik tel de treden van de trap de stilte van de kale muren de echo…
klaasje9 oktober 2005Lees meer >

Vrede met mezelf

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.087
ik zocht mezelf alleen, in de stilte maar het klikte niet zo goed vervreemd als ik was na jaren lang dwalen tot ik wat verder keek dan mijn eigen spiegelbeeld ging graven in de puinhopen van mijn verleden toen vond ik tussen mijn eerste rimpels wat restjes vreugde en vrolijkheid hoorde ik als een echo mijn spontane lach daarna kwamen…
Nadine22 oktober 2005Lees meer >

VLEERMUIS

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.469
plooit als een sierlijk membraan Gereinigd en ingevet Spaarzaam behaard Een netwerk van zenuwen en kloppende aders De vleugel treft doel Gespierd in de schoudergordel Wiekelt hij als een torenvalk Wacht een tel op de stille prooi Plukt hem van een twijg Als een grote, zwarte vlinder Schiet hij door een wirwar van takken Het oor leest de echo…
Wim Veen18 april 2005Lees meer >

Aangespoeld

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 190
De golven dragen wat de oever achterliet, een verre echo sterft langzaam in de nacht. Het water spiegelt wat het oog nu niet meer ziet, terwijl de koude stroom geduldig op je wacht. Het zand omsluit de rust die je tenslotte vond, de nacht trekt langzaam haar donkere sluier dicht.…

Het aardse nat

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 463
de melodie van de toekomst klinkt in de schatkamer van jouw hart je weet hoe vreemde noten moeten klinken wanneer het verdriet ontdooit zullen de engelen over blijdschap zingen met dat prachtige lied over vallende sneeuw er is niet anders in de wereld dan de blanke nuchterheid van jouw beminnelijke ziel ik ben het aardse nat de echo…
mobar15 januari 2018Lees meer >

opstijgen om te dalen

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.433
ik dacht in de echo nog kussen te horen maar het was de valse hartslag met hijgende tranen zweefde al in mijn hoofd zonder al te vallen voelde nog wel de aarde was de hoogste riggel van de stenen rots in zwart/wit of minstens grijs flikkerde de dolgedraaide film alles als grabbelton voorbij uitpakken. uitpakken ja nu.....…

levensrealiteit

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 724
gefascineerd bleef hij kijken gevangen in een menselijke kramp van nieuwsgierigheid bewegingloos begreep hij wat er ging gebeuren hij dacht nog aan morgen zag daarbij gisteren of wat daar voor doorging maakte nieuwe plannen met de geur van verbrande synapsen en echo's van flarden bewustzijn in verstard grijnzende ogen gevangen ging hij…

protestman

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 598
hier is de wereld klein er staan muren rond onneembaar zonder moker die geen mens meedraagt voelen wij ons veilig, wij zijn een eiland en jij ergens anders hier worden platen gedraaid grijs en wijs en versleten klinken hier de oude echo's van eigenzinnigheid, wij weten van het weten wat er te weten valt en als wij dan plat gaan voor…

de woeste hoeve 1945

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 671
in het bevrijdingsjaar klinken dodelijke schoten in de stille bossen van de Woeste Hoeve bij Apeldoorn niemand beseft nog de echo niemand herkent de generaal wiens leven langzaam wegvloeit hij die beschikte over leven en dood wiens pen gedoopt werd in bloed om doodvonnissen te bekrachtigen honderdzeventien mannen kwamen daar verdeeld…

Hemelsblauw

hartenkreet
4.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.970
Bol en vol van verlangen Streel ik je zacht lief kind Spartel maar lekker rond Nu jij de ruimte nog vindt In meer dan zes maanden Werd jij een deel van mij Kind van mijn grote liefde Stoei je nog speels en vrij Vol tederheid glimlach ik Als ik naar jouw echo kijk Lief zoontje mijn mannetje Jouw leven maakt mij rijk Mijn buik is jouw…
car21 mei 2007Lees meer >

mocht hij

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.823
alleen met haar en hij voor haar wilde maar niet kon waar is er nog een wereld vol poëzie en niemand om te delen wat in hem wroette dan zijn vergeten Verdano een geweten Daar Dan en durf niet huilen om wat dan nog nu is er troost voor iedereen die graag vlinders zag in een tuin die al verwilderd niet te onderhouden was en een echo…