1876 resultaten.
OUD EN VRIJ
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
732 bloot hun
ware gezicht laten zien
nu de kinderen de deur uit zijn
hoeven ze elkaar niet meer te ontzien
en kunnen ze eindelijk de reis maken
die ze zo graag willen
maar zij en hij zijn in wezen
hiertoe nu veel te moe
ach daar moeten ze mee leren leven
en de tijd die hun nog is gegeven
eindelijk eens volop besteden aan lezen
en reizen…
Wij Justianen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
173 om te zien
dat wat niet ziet
beweegt
haar zwaard
is geen lijdend voorwerp
maar wordt verwerpelijk
wanneer
het te zwaar
wordt en op de rug
van een kauwend zoethout
neerdaalt
slechts met het doel
te splijten
laat verwijt vóór
verwijt voorbijgaan
een diepe zucht slaken
plaatsnemen
op Rupsje Nooitgenoeg
en mogen haar reizen…
Zomernevel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
153 Kom laat me nu
in subtiele nieuwe verten dwalen
reizen totdat de zinderende zon
in mijn gedachten explodeert
een nieuwe horizon blijft vaag
in de warmte van een oude dromendans
zodra je toestemt in mijn avonturen
zullen we lustig vrijen in de avonduren
terwijl je fluistert naar mijn trouwe oren
gaat er weer een nieuw gedicht verloren…
Aankomst en vertrek
gedicht
3.3 met 23 stemmen
16.417 De wekker is gesteld, als eilandjes liggen de kledingstukken
verspreid over de vloer. Het recht van de sterkste: op de rand
van een hotelbed, ver na middernacht. Een regenachtige nacht,
voorbij het punt waar stoppen en terug nog tot de mogelijkheden
hoorde. Gestommel op de gang, een enkele kreet. Uit vreugde
of afkeer, als blijk van opluchting…
Vanuit de 13u55 Brussel-Amsterdam
gedicht
2.7 met 33 stemmen
17.980 boerderijen
met gulle hand
over het oude land
uitgestrooid
een beekje
een hooiberg
een tractor
in de verte
koeien vredig
zonder doel
van het ene hier
naar het andere
op het centraal station
fiets gejat en nee ik heb geen euro
is er gelukkig weinig meer van te merken
------------------------------------
uit: 'Planeet jeugd', 2003…
Onderweg in de wereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23 We moeten nu gaan, het vertrek komt snel.
Het levendige schilderij aan de muur is niets meer waard,
het stille leven heeft zichzelf geschilderd
met een hongerig gevoel in een rijdende trein,
steeds weer verder in het onderweg zijn.
Een hongerig hart in een ijzeren Trein
Steeds verder in ’t eindeloos Gaan
Wij hoeven niet langer gevangen te…
KWART EEUW MUSEUM
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
621 In de straten van Antwerpen
ontwaakt de levensdrift
van een jongen en een meisje
twee gezworen hartsvrienden
hun guitenstreken
en slimme handelingen
verspreiden zich spoedig
door het Belgenland
drijven soms onverwacht mee
met verre wereldreizen
doen moedige daden
die in vele boeken
over de aardbol gaan
in het fraaie landhuis
van hun…
Slecht ID
snelsonnet
4.0 met 11 stemmen
967 De overheid mag niet laten betalen,
voor een ID-kaart, want die is verplicht.
In plaats dat Donner voor die uitspraak zwicht,
wil hij alsnòg de centen binnenhalen.
Ik hoop dus maar, want dit geeft ècht geen pas,
Dat achteraf, hij geen minister was.…
Er is geen tijd
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.387 Wij reizen, en uit ieder punt
verrijst een einde, ontrijst begin;
waar alles wat het leven gunt
verlies is, en gewin.
En komt eens de ongenode Gast
ons scheemren in 't vervaald gelaat,
o Dood, met avond rijk belast:
dàn wordt het dageraad.…
Dromer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 de dromer
wil veel bereiken en reizen
pakt z’n koffer en diploma’s
maar met vliegangst gaat het niet
wil bergen beklimmen
de wereld vanaf de top toe zingen
heeft de gevreesde hoogtevrees
dus dat wordt hem niet
wil wildwatervaren
op de meest woeste rivieren
zijn probleem hij beheerst
de zwemkunst niet
wil verdriet vermijden hoopt…
Koffie bij het raam
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
720 Omdat ik tijdloos koffie drink,
neemt koffie me mee op reis,
terwijl ik door de ramen kijk.
Door het venster van de tijd.
Ik droom van oude koffiehuizen,
die heden nog in Mekka's staan.
Een koopman van de VOC zie ik,
opnieuw naar Mokka gaan.
Terwijl ik geurige Birdsong proef,
hoor ik Panamese vogels zingen.
Peet is weer terug in Holland…
Naar Italië
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
690 We kwamen gehuchten tegen
Gelegen tussen zwerfstenen en keien
Op de ruggen van valeien
Reden ons verzuchtend
Onder azuurblauwe luchten
Langs de wijngaarden van Lombardije
Naar het rijke Toscaanse land
Waar we door het leven uitverkoren
In het opgehemelde Florence
Verliefd tot over onze oren
Ons verloren in een romance…
Wat zal er komen daar?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
723 Ik ben bang voor wat ik zal tegenkomen in dat verre groene land
Misschien vind ik het er zo erg dat ik meteen terug wil
Misschien vind ik het er zo mooi
dat ik nooit meer terug wil
En misschien
ben ik voor dat laatste
het meeste bang...…
Je kan niet stuk
hartenkreet
4.4 met 51 stemmen
679 Ik heb al zo vaak verloren
Gebroken scherven weer gelijmd
Zoveel tranen zitten janken
Al mijn angsten uitgepraat
Ik wacht nu al een poosje
met mijn handen open wijd
Zo vaak al zitten boeken
de koffers al ingepakt
Ik heb al zoveel verloren
Gebroken scherven vast gelijmd
Zoveel tranen zitten janken
Al mijn angsten doorgepraat…
JETJE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 In een tuin vol meerstemmig vogellied
groeit het meisje op, dat door deze tonen
in het schone rijk der muzen mag wonen,
van mensen- en dierenklankenspel geniet.
Haar gave rijst bescheiden, doch taant niet,
ontvangt de eer op het klavier te tronen:
tere vingers maken storm in boomkronen
of zacht zingende zucht uit wuivend riet.
Ze bereist…
EIGEN BEHOUD
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
449 Bij mijn lange reis
door het waaiende duister
van de stormende levenszee
verlang ik naar een vaste rots
boven de kokende golven
om stevige steun te hebben
maar ik klem mij vast
aan een kleine sterke zuil
die liggend voort host
wild danst springt en duikt
op het brullende schuim
doch onverstoorbaar koers zet
naar de lage enige ster
aan…
Almelo
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
565 Zij droeg een jurk van prachtig goud lamé,
Je zou haar ‘wachtverzachter’ kunnen noemen.
Zij had ook wel wat weg van Karin Bloemen,
Nee, sterker nog, zij was er een in spe.
Al springt het licht daarginds van rood naar groen,
In Almelo is echt wel meer te doen.…
Stip
netgedicht
3.9 met 33 stemmen
1.037 Ik zet een stip
uit het niets. Stap
op de fiets;
teken een lijn —
mijn horizon is
waar ik wil
zijn…
Onderweg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
292 Onderweg, alleen naar samen
als zonen zonder vaderland
achter die horizon zonder oorlog
naar vroege vogels
van een droevig lied
om vrede te bewaren
leven in de regenzomer
overvleugeld door armoede
in goede gezondheid
zijn we zonder elkaar in nabijheid
als zonen zonder moederland
gevleugeld als de mooiste vogels
onderweg, alleen…
De nachttrein
netgedicht
1.5 met 17 stemmen
315 Rollende nachttrein
lichten glijden door het glas
een slapend gezicht
Nachttrein staat stil in
het dovende blauw; zijn metalen huid
bewaart het laatste licht. Raam spiegelt een hemel die
zacht en zonder haast naar donker helt, terwijl het spoor niets meer verlangt.
Wagons schuiven het
station uit, een zachte ruk door lucht
die al naar…
Straks
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
148 De eerste nacht in
een vreemd huis
De reis is verstild
maar in mij
heeft niets halt gehouden
De vraag of
verplaatsen werkelijk begint
met het verlaten
van een plaats
Of het moment
dat een gedachte niet
langer past binnen
de ruimte waarin zij ontstond
Niet om een antwoord
te vinden
maar om verder te reiken
dan zij tot nu…
Altijd onderweg
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
181 De straatstenen glanzen koud en kaal
onder de bleke, vroege ochtendzon
met opgezette kraag loopt hij voorbij
aan de ontwaakte gevels van de stad
zijn voeten kennen blindelings de weg
weg van de warmte die hij net bezat
de smaak van slapeloosheid in de mond
weegt zwaarder dan de tas aan zijn hand
op het perron herhaalt de film zich stil
in…
Herinnering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
96 Een vreemdeling zonder realistisch spiegelbeeld
ging over de stoffige wegen van het beruchte moerasland,
zoekend naar de warmte van de late middag
en de koele aanraking
van wit linnen op de naakte huid.
Buiten zinderde de zon genadeloos over het landschap.
In de schaduw van mijn geest gaf ik hem een thuis.
Ik stelde me voor dat hij in…
Koerswijziging
netgedicht
3.0 met 25 stemmen
76 We reizen samen door de wildste landen,
omdat jouw hand de verste reis verzacht.
Geen kaart die onze eigen koers kan dwingen,
geen grens die houdt de vrije vleugels tegen.
Ik hoor het lied dat wij vanavond zingen,
twee sterke vrouwen op de open wegen.…
Afgevinkt !
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
76 Heel hoog in de bomen
zat een vink te dromen
van een reis naar zee.
Daar vloog een meeuw.
Met luid geschreeuw
lokte hij 't vinkje mee.
Nog even later:
niets dan water!
Vink landde op een duin.
Maar vond het strand
net te veel zand
en vloog terug naar zijn kruin.…
bellenblaas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
504 een helm berooft zijn hoofd
van licht en wapperend haren
moeder neemt hem mee
voor de eenden in de vijver
heeft hij geen oog voor
vogels en bomen evenmin
zijn hand omklemt een flesje
met de andere houdt hij
de blaastuit vast
dit is zijn heilige Graal
de onvaste stappen van een
onwillig lichaam zijn vergeten
het innerlijke kind…
KINDERLIJK
poëzie
4.2 met 117 stemmen
24.244 Leer dan reizen met gepeizen
Naar paleizen, uit het slik
Dezer werreld, die zo dwerrelt.
Eeuwig gaat voor ogenblik.…
Queeste (een schrijfopdracht)
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
3.978 Hoe ik ook mijn best deed
het opstel te lezen
ik moest:
plotseling reizen
mijzelf achterlaten
in minnen en plussen
een jachthoorn blazen
een schimmel bestijgen
met maliënkolder geslagen
tot dolende ridder van Mancha
in het land van de liefde
die kinderlijk is.…
EIGEN TAAK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 Paulus verstond blijmoedig
zijn roeping steeds te reizen
enige tijd in een stad
toeven voor geestelijk werk
daarna verder trekken
voor onnoemelijk veel
medewerkers gold de boodschap
op de plaats blijven
waar je woont en arbeidt
sterk de samenkomst
waar Jezus' wil wordt uitgelegd
en ernstig nagestreefd
men elkaar bijstaat vol liefde…
De wereld was net zo klein als ik
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
4.122 Destijds kende ik de wereld niet
je liet mij nog een sprookje leven
door warme veiligheid omgeven
en kussen heelden mijn klein verdriet
Ons gezin was een kalme haven
waar onze bootjes lagen gemeerd
hier werd ons het varen aangeleerd
voordat wij ons op zee begaven
Nu is mijn verlangen groot
naar thuis voor boot en zeilen
zoveel reizen,…