1681 resultaten.
Douchen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
845 Kristallen parels
strelen mijn huid
en kleven van liefde.
Vrijen met 't stromend water.
Samen smelten
en de handen vouwen.
Duizend seconden,
een eeuwigheid.…
Bang
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.275 Je ligt naast me
en vertelt
je levensverhaal
Ik zie een kleine,
bange jongen
Hunkerend
naar liefde
Ik streel je
lief gezicht
Je ogen zijn ver...…
Stamcafé op rijm
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
765 De oude straat is niet erg breed,
toch splijt de avondzon 'm in twee delen:
links mag het licht de wand nog strelen,
maar rechts is de nacht al compleet.
Dat zie je vanuit de zuidkant,
maar kom je uit 't noorden wellicht,
valt het omgekeerde in het zicht.…
een façade
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
581 mijn vingers glijden zacht
over orgeltoetsen
speel in gedachten met
vragende borsten
die bij iedere toon
aanzwellen;
naar nog meer
aanraking dorsten
mijn tenen strelen
de houten pedalen
alsof zij jouw voeten
willen zoeken
en jou op mijn
liefde willen verhalen
mijn lijf speelt
een onvoltooide serenade
gezeten op een kussen
zo…
onmetelijk
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.115 laat me zijn
van ster tot ster
van zon naar maan
het strand in onze wereld
waar stilte ons omsluit
als eeuwige, zachte nevel
laat me zijn
van golf tot wolk
van zicht naar zee
de wind in het deinen
waar ik mijn ziel leg
in samenvloeiende lijnen
zo vrij en traag
in vol verlangen
het ritme vinden
laat me strelen
jouw duizend oceanen…
Lachen je ogen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 als ik je streel
voel wat je beweegt
lachen je ogen herkenning
fluister jij woorden
met de warmte van onze
laatste liefdevolle date
vastgelegd op de
mooiste plaats in je geest
met diepe emoties omkleed
om direct te openen
met de intiemste sferen
om al het nieuwe te proberen
waarbij respect
en vertrouwen de basis is
om aan onze…
In blauw de hemel lacht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
510 in woordloos formuleren
proberen gebaren
expressies te leren om
te zeggen wat ik denk
het zijn kleine wenken
van oog en handen
die met bloemen jou
mijn liefde schenken
vingers die
mij dialogisch
zacht strelen in het
helen van jouw blik
die mij herfst bracht
niet om te oogsten
maar het troosteloze
van een kille regendag
die enkel…
Witte zeilen
poëzie
3.7 met 12 stemmen
2.633 Terwijl het heenvaart, blijf ik staren
En voel de heldre vedergloed
Mij zachtjes strelen door de haren
Met heel de weemoed van een groet.…
Als ze hier is
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
2.511 Zou zonlicht haar zachtjes strelen?
Hoe zou ze zich vermaken?
Zou zij zich ook vervelen?
Zou ze alleen zijn soms
En zou ze vrienden maken?
Met wie zou ze spelen?
Wie zal haar hersens kraken?
Hoe zal het met mijn vlinder zijn?…
Zittend op m'n krukje
hartenkreet
3.7 met 51 stemmen
5.807 genot
starend naar
je mannelijkheid
Handen tastend
om de basis
van jouw
sensualiteit
Adem strelend
zachtjes plagend
langs jouw lid
getergd door water
Spetters langs
mijn klamme lippen
de douche was warm
besef ik later
Nú is er
alleen maar wij
in dit moment
ik voel je rillen
Warmte stroomt
nu ook ín mij
handen strelen…
Afscheid
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.972 Als je ooit mijn lichaam vindt,
verkild, verstild, verlaten
door hartslag en door ademtocht,
wees dan niet boos mijn lief.
’t Is waar,
dat koude lijf zal nimmer meer
jou koesteren en strelen.
Maar mijn ziel, die bij je blijft,
die met je leeft, rondom je zweeft,
die jou beschermen zal en helen,
die raak je nooit meer kwijt.…
Meer dan Geluk
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
4.463 Vind je het dan gek
als ik je zomaar vraag
Hoi mijn lieve vriendje
hoe was je dag vandaag
Vind je het dan raar
als ik je wang streel
Vrolijk van je wordt
met jou emoties deel
Vind je het vreemd
dat ik veel om je geef
Je zorgen de mijne zijn
steeds met je meeleef
Vind je het bijzonder
dat ik veel van je hou
Nee het is er gewoon
verwevenheid…
Ontwaken
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.028 Daar lig je, met je lieve bruine gezicht
je kijkt…. je mist iets, je mist je licht
ik probeer je zachtjes aan te raken
wil je strelen over je natte wangen…
De angst van je droom speelt met je…
Je bent nog weg… je bent bang en…
kruipt bij me vandaan, weg, onder het laken
hulpeloos draai ik me weer op mijn rug
ik wil je troosten en zeggen dat…
De vrouw die in mij woont
gedicht
2.0 met 219 stemmen
34.231 De vrouw die in mij woont
kijkt uit het raam van een stil huis
en laaft zich aan de fado
de weemoed van de cello
het vuur van de gitaar
de waaierende zang
minstens één vergeefse liefde
kent ze, een val die haar deed
wankelen en misschien
een vijand in haar vlees
mooier is ze dan haar leven
zachter haar strelen dan haar handen
dieper…
Zij schaduwen woorden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
465 er zit geen rust
in je handen
zij cirkelen bogen
vingers wijzen bevlogen
naar een mooi perspectief
zij schaduwen woorden
benadrukken klanken
die anders niet
of veel minder lang
blijven hangen
zij dragen de taal
die in je blik
staat geschreven
accentueren het belang
van intensief leven
vinden ontspanning
in het strelen en helen…
pianoconcert nr. 1
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
730 de pianotoetsen wit en zwart
de handen glijden eroverheen
strelen bedenkelijk het oppervlak
of beuken, hameren er geweld uit
we zitten als bevroren in de
grote zaal. Na afloop groot
applaus, de pinguin staat op
en buigt voor het publiek, we
lopen verward het gebouw
uit, ik weet even niet links
of rechts.…
Het kan toch zo schoon zijn
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
526 onder het licht van een zwakke lamp
trachtend de roes van liefde te ervaren
vlindert je adem licht
onder de drang naar vertederingen
talmend traag streel ik de muren weg
het ebbend licht drijft op je waterige stem
onstilbare bronnen ontspringen
uit onpeilbare diepten
van verwildering bevrijdt milderen je zuchten
waarna we slapen in elkaar…
Monologen als dromen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 publiek
expressieve mimiek
voorkwam schamen voor tranen
en het stokken van adem
pas achter het vallend gordijn
mocht ieder zichzelf weer zijn
in een demasqué van gevoelens
heb de scenes gelijmd
decors uit het leven genomen
geen monologen als dromen
met publiek en geluid
kunnen mensen weer spelen
eindelijk hun narcissus weer strelen…
Schrander dier?
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
525 Het is om even hoe je
mag heten, toch
zal ik je strelen, om
zovele dromen met je te
delen, de zwakheid
van je kracht, tot mij zal
blijven spreken, tot je
droeve ogen zullen breken,
in een morgen of in de pels
van een nieuwe nacht.
( Saudade 2, groet uit Lissabon )…
Zoals je was
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
575 Zoals je was
keer je nooit meer terug
dat bevestigt de tijd
maar het is erger
want je keert nooit terug
je kon de liefde niet aan
omdat je nog steeds gegeseld
wordt door demonen van vroeger
en mijn schip er niet toedeed
ondanks mijn voorraden liefde
en de stormgarantie
je kon de liefde niet aan
al mocht ik je borsten strelen
die…
Verschil van winter- en zomerpassie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
798 Zachte woorden wil ik spreken
in het holst van donkere nacht
strelen jouw blozende wangen
komen wanneer je mij verwacht
in mijn armen zal ik je sluiten
beminnen hartstochtelijk verliefd
zullen we wachten tot buiten
licht weer door het duister klieft
ach als straks de dagen lengen
worden nachten zo licht en kort
menig tranen zullen we…
STEMMING?
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
520 Biddden
geeft het grote voorrecht
steeds te mogen spreken
tot de Heer der heersers
het zoeken naar God
kan ieders voelen en denken
strelen als zacht stuifmeel
vol zoete geuren
zal
soms een pijnlijke gang
door weerbarstige struiken
met venijnige dorens zijn
kent het hart geen verlangen
de Vader toe te behoren
wil het zich afwenden…
Nachtwacht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
715 Dan ben ik daar
Het is goed schatje
Ik ben bij je
Het komt heus goed
Ik ben er voor je
En hou je vast
Als je geen uitkomst ziet
Hoe je nu verder moet
Laat mij degene zijn
Die op je past
Laat mij het zijn
Die je beschermt
Laat ik het zijn
Die met je wilt delen
Het is goed
Om jou en je problemen
In mijn armen te nemen
En weg te strelen…
Vorsen bij de zee
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
643 nog altijd zoek je bij de zee
vertroosting van de wind
naar de reddende geur
van de bruisende branding
om weer te zijn
als het ongekunstelde kind
dat karrensporen volgt
het vertrouwde in het zand
van de jutter die in de harde kern
een zachtheid blootlegt
in het strelen van schatten
zijn vondst op het strand
*
blijvend vorsen bij…
nultijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
431 dromen
moet je verder
verder varen terug
in de tijd
luister in de vroege ochtend
naar de mist
vaar van meer tot meer
langs het grijzig mos
van de rotsen
vaar verder terug
vier de schoonheid
als de zon laag staat
haar betoverend licht
een goudbruine gloed legt
over de boomstammen
als waaiers van paarsblauwe
boshyacinten je ogen strelen…
achterwaarts
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
784 op een stil terras
drink ik koffie
een duif scharrelt
in de buurt van
mijn voeten
ik vlieg achterwaarts
en zie de handpalmen
van mijn vader
in de vorm van een
klein nest
waarin een witte duif
is thuis gekomen
teder strelen zijn vingers
de vederlichte veren
je bent mijn mooie
snelle duifje
roerloos luistert duif
naar de zachte stem…
Intuïtus naar Bergson
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 Ik luister het gefluister
van ranke kastanjelaren
hun zomervruchten veilig
in bolsters opgeborgen
papavergeuren strelen
broze klaprozen langs
banen van zomers
met late vlinders
ik zie het lommerhuis
in rood verdagen
met een sneller dalen
van het grote licht
schemeravonden waarboven
de uil van wijsheid wiekt
onhoorbaar maar wetend…
Verblind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
886 Liefde nam lust toen
voor altijd over
Wij kusten intens
hemel nacht
Lijnen lopen over
in elkaar
doen ons samen
aangenaam chillen
Liefde die nooit
verloren gaat
met lust die
activeert
Verblind door vurig
verlangen streel ik
mooie rondingen
van haar lijf
De zachtheid van haar naak-
te lichaam
doet dat van mij
van genot trillen…
Het lange licht die zomer
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
583 In de verte
droom ik tussen stille woorden
in spiegeling van water
streel ik wolken
raakt de wind mij even aan
teder beminde
gezinde gedachten
raakten blind
verbleekten die zomer
waar het lange licht
op handen werd gedragen
maar de herinnering blijft
zelfs als de tijd speelt
en bladert door dagen
droom ik tussen stille woorden…
lieve
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
517 reik me je handen,
je lentehanden
de bloesem van je vingertoppen
reik me je mond,
je zomermond
het fruit van je lippen
laat me liefkozend graaien
in het rode herfstbos van je haren
je zachte nekvel strelen:
huiverende hindehuid
laat me zinken
in de grijze wintermeren
van je ogen
laat mij het jaar zijn,
speels genesteld
in je vier…