788 resultaten.
Naast mij, onderweg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
431 En kom, na elke tocht,
weer graag bij elkaar thuis.…
Het waren de laatste overgebleven helden
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
955 Het waren de laatste overgebleven helden
Van een tocht die jaren duurde
Waarin zij hun liefde wogen
In elkanders armen en wanneer hij
‘s nachts thuis kwam vond zij hem ’s morgens
Dichter bij haar dan ooit, dan drukte hij zich tegen haar
Borst en hoorde haar hart slaan
Zij genoot van elke blik die hij haar schonk
En vond het zo leuk om zich…
Welkom in de wereld...de wereld van...ja die!
netgedicht
3.6 met 61 stemmen
6.343 Je wilt ‘vroeger’ achterlaten
Voor ‘het nu’ niet bang meer zijn
Je wilt klaarblijkelijk de dingen laten
Die schijnbaar hielpen tegen pijn
En je heelt
Ik voel, onze deuren staan open
Ik loop in een warme tocht
’t Is wel een eindje lopen
Aan de reis raak ik verknocht
Vanaf stap één
We willen op een eiland leven, alleen dan met ons twee…
Berend Botje
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.122 Eens in mijn studententijd
Moest ik door mos* gedwongen
Een rede aan mijn collega’s kwijt
Dat was door mijn dispuut bedongen
Ik heb mij toen altijd bereid
Hartgrondig voorbereid
En Berend Botje uitgebeend
Dat recht werd mij verleend
Berend Botje ging uitvaren
Waar ging die tocht naar toe
En waarom moest hij varen
Waarde dispuutsgenoten…
De blues van de mol.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Verder op zijn tocht kwam hij een varken tegen.
"Heb jij dit misschien op mijn kop gelegen?"
"Nee,"zei het varken, "dat is niet mijn ding.
Ik poep alleen maar als ik zing.
Dat doe ik zo." Er klonk gerommel en gereutel
en daar lag plotseling een verse keutel.…
De Texel Twee (een liedje)
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
534 Ze wilden nog één keer met hem buitengaats,
op tocht naar de vangst van hun leven.
Toen kwam er die grondzee en was het gedaan:
Het groot spant dat had het begeven.
Hun Texel Twee, die ouwe trouwe botter,
hij ging teloor op tien mijl uit het strand.
Geen visserman verloor goddank het leven,
De ~Dorus Rijkers~ bracht ze veilig aan de kant.…
de zeven spirituele wetten van succes
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
494 wensen
uitkomst is aan de natuur
hulde aan het nu
afstand nemen (6)
grote paradox
gehechtheid aan resultaat
geheel loslaten
de intentie blijft
gepaard met onzekerheid
bekendheid beklemt
benut de afstand
stap in het onbekende
vol nieuwe kansen
doel in het leven (dharma) (7)
ontdek ware ik
op zoek naar god of godin
innerlijke tocht…
Nu de herfst is gekomen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
550 Het einde van de milde nazomer twijfelt, is het genoeg geweest
of zal ik nog doorgaan met mijn stralende zonneschijn
in alles onbewolkt en onbezorgd, de mooiste dromen voorbij
er is altijd iets grillig, onvoorspelbaar en weemoedig
in het geelbruin verschijnen van herfstkleuren
die herinneren aan tochten uit onvergetelijke jeugd
en mensen…
Elburg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
344 ramen
de stappen vlinderen vrolijk
een licht gerucht in de zon
met het plechtig gezicht
het doosje pepermunt
op de wal bewegen de boomtoppen
dicht bijeen in een groep als een
compleet commentaar op alle
bijbelboeken in een dunne verijling
geen geloof kan raken aan hun wijding
van de tweezijdig geveerde bladeren
op de deinende lichte tocht…
Dwaaltocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 Radio weergalmt mijn tocht,
Een busje belooft zonder zorgen,
Tekens vouwen zich tot patronen,
Geloof groeit in het onbekende.
Voorspelling van stormend land,
Ik word boodschapper, brenger van hoop,
In straatlicht schijnt een eerste zon,
Verheven door het lot, de profeet.…
Op een mooie dag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
968 proosten
Over twee jaar beland u in de bijstand
Dan bent u niet meer de rijkste uitkeringstrekker van het land
De kinderbijslag zal u redelijk goed blijven voeden
Voor meer tegenslag kan ik u niet behoeden
Al uw eigendommen zijn nu van de staat
Naar een gepast onderkomen wordt gezocht
Het kan even duren, huurwoningen staan al jaren op de tocht…
De bungelende visserman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Uiteindelijk kwam hij toch aan in de haven,
de nood was hoger dan normaal,
wat dacht je, zo een tocht maakte dorstig,
voor zijn gevoel moest hij zich nodig laven.…
samen puzzelen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 waar het begrip ankert tot een veilig houvast
elke klik, elke letter brengt samen vertier
dus laat ons verbinden – ouder en kind
in boeken, in pixels, in alles wat je vindt
wonen de verhalen tussen regels en beelden
want puzzelen met opvoeden doe je samen
stukje voor stukje – met hoofd, hart en handen
opvoeden is immers geen eenzame tocht…
Festina lente; 7a. To-To (Het Bos 1)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 To-To bleef doorgaan, hem maakte niks
de tocht onmogelijk, geen plas of heuvel,
geen euvel dat hij niet te boven kwam.
Hij had alles nog op een rijtje, hij wist
het hele verhaal nog na te vertellen, én
de kleinste details sloeg hij nooit over.…
IK KOM ERAAN!
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
4.989 Wenst mij
een goede loop, ik hem een plezierige tocht.
Mijmerend op het laatste stuk, niet denkend
aan zere enkel, plasdrang, dorstgrens voorbij:
Ook als hij nu zou worden gebeld, gemaand
voor een ziek paard of moeizaam kalvende koe,
hij zou niet aarzelen. Stellig zijn stok pakken
en scootmobiel, zeggend: “Ja, ik kom eraan!”…
Kemel en ros
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.311 ‘t Levend schip, dat door de zandzeebaren
Zijn koers houdt, rijk bevracht met keur van Oosterwaren,
‘t Woestijnpaard, dat in ‘t zaal, hem door natuur gewrocht,
Zijn ruiter rustig voert door d’eindeloze tocht,
Hem knielend afwerpt en weer opvangt, en, waar de ogen
Vergeefs een waterdrop als uit te lokken pogen,
De karavane met zijn reuk ten dienste…
Als een blinde huilt
hartenkreet
4.9 met 22 stemmen
984 Hij staat voor de schuifdeuren van verdriet
open …dicht ….open … dicht ….open…dicht
de tocht is warm, het deert hem niet
Vroom en Dreesmann zelf sturen hem niet weg
open …dicht ….open … dicht ….open…dicht
het ruikt naar ciabatta met parmaham, als lunchbeleg
“hoe gaat het?”…
Het verzonken eiland
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.646 Met elke morgen als zich 't licht
verdiepte tot een gloeiend rood,
duwde hij van het hellend strand
zijn opgetrokken, kleine boot
en koos het water, maar éénmaal
des avonds kerend van zijn tocht
voorbij de verste horizon,
vond hij niet wat hij zocht.
…
Rotterdam
poëzie
3.6 met 15 stemmen
7.456 Maar later, toen ik op mijn tochten
in aller Heeren landen kwam,
kon het mij dikwijls overvallen:
hier ruikt het net als in Rotterdam!
En daarmee kwam dan in zijn volheid
dat ene beeld mij voor de geest
waartegen zich ons leven tekent:
de stad, waar men kind is geweest.…
woensdag asdag
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.880 gedenk Uw Heer, gedenk Zijn Dood
wikkel het moede lijf in rouw en passend boetekleed
aanvaard de zware tocht naar Huis
dwaal nimmer af, negeer
de lokroep van de bandeloze vrijheid
doch tors opnieuw en zonder ommekeer
Uw daag'lijks Kruis
..en verder trekken zij
het oude leven zeulend naar een nieuw seizoen
de hoeder en de danser
de melkmeid…
Februari 2019, een zomerse
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
677 dagen sinds mensenheugenis
Februari 2019 miste de warme zomers
luidde dus alvast heel snel de lente in
warm voorjaar, warme zomer, hete herfst
nivellering van de kou is ‘t adagium van Februari 2019
ook van die geachte mevrouw en meneer Het Weer
zij trekken zich echt niets aan ijzige verlangens
naar een extreem koude eenzame elf-steden-tocht…
HET GERS
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.818 Ontheven
en schielijk af, voortaan,
van al dat uwe tocht
betuinde, snoebert gij,
nu hier nu daar gedreven,
beneên, een bete gers,
omhoge, een teuge locht.
Gij staat dan, ogen groot,
en oren snel, te luchten,
een stonde, om stampvoets weg
en stormend heen te vluchten.…
Eudaimonia
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
545 troon van wit marmer, lazuli, robijnen
Wanden met miniaturen bewerkt
Als ornamenten die de Athener
Zijn rijkdom en overvloed moesten bewijzen
[Kroisos:]
'Mijn gast uit Athene, tal zijn de verhalen
Van uw eruditie, uw studies en reizen
Naar volken en landen van velerlei aard
Wat mij de prangende vraag heeft doen rijzen
Of u op uw tochten…
Eurydice
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
510 zijn gekweel
over de Styx het stille water
zijn stem weerklinkt een luid oordeel
zij moest hem aan zijn zang herkennen
haar hart zetten in vuur en vlam
De manes in de hades werden
zijn geweeklaag meer dan beu
ook Hades moest het toen ontgelden
zette zijn grieven overboord
en liet Eurydice naar boven
gaan tegen zijn wil
Op haar tocht…
Galerij der Zelfportretten
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
803 primitief
u duidt mij dat niet euvel
soms wentel ik mij
in gelukzalig gerief
zo schep ik mijn universum
ja, u kijkt naar mijn portret
ik ben een groot man
in een onzichtbaar lijstje
voor u neergezet
3)
ik schets u hier
een portret
van een intelligent man
zoekend naar het wezen
in alles en ieder aanwezig
zoek ik de waarheid:
een tocht…
De veerman (verlaten plichtsbesef)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
2.210 Ze mompelden met holle ogen
iets over 'een tocht over de Styx',
terwijl de Where slechts op metertjes kan bogen,
het een bescheiden bovengronds riviertje is.
Tenzij 'die Walküre' tegen de romp aan sloeg!
Ik vaar liever kalm op de golven
met gekabbel rond de boeg
dan dat ik door schallend koper word bedolven.…
Maart
poëzie
3.7 met 15 stemmen
3.483 Uw onder-gang en op-tocht beeldt
In de gedaante van de dagen.
Wier ring in u zijn orde herschept.
O gij: gedenk de stille maaier,
Die vroeg genoeg zijn voeten rept! -
Zie! zie: daarginder gaat een zaaier!…
De traan
poëzie
3.8 met 13 stemmen
3.536 Uw alveroverende tocht
Wekt stromen van dit balsemvocht!
Voor wie uw gloênde pijl doorgriefde
Zijn tranen wellust van het hart,
In liefdes vreugd, in liefdes smart!…
Maart.
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.137 En roept uw klare geest te wapen
In 't werktuig dat uw leger teelt,
In 't voorjaar dat uw moed zal dragen,
Uw onder-gang en op-tocht beeldt
In de gedaante van de dagen,
Wier ring in u zijn orde herschept.
O gij! gedenk de stille maaier,
Die vroeg genoeg zijn voeten rept! -
Zie! zie! daarginder gaat een zaaier!…
Kinderpartij
poëzie
3.8 met 32 stemmen
4.477 gestrengelde rondedans;
als enkele bladen, sprenkelbladen
aan kronen stil gerijpt, geglipt
van kelken, door wier wanden heen
het net en weefselwerk verscheen
der aren en hoe het was geribd,
nu dat het licht er toegang had;
als het onschuldig bloesemblad
de omgestulpte, uitgeschulpte
kommetjes met een welig vocht,
of bootjes op een blijde tocht…