Alle inzendingen over zilveren

1232 resultaten.

Sorteren op:

Hekelend zwart, verheven

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.553
Later zitten we op een terrasje, drinken zilveren thee, eten cliche's, schrijven geschiedenis op de vierkante centimeter. Opeens zijn we weer onszelf, weer verlegen. Je duikt weg achter een blos als ik een zwarte druif tussen je lippen duw. Je zuigt, je glundert, en spuwt het pitje weer terug in mijn handen.…

Alarm

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.107
Wervelwind weent door zilveren zand Treuzelend zeilt de avond voorbij De dood, kreupele wurger Suipt hoestend naar de schaduwkant Richt zich op in de mistige wei Blank en schuchter is de vlucht van de maan In de akelige stilte van een zeebodem In de vrede van een waan Zuigen de vangarmen aan mijn wrak Ik los een weerbarstige traan Zwarte…
Wim Veen5 september 2004Lees meer >

Grote ogen

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.918
beginnerschroom het engelenhaar waait in de ogen van de kabouter die al jarenlang op dezelfde plek hangt totdat de doos met kerstspullen weer op de zolder wordt geschoven boven in de boom heerst de piek schreeuwlelijk van formaat en kleur streng kijkend naar de kaarsjes die er gekleurd op staan en ballen plukken watten slingers van zilver…

lens

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.154
jij glundert omdat het moet van mij ik regel de klaarte van jouw blik die blikkert als een lemmet in zon het brandpunt schuift tot ik klik de straal die ik toeliet glipt door de glazen lens je wil jouw lippen nog tuiten maar te laat elke omtreklijn kantelt de matte spiegel kaatst hem naar een broos vlies van zilver dat oplost zoals…
Wim Veen30 oktober 2005Lees meer >

GOEDLAND

netgedicht
2.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 9.698
Victor Hugo heeft er een tijd vertoefd Zeker als ik genoten van de tinten De Sure en de Ourthe ; zilveren linten Oktober heeft daarover flink gesnoefd Is prat gegaan op Goedlands grote bossen Haar heldere sterrenhemels, voortbestaan Van voren in de akkers, eigen graan Notenlikeur, inheemse druiventrossen Het Letzenburg waarvoor zovelen…

In spinnentouw verweven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.049
In spinnentouw verweven vlocht ik duizend draden puur van zilver met hier en daar een glinster gekleurder dan de morgenzon die met gouden haren onze liefdesweb bereiken kon het paradijsje van ons saam was behangen met romantiek dat wanneer de schemermaan door de takken scheen onze namen schreef op muren ondoorzichtig ik krijtte je…
elze30 januari 2006Lees meer >

Onrust

netgedicht
4.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.301
Ik heb tijgers zien rennen langs de zilveren schelpenstranden van Myanmar en papagaaien zien fonkelen als kleurige edelstenen gebed in het groen van de jungle. Ook heb ik de bergen van de Sierra Nevada beklommen teneinde te ervaren hoeveel sterren je kunt zien als het ècht heel erg donker is.…

Verloren liefde

hartenkreet
4.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.728
Want jouw ster licht niet meer en jouw liefde, die me in haar zoete armen meedroeg, naar het magische lied van de vlinder, naar de blanke bloem in het zilver maanzand, naar de zomerwind die zong van een ontvlamd hart, een verrukte ziel, naar de schoonheid van het wintermeisje, met een sneeuwvlaag in haar lokken naar de bloeiende kracht…
Troebadoer27 december 2007Lees meer >

Het beloofde land

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.238
Water, heldere spiegel op bleke bergen koud sterrenlicht Eeuwig maagdelijk water zacht ruisend verhaal tekende zijn verre weg in onmetelijke rust En ik zag de glans van je schreden de wonderlijke gloed van de blauwe maan op je stil gelaat de schaduw van je tere silhouet dansend in het zilver van de fluisterende stroom Nu vraag ik…

Overgang

netgedicht
3.7 met 43 stemmen aantal keer bekeken 3.037
Eindelijk in kern vervuld van kracht, wat in zichzelf verging in alles tot het volle leven gericht, zonder smet, in ieders zicht, een vlam maakt ontschaduwt licht, vannacht is een vogel opgestaan, ik wist dat het zo zou gaan, ik wist niet dat daarna een muziek ontstond, geblazen op zilveren fluiten in het bos, belicht in volle maan, een lichte…
pama23 november 2008Lees meer >

broertje lief

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.424
Met je lange zwarte cape Met je grote zilveren lemmet Met je trieste werk Broertje lief ben je daar? Ik ben zo alleen en verdrietig Wil jij mij in je dode armen nemen? Zodat we de rest van de avond samen kunnen spelen Broertje lief ben je daar?…

Aan mijne moeder.

poëzie
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.395
Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht, zilveren-zacht, de half ontloken maan, bloeit als een vreemde bloesem zonder vrucht, wier bleke bladen aan de kim vergaan; zo zag ik eens, in wonderzoet genucht, uw half verhulde beeltnis voor mij staan,- dan, met een zachte glimlach en een zucht, voor mijn verwonderde oogen ondergaan.…

Geïriseerd

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Hij morst zilver bij villa Vreeden-horst. Maar wat gebeuren moest gebeurt: motregen die het land ontkleurt. Dan ben ik thuis. Weer aan de slag! Zacht klatert nog de schaterlach.…

Uniek

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
carroussel dat uitziet in droefenis naar de leliebloem de geur van de hoop in de malle molen van het leven zijn lied rondom de tarwevelden goudgeel in het ochtendgloren heen en weer langs ons huis volhardend in de liefde de toekomst melodie van een nieuwe schepping uit de wolken afgedaald Dek de tafel met wit damast zilveren…

winterzon boven Amelterbos

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 747
Zij lijkt verankerd in de zilveren mist maar toch zo oneindig los en vrij zweeft zij in de de schaduw van haar eigen vloeibaar goud en de warmte die zij geeft is nog oneindig ver en koud. Hoger en hoger zal zij gaan, slechts langzaam haar warmte delen en met haar traag tastende zonnestralen heel zachtjes de aarde strelen.…

Lentezang

poëzie
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.504
Het beekje huppelt Zo vlug en fris; En zilver druppelt Van bies en lis. De bomen strekken Hun armen uit. De wilgen lekken, De berk loopt uit. Al! takken, twijgen, Al wierookwerk! De leeuweriks stijgen Op vlammenvlerk! En liefde en hopen Het al doordringt: Het hart gaat open, De ziele zingt. O zonnedagen! O geur en fleur!…

Winterwandeling

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
Strak en rimpelloos licht nu de vlakte waar golfjes kabbelden weleer zilveren vissen sprongen over oppervlakte rietkraag golfde langs oevers van ’t meer. Bewegingloos staan nu de populieren in rijen langs de waterkant terwijl hun witte kruinen sieren stille contouren van het achterland.…

Trieste oude man

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 773
uw wandeling in het winterlicht ik kan er niet omheen de triestheid raakt me gaat me door merg en been een zilveren weerschijn zie ik op uw haardos landen het spreken van de jaren plooit zich op nijvere handen rond schuifeltraagheid de diep gebogen rug uitzien naar is er niet komt niet meer terug uw oude jas hangt zwaar doordrenkt…

Niets liever dan dit

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.190
Het alchemistisch goud smelt ik om in zilveren, verlichtende krachten van dit universum. Ik zal transformeren. Het is mijn lot. God dacht bij zichzelf: "Allereerst iemand die niet opvalt. Daarna zal ik ook haar doen veranderen opdat zij... ja, de wereld blijvend verandert!" Ik doe niets liever dan dit.…

Dag en nacht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
De weinige stralen leggen zilveren draden over de Noordzee. Haar gloed heeft ons deugd gedaan ze moest nu eenmaal geen dwarsliggers verdrijven. Ze leefde zich uit over de zee en het strand Likte aan onze huid, tot de zweetdruppels begonnen te kriebelen.…

In jaargetijden

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
De zomer verwart in de verte als een dunne draad zonder eind Herinnering aan de winter paars als een heideveld schaars bedekt Een heldere droom wordt zelden een gedicht met zuivere woorden Herfst lijkt op een bonte vlinder zomer- en herfstkleuren opgezogen Een winter wacht met zwart en wit in een maanzieke, zilveren nacht Een ader in de…

De spinnen

gedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.501
Sjaals van zilver zijn de webben in de rododendrons waar de spinnen ateliers en woonplaats hebben; langs de uitgebloeide bollen hangt het franje van hun werk; als het warme waaien in de holtes van een struik, zo is het weven ingewikkeld voor de domme prooien die hun lijf en vleugels op de lijm beproeven, huiverend de koudste opperklem…

Met de twee rode strepen verf nog in mijn haar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
Brandschoon fluisteren de stenen van de dorpen tussen deze keien waar mijn hak is bleven haken ligt misschien een lang leven , ga dan niet ver van huis Muziek maak ik met lepels en met vorken onder de rode daken Tot in de verte zijn de zilveren akkoorden te horen met jouw klanken naar een ontbladerd voorjaar als herboren Tussen de takken schijnt…

Zwemmen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 490
Wie gaat er voor het goud, het zilver, brons? De badmuts wordt wat strakker nog getrokken De spanning stijgt, ze staan nu op de blokken En één en twéé en dríé en stárt en plóns!…

Maarten van der Weijden

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
Wat hem niet doodde, maakte beresterk, de Feniks bleek een ware Hercules, zijn doorzettingsvermogen bracht succes: wat zilver hier, wat goud daar, dat soort werk De tour de force volgde toen al gauw elf steden, honderd kilometer zwemmen van dorp naar dorp naar dorp van sluis naar sluis En denkend aan zijn dochters en zijn vrouw verhóógde…

laten gaan

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
in kleurenhoutsnede zonder titel varen we door een stroomlandschap we zien stormschade in olieverf op doek we kijken naar de zwarte golfbreker basalten wachter aan zee op doek hoe het water beschrijven haar tinten haar tonen met blauwzwarte inkt de schittering van zilveren strepen onder een tere witte lucht hoe…

Muren van Onbegrip

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 757
(Dementie) Als geboren Welshman Kwam jij bevoorrecht ter aarde Zonder zilveren lepel in jouw mond, maar met muziek in jouw bloed en poëzie in jouw ziel Wales, dit land van draken met Cardiff als capital. Hier op het Britse continent Muren van Onbegrip, die mooie ver- houdingen hebben ver- stoord In Noord-Ierland.…

Rattenkwaal

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 290
in de vallei die zich groen uitstrekt in de diepte van donkere schaduwen van bergen die almaar hoger lijken in jouw brein je kust haar omdat ze jouw vrouw is zij weet dat jij steeds haar man bent traag in de wildernis van dromen je hebt haar rattenkwaal genezen haar een vriendendienst bewezen zie haar stralen als een regenboog zilveren…

Koorts van het vlees

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 123
Kamer open — het Laken valt — en zwijgt — daar staat hij in het vroege Licht — waar ’t Vlees te aarzelen dreigt — De blonde Jongen van het Strand — wordt Vreemde — naakt en broos — een strenge wet regeert elk eenzaam Hart — Geen God die helpt — de blauwe Avond bleekt — het lustige Leven breekt ons niet — En driftig heft hij weer de zilveren…