1090 resultaten.
Tussen de regels door
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
629 en lip
tussen laken en servet
Tussen waan en waarheid
tussen belofte en gemis
tussen verbod en genot
tussen licht en duisternis
Tussen ongekende hoogte
en obekende diepte
tussen vreugde en heimwee
tussen afstand en liefde
Tussen stijgen en dalen
tussen roof- en zwerftocht
tussen slagen en falen
tussen schoot en schot
Tussen bitter…
Treurvocht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
443 emoties
en onderliggende devoties
in iedere druppel treurvocht
proef ik de verontwaardiging
het niet kunnen luisteren naar elkaar
wie heeft gehoord dat creativiteit
behalve diepere kennis en kunde
ook kracht en overtuigingen
nodig heeft, bevindt zich gunstig
tussen het onderhoudende dichtersgilde
in iedere druppel treurvocht
proef ik bittere…
afpelperiode
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
451 Dit kan niets anders zijn dan een grens
een stadsmuur waarbuiten het leven blijft
een afpelperiode die ruimte nodig heeft
een bittere beet door verzuurde smaakpapillen
een proces dat de vertraging juist versnelt
een projectmatige verstilling die stijfheid zoekt
een zo laat mogelijke tel voor vrije gedachten
een subtiel samenspel van zintuigelijke…
Het Afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
202 zacht door jouw herinnering
wil nog één streling in de tijd bevriezen
voordat de uren streng een grens gaan kiezen
en de verstilling het gemoed bekommert
de nacht weet niet hoe jij mijn blik gevangen
en teder vastgehouden hebt in ruste
toen wij de lach nog van elkaars mond namen
een roze lach die al onze onrust bluste
en alle vrees en bitterheid…
Groenteparadijs
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
179 Bloemen lezen geen poëzie
zeker niet in de wildernis
van de achtertuin
waar mijn grijze oudoom woont
ver weg in het buitenland
hij verzorgt zijn groenten
alsof het verwende kinderen zijn
zijn hart bleef achter
in een naakt verleden
een verloren land
vol oude rabarber en koolrabi
diepe schorseneren in het zand
bittere warmoes en snijbiet…
van binnen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
202 gedateerd als de volgende op rij, wellicht
ontmoet ik hen in alle vriendelijkheden
waar mijn woordkeus is gestrand, in de hemel
die rijk beneveld is met verhalen die de Bijbel
siert met een goddelijke bijklank
zowaar heb ik geen god en proef ik de
doornen van zijn geleden zoon, kus zijn
sandalen en neem met hem een laatste
teug van de bittere…
Windliedjie
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
4.356 Winterwind, lei my deur bittere nagte
tot uit die duister ek saggies kan staar
hoedat hy sluimer, en sluimerend my smarte
eindelik diep in my hart laat bedaar!…
Heimwee
poëzie
3.5 met 53 stemmen
6.441 Maar ondanks al die liefde
Verheugt zich 't kindje niet,
Men hoort haar 's avonds snikken
Met bitter, bang verdriet.
Vergeef haar, vriendelijk Leven,
Dat ze u niet beter dankt,
Maar hoe kan een kind genieten,
Wanneer het naar huis verlangt?…
Vaak, als 'k aan mijn verleden troost wil vragen
poëzie
3.7 met 12 stemmen
1.875 . -
Verloren, lang, 't geluk van hen te dienen,
Zie 'k, vreemd en onverschillig, mijn ruïnen,
En zonder wrok om wat ik heb geleden;
En zonder bitterheid en zonder schreien
Voel 'k, zacht als 't stof, 't verlangen op me glijen:
Uitrusten, vredig, bij toch lief verleden.…
Europa
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.290 schoonheid gelijk' niet kende
zakt nu weer bevend op haar knieën
Want waar zij eens haar land herkende
ziet zij nu louter rotting schieden
Maar helaas, Aphrodite zal haar niet meer komen redden
Zij ligt verkracht op de bodem van de zee te grienen
En waar Zeus was om haar liefd'vol te beminnen,
is hij nu in heel de wereld niet te bekennen
Bitter…
Mizerie-mensen
poëzie
3.8 met 11 stemmen
3.960 I
Ik heb u lief, mizerie mensen,
Die geen genoden werdt
Van 's levens blij festijn,
Die te onverschillig zijt, om iemand kwaad te wensen
Te bitter, om nog goed te zijn.
Ge zijt een godslamp van de kerke,
In wier karmijnen hert
Wat olie wordt gedaan,
Te luttel, om in vlammen op te vlerken,
Te veel, om er van dood te gaan.…
Uitgestelde Vloek
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
2.569 Er vlot een walm door de kamer
Het verschroeide weefsel
Die bloederige pomp die doorjaagt
Getuigt nog van een bitter gisteren
Je nipte van mijn gevlei zonder verpinken
Bijna hoorde ik jouw tanden knarsen
Alsof het glazuur afbladderde
Jouw greep verslapt, verkilt.…
Gethsemane
poëzie
3.4 met 10 stemmen
5.585 Moest Hij, die zwartste der nachten,
Eenzaam de kruisdood verwachten,
Eenzaam de bitterheid smaken
Van de triomf van het kwaad?
'k Wil bij Uw droefheid verwijlen,
In Uwe smarten verzinken,
Gij, die de beker moest drinken,
Die de verzoening ons bracht,
Wie zal de angsten doorgronden
Van deze nachtelijke stonden?…
de tafeltennisster
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
2.310 - als het meezit - heel vet
een geteld punt wordt gezet
oh, oh, oh dat ’n
tafeltennisster toch zo
scheef schuin ballen klutst
dat ze alle kans verprutst
om tot slot alles te vergeven
zonder ‘n traan te vergieten
van schutkleur te verschieten
of verdrietig intens te beleven
de coach wordt steeds witter
steeds heter van woede: bitter…
Zwemmer
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.094 wolken en schuim verdwijnen
in de gapende mond van horizon
wanneer je in het water stapt
siddert elke cel van je lichaam
wakker...wakker
aan het begin van het universum zwem je
naar het begin van jezelf, aarde verlatend
blauw, groen, bitter, zout, warm, koud
door de zintuigende wereld van jezelf
je vraag je af, hoe ver ben ik nu?…
Dromenvangers
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
658 Lentegek
zomergast
herfstdraad
winterblues
Winternacht
adem en ijs
bitter en koud
slapeloosheid
Luchtgaten
brandhaarden
dromenvangers
acrobaten
Sluimerwolken
suikerspinnen
lust voor leven
opnieuw beginnen
(refrein)
Verhalen zingen
dromen dwalen
en verwaaien in de wind
in de wind
Bijenkorven
honingbazen
mantelzorgers…
ONSCHULDIGE ARMOE
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.871 Die zendt, wat hij voorziet elk te zijn van node:
Zalig zijn die armen, die zich des niet en belgen,
Die 't onschuldig gebrek van Gods hand ontvangen,
En als bitter drank, met zeker verlangen
Naar 's gemoeds genezing, blijdelijk inzwelgen.…
In het hart van de zwarte roos
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
699 *
Er was een harde hand des levens
Een hartslag van ongenade
Een levend mes op de keel
Er was pure reddeloosheid
in de maak voor Broertje Dood
Jong gestorven talent
die slechts nog bloed huilde
op een gebarsten huid
*
Haar oog zwelt de traan
en bitter is het lot van de lemming
die in allerijl
de val in het ravijn verkiest…
Het wordt zwaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 De zoete voorsmaak van het begin,
is weg en de bittere nasmaak,
blijft bijten op de tong.
De woorden van vroeger,
zijn nog alleen stille klanken.
Het lichaam en de ziel zijn nog één,
maar het hart klopt onophoudelijk,
van vrees en pijn.
Laat het ophouden,
zodat wij weer vrolijk kunnen zijn.…
JUDAS-KUS
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.967 Doch ’t brood was Judas bitter als de dood,
In elke wijndrop gloeide een helse vonk.
Kalm stond de god in ’t flikkrend fakkellicht,
Toen hij de valse kus voelde – en terstond
Viel droef zijn blik op Judas’ aangezicht.
-Ik spijsde en laafde u met mijn liefde, en toch
Verraadt gij mij!…
Eigen strijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.272 is het zwijgen of rede, het blijft een bittere pil.
Terrorisme heeft ons in de greep, vakanties onder druk,
verschrikkelijke nieuwstapes,verscheuren menig geluk.
Leven met de gevaren van deze tijd, het is geen eenvoudige klus,
En als je er onder lijdt, een troost: je zit niet alleen met deze rebus.…
Het regent
poëzie
2.9 met 15 stemmen
2.777 Dat vind ik toch zo'n bitter kruis!
Och gusjes wat verdriet!
Het regent dat het giet.
Het regent, het regent,
Het regent dat het spat!
De koemeid zegt: gezegend,
't Geeft boter in het vat,
De groenboer grinnikt ook van schik
En zegt, dat maakt de geldbuil dik.
Och hoe vervelend dat!
Het regent dat het spat.…
De Priester
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.562 betovert mij,
maar jij dient een god
ach, jij, schone priester,
je lijf zo slank en sterk,
ik verlang naar je soepele spieren,
maar jij dient een god
ach, jij, sterke priester,
je tong spreekt taal van liefde,
maar niet de liefde die ik begeer,
want jij dient een god
ach, jij, begeerlijke priester,
jouw geslacht is eeuwenoud,
vol bitter…
Warm je aan mijn lijf
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.256 Je schreit je wanhoop uit
om vrienden die verdwijnen
om eenzaamheid en God
om schoonheid vol met kerven
verlatenheid en sterven
en bitterheid om 't eigen lot.
Ik weet mijn lief,
de winter is op komst,
de koude grijpt je aan,
maar warm je aan mijn lijf.…
Jaloezie
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
888 De beker met het groen venijn
staat al weer klaar en moet
vandaag nog leeg
zo kan ik met
dit gallisch vocht
misschien mijn kwaal
nog enigszins bestrijden
dit bitter vocht
het knaagt en vreet
zuigt aan mijn hart en schuimt
totdat er niets meer overblijft
van al mijn dromen
je stralend uiterlijk
dat maakt me ziek
je lacht van oor tot…
Winter
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.203 Och winter, barre winter,
Wat zijt ge bitter koud!
Ik wou, ik had een gulden,
Dan kocht ik turf en hout.
Een vuurtje zou ik bouwen
Als onze plaat zo groot,
En 'k vroeg mijn arme buurtjes
Op koffie en op brood.
Wat zouden ze dan smullen
In 't hoekje van de haard!…
palliatieve zorg
hartenkreet
3.6 met 23 stemmen
5.540 Het bittere einde tegemoet..…
Oranjebitter
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.765 bitterder verloren
als toen op die ene dag
die er met glans viel van de stad
waar een oranjezon in smoren
lede ogen zou doorboren
daar waar iemand in de waanzin
zo die ware zin vergat
die ooit een Vijftiger - zo schoon
in dichtersinkt had neergestreken
maar nu weerloos was gebleken
ín de waarde die het had
evenals die ene lach
die er in bitter…
Een lange lege morgen
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
3.981 in een lange lege morgen
er spreken vele jaren uit een moment
tot aan de dag van nu, en nu is telkens weer
dat jij me niet vergeet; maar ook ik mijn kind
ik zie jou, mijn lief in dag en nacht zo óók in de
droom die jou bezoekt ben ik bij jou en hou de wacht
in koestering draag jij me met
je mee, waar de zon nu schijnt of dooft door
bitter…
mijnheer de jong
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
833 een keer ontzettend pech gehad
wat een slechte dag voor de chirurg
voor mijnheer de jong volgden er vele
van bittere verwijten machteloos verdriet
een uitzichtloze geketende toekomst
levenslang afhankelijk van zijn naasten
ze koesteren zijn grote boerenknuisten
die beschonken over de etenstafel zwalken
ondersteunen zijn lijf eens zo beresterk…