1276 resultaten.
stadsschip
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
525 er werd verteld dat de stad
op een zweem licht dreef
lage plassen door straten
blonken onder een steven
van loom varende gevels
je moest geloven dat torens
staand tot het want behoorden
scherp getekend door wolken
die grauw over de toppen joegen
gebogen wandelaars verdroegen
het was een bekend gerucht
dat dagen laveerden op gedrang…
Heb het hart straal gerust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 Al hagelt het en is het grauw
het is voor jou een glanzende dag.
Een voor grote rustige passen
een atelier met een kruk en tafel
en geuren van vers dennengroen.
Een voor lege doeken en penselen
die ook jou vandaag wenken.
Kom, blijf niet mistroostig staan
loop even hierheen vol verlangen
verwoord jouw regenboogzielskracht .…
Outcast
poëzie
2.0 met 2 stemmen
1.191 ’t Breed grauw gelaat van de Afrikaanse kust,
Na eeuwen van een ondoorgrondelijk wee
Gekomen tot een onaantastbre rust,
Staart steil terneer op de gekwelde zee.
Ons blijft ’t verneedrend smachten naar de ree.
Geen oceaan heeft onze drift geblust,
En niets op aard, ook zwerven niet, geeft rust,
En de enige toevlucht de prostituee.…
Rudi Lubbers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 en in de grijze camper slaapt een man
die zelfs de nachtvorst overwinnen kan,
al blauwt de kou zijn ouwe, grauwe tenen
Herinnert zich de hitte en het vocht,
Djakarta drieënzeventig, de ring,
daar werd – waar horen, voelen, zien verging –
gestreden tot de laatste ademtocht
Die botsing der titanen.…
VENUS
poëzie
3.3 met 147 stemmen
36.962 Vroege werklui stappen dreunend
op het grauwe makadam;
hevig rinkelend rijdt, en kreunend
op de rails, een vroege tram.
Verder glijdt met korte stapjes
't blondje met wat moe gelaat,
en ze hoort de vuile grapjes
van de werklui in de straat.…
Een vriend
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
4.410 Een vriend toont als een prisma alle kleuren,
je leven lijkt opeens veel minder grauw.
En wat er verder ook zal gaan gebeuren,
hij geeft het leven kleur, speciaal voor jou.…
DE CEDER
gedicht
3.9 met 63 stemmen
19.755 Een binnenplaats, meesmuilt ge, sintels, schillen,
en schimmel die een blinde muur aanrandt,
er is geen boom, alleen een grauwe wand.
Hij is er, zeg ik, en mijn stem gaat trillen,
Ik heb een ceder in mijn tuin geplant,
gij kunt hem zien, gij schijnt het niet te willen.…
Onder moeders vleugels vertrokken
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.810 De morgen was grauw, toen ik weg ging van huis.
Sinds klimt het licht, stil en aanhoudend.
Wijder klaren al wijder klaarten
en ik dwaal als een vogel boven de wolken.
Ik wil je zien, moeder.
Ik wil éénmaal in je ogen zien
voor de grondeloze diepte mij neemt.
Je ben zo ver.
Nacht,
Kom nu met uw donker, dieperbarmen, eindelijk.…
Gesneuveld
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.537 Raak haar lauwe, grauwe hals
En proef de lome ochtend.
Met een kriebel in de vingertoppen
Vind ik de diepste kern
Vel de beer die mij belaagt.…
Gekleurd verlangen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
907 Zweven op een roze wolk
geeft geen onweer in gedachten
grijs en grauw als regendruppels
schrijf jij letters in blauw glas
van een geel getinte toekomst
mistig, wazig en onbeschadigd
zul jij nooit échte liefde proeven
als zilver goud wordt en ik jou lees
voelt mijn lichaam de ijzige kou
van een beschadigd hart waar rood
door blauwe…
Beslan..t(er)reur
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
697 De school is nu een kerkhof
Dankzij de idiote terroristen
Kindergezichten grauw en ogen dof
Door iets wat zij niet eerder wisten
En de wereld kijkt mee en voelt haat
Leg ons uit wat jullie wilden bereiken
Waarom zijn zoveel mensen geschaad
Waarom al die onschuldige lijken.....…
NACHTGEBIED
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.211 Waarom hebben zij me niet laten gaan
Naar het nachtgebied van mijn dagbestaan
Door wallen van waanzin afgezet,
In watten van duisternis ingebed,
Overkoepeld met een stolp van kou,
Waarin elk trillen bevriezen zou,
Waarin glanzen tot grauw,
Muziek tot stilte
Verstijven zou?…
Zomerdag
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.069 Traag walmend als dikke lava stroomt verkeer
over het blakende asfalt richting zee
Stoffig gras buigt deemoedig de halmen
Aan de wegrand ruisen duttende populieren
Het witte zand schittert verblindend
in het fel blikkerend zonnelicht
Boven het water daagt het grauw,
rommeldonder, regenkletter
overstemt het vrolijk kindergekwetter
Troebele…
taxatie
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.328 Het is zo’n grauwe belastingcontroleur,
de haat en de spot van de hele natie.
Je schrikt als hij staat voor je deur.
Maar zonder hem wankelt de democratie
Onlangs zag ik toch diezelfde ambtenaar
In 't gezelschap van een enig mooie vrouw.
En dit toe te geven valt mij zwaar,
’t was de enige vrouw die ik zelf ooit hebben wou…
GEZICHT OP GRONINGEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.193 De grauwe najaarsdag verging in regen
en werd, gedreven naar de avond, mat.
In 't struikgewas langs het bespoelde pad
vielen de droppen bij het nauw bewegen
der lucht met zacht geruis van blad op blad.
Dan plotseling breekt uit de wolkenvegen
een verre lichtval naar omlaag en tegen
een gouden kim staat tintelend de stad.…
De verwarring
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
579 De verwarring door gekte
in de familie, die zich verwijderde
als in een echo van stilte
waarin woorden zich verloren
leek immer maatgevend
in het voorjaar wanneer
gras groen groeide in weide
en in het najaar grauw kleurend
het natgewas vol herfstdauw
en misschien was er iets
van die verwarring
die de weemoed tekende
in herinneringsbeelden…
REGENDAG
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.700 Betrokken
ligt de lucht met wolken grijs en grauw,
't stuifreînt, en die hoge bomen schokken
hunne kruinen, en vol vreemde rouw
ruisen zij, ontblaadrend, droeve zangen.
Lijk des avonds in het woud een dolend kind,
daar beneden door de donkre gangen
aaklig schreeuwt en huilt de wilde wind.…
DMN De Machinefabriek Noordwijkerhout
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.022 Sirene
Onheilsbode
Eenzaam en hoog
Afscheid
Van de fiets op het grindpad
Zijn hand
Zwaaiend naar mij
Stilte
Adem stokt
Hoofden buigen
Vrezen voor de klap
Een eenzame, stoere lach
Licht verslaat geluid
Dof dreunt de donder
Explosie van stof en gruis
Uiteenspattend
Opwaarts kolkend
De grauwe hemel in
Even blijft hij hangen…
Overleven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
983 Met afkeer en vol doodsangst
dwaalt ze door voorbije levens,
haar handen grijpen grauwe lucht.
Schaduwen van demonen
dragen haar lichaam
als een trofee.
Ze pakt het zwaard
- loodzwaar -
en hakt en wrikt.
Gekwetst tot op het bot
vecht ze
haar weg terug.
Haar hitte doet de sleutel smelten,
het bloed verdunt de klei.…
achtergebleven
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.477 door de donkere steeg
met grauw gruis
ga ik
omhuld door een nevel
van herinneringen
aan mijn vroeger thuis
als vanzelf vind ik
de weg naar
la Place de Liberté
toen liep ik hier ook
gedwongen mee
unter befehlen
berooid met z'n twee
met nog meer, velen,
wij, schaduwen van schrik
als opgejaagd onteerd vee
ik nader de hel…
Natuur is voor tevredenen....
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
735 Bloem
hoorde gij om uw hoofd
slechts het gezoem
van bijen die de
vlinderstruik betasten
of snaterende eenden
die U op Uwen bank
uw courant lezend
al kwetterend verrasten
wat zingt gij lof op
grauwe klingerstraten
in steen geklonken
smerig grachtenwater
kende gij slechts
het Losserzand
met bruisend Dinkelwater
of luchten fijn als…
een pand voor later
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.466 in een open, dankbare hand
volgde ze stil de letters
in het murmelende duister
waar zelfs de lage wind in
het jonge hart moest zwijgen
foto’s werden ramen om
Gods goedheid te baren
in de armste uren van
moegetogen dromen
zo onsterflijk beminde zij
de kleine zon die
een grauwe…
Meditatie
netgedicht
2.5 met 100 stemmen
17.753 wouden graaien
naar gouden oorden hoger
dan ware woorden woorden
paaiende praatjes
van koude wind
dennenmossen bossen waaien
waar golfjes klotsen
over rotsen rotsen
fraaie waters
in mijn zijn - net wijn
schoonste der schoonheden
komt voorbijgegleden door
mijn lome weten weten
als een gans over egaal
vijvervlak strak en grauw…
Breiland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.543 En weer ligt er een pasgeboren kind
gehuld in grauwe, haveloze lappen
kribbig ’t plantenbedje plat te trappen
omdat het stekend stro niet lekker vindt
een engel daalt terneer met wijde klappen
het wonder rilt en voelt zich onbemind
omdat de neerstriemende vleugelwind
het schreiende van kou adem doet happen
de kudde waar het lam blind op…
Eenmotorigen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.058 stuntvliegers in groten getale
bespotters van ruimte en zwaartekracht
in slagorde afgezet tegen het grauw
van de wintermiddag-hemel
zwenkten de donkere eenmotorigen
synchroon van links naar rechts
van rechts naar links
en profil bij het snelle stijgen
als messcherpe grijze schijven
dan in bijna looping weer omlaag
dit alles zonder dat…
Nog eens Holland
gedicht
3.6 met 42 stemmen
20.563 Ik hou van deze veel te lage grauwe
lucht boven dit nog eens zo lage land.
Kom kameraden, klim eens op een krant
en jubel dat we Holland willen houen.
Of ga eens juichen aan het vlakke strand
en waai van Callantsoog naar Westerschouwen.
In vijf minuutjes ben je al verkouwen
met natte voeten en een neus vol zand.…
geduld
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
1.002 al maanden staat hij op een leeg perron
hij lijkt de wereld en de tijd vergeten
soms brengt een oude vrouw hem iets te eten
ze houdt hem warm met koffie of bouillon
hij staart en staart maar naar de horizon
z’n kleren werden grauw en zijn versleten
naar huis toe gaan, hij wil er niets van weten
verkoos hij deze plek tot eindstation
bewegingloos…
nachtelijk verstillen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.158 waar luchten grauw
en adem mij ontglipt
als zucht diep in de nacht
’t geheime komen tikt
tik tik op ‘t raam
en beeld waaruit de liefde spreekt
klimt door de wasem
zoals de dooi de koude breekt
legt zich langs mij
in poel van mijn gestaar
als ‘k vraag wat er nog meer is
dan een schim van maan die daar
vangt uren in een hand
ze dorstig…
Nu de drukte even wijkt...
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
782 Nu de drukte even wijkt
en 's nachts de sterren glanzen
weten we misschien voor even
wat er echt toe doet
en waarvoor we leven;
Grauw en grijs zijn soms de luchten
en de hemel lijkt van staal;
tot er plots een helder schijnsel
oplicht en het niet-weten,
het niet-begrijpen, niet-kunnen-verklaren
openscheurt tot brandende ervaring:
alles…
eventjes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
725 grauwe gebouwen
gehouwen uit steen
bemande vrouwen
geflankeerd door geen 1
de nacht belooft me
iedere keer weer
stranden en palmen
en ik prostitueer
het licht, onheilspellend
nadert te snel
de seconden aftellend
weer terug in mijn vel
de mieren ontwaken
en rekken zich uit
het doet me fel braken
hun verstommend geluid
bedrijvig…