1149 resultaten.
Gelogen Liefde
hartenkreet
4.7 met 35 stemmen
3.278 Mijn grens bereikt de strijd gestreden
Streep getrokken door mijn verdriet
Waarom missen wat is verdwenen
Van iets houden dat niet meer bestaat
Mijn hart ontdaan van haar roze linten
Geen pijn meer als je komt als je gaat
Waarom missen wat enkel nog kwetst
Het woord liefde leeg van ieder gevoel
Mijn hart gebroken kleuren weggelopen
Vlinders…
Groot geweld
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.581 Oorlogsslachtoffers bestaan voort in wanen
Moeders treuren om verloren zonen
De wind waait geuren van brand en verwoesting
Er zijn medailles om heldhaftigheid te belonen
Een storm veegt de asresten uiteen
Een hongerig kind zoekt haar moeder in het noorden
De zon gaat onder en even is de hel verdwenen
Het donker strompelt mannen over de grens…
zien hoe licht daar breekt
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
732 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam jouw emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
ik wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
gras dat…
Zwijgende muze
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
724 soms als ik andere letteren zie
chronologisch gerangschikt tot
hedendaags gewaardeerde poëzie
realiseer ik me mijn grens
ijzeren wilskracht delft het onderspit
verlamt zelfs het schrijfvermogen
elke zin die dan nog mijn pen verlaat
resulteert in een niet passend
slap aftreksel van dichterlijke kunst
verzen zonder ramend inzicht
als…
Horizon
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
889 Grens van onophoudelijke onrust.
Wijzend naar geen enkel doel,
Dat mijn onwetendheid sust,
Waarop ik mijn leven stoel.…
zoiets als lucht
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
618 zou ik daar
de stilte kunnen tekenen of erin verdwijnen
met meer dan mijn ogen alleen
zal ik mezelf aan de grens herkennen
in het weten dat mijn hart heftig
klopt
(liefde veroorzaakt pijn)
wanneer ik naar een laatste wens
word geschopt door de hongerige tijd
die, zoals mijn duindromen, immer bij mij blijft
ziltig in waarheid,…
Lastig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 straat
die toch weer nieuws blijken
gedachten springen uit het onbestaande
krijgen plots een levendige betekenis
hartbrekende wartaal vol van haperingen
om daarna weer te vervliegen als stuifzand
stemmen schieten weg daar tere woorden
soms breken bij het spreken
ook bieden ze vaak een sleutel
tot een wereld die niet bestaat
voorbij de grens…
Eenzaamheid
poëzie
3.2 met 4 stemmen
5.952 Nooit kan een hart een ander overwinnen;
Van lief tot minnaar en van mens tot mens
Kunnen wij nooit geheel volmaakt beminnen;
Er is altijd een kloof, een grens.
't Is niet eens zeker dat de dood verenen
Kan wat het leven onmeedogend scheidt,
En er bestaat niet, van Parijs tot Wenen,
Een koffiehuis 'In de Eenzaamheid'!…
gedachtegang - duogedicht met Hilly Nicolay
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
659 vlieg als een hoge zwaluw
die scherend langs de hemelbaan
zonnestralen verzamelt tegen winterkou
zie de bloesemwind
hoe ze haar kleurigheid
soms in diepe zuchten
vol fier, maar liefderijk
over de aarde spreidt
kom wacht niet langer
en geef het leven een hand
er staat iemand met natte voeten
en een hoofd vol bloemen
blozend op de grens…
Leeftijd
hartenkreet
3.6 met 23 stemmen
920 Ik zit weer even op het hek van mijn jeugd
wiebelend op een groen betonnen paaltje
ertussen de witte planken, de verbindingen
tussen de fundamenten van een grens
die weemoed en heimwee omsluit.…
Zie niet om
poëzie
3.0 met 2 stemmen
3.285 Door geen enkle grens gestuit
Moet gij immer verder streven,
Vóór u in het blauw verschiet
Liggen vrijheid, heil en leven,
Maar in 't grauw verleden niet.
Zie vooruit, en zie niet om!
Vele mensen, dwaas en dom,
Ontevreden met het heden,
't Heden vol van last en druk,
Zoeken in het verst verleden
De eeuw van vrijheid en geluk.…
it Famke
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
578 (Over elke grens)
'k Vergeet nooit meer dat
Syb toen zei: 'directeur
'k heb die school niet nodig
Straks verdien ik mijn
geld in de muziek' of
woorden van gelijke
strekking
Ware woorden; hij
was zich bewust van zijn
talent.…
Naar tering en nering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 Waar alle grenzen van
Fatsoenlijk gedrag al
Heel lang overschreden zijn,
Waar normbesef al lang niet
Meer bestaat, daar komt zo waar
Een nieuwe grens in zicht
Die onverwacht, maar niet
Geheel onvoorzien, zijn opwachting
Maakt, en komt een toekomst
Akelig dichtbij waarin wat
De moderne mens uitgeeft
Niet standaard drie keer…
Emotie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
608 we ons samen op de been
Maar ook als het even niet gaat
Een klein stukje van je zwakte toont
Kijk dan naar iemand die naast je staat
En op een speciaal plekje in jou woont
Huil dan even lekker uit
Totdat er geen tranen meer zijn
Maak dan geen geluid
En vergeet dan even alle pijn
Het was niet de moed dat ontbrak
Maar je verlegt je grens…
Emotie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
706 we ons samen op de been
Maar ook als het even niet gaat
Een klein stukje van je zwakte toont
Kijk dan naar iemand die naast je staat
En op een speciaal plekje in jou woont
Huil dan even lekker uit
Totdat er geen tranen meer zijn
Maak dan geen geluid
En vergeet dan even alle pijn
Het was niet de moed dat ontbrak
Maar je verlegt je grens…
Oneindigheid
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.749 Tezaam geschapen ster en oog,
Eén enkel leven laag en hoog,
Zijn wij geworden en voor elkaar,
Zij werd door mij, ik werd voor haar:
Waar is de grens?
Ik draag en ben het heel heelal.
O valse schijn van lichaamswal,
Waarbinnen wij schijnen, waarbuiten wij zijn,
Omvangende in een gedroomde lijn
De oneindigheid!…
Bewolkte ogen*
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 Ulaanbaatar, op de grens van voorjaar en zomer, 2001
*Uit: 'Judas' van Amos Oz…
Wilg
netgedicht
4.8 met 41 stemmen
640 soms denk ik aan die boom
de wilg in de kromming van de laan
uitgeschoten, een wilde bras
zie hem nog staan, zonder schroom
te getuigen van zijn eigenheid
een valse noot op de oprit met
aan beide kanten de fiere heersers
stamhouders in eiken, getuigend
van de rechte weg, nimmer uit het lood
het herinnert aan de tijd van licht
waarin de grens…
ali
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 hij wilde per se hier blijven
wat de regels verboden
die systemen bedachten
een pure wanhoopsdaad
na een bestaan vol angst
waarin te veel al gebeurde
in zijn net begonnen leven
was hem het laatste zetje
over de grens van het leven
dat velen de harten brak
die hij later juist helen wilde
als hij groot was en geleerd
de ogenschijnlijk veilige…
Hanetange
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 of Hahnentange
niet in één naam
te vangen
een rij boerderijen
aan weerszijden
de grenslijn sneed
tussenbeiden
schuin door het gehucht
en spleet geducht
twee huizen geheel
in een Duits
en een Nederlands deel
dat gaf teveel
gedoe, dus is
de grens nu niet meer recht
er in een hoekje in gelegd
helemaal Duits
zijn de twee huizen
je wordt…
Gezicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Het gezicht vermag meer, met zintuigen die alles mogen
en soms te ver gaan, over de grens misschien.
Het zijn instrumenten waarvan ik mij bedien
voor een helder beeld, meestal vrolijk, maar ook bewogen.
Dan verstart de blik en moeten tranen drogen.
Prijs die ik betaal voor de gevoelens die ik dien.…
Gitaar
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
534 schildert zich in aardse tonen
je dwaalt langs gespannen snaren
een oude gitaar ligt in jouw handen
afscheidslied klinkt in de nacht
gevoelig breekbaar zoals liefde
sombere gedachten overmeesteren ons
rivieren vervoeren verlangen
wij zijn onze stemmingen
niet kwijtgeraakt
volgen steeds
lichtgevende sterrenstelsels
onderweg naar de grens…
zingen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
453 Dat deze tijd een liedje was
dit leed
zo een voor op de fiets
voor door de groene velden
kale vlakten
Niet uit je hoofd te krijsen
tot de grens
meezingen helpt niet meer
Als dit liedje niet
maar bijna echt zou lijken
zou ik
klinken als water
van de rotsen
geslagen
Waterwolken in de lucht
water in de straten
als dit
dit liedje…
Wat echt telt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
480 Heel helder wordt wat telt: de liefde zonder woorden,
het ongevraagd vergeven waar de ander gaat
voorbij de grens van wat de minne vroeger kleurde
en wat haar luister was en glans in lentetijd.
Het is weer herfst, maar nooit voorgoed voor wie eens kende
wat hem of haar tot schreiens toe ooit heeft verblijd.…
O's nimfenavontuur
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
477 Rond het middernachtelijk uur
Strandden zij op het azuur
Te donker zonder maanlichtvuur
Bij 't eiland buiten grens en tijd
Van jeugdigheid in levensduur
Van 't eeuwig elyzees elixer
In Circe's magisch receptuur
Onwetend van oneindigheid
Zij, godin en kruidenmengster
Schalks, bevallig qua postuur
Troont O mee naar haar rotspaleis…
asla na asla
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
258 op zwarte vingers tilt hij de dag
over de grens van verwachting
de trage tijd gebrand in zijn lijf
dat altijd maar weer lucht vereist
terwijl zij naakt ligt te wachten
hopend op zijn warme woorden
valt van de maan niks te vrezen
vanonder deze deken van regen
rook kringelt slechts moeizaam
door de verstilling van de nacht
in het licht…
We noemen hem Kees XI; ‘de zaak’
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
531 melodie
boven elke ritmiek
en zelfs thematiek
die
amper ter zake doet
dit moet goed
tot mij doordringen
ik moet stevig voort met drinken
uit zijn mateloze verzen
alle fris getapt
de smaak van insomnia
intussen is bitter maar
zijn ingesleten grimas
zoals het was
in het licht van die enkele lamp
wordt pas rampzalig zodra
die de grens…
Tussen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
356 lucht
maar als iets dat
loslaat zonder te weten
waarvan
in de kamer bleef alles
staan
de stoel,het glas
de tijd die doorging
gewoon
alleen zij
gleed
en ergens in het ritme
dat niemand hoorde
riep iets haar naam
steeds opnieuw
alsof het terug kon
komen, door herhaling
haar handen vonden
het kussen
zochten weerstand
een grens…
Morgen begint nu
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
437 Ik heb de grens van de jaren leren groeten;
het lichaam schikt zich in zijn eigen herfst.
Maar de ochtend duldt geen lijdzaam wachten.
Met stramme vingers breek ik de stilte open:
ik roep een denker aan, schrijf een transcriptie,
en dwing het wit van de pagina tot een gedicht.
Hier, aan dit bureau, heft de tijd zijn wetten op.…
Architectuur van de stem
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
187 De kamers van het vlees zijn stil en blind,
totdat een adem door de keel zich vormt,
een eerste grens die door de chaos stormt,
waarna in de mond het eerste zicht begint.…