Alle inzendingen over weemoedig

1300 resultaten.

Sorteren op:

dood

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
de dood is ijdel, ijdel in begrip maar ook in het laten lijden, de dood is als klevend rijp in een vroege lente of als de herfst die verlaten de stilte verkend in de weemoed van elk wezen dood zijn is roerloos trachten te blijven liggen, zelfs wanneer het licht zich placht te voortplanten door ogen die zich eeuwig hebben gesloten dood…
elze29 december 2022Lees meer >

Wodka

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 622
Wilde blauwe vlinders bespieden sluwe wolven op Russisch grondgebied waar de Veluwe veel groter is lenige wilgen deinen weemoedig met de wind mee in een strijdlied zie daar de wilde paardenbenen onder de heldere blauwlucht van bonte horizonnen uit de verstilde verte rivieren drinken bloeddoorlopen labiele emoties monsterkoppen…

Passievlucht

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 432
Een wild fantoom van zang stijgt op uit lang vervlogen erotiek de vrucht van samen die ons kon bekoren Gij vroeg was deze hang een zucht van kundalini's passievrucht of was ze puur uit cupido geboren Ik zei het kan geen weemoed zijn geen terugverlangen heimwee vlucht in een melancholie eerlang verloren Ons samenzijn…
Maxim2 augustus 2023Lees meer >

Kamer

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 550
plinten Witte de vale muren grijs van vele winters Boende de oude planken vloer Deed alles in de was Tooide mijn bed met nieuw bloemig beddengoed dat ik zag in een brochure Hing een reproductie op van Gauguin, om het sfeer te geven - iets met kleuren iets met vrolijke dames, dieren En zag dat de hagelwitte gordijnen nu net zo weemoedig…
BKNWRM3 oktober 2023Lees meer >

Achter werkelijkheid

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 904
Met weemoed denkt zij terug aan de speeltuin waar zij speelde en oma achter haar schommel stond om haar te duwen hemelhoog Waar zij liedjes zong in kinderlijke onschuld en oma zong mee heerlijk onbezonnen tevree Kastelen vol gangen werden gebouwd met torens rond en oma hielp haar mee lief en geduldig, samen zo tevree Oma bezorgde haar…

ik beleef je

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.486
als het eerste zonlicht mijn dromen verjaagt haar zachte stralen dageraad maakt weet ik mijn dagen overspoeld door geluk te beleven als roes liefde in vervoering jouw glimlach breekt zonlicht als spiegelend kristal brengt dromen tot leven droefheid in verval vult kleurloze dagen droogt weemoedige tranen laat harten zingen brengt…
danny cant.22 september 2003Lees meer >

Cirkel

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.041
Laat me rusten met een geschonden weemoed, 'k verberg mijn tranen, heel verwoed.…

Breekbaar

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.001
Weemoedig ziet ze op de kast het allerlaatste poppenbordje; haar vingers zoeken in haar schortje elkander voor een stil gebed, als tijd weer wordt teruggezet. Een boze hand die kopjes wast en breekt; haar grijze ogen sluiten; herinneringen die niet buiten, maar binnen bleven levenslang; dan sloft ze even naar de gang.…
klaasje13 november 2003Lees meer >

Ochtend

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 891
De dag wordt grijs en klam geboren de zon hangt stil en laag te dromen In de koelheid van de ochtend wil ik blijven en de leegte van de nacht bewaren Er is zoveel dat nog moet komen de rimpels van mijn huid zijn heel ondiep Wanneer ik naar de jonge ochtend kijk daalt een zachte weemoed op mij neer Ik zou mijn arm wel willen strekken naar…
Lodewijk24 maart 2003Lees meer >

Afstand bewaren

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 7.711
Dus stap ik uit te Y en kom te voet weer thuis bij de werkelijke liefste die ik vrij, die bijna winter is en ondanks alle weemoed sneeuw zal worden.…

Het ideale gedicht

gedicht
3.1 met 37 stemmen aantal keer bekeken 10.741
in een niet nader aangeduid seizoen schreef ik in de ik-vorm een tijdloos en meerduidig gedicht over het raadsel van het bestaan dat met weemoed en humor tot nadenken stemde en ontroerde het had geen strakke vorm er kwamen zeekoeien in voor en berekeningen van salonbèta's die wel klopten maar niet van toepassing waren en woorden zoals houtekiet…

schraal bier

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.406
schraal bier kraait in je leden ontzet verzuurt wroeging de veelslachtige bronnen van je pijn het vocht verschalkt je weemoedige flanken genadeloos in je schroom zoeken besmette zenuwcellen wortel en goedkoop plezier klarinet speelt de aftocht ongeschreven brieven talloos splijten maag en nieren je droomt: je bekent een halfgod ontfutselt…

Vrouw

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.078
Je lacht, een witte glimlach, en je heupwiegt, zoals dat hoort en je koopt je tweede huid in voordelige flessen en het lijkt alsof niets je stoort, Maar je verdriet is een verborgen oceaan een diep schrijnende wonde een oceaan van tranen en van te lange nachten, een oceaan van weemoed soms, waarin niemand zich waagt.…

violen strijken lichte kleuren

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 702
ik dronk muziek weemoed nam me mee naar oorden waar tranen en verdriet geboren worden ik liet me drijven op golven nostalgie met spijt van dingen die verloren gingen in een vergeten melodie in cirkels donker drijven zilveren tonen trompetten schetteren het koper rood, ritme baart zijn eigen klonen violen strijken lichte kleuren…

Zoete Moeder van Den Bosch

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 819
Een zee van lichtjes, koele ruimte, bloemen die de tolk zijn van de dank, weemoed die hier rondhangt in de stilte, vragen, twijfels, vroomheid ook, haastig even binnenlopen, kaarsje aan, een vluchtig kruis, of wat aarzelende stappen, weg uit al dat groot gedruis..., eventjes hier wat verpozen schuifelend met zware tas...…

Voor een Moeder

netgedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.574
Een zee van lichtjes, koele ruimte, bloemen die de tolk zijn van de dank, weemoed die hier rondhangt in de stilte, vragen, twijfels, vroomheid ook, haastig even binnenlopen, kaarsje aan, een vluchtig kruis, of wat aarzelende stappen, weg uit al dat groot gedruis..., eventjes hier wat verpozen schuifelend met zware tas...…

NAJAARSMORGEN

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 615
In 't Oosten vangt de dag al aan In 't blauw van het Westen talmt nog de Maan Een wilgenboom met tak na tak biedt zwerversvolk kort onderdak De zwervers vliegen af en aan begroeten Zon behagen Maan met luchtig en weemoedig fluiten dat hen achteloos ontsnavelt onder 't vechten met kornuiten Druppels die sereen eerst blonken…
Katja Bruning13 november 2009Lees meer >

Nachtmis

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 727
Het is alsof de hemel zich heel langzaam verplaatst en in die stilte ineens vol weemoed en herinnering. Bereid ik mij zwijgend op de klanken van mijn eigen nachtmis voor.…
sjoerd haxe20 februari 2010Lees meer >

Vilten voetjes

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Smachtend naar het Groene Goud ontwaar ik vele dromen In het Maanlicht hoor ik niets wat mijn Hart vervullen kan Uren leeg en zonder weemoed ook de Toekomst is nog ver In mijn oorschelp heerst de Stilte van een onbewogen lied Van diepte en van dalen Dralen wordt mijn hoogste nood… Hoor die vilten voetjes stappen op een harde ondergrond…

MENSELIJK

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.236
Helaas; de zwakke mens in dit weemoedig leven, Hij heeft een weinig vreugd zo noodig voor zijn hart: Wij hijgen ras naar ’t eind van dorre lijdensdreven, En spoedig al te lang valt ons de nacht der smart. Ook, Heer, wij trachten wel te bidden dat Uw wille Geschiede!…

Overgang

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 798
een voorgoed vaarwel ik neem je dromend met me mee de verste reis zal ons niet scheiden voor eeuwig wil ik naast je staan hoever ik ook van hier moet gaan mijn liefde blijft jou begeleiden het duister valt te vlug, mijn lief ik kan niets anders dan berusten met jou mijn laatste adem delen als onze lippen elkaar strelen in een weemoedig…
sacrajewa31 augustus 2011Lees meer >

Ineens weet ik het niet meer

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 515
De zomer is vergaan, de bomen kleuren tot goud en geel, maar vallen vol van weemoed die de lucht zelfs kleurt tot grijs en somberheid. Ik weet het niet, niet meer.…
Adeleyd8 oktober 2011Lees meer >

Gesloten Toekomst

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 644
Leeg was ik Inwendig - Mijn toekomst Voorgoed gesloten Vastgeketend aan Mijn verleden Met een fataal Gebrek aan weemoed En de moed der wanhoop Streed ik zo hard ik kon Voor het laatste Restje leven Voor die nieuwe horizon Die 'k in me had En Goddank bereiken kon Met oprechte dank aan: alle behandelaars Universitair…

Waar blijf ik met mijn vragen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
de zomer heeft zich ingepakt berust in een verlatenheid herfst brengt me heimwee een stille weemoed terwijl de wind toch zo vol van leven over de aarde raast menig blaadje omhoog blaast en ik zie hoe een kind dansend haar weg vindt zich verbaast over de vruchten die de bomen verlaten hoe handjes graaien, pakken verstoppen in jaszakken…

Een verre prinses

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
Het maakt me wat weemoedig soms.…
J.bakx24 november 2012Lees meer >

de storm

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 600
Waar gaat de wind koud, triest en baldadig alsof de reis pas net begint en dan terugkerend en ongenadig waar de wolken zo grijs geen licht door laten zo wreed doch wijs verandert liefde in haten hoop in weemoed die kaarsen doen uitdoven en veranderen tranen in bloed die wanhoop beloven tot de aanvaarding toe pas dan, zal de storm zijn…
F23 december 2012Lees meer >

Dochter

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.676
aan je apenstreken als peuter aan die ondeugende kleuter aan je haar in het zonlicht aan de lach op je gezicht 'k word even weemoedig wanneer ik denk... dat jij ooit in mij was aan die kleine wildebras nu ben j' een heuse bakvis grote vreugde, beetje ergernis 'k word weer blij wanneer ik denk...…

Mijn liefde

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.465
Mijn liefde ging in weemoed over, Voorbij is de pracht, het licht, de tover, Gedoofd zijn de vlammen, geblust het licht, Nu ga en sta ik met blind gezicht. Mijn ziel werd zeer zwaar beproefd, Mijn hart ziek en diep bedroefd; Mijn gemoed heel somber, kil en koud, Mijn trekken vaal, moe en oud.…

Droomvriendin

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 738
Er is niets uit onze werkelijkheid te vereenzelvigen met het woord gevonden onder een zware steen de nacht heeft zijn verhalen over heengaan van ratio in gevoel weemoed die zich slijt in eenzaamheid er verschijnen brieven aan de maan over ooievaars met rugzakjes van de belastingdienst die over zee zwaait er…
mobar22 mei 2013Lees meer >

Toch zijn dit gezegende dagen...

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 557
Herinneringen kleuren de weemoed, maar de hitte wordt draaglijker en een koele windvlaag streelt de gebrokenheid tot er plots weer vrede is met alles, vrede die je zelf niet kan maken, maar die gezegend is.…
Adeleyd3 augustus 2013Lees meer >