932 resultaten.
Verzoek aan de Lente
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.858 Wil je nu al het rijgsnoer lospulken
De strik van dit keurslijf
Door een gure winterkoning geknoopt
Zie je dan niet hoe hij reutelt en treuzelt
Nauwelijks wijkt van de troon
De laatste trots
Gun ons een voorschot
De milde spoeling van jouw meisjes
Week onze wangen in het lengend licht
Want geef maar toe
De bevrozen aarde houdt een belofte…
voor een verloren prinses
hartenkreet
4.8 met 40 stemmen
1.352 reflectie
van oneindig geluk
maar in diepe dalen
vallen dromen soms stuk
je begint te verdwalen
in een zoektocht naar meer
versplinterde idealen
met als enig houvast
gesponnen verhalen
geweven in goud
een prins op zijn paard
die voor altijd van je houdt
als een kostbaar geheim
dat je heel goed bewaard
en waar niemand van weet
je kent de belofte…
Noodlot
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
603 Ik heb geen enkele illusie over
nieuwe koninginnen, al zijn ze nog zo vol beloften
en lijkt het gesternte hen uiterst goedgezind.
Ik ben zelf ook geen lieverdje en zeker niet makkelijk
om te benaderen, laat staan te inhaleren. Zij wierp
diamanten en goudklompen in mijn bedelhoed, maar ik
kieperde alles in een zwarte sloot.…
Geheugen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
713 Hoopvol wachtend op het herleven van dit roze wonder,
elk ochtendgloren brengt opnieuw een schitterende belofte,
helaas gelijk de avondzon gaat ook die telkens weer ten onder.…
december bloez
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
611 bloez bloez
decemberblues
verdwijnt als sneeuw voor de zon
net zo plots als het begon
aan het begin van die
donkere weken
die niet snel genoeg
verstreken
maar nu is dan toch daar
zicht op de belofte
van nieuws en licht
in het nieuwe jaar
eerst nog oliebollen
met of zonder,…
thuiskomst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 De verte tekent af met torens en kantelen,
wachters van beloften die, voor wie berouw
zo zwaar gedragen en ter goeder trouw,
meer blijken dan alleen maar luchtkastelen.
Het huiverend hart heeft dolend rondgezworven.…
Wie 't Christendom verdrukt
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.669 Die nooit beloften schond,
Zal ook zijn doel niet missen.
Hij is, hij blijft de steun van 't menselijk geslacht;
De rots, waar ‘t smachtend volk een levens-stroom uit wacht,
Die vette beemden schept in zand en wildernissen.
Verblijd u, Christenschaar! Wie keert
Zijn arm, die heil verschaft, en steeds zijn rijk vermeêrt.…
wel, kom dan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.042 wegen
zijn de uitspanningen talrijk
die pleisterplaats bieden
altijd welkom hoor
maar je blijf er een cappuccino
een twaalfuurtje wellicht
de rode loper echter
van persoonlijke gastvrijheid
die rolt zich zelden uit
hoe anders is dat
in sita haar domein
het bunnik’s business point
spontaan vanzelfsprekend
verwerkelijkt zij de belofte…
Gebroken lelies.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 Onze beloften ingebed als fantasieën,
simpele bewoordingen in de hoop te mogen
figureren in ouvertures van aller relativering,
een gepassioneerde levensdans als slotakkoord
met voorschreven passen als ultieme krans.…
Gebroken lelies?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
422 Onze beloften ingebed als fantasieën,
simpele bewoordingen in de hoop te mogen
figureren in ouvertures van aller relativering,
een gepassioneerde levensdans als slotakkoord
met voorschreven passen als ultieme krans.…
oorlog in Oekraïne
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
566 erkenning
manipuleert de agressor zijn land onderdrukkend
om als een mens zonder ziel zijn honger te stillen
laat hij zijn volk een oorlog voeren die niemand wil
op veilige afstand volgt de wereld vol afgrijzen
wat zij veroordelend daar toch gebeuren laat
met een vermorzelende afstand en afwezigheid
doden zij hoop en vertrouwen met loze beloften…
Vind de rivier
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
526 Lucht hangt laag en blauw, als
een zachte belofte die nog niet is verbroken,
vogels schrijven hun richting in stilte. Ik ben geen held,
geen dichter, slechts iemand die leert verdwalen zonder de weg kwijt te zijn.
De rivier vraagt niets, draagt wat
haar wordt toevertrouwd — oud hout, gebroken
stem, verhalen zonder begin of eind.…
Avondblauw
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
409 Van middernachtblauw naar
turkoois glijdt het pure licht, een teder wonder,
drijvend op het vergezicht, dat zich haast onmerkbaar aan het oog
onttrekt — toch rust een belofte in wat overblijft: de nieuwe dag, die zacht de nacht verkiest.…
Wabi-sabi
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
615 De zon verwarmt haar
zonder belofte van morgen, en elke beweging in de wind voelt als genoeg.
Wanneer bladeren langzaam
droger worden en hun glans verliezen, is
er geen verdriet, slechts een zacht teruggeven. Het buigen
gebeurt zonder enige weerstand, een stille erkenning dat alles een plek heeft.…
Stemmen van hoop
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
379 En een stille belofte — dat verandering mogelijk is.…
Het donkerste uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
355 Toch blijft er een opening, een smalle kier van maanlicht
die het water niet helemaal durft te sluiten;
daarin drijft iets dat nog niet verdronken is —
een stil vermoeden, een belofte van morgen,
dat de zee, ook in haar donkerste uur,
nooit werkelijk vergeet te ademen.…
Wanneer mijn ziel winterslaapt
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
641 Wachtend tot het licht mijn
bast zal raken, verzamelt mijn slapende
kern kracht in stilte, ik ben niet verloren in deze koude,
ik ben enkel ver, en in deze vrede groeit de belofte dat ik zal ontwaken.…
De Kersenpit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
23 Rood aan de steel in de nazomerzon
de glans van een tijd die niet blijven kon
voor haar de herinnering, diep en vertrouwd
voor hem de belofte van winst en behoud
Zij draagt in haar blik de vergane pracht
de geur van een zomer, een jeugd die verzacht
hij ziet in de oogst wat zijn handen vermag
een recht dat hij koestert, een langverwachte dag…
De Milde Keizer
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.160 Bij zonsopgang reikt de slaaf naar de gloed van zijn huid
en wekt hem…fluistert een sprookje
over een ander rijk, de belofte van een bruid.…
EKSTERS EN RINGEN IN JE STEM
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
703 jouw stem is een donker water, waarin
zilveren spiegels
boten met gehesen zeilen, de belofte
van verre eilanden
je stem is de dood die ik vergeef, de klok
aan de hals van een kruis
naar de stad loopt een woestijn, straten
herinneren zich niet zichzelf
in je stem worden zonen overhoop gestoken,
en huilen alle moeders
je stem is het…
Eerst de tol ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
609 Je bracht mij een nachtbedrog
een waan in schijn van een
korte droom, mijn schroom
deed me vermoeden en heb ik
je mijn slaap verkocht, het
blinde in de eerste klacht van
aanzwellende beloften,het masker
door het lot gebracht in de
lust van verhitte dorsten,
ik vond mij terug in lege dromen,
verzadig mij in het eenzaam zijn,
je kussen…
Globale lichtbundel
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
685 en strak in het pak
kaviaar en champagne
en stalen gezichten
ontkennend belichten
dat ze zijn gezwicht
voor de armoede
in plaats van het
met economische winst
te laten verdwijnen
in plaats van brood
aan de armen zonder beleg
CO2 gevend als toetje
na de koude kale maaltijd
spelen hebben ze gegeven
met veel diplomatiek plezier
beloften…
Bemin me, verzin me
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 Belofte, bewaarheid, bekoring
Bemin me, verzin me.
Verlangen.
Zon die over mij opkomt.
Licht dat mij ontvouwt.
Warmte die straalt,
doet groeien, doet leven.
Bemin me, verzin me
Naaktheid wordt bekleed.
Dagen van onuitwisbaar bestaan.
Mijn naam op jouw lippen
Mijn hart in een ander ritme.…
Warmte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.023 Het is zo koud
De belofte we worden samen oud
Gaf zekerheid die verblijd
Het brokkelde af met de tijd
Ware liefde is in het geding
Zoveel gegeven dat er twijfel rest
Liefde die overblijft is niet gering
Het leven delen is iets moois en kent een test
Het is niet een ieder gegeven
Eenzaamheid doet zijn best
Om het vertrouwen te doen herleven…
De straatvechter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
551 Blijkbaar een gevoelsmens,
Drijvend op zijn speciale antenne
De wereld bang voor zijn explosieve aard
Zonder intellectuele bagage
Weet men niet waar de wereld in vaart
Kennis haalt hij niet uit de boeken
De waarheid ver te zoeken
Het lijkt een handenklap tussen
arbeiders
Boeren en soldaten
Want heeft hij zijn maten
Zij geloven in de belofte…
oude vrienden van weleer
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.336 Samen,
maar toch alleen
Toen de vriendschappen ontstonden
werden
we door leed en oorlog gebonden
We maakten beloften
naar elkaar
we raakten in de samenleving
een snaar
Konden onze talenten benutten
en uiten
gingen onze eigen weg
We bleven in ons hart kornuiten
Dikke maten
die het pad der oprechtheid nooit zouden verlaten
niet te evenaren…
Groningen lijdt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 terwijl
het grondwater zich meandert tot een bedding
vol van verdriet, verlatenheid, verbittering
en zelfs - liggen er nog vreugdevolle herinneringen
in maatpak te drijven op veilige en dus betere tijden
verbittering alom, doch onze horizon rust zich
in hoop en biedt zicht op een veilige haven
die onze kust scheidt van bedrog en loze
beloften…
D-Day After
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
455 Toch met "Rutte III"
Na gebroken beloften
"Want 't land moet vooruit" (...)
Die contradicties
Holle frazen bol van macht
Weer het woord verkracht
Meer water dan wijn
Zonder rood en klavergroen
Mutti Merkel lacht...…
In Stilte Verlangd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
565 De lippen zo zacht en teder,
Als de belofte van een nieuwe lente die ontwaakt.
Haar aanwezigheid is als een zomerbries in de grauwe winter.
Ze laat lachsalvo's klinken als klaterende watervallen,
En vult de stiltes met verhalen die mijn ziel verwarmen.
Met haar nabij voelt het leven als een nieuw begin.…
Het zijden draadje van vrede
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
412 Niet slap hangt de broze
verbinding tussen ons, maar draagt
een stille belofte die teder glanst — een grens die je
niet dwingt, maar zacht herinnert aan wat mogelijk is als macht zwijgt.…