1035 resultaten.
Ik ben weer thuis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
973 niet meer verdwijnen zonder te vertrekken
niet meer verschijnen in blinde vlekken van geschiedenis
ze snijden ze scheuren ze lopen weg met woorden als
zonde
jammer
tot ziens
nooit meer
en toch houden we vast omdat we nog niet weten
wat we straks nog meer zullen vergeten
misschien
uiteindelijk
elkaar
nooit meer…
Adagio
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.558 de orgelpijpen vallen hijgend dicht
na hun halsbrekende toccata-plicht
de galm versterft in deinende rimpels
palliatief uitgeleid door hoofse klavecimbels
partituren zien hun einde naderen
dwarrelen neer als herfstige bladeren
hobo en fagot slaken de laatste zucht
wijl cello's vertrekken voor hun ultieme vlucht
de harp streelt zich in weemoed…
Zwak-burgerlijk en laf-lief levend Bussum
poëzie
2.8 met 6 stemmen
4.134 Zwak-burgerlijk en laf-lief levend Bussum,
Dat zijt een speel-vertrek voor slechte kinderen,
Daarheen verwezen, wijl zij dan niet hinderen
Konden de echt-grote mensen. Zeg eens, lust je 'em,
Dees donderende vuist? Ik zie, je kust hem,
Schijn-heilige gezichtjes en verslinderen
Van al wat echt in mensborst is.…
Twee-eenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
603 zijn hoop met de kracht van de nacht
doornen zijn vurig aangestoken
onder een glooiend oppervlak
klank verzonken in baden lood
rood verloopt in groeiende macht
dierbaar zijn nochtans de vogelvluchten
met tranende wangen in golvend geluk
doorklievende stralen verdwalen ons blind
van de wind die ons het leven bracht
wolvende huilen vertrekken…
Vergeetkist
gedicht
3.5 met 24 stemmen
11.656 mijn moeder nog haar tijd
Geheel bewonen moest en die ze moest bereizen
Met de bus die langs dorpsweg en binnendijk
Trillen doverhellend stoppend voor een geit
Leer en dieselolie hoofdpijn verspreidend -
O al die tijden en daartussen al die lijnen
Alles wat beschreven was en dan verdwijnt
--------------------------------
uit: 'In het vertrek…
Winkelstraat
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
570 In de natte koude winkelstraat
Geplaveid met gebroken dromen
Bloeit een winkeldame even op
Als ik voor de deur blijf staan
Van de winkels is per branche
Altijd één te veel in de straat
Ze komen en gaan elk seizoen
Een vermeend gat in de markt
Blijkt een deuk in ‘n plas water
Ze komen met mooie dromen
Vertrekken met ‘n flinke kater…
Verzin een list
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
771 Laten we samen de
duivel te grazen nemen,
met wie jij in je slaap
op wil trekken die in
ons midden huist, met
genoegen zal ik mij
voor de daad lenen,
deze schim te wekken,
om deze met zijn streken
uit de boezem je leven
naar de noorderzon te
laat vertrekken.…
Een vlaag van verbeelding
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
762 licht
wuift langs de statige gevel
de wind verdraait het zicht
heen en weer
snel of even
in de doorgaans proestige nevel
achter sombere ramen
bewegen figuren in zwart
zijn het weduwen
of één persoon op iedere wand apart
ik schuil aan de overkant
en staar naar binnen
zou men daar
alvast de spoken wekken
kruipen zij door vertrekken…
Kunstgreep
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
559 Arme jongen van saffraan
de kunst is om weg te gaan
ooit eeuwig voorgesteld aan het stof
maak je nu eens los en doe alsof
vertrek en zie het dan gebeuren
het vergaan van alle kleuren.…
Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn
poëzie
2.0 met 5 stemmen
1.712 Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn
Waar een kap'laan zich heim'lijk aan bedrinkt: –
Hij feest zijn oog aan 't glas, dat halfvol blinkt
Binnen de lichtkring van de lamp, wier schijn
Wemelt rondom en scheem'ring wordt in 't klein
Vertrek, waar vóor hem zich een heir verdringt
Van dromen, tot zijn hoofd halfdromend zinkt:
Hij prevelt…
Mijn profiel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
591 De wind van de tijd is
gisteren begonnen mijn
profiel te slijpen, in het
uur van vertrek de schaduwen
van het gelaat te laten rijpen
om daarna uit te blazen.…
kranige jongens...
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
548 verbouwereerd zei ik hen dat ik
niet graag gestoord wenste te
worden bij een geldtransactie
'ik werd bij deze aangehouden'
mijn gezicht sprak boekdelen
zodanig dat de man in burger zich
snel bewust werd van zijn fout
na een mager excuus maakten ze
aanstalten om te vertrekken maar
niet nadat ik ze had verteld dat
ik mij nu heel goed…
Jammer-lijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
558 Uit dank voor dit verlengd plezier
mag wetenschap mij terug verwachten
zo plande ik in mijn gedachten
al mijn vertrek uit nu en hier.
Een wachtlijst wordt opnieuw mijn lot
zo lees ik heden in de kranten:
er meldt zich een surplus aan klanten
dat op de snijzaal is verzot;
overcompleet tot op het bot
zo leur ik nu met mijn restanten.…
Rouwzang
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.127 In 't zwartomfloersd vertrek, in zilvren nacht,
Op 't kleed van rouw het losgebonden haar,
Alleen met hem, voor hem, met schoon gebaar,
De weduw zong haar edele dodeklacht.
Kon zang hem wekken met zijn tovermacht?…
Roze muren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.053 hij glimlachte . strikte mijn stropdas
wetend dat ik naar hem zal vluchten
als het diner voorbij is…tot dan
zoek ik mijn rust in de roze muren
en zit het gebeuren uit, dan vertrek
ik te voet naar mijn vent
hongeriger dan ik ben gekomen…
gesternte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
396 Reik me je hand,
en laat ons samen
voor een nieuw begin vertrekken.…
WILDERS EXTREMIST OF "EXTRAMIST"
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
550 parlement Nederland, parlement Europa
dubbele functie, dubbel verdienen
of toch intrinsiek zijn burgers dienen
Wilders voelt vooral aan als "Extramist"
door zijn constant vormende extra mist
die niet oplost, Wilders lost niets op
niets voor ons Nederland, noch Europa
wat hem rokend in een vurig dilemma houdt
tot de "Extramist" zal op- of vertrekken…
BREDA 'S STATION
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
902 autobussen geduldig
bezijden de weg der treinen
daaronder zijn wijde ruimtes
waar men doorheen wandelt
met reislust of genietend rust
gladde wanden hebben spikkels
krioelend wit en zwart
vervaagde tekeninkt
kunstzinnig uiteengespat
omringd door geestdriftig geloop
bloeit bedaard zakenleven
in nodende winkels
verspreiden knusse vertrekken…
Met een hoofdletter K.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Vier mooie Vrouwen van Algiers*
vastgelegd door Eugène Delacroix
lenzen van zijn ogen op scherp
Zonlicht spiekt spontaan door een raampje hogerop
Terwijl de ene vrouw zeer spontaan lijkt te poseren
schijnen er twee in serieus gesprek
de vierde lijkt te vertrekken
hoewel zij een opmerking maakt
Tapijten bezet, maar niet bezaaid
de wereld…
Hoe leven al bomend verbindt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 De dagen worden immer elke ochtend geboren
bij het jubelen van het gloren, om elke avond
weer vertrekkend te gaan onder het licht van de maan.…
Dichter tot elkaar verbonden?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 We sjouwen onze molenstenen
over een maakbare wereld, haar
grond wordt zachte aarde die we delen
Het kompas geeft de geschatte afstand
in gestippelde lijnen, het zijn herhaalde
memoires die allen over de horizon gedijen
De zon richt zijn pijlen op de roos van de
ons toegestane tijd, zijn oog ziet het vertrek
tot aankomst waarin hopen…
Vrijgevochten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Ze laten ons gaan
zonder vee, wij lachen
hen vierkant uit en blijven
zogenaamd
We pakken stiekem in
gaan 's nachts het dorp door
vermoorden in elk huis een kind
en wijzen met de bloedmessen
goud en zilver aan
als ons loon van jaren
Na een snelle maaltijd vertrekken we
een lange karavaan van wagens en vee
We redden het tot Rietzee…
Nog voor het slapen gaan (op naar Zwolle)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
421 morgen verplaats ik mij per ijzer
naar de stad aan het Zwarte Water
en een star IJsselkanaal
ik vertrek van 't Brabants platteland
vroeg in de morgen, en ben aldaar
gevuld met geduld en letters, veel later
aldus reis ik door mijn eigen verhaal
met een stop net over de Maas
vanuit daar word ik vergezeld
door een geringde vriend met sik…
Personificatie?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
616 werkelijkheid bewaart,
geluidloosheid als oog van een orkaan,
ik kan er moeilijk tegen dat je van
gedaante wisselt, daarvan ik vrijwillig
moest vervreemden, windstilte waaruit
ik de kracht van je moest lenen,
niet uitlegbaar dat zaken ook onbegrijpelijk
kan zijn, de vrijheid te ontlenen niet alles
te begrijpen, hoe het komt dat ik jouw vertrek…
zeuren
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
472 ach zo veel om over te zeuren
niemands leven verloopt perfect
in ieders leven zal wel iets gebeuren
wat niet tot persoonlijk geluk strekt
maar als alle treinen
op tijd zouden rijden
vertrekken en aankomen
op de hun beloofde tijden
mag het wel perfect schijnen
maar dan verloopt het te glad
zal het niet tot geluk leiden
waren we het…
Nog wel fragiel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
656 Getooid in verleden tijd vertrekken uren
ze flirten en lonken nog even een moment
content over wat ooit was en lang mocht duren.
Koud kon het zijn op vergane doordeweekse dagen
met tal van levensvragen over wat zal komen,
men kan van die dagen leren wat ik kan verdragen.…
De schoonmakers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
217 Geen vertrek, maar enkel einde,
een vraag die open blijft bestaan.
En in de lucht hangt nog een adem,
een naam die niemand noemt, maar kent.
Geen einde is ooit het antwoord,
maar een roep om wat je bent.…
De ingehaalde morgenstond
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
281 Morgenstond die zich vergist
in de warmte
een adem die nog nacht draagt
in haar mond
koude handen liggen los
naast mij
alsof ze niet weten
van wie ze zijn
de hondenriem staat op
rekt zich uit
en besluit te vertrekken
zonder mij langs het
buitenverblijven
waar deuren ademen en
hekken zacht fluisteren
loopt zij-
trekt onzichtbare…
Onwelkome gast
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
667 Parlesant Jan Zever, de kwelgeest
valt binnen als het hem uitkomt
bezet m'n geest, downloadt m'n energie
passief wacht ik op zijn vertrek
hij neuzelt eindeloos, zuigt zuurstof uit
de kamer en blaast er kooldioxide in
de mens verstikt, de plant floreert
strekt z'n groene bladeren naar hem uit
buigt naar voren om geen zucht te missen
beroofd…
genezen van liefde door liefde
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.750 Jij gaat weg, een nieuw leven, een nieuwe baan en ik verhuis naar een nieuw vertrek.
Misschien zien we elkaar nooit meer en als we elkaar zien...zullen we elkaar dan nog groeten of worden we in stilwijgende blikken herinnert aan de momenten die we samen hadden?…