Alle inzendingen over wanhoop

1541 resultaten.

Sorteren op:

Eenzame eilanden

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.540
ik zie eilanden doelloos drijvend losgeslagen dobberende ikken in eenzaamheid als wrakhout wanhopig op zoek naar het schip dat breuk liep op rotsen van onwetendheid ik zie bruggen soms wankel soms stevig geslagen tussen tijdelijke wij’s als handen hoopvol vasthoudend aan de liefde die grenzen vervagen zal ik zie stormen…

Vergeven

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 574
Hoe groeit de wanhoop waar dit weer niet lukken wil, ondanks het fel betrachten? O kon ik toch de heftigheid, de drift in mij en in de ander wat verzachten. Maar ergens klinkt 'Gaudete', ja, verheug je toch omdat de Heer nabij wil zijn.…
Adeleyd15 december 2012Lees meer >

Grote mensen

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.517
aan Betsie Ze trapten om wat ik bewaren wilde: luchtkastelen en de schemer die nog niet wanhopig leunde, me veilig door de late uren droeg. Ze spraken nooit van hoe het duister invalt en hoe dat bij de dieren gaat, dat ieder sterft en weerloos maar genadig wordt.…

depressie

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 728
in een land van groot verdriet regent het meer dan goed voor je is chagrijn gedijt op drassige grond geluk daarentegen is gebaat bij warmte 'de regering treedt af na een motie van wantrouwen over het weer' met de moed der wanhoop zoeken mensen naar een streepje blauwe lucht een straaltje zon en iets dat in de verte op geluk lijkt..…

In hetzelfde ziektebeeld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
ik las de schaduwletters van deze dag waar toeval in het eigen schrift noodlot zinnen gaf tijd werd achteloos opzij geschoven in pure dwingelandij chaos kreeg alle prioriteiten ging schaamteloos de rij voorbij zo kon ik jou ontmoeten in hetzelfde ziektebeeld jij wanhopig naar de eerste intake ik bijna geheeld iedereen…

Eindeloze schreeuw

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 622
Het lijkt wel of je mijlen ver weg bent, alsof er een glazen muur tussen ons staat, ik probeer wanhopig, ... geen antwoord. Dit is hopeloos, toch blijf ik proberen, ik wil je bereiken, toch word mijn geroep niet gehoord.…
Lin29 januari 2008Lees meer >

Ernst

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.918
Wanneer mijn voorhoofd rimpels krijgt, Mijn brede wenkbrauw nederdaalt, Mijn oog niet blinkt, maar duister straalt, En uitspreekt wat mijn mond verzwijgt, Een traan mij langs de wangen schiet, Mijn schedel nederbukt naar de aard, Bezorgde vrienden, vrees dan niet Dat wanhoop mij door 't…
Nicolaas Beets28 september 2026Lees meer >

Bachbloesems

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.222
Alleen wij drie kwamen tot elkaar losten elk probleem met een indeling op gelukkig hadden wij het bij het verkeerde eind en is er dientengevolge nog hoop voor de mens We tripten van angst en onzekerheid naar overbezorgdheid voor het welzijn van anderen en daar tussendoor eenzaamheid, moedeloosheid en wanhoop kwamen uit op betweterigheid…

Zeven kruiken

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
Struikelend over onverharde wegen draagt haar hoofd weer een volle kruik een glimlach, spontaan opgevangen door het kleine kind dat aan haar rokken hangt, verdwijnt langzaam achter opstuivend stof kleurrijk is haar kleed dansend om lange donkere benen en wanneer wanhoop die avond even haar ogen raakt maakt elke pas nog steeds muziek…
metha31 januari 2009Lees meer >

Spiegelbeeld

hartenkreet
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.449
Weer die ogen Die lege ogen die me aanstaren Angstig en bedroefd Op zoek naar iets Maar wat Elke beweging volgend Gereed om te vluchten Ik ga dichterbij En de ogen blijven me aankijken Diep in me ziel De ogen begrijpen me Weten hoe ik me voel Ze willen me helpen Maar hoe De ogen kijken me nog steeds aan Wanhopig zoekend naar een antwoord…
Artur1 februari 2009Lees meer >

Jouw afwezigheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
aan aarde nadat ik op wolken gelopen had een eerste touché kwam hard aan op de bevroren bodem van een witte nog niet belopen wereld recht op neus in de lucht met langzaam meerderend zicht dat nieuw voor mij paste in beginnen horen en voelen hoe hard leegte mij zijn alleen zijn toeschreeuwt en hoe verloren de uiterste wanhoop…
wil melker23 februari 2024Lees meer >

Het prikkeldraad streelt

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
ik wist de wereld van glas breekbaar tot de laatste scherf heb me verwond aan het scherp dat ook voor mij onbuigzaam was verblind door glamour en glitter dacht ik het bestaan transparant zonder mededogen schoof gebrek aan succes mij terug naar de kant waar jouw helpende hand het prikkeldraad streelt een nieuw leven opent en mijn wanhoop…

Spiegelbeeld

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 710
Net zo dik als Du Perron, overspannen als Marsman, ingeteerd als Slauerhoff en uitgeteld als Rimbaud, wijs als Van Eeden, dom als weet ik veel, teveel om op te noemen, getergd als Strindberg, droevig als Woolf, Plath en ga zo maar door, eenzaam als Rilke, vol wanhoop als Ter Braak, diepzinnig als Hesse, verga ik in mijn dagen als een…

Monogram

netgedicht
2.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 822
Mist en regen verspellen ons een begin in een geluidloos sterven tussen verwachting en de wanhoop, van een tijdloze monogram in scherven waarin we staan.…
pama1 november 2010Lees meer >

Stadsgezichten I

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.303
Als donkre ziel, waarin nog wanhoop gloeit, jaagt onvermoeid een automobiel door de nacht... Een horen lacht. 't Is laat, en de wind, vlucht door de regenstraat als een kind. -------------------------------------- uit: Parijsche verzen (1923)…
Dop Bles10 november 2026Lees meer >

Decemberoffensief

gedicht
2.5 met 28 stemmen aantal keer bekeken 11.637
Alleen de allerergste wanhoop is zo koud als deze slotgracht; dit verdraagt geen mens die niet bevroren is. Soldaten hebben pijn die zij niet voelen, bloed dat niet vloeit, grimmig gevecht met slechts een schijn van woede. Krakend verscheurt een paard het ijs, galop gestold. Alles zit klem en nooit komt het meer goed.…
Anna Enquist20 december 2010Lees meer >

de armen van de dood

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.092
Als je wandelt in de schaduw van je eigen radeloze gedachten, de zinloze cirkels van steeds overdenken en niet meer bij machte om een licht te creëren, de duisternis, de wanhoop je onrustige verbeelding te keren.…

Vertel me eens!

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 739
Zeg lief, is je wanhoop dan zo vreeslijk groot, ach lief, zeg me, hoe diep gaat toch je nood? Zeg lief, vertel me, hoe diep zit toch je pijn, ach lief, hoe kunnen we samen die narigheid voor zijn, die je van me vervreemdt?…
Johanna8 augustus 2012Lees meer >

Voltooid maar niet gevonden

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 786
Een schaduw van stof en nietigheid in gedachten zonder een verlossende ontmoeting of een gebaar dat de trieste sporen uitwist van het wachten dat ze niet meer vroeg of wilde dragen met haar lichaam dat alleen nog sprak in een taal van een onzichtbare koude pijn en een stille wanhoop van omkerende momenten en een wakend…
proficiens31 oktober 2012Lees meer >

Als de zon opkomt

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.948
Om verdriet en wanhoop te beslechten. Ze geven de innerlijke, gelukkige en vredige glimlach... de dag, dat de zon opkomt.…

Je liefde op het doek

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 553
Dan zijn je woorden mijn pallet en schilder ik op doek de kleuren van je liefde waar ik zo wanhopig naar zoek. Maar ik ben geen kunstenaar zie het bewijs, vertaal ik kleuren weer verkeerd en blijkt het doek nu angstig grijs.…
Dennis23 maart 2013Lees meer >

Sterke wil

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 988
Nu je moeder op sterven Ligt bel ik je met de Moed der wanhoop op Jij sterke man die Zo stoer ooit je moeder Verlaten had om nooit meer Bij haar weer te keren Als ik vertel dat 't einde Nadert van haar die jou Het leven gegeven heeft En dat ze in haar doodsstrijd Jouw naam noemde en naar Jou gevraagd heeft zeg jij Rustig in…

Wat dan? ( voor J. )

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 640
Toch ook in die warme kerk waar tranen vertrouwd vielen op de houten banken, achter elkaar, één na één mijn verdriet en wanhoop samenvielen met mijn ziel, waardoor ik weer hoop voelde en ik mezelf kon zijn. Jij, met jouw groots verantwoordelijk werk: voor mij toegewijd voor altijd.…

Herfst wat heb je te koop?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 726
Van jengelende tot wanhoop gedreven kinderen. Van pietje maakt het speelgoed van Henkje kapot. Van vlagen regen, hoest en kiespijn. Van rottende paddenstoelen aan de beuk. Van schepen die vergaan omdat niemand wist waar de stoombootbel hing. Van echtelieden die willen scheiden. Van gifmengsters in het bos. En het arme verregende diertje.…
cornil25 oktober 2013Lees meer >

Winterboek

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 574
Er heerst een winterse stilte tussen de lege bladzijden van het onbeschreven winterboek wat er na het bezinken is blijven hangen aan de mensheid is jouw wanhoop uniek in zijn alleen zijn maagdelijk als onbetreden sneeuw als een ster in donkere nacht die menselijke schaduw verlangt waar het licht de wensen wegneemt doodse kalmte zich…

Interceptie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
het kan nog wel even duren alvorens enig licht zich werpt op de waterwandeling van nachtvissen binnen graancirkels vergeet niet de macht der gewoonte, zilveruitjes en dagkoersen het tijdelijk geluid tegen een muur door zwijgzaamheid gestut de wanhoop aan begrip voorbij het excuus voor gezworen twist de jubel van voortijdige luister…
Iniduo13 augustus 2014Lees meer >

Herfst op het kerkhof

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 593
De grafsteen met de gebeitelde letters die jouw intieme vriendschap in de nacht een liefdesnaam gaven staat eenzaam op het stille kerkhof bij de uitgebloeide hortensia die moe is door doden die zwijgen in alle talen bladeren van droeve bomen dwarrelen wanhopig voorbij de diepte van jouw dromen maar jij zal nooit tot leven komen…
mobar2 september 2015Lees meer >

Eindelijk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 676
Ineens kijkt ze wanhopig op help me dan: doe iets ik pak haar hand en zeg: kom maar. Pak 't album en wijs het aan kijk, je zag 't eventjes niet staan maar daar zijn ze in vol ornaat Zij en hij glunderend in de camera ze lacht en zegt: ik heb het gevonden en ik laat het zo....…
Johanna28 augustus 2016Lees meer >

Hoe dan ook

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 782
Soms wanneer ik eindelijk slaap en zij over mijn dromen waakt, wanneer ik rücksichtslos de bodem raak van grauwe wanhoop en dure flessen kraak en eens te meer mijn dorst moet lessen.. kom binnen zegt ze, de schurftige honden zijn het hoekje om eet nu van mijn liefde uit zilveren schalen. Haar hals is warm en geurig...…

Brug

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
Wat zal mij dan op aard nog binden Dan enkel wanhoop dat mij treft Waar zal ik dan vertroosting vinden Dat mij van verder ellende ontheft. Maar altijd zul jij dan naast me staan Om samen tot het einde door te gaan.…