Alle inzendingen over zonnestralen

1028 resultaten.

Sorteren op:

DE zon. De wereld is goud en geel

poëzie
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.919
De wereld is goud en geel en alle zonnestralen komen heel de stille lucht door als engelen. Haar voetjes hangen te bengelen, meisjesmondjes blazen gouden fluitjes, gelipte mondjes lachen goudgeluidjes, lachmuntjes kletterend op dit marmer, ik zit en warm m' er.…

Rust

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.161
Even weg van alle drukte, het haasten en de tijd Geen zorgen voor morgen en achteraf geen spijt Genieten van de stilte om zo tot jezelf te komen Geen last van commentaar, als je even zit weg te dromen De prikkeling op je huid van de warme zonnestralen Eens andere winkels waar je de boodschappen gaat halen Tussen de grote hoge bergen, verscholen…

geen warmte die je omarmt

hartenkreet
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.335
Gevangen in een nis van grote bezorgdheid niet meer weten wat geluk is de laatste zonnestralen ben je al zo lang kwijt. Je eerst zo gulle lach wordt nu schijnbaar gevormd door je mond niemand die in je ogen zag niemand die het stille verdriet daarin vond.…
Marleen26 november 2002Lees meer >

Vliegende bloem uit glanzen van opaal

poëzie
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.328
Vliegende bloem uit glanzen van opaal, Drijft, levend spectrum, in 't geweldig licht Van tropenzon de vlinder, even licht, Neen - drijvend, lichter dan de zonnestraal.…

Het Einde Van Ons

hartenkreet
4.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.012
De eerste zonnestralen schijnen naar binnen We worden wakker en de pijn kan beginnen Vandaag de laatste dag dat je hier ligt De allerlaatste dag dat ik wakker word Met naast mijn wang jouw prachtige gezicht Die ik elke ochtend kus en streel en aanschouw Een verlangende herinnering is wat ik er aan overhou Dus hou ik je stevig in mijn armen gedrukt…
Robert19 oktober 2003Lees meer >

2004

hartenkreet
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.180
Als ‘n onberispelijk zuivere kristal fonkelt 2004 aan ’t heelal volkomen ongerept zo smetteloos helder Zonnestralen bespelen ’t perspectief weerspiegelen ‘t spectrum intuïtief luisterrijk ontsproten vanuit ’t niets Invalshoek en licht bepalen de toonkleur beroeren alle aspecten naar willekeur ‘n briljant scheppend Zielenschouwspel…
Mirjan Cousin31 december 2003Lees meer >

Nog eens, toen je oud werd, zag je de Alpendalen

poëzie
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.968
Nog eens, toen je oud werd, zag je de Alpendalen Van 't leven jou met late idylle lokken; Je zag, hoe bergop lange schaduwen trokken Onder een mist van scheve zonnestralen; Nog hoorde je over lichte hoogten dwalen 'T elegisch tink'len van verspreide klokken Nog zag je, wit door zwarte dennen, brokken Van 't sneeuwveld, nu niet meer bereikbaar…

Altay

hartenkreet
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.532
Mijn liefste, Alle vogels fluiten als jij langsloopt Als je lacht, dan gaat de zon schijnen En zoals een spiegel iemand zichzelf laat zien Zo zou jij jezelf kunenn zien in een zonnestraal Mijn engel, met je haar zo ravenzwart bezet met kleine diamantjes in de regen Mijn engel, al die kristallen schitteren voor mij Bij jou vallen alle mannen…
Esmeralda13 februari 2004Lees meer >

Schoonheid en stilte (3)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
ik heb de top nooit beklommen langs steile wanden omhoog vorst en kou trotserend om het intense wit van de eerste zonnestralen te zien ik gleed uit in een peilloos diepe spleet vol donker en begon te rollen met ijs sneeuw en divers formaten steenslag steeds sneller in een bocht aan de buitenkant in vertraging duwde ik me van…

Vlinder

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.373
verlangen tot de vlinder diep in mij groeit op weg naar het nieuwe leven dat boeit Als een rups voorzichtig ontluiken De draden van zijde als houvast gebruiken Met de dauwdruppels om haar verspreid Is zij ontvankelijk en glanzend zoals altijd Als een kleurenpracht zijn haar vleugels in het licht Zachte kleuren weerkaatsen, wanneer de zonnestralen…

Randen van ijs

hartenkreet
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.771
zinnen in dieprood Beeldvorming van jouw hallucinatie Draag mijn dromen naar niemandsland Wees stil ontzie je verzegelde lippen Kijk niet in je verblindende tweestrijd Verzwijg mijn bestaan diep in je ziel Schop de schenen van machteloosheid Mijn pijn grenzeloos gelijk aan liefde Dool maar door de paden van je daden Schaduw mijn zonnestralen…
car8 maart 2007Lees meer >

Versailles

gedicht
3.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 6.345
De zonnestralen hebben openbaar de zon verlaten, om hun kristallen stilte boeit men 's nachts de winden. De tijd staat stil als de herfst in de tuinen. De vijver luistert niet meer naar zijn huidig water, de uilen zijn genummerd, net als de spoken.…
Paul Snoek18 februari 2021Lees meer >

Ene wolk

poëzie
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.761
Alleen 't geluwde koeltje fluistert, Als goud gloeit weer de vlinderwiek, De zonnestraal wekt woudmuziek, En dan - een wolk, die 't al verduistert. Uit lichtblauwe ogen straalt een groet, Die noopt tot toeven onder 't lover, En als met onweerstaanbre tover Stroomt zachte ontroering door 't gemoed.…

Ma bien-aimée roos

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 645
achter in ’t hart en oog en achter mijn deur om te bewegen over twee provincies binnen en buiten wat de natuur repeteert als de ochtend komt liefde is waar ik thuishoor hoe mooi, blootsvoets en zuiver zet ik mijn deur open ma bien-aimée roos anders ben ik niets draag jou terug over de drempel mijn deur staat altijd open zodat zonnestralen…

- Ochtendlicht -

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 595
Zonnestralen, vangen speels het eerste ochtendlicht, doorstralen het overkoepelend bladerendak terwijl de eigen ogen mij zoeken, door de dichtbegroeide bladerennevel... doorprikken ze woudschemerig zo licht. Zij zien niet hun eigen harten slaan, het bereik van een ogenblik, zo kort op de heilige steile vochtige hellingen..…

Traan op het medaillon

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.571
Vanuit een diep dal staar ik omhoog naar alle grauwe wolken voor de zon Een traan ontsnapt dan aan mijn oog bij ‘t openen van je kleine medaillon Tussen ‘t grijs glijdt een zonnestraal net of ze ontsnapt is aan ’t grote licht Het straaltje licht lijkt schier illegaal en is waarachtig exact op mij gericht Dan zie ik jouw lach in ’t medaillon…
Ton Rijkers28 september 2010Lees meer >

pas op mijn plaats

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
Ik smacht, net als jij, naar warmte, naar luchtigheid, een zonnestraal. Een onderbreking van het grauwe een flinke dosis zelfvertrouwen ik maak soms tevergeefs kabaal zo strompelen we allemaal.…
bram wanrooij14 november 2010Lees meer >

Tevreden

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 776
Liggend in de zon Terwijl ik snurk van genot Ruik ik het pas gemaaide gras En voel ik zonnestralen branden In de verte hoor ik vogeltjes fluiten Auto's hoor ik toeteren En motors hoor ik ronken Voorzichtig open ik m'n ogen En kijk tevreden naar de blauwe lucht Ik word geroepen Het eten staat klaar Ik sta op en rek me uit Voordat ik van…

Stoppel-veld

poëzie
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.750
En blank en blauw van veder, strijkt, zwenkend in een zonnestraal, een vlucht van duiven neder. Op koorn- en tarweland ligt daar, teloor gevallen, tussen de stoppels, meenge graanvolle aar tot voer voor duif en mussen. Arm volk, dat van geen zaaien weet, ga, oogst nu langs de voren.…

Liefste,

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 571
Wanneer ik je niet vinden kan scheren mijn ogen langs rotsen en dalen in adelaarsvlucht, zoekend naar je lach je ogen en zacht gelaat dat ik bedwelmen wil onder kersenbloesem in het roze noem ik je liefste Wanneer ik je verlaten vind zal ik strelen en zachte woorden prevelen waarin gevangen zonnestralen uw wangen verwarmen doen tot…

Gebed

hartenkreet
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 616
Hier zit ik, God, ik wacht en stel me open om te vernemen wat 'k voor u kan doen dat meer betekent dan me onderdopen in braafheid, zoet gekwezel en fatsoen Als u zo echt bent als de zonnestralen en zo concreet als 't groeien van een boom dan kent u vast de radiokanalen van 't mensenbrein en schijnt u in mijn droom Al bent u ver, voorbij…

God is geel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
bosrand te gaan voor het houden van een heilzame winterslaap Hij is de gele trilzwam die de oude iep langzaam uitholt Zodat het ieder uur een beetje meer sterven mag De bladeren die van de bomen waaien zijn geel nu hij ze weer heeft teruggenomen omdat hun vermoeide takken ze niet langer meer dragen konden Hij schijnt met een gele zonnestraal…
M. Bos14 oktober 2020Lees meer >

Vandaag knip ik de touwen door

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 631
Zonnestralen, o zonnige dag in mei ik open het venster hoor de vogels zingen, de zoete geur vervult de kamer vandaag knip ik de touwen door maanden eenzaamheid in quarantaine In m'n roze zomerjurkje van satijn een grote strooien hoed tegen de zonneschijn dool ik door de stille straten Een mens met een zacht gezicht een vriendelijke…

Wat zaait het leven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
De wintermaanden hebben gedragen en gebaard hebben ons als voorjaarsboden aangestaard, wensen nu eveneens met het daglicht te spelen, al wilden krokussen deze zonnestralen al stelen. De aarde is vol van al dat water door de stormen, wil ze haar wil nu tonen in deze verschijningsvormen.…

Naast jou

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
Laat los als jij nu even te moede bent zonnestralen zijn weggezakt en iets treurt. Niet alles is te bestieren, laat soms vieren.…

Weerwoord

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.370
Ooit was er een merel, jubelend en muzikaal, begroette hij de dageraad bij de eerste zonnestraal. Doch de vlinders en de merels zij gingen alle heen. De lucht werd wolkenzwaar waardoor de maan niet langer scheen. Waren woorden van liefde aan het eind van jouw bestaan eerder uitgesproken, dan was jij niet heengegaan.…

Weer even in die aula

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 470
De jaargetijden geven ze kleur en kaalte mijn nee wellicht ons positivisme leeft door in elke scheut in elk blad en elke zonnestraal blijft ook dat wat verankerd is steeds verlichten.…

De last van verlangen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.161
denkwee wat je handen niet kunnen vatten, dundoek over je ogen om je nog blinder te stemmen, woorden, die, uitgesproken, bruisend als natrium opgaan in het verlangen naar de heimwee die je nog nooit gevoeld hebt, naar de chromatiek van wensen bij de einder als begeerte je voeten verlamt, en er helle halo’s blaken aan je dromen als ragfijne zonnestralen…
Radiusz30 september 2003Lees meer >

't Is lang geleden (9)

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.503
Maar dan deed meester toch een mooi verhaal Van jacht op leeuw en wolf en 't wilde zwijn; - En langs de muur schoof stil een zonnestraal; - Van verre landen, waar nog rovers zijn. Op straat geklets van emmers. Langs 't kozijn Dropen de straaltjes. - Heerlijk schoollokaal!…

Wat is de reden?

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.046
Het is zomers buiten zonnestralen verlichten de lucht toch zo koud van binnen diep in mij en slaak een zucht wat is de reden dat jij bent weggegaan naar het dal van de doden of juist de tunnel des lichts zo ver weg bij mij vandaan misschien was het je tijd wel zoals je zelf zei maar ik heb je nooit gelooft enkel de kou die jij hier…
Marieke15 februari 2003Lees meer >