1028 resultaten.
DE zon. De wereld is goud en geel
poëzie
3.7 met 23 stemmen
4.919 De wereld is goud en geel
en alle zonnestralen komen heel
de stille lucht door als engelen.
Haar voetjes hangen te bengelen,
meisjesmondjes blazen gouden fluitjes,
gelipte mondjes lachen goudgeluidjes,
lachmuntjes kletterend op dit marmer,
ik zit en warm m' er.…
Rust
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.161 Even weg van alle drukte, het haasten en de tijd
Geen zorgen voor morgen en achteraf geen spijt
Genieten van de stilte om zo tot jezelf te komen
Geen last van commentaar, als je even zit weg te dromen
De prikkeling op je huid van de warme zonnestralen
Eens andere winkels waar je de boodschappen gaat halen
Tussen de grote hoge bergen, verscholen…
geen warmte die je omarmt
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
1.335 Gevangen in een nis
van grote bezorgdheid
niet meer weten wat geluk is
de laatste zonnestralen ben je al zo lang kwijt.
Je eerst zo gulle lach
wordt nu schijnbaar gevormd door je mond
niemand die in je ogen zag
niemand die het stille verdriet daarin vond.…
Vliegende bloem uit glanzen van opaal
poëzie
4.3 met 18 stemmen
2.328 Vliegende bloem uit glanzen van opaal,
Drijft, levend spectrum, in 't geweldig licht
Van tropenzon de vlinder, even licht,
Neen - drijvend, lichter dan de zonnestraal.…
Het Einde Van Ons
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
2.012 De eerste zonnestralen schijnen naar binnen
We worden wakker en de pijn kan beginnen
Vandaag de laatste dag dat je hier ligt
De allerlaatste dag dat ik wakker word
Met naast mijn wang jouw prachtige gezicht
Die ik elke ochtend kus en streel en aanschouw
Een verlangende herinnering is wat ik er aan overhou
Dus hou ik je stevig in mijn armen gedrukt…
2004
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.180 Als ‘n onberispelijk zuivere kristal
fonkelt 2004 aan ’t heelal
volkomen ongerept
zo smetteloos helder
Zonnestralen bespelen ’t perspectief
weerspiegelen ‘t spectrum intuïtief
luisterrijk ontsproten
vanuit ’t niets
Invalshoek en licht bepalen de toonkleur
beroeren alle aspecten naar willekeur
‘n briljant scheppend
Zielenschouwspel…
Nog eens, toen je oud werd, zag je de Alpendalen
poëzie
3.4 met 19 stemmen
1.968 Nog eens, toen je oud werd, zag je de Alpendalen
Van 't leven jou met late idylle lokken;
Je zag, hoe bergop lange schaduwen trokken
Onder een mist van scheve zonnestralen;
Nog hoorde je over lichte hoogten dwalen
'T elegisch tink'len van verspreide klokken
Nog zag je, wit door zwarte dennen, brokken
Van 't sneeuwveld, nu niet meer bereikbaar…
Altay
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
1.532 Mijn liefste,
Alle vogels fluiten als jij langsloopt
Als je lacht, dan gaat de zon schijnen
En zoals een spiegel iemand zichzelf laat zien
Zo zou jij jezelf kunenn zien in een zonnestraal
Mijn engel, met je haar zo ravenzwart
bezet met kleine diamantjes in de regen
Mijn engel, al die kristallen
schitteren voor mij
Bij jou vallen alle mannen…
Schoonheid en stilte (3)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 ik heb
de top nooit
beklommen
langs steile
wanden omhoog
vorst en kou
trotserend om
het intense wit
van de eerste
zonnestralen te zien
ik gleed uit
in een peilloos
diepe spleet
vol donker en
begon te rollen
met ijs sneeuw en
divers formaten
steenslag steeds
sneller in een bocht
aan de buitenkant
in vertraging
duwde ik me van…
Vlinder
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.373 verlangen
tot de vlinder diep in mij groeit
op weg naar het nieuwe leven dat boeit
Als een rups voorzichtig ontluiken
De draden van zijde als houvast gebruiken
Met de dauwdruppels om haar verspreid
Is zij ontvankelijk en glanzend zoals altijd
Als een kleurenpracht zijn haar vleugels in het licht
Zachte kleuren weerkaatsen, wanneer de zonnestralen…
Randen van ijs
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.771 zinnen in dieprood
Beeldvorming van jouw hallucinatie
Draag mijn dromen naar niemandsland
Wees stil ontzie je verzegelde lippen
Kijk niet in je verblindende tweestrijd
Verzwijg mijn bestaan diep in je ziel
Schop de schenen van machteloosheid
Mijn pijn grenzeloos gelijk aan liefde
Dool maar door de paden van je daden
Schaduw mijn zonnestralen…
Versailles
gedicht
3.1 met 19 stemmen
6.345 De zonnestralen hebben openbaar de zon verlaten,
om hun kristallen stilte boeit men 's nachts de winden.
De tijd staat stil als de herfst in de tuinen.
De vijver luistert niet meer naar zijn huidig water,
de uilen zijn genummerd, net als de spoken.…
Ene wolk
poëzie
2.2 met 6 stemmen
1.761 Alleen 't geluwde koeltje fluistert,
Als goud gloeit weer de vlinderwiek,
De zonnestraal wekt woudmuziek,
En dan - een wolk, die 't al verduistert.
Uit lichtblauwe ogen straalt een groet,
Die noopt tot toeven onder 't lover,
En als met onweerstaanbre tover
Stroomt zachte ontroering door 't gemoed.…
Ma bien-aimée roos
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
645 achter in ’t hart en oog
en achter mijn deur
om te bewegen
over twee provincies
binnen en buiten
wat de natuur repeteert
als de ochtend komt
liefde is waar ik thuishoor
hoe mooi, blootsvoets en zuiver
zet ik mijn deur open
ma bien-aimée roos
anders ben ik niets
draag jou terug over de drempel
mijn deur staat altijd open
zodat zonnestralen…
- Ochtendlicht -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
595 Zonnestralen,
vangen speels het eerste ochtendlicht,
doorstralen het overkoepelend bladerendak
terwijl de eigen ogen mij zoeken, door de
dichtbegroeide bladerennevel...
doorprikken ze woudschemerig zo licht.
Zij zien niet hun eigen harten slaan,
het bereik van een ogenblik, zo kort
op de heilige steile vochtige hellingen..…
Traan op het medaillon
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.571 Vanuit een diep dal staar ik omhoog
naar alle grauwe wolken voor de zon
Een traan ontsnapt dan aan mijn oog
bij ‘t openen van je kleine medaillon
Tussen ‘t grijs glijdt een zonnestraal
net of ze ontsnapt is aan ’t grote licht
Het straaltje licht lijkt schier illegaal
en is waarachtig exact op mij gericht
Dan zie ik jouw lach in ’t medaillon…
pas op mijn plaats
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
536 Ik smacht, net als jij, naar warmte,
naar luchtigheid, een zonnestraal.
Een onderbreking van het grauwe
een flinke dosis zelfvertrouwen
ik maak soms tevergeefs kabaal
zo strompelen we allemaal.…
Tevreden
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
776 Liggend in de zon
Terwijl ik snurk van genot
Ruik ik het pas gemaaide gras
En voel ik zonnestralen branden
In de verte hoor ik vogeltjes fluiten
Auto's hoor ik toeteren
En motors hoor ik ronken
Voorzichtig open ik m'n ogen
En kijk tevreden naar de blauwe lucht
Ik word geroepen
Het eten staat klaar
Ik sta op en rek me uit
Voordat ik van…
Stoppel-veld
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.750 En blank en blauw van veder,
strijkt, zwenkend in een zonnestraal,
een vlucht van duiven neder.
Op koorn- en tarweland ligt daar,
teloor gevallen, tussen
de stoppels, meenge graanvolle aar
tot voer voor duif en mussen.
Arm volk, dat van geen zaaien weet,
ga, oogst nu langs de voren.…
Liefste,
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Wanneer ik je niet vinden kan
scheren mijn ogen langs rotsen en
dalen in adelaarsvlucht,
zoekend naar je lach
je ogen en
zacht gelaat
dat ik bedwelmen wil
onder kersenbloesem
in het roze
noem ik je
liefste
Wanneer ik je verlaten vind
zal ik strelen en zachte woorden
prevelen waarin gevangen
zonnestralen uw wangen
verwarmen doen
tot…
Gebed
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
616 Hier zit ik, God, ik wacht en stel me open
om te vernemen wat 'k voor u kan doen
dat meer betekent dan me onderdopen
in braafheid, zoet gekwezel en fatsoen
Als u zo echt bent als de zonnestralen
en zo concreet als 't groeien van een boom
dan kent u vast de radiokanalen
van 't mensenbrein en schijnt u in mijn droom
Al bent u ver, voorbij…
God is geel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
581 bosrand te gaan
voor het houden van een heilzame winterslaap
Hij is de gele trilzwam die de oude iep langzaam uitholt
Zodat het ieder uur
een beetje meer sterven mag
De bladeren die van de bomen waaien zijn geel
nu hij ze weer heeft teruggenomen
omdat hun vermoeide takken ze niet langer meer dragen konden
Hij schijnt met een gele zonnestraal…
Vandaag knip ik de touwen door
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
631 Zonnestralen, o zonnige dag in mei
ik open het venster
hoor de vogels zingen, de
zoete geur vervult de kamer
vandaag knip ik de touwen door
maanden eenzaamheid in quarantaine
In m'n roze zomerjurkje van satijn
een grote strooien hoed
tegen de zonneschijn
dool ik door de stille straten
Een mens met een zacht gezicht
een vriendelijke…
Wat zaait het leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 De wintermaanden hebben gedragen en gebaard
hebben ons als voorjaarsboden aangestaard,
wensen nu eveneens met het daglicht te spelen,
al wilden krokussen deze zonnestralen al stelen.
De aarde is vol van al dat water door de stormen,
wil ze haar wil nu tonen in deze verschijningsvormen.…
Naast jou
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
455 Laat los als jij nu even te moede bent
zonnestralen zijn weggezakt en iets treurt.
Niet alles is te bestieren, laat soms vieren.…
Weerwoord
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.370 Ooit was er een merel, jubelend en muzikaal,
begroette hij de dageraad bij de eerste zonnestraal.
Doch de vlinders en de merels zij gingen alle heen.
De lucht werd wolkenzwaar waardoor de maan niet langer scheen.
Waren woorden van liefde aan het eind van jouw bestaan
eerder uitgesproken, dan was jij niet heengegaan.…
Weer even in die aula
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 De jaargetijden geven ze kleur en kaalte
mijn nee wellicht ons positivisme leeft door
in elke scheut in elk blad en elke zonnestraal
blijft ook dat wat verankerd is steeds verlichten.…
De last van verlangen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.161 denkwee wat je handen niet kunnen vatten, dundoek over
je ogen om je nog blinder te stemmen, woorden, die, uitgesproken,
bruisend als natrium opgaan in het verlangen naar de heimwee
die je nog nooit gevoeld hebt, naar de chromatiek van wensen
bij de einder als begeerte je voeten verlamt, en er helle halo’s
blaken aan je dromen als ragfijne zonnestralen…
't Is lang geleden (9)
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.503 Maar dan deed meester toch een mooi verhaal
Van jacht op leeuw en wolf en 't wilde zwijn;
- En langs de muur schoof stil een zonnestraal; -
Van verre landen, waar nog rovers zijn.
Op straat geklets van emmers. Langs 't kozijn
Dropen de straaltjes. - Heerlijk schoollokaal!…
Wat is de reden?
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.046 Het is zomers buiten
zonnestralen verlichten de lucht
toch zo koud van binnen
diep in mij
en slaak een zucht
wat is de reden
dat jij bent weggegaan
naar het dal van de doden
of juist de tunnel des lichts
zo ver weg bij mij vandaan
misschien was het je tijd wel
zoals je zelf zei
maar ik heb je nooit gelooft
enkel de kou die jij hier…