912 resultaten.
Meeuwen voeren
gedicht
3.7 met 9 stemmen
3.802 Daar kunnen wij in schuilen voor elkaar.
2
Wij staan op het terras te praten met een wolk
Van af- en aanvliegende meeuwen, geven namen
Aan kiftende snavels die ons brood betwisten,
Ons vlees vliegen naar de stampende haven.…
(n)ergens thuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 met een huis vol kinderen
blijft zij bidden voor het betere
dat hij als man en vader
haar en hen niet geven kan
het hoofd omhoog ondanks alles
zingt zij haar dapper lied
steeds het betere hopend
dat eens haar wereld keren zal
toch lijkt het telkens weer
dat ze nergens schuilen kan
dat geen plek te vinden is
waar zij en haar kroost veilig…
Kerstsfeer in dennengroen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
831 kaarslicht en stemmige kinderkoren
kan het best heel zalig worden om je heen
al draagt ‘t hart een klacht die Hij alleen kan horen
om geliefden die zijn weggevallen door de jaren heen
als kerkklokken vreugdevol middernacht luiden
is ‘t of het kerstgebeuren je helemaal doorstroomt
als wij in de warmte van ‘t Goddelijk kindje schuilen…
Hoe herkenbaar is wees onzichtbaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
439 Hoe groei en sta je op, wacht je geduldig je beurt
af zonder dat rookwalmen je nog kinderlijke inzichten
vertroebelen, rokken van je moeder soms net niet
genoeg blijken om onder te schuilen op die dagen.
Er klonk steeds: wees onzichtbaar, hij herleeft de
wereld, woonoorden van toen die jullie amper kennen.…
Lente-hang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Leidt mij langs ontluikend groen,
neem mij mee op wandel
langs verdwenen pitoreske wegeltjes,
tussen mossig gras
en meanderende kleine beekjes,
om zo soms bij lenteregen
onder bladerdek te schuilen.
Gekwaak van kikkers
vrolijk vogelenzang
Lenteroep streelt mijn wang.…
Wanneer je stem weer breekt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
218 over niet gehoord worden
Er was een tijd dat spreken
alleen nog leek op schuilen –
waar woorden fluisterden in beelden
en stilte voorzichtig ademde
tussen wat nog niet begrepen kon worden.
Langzaam vond een stem haar aarzelend begin,
ruw en broos, gedragen door schaduwen van hoop.…
Zij tilt zich overeind (1897)
poëzie
4.1 met 22 stemmen
2.722 lijf liet zij het hemd afvallen,
dat zakt tot in een dunne kring
van plooien, een weinig mijmering
zet zich, zij ziet naar beneden
de blootheid van haar eigen leden,
het vreemde van het nu gebleken
lichaam en de schemerbleke
benen, de voeten uitgespreid
en in hun zachte nederigheid
de tenen, die bijeen gedoken
schuilen…
DE REGENBUIE
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.431 Allengskens wordt het stille nu,
gaan schuilen zijn de winden;
de vlagen wijken ruggewaards,
en ‘t regenleger snelt,
beneden, in de geulen en
de goten, met geweld,
om asem, in de ondergang,
en veiligheid, te vinden.…
Er staat geschreven
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.853 geschreven
Over Maria, Jozef en een ongeboren kind
Zij moesten zich op weg begeven
Vol ontberingen zoals je ze zelden vindt
Eenmaal in Bethlehem aangekomen
Was er geen plek zelfs niet één bed
Om de hoogzwangere Maria te laten bijkomen
Ze hadden het gehaald maar net niet gered
Ergens stond nog wel een koude stal
Waar dieren stonden te schuilen…
Roze in de mist
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
3.575 Eens was er een mooie droom
Máár zeggen ze: dromen zijn bedrog
Toch wenste ik dat wat niet kon
En zo kwam jij er toch
De weg was lang en zwaar
Met vele hobbels en kuilen
Onweer bood ons tegenstand
maar we vonden altijd een plekje om te schuilen
De achtbaan vol emoties
Er leek geen einde aan te komen
Hij voerde ons maanden lang mee
Het…
More flexibility
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
604 uit versteende woorden
kan ik geen brood bakken
dit opent geen zoete deuren
woorden maken pas op de plaats
raken hun keerpunt
ik weet wat ze doen
aan de binnenkant
(nog altijd vraag ik om het deeg
waarmee ik zacht kneden kan
als warm verschijnsel)
maar ik schuil weg
als jij de klemtoon verkeerd legt
op dat ene woord
nou, daar struikel…
gemis
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
2.383 tehuis naar tehuis
rusteloos en
nergens thuis
geen eigen kamer
maar een plek
slapen in een groote zaal
was voor mij
heel normaal
lopen naar school
ging in een rij
zo ook weer terug
dus nooit even vrij
weer naar ,te,huis
naar jouw groep
nooit spelen voor
de deur op de stoep
geen eigen plekje
om even te huilen
of zomaar even weg te schuilen…
Het leven begint vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Ik schuil onder een balustrade, mijn blik omhoog terwijl de regen haar best doet om onverschillig neer te dalen.
Mijn telefoon gaat over, aan de andere kant klinkt een stem.
Plotseling is het alsof de wereld om haar as eigen as draait.
Beelden komen op mijn netvlies…
diner voor twee,
brandende kaarsen,
zacht gevoicde muziek.…
leven vieren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
737 leven vier je
in het beleven
van het hier en nu
in de herinnering
aan de tedere streling
de onverwachte tegenslag
de overwinning daarvan
leven vier je
in de verwachting
van nieuw leven
leven vier je
in de geborgenheid
van pa en ma
in schuil gevende armen om je heen
in de waardering
van broer of zus, vriend of vriendin
leven vier…
Als dat eens kon..?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
374 het groenste fluweel van de
wereld was nog niet geboren,
een cyclus, synchroon in getijden
bracht rust en ruimte op den duur
waarmee alles de kracht ontleent,
nu kussen we niet alleen het vuur
uitdijende dominantie neemt toe,
de woestijnwind brengt ons zwetend
de mantel van de onbalans,
herschikt de toekomt, waarin
we willen schuilen…
Zomerbui
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 Bovendien is het een heerlijke dag voor de natuur
Dieren wel of niet schuilen terwijl het bonte netwerk van tak-
ken en wortels deze nieuwe energie verspreidt voor elke boom en struik
De aarde ademt opnieuw zodat allerlei bloemen en planten hun ontwikkeling versterken.…
Onder moeders vleugels
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
378 Vleugels omhelzen
klein lichaam in het water
stilte draagt het leven
Op het water glijdt de moederfuut,
gedragen door geduld, haar rug een warme schuil-
plaats, waar het jonge leven zich vouwt. De wereld glijdt voorbij,
maar hier ademt alleen rust, elke beweging vol zorg, elke stilte spreekt teder.…
HET LENTEWEDER
poëzie
3.3 met 20 stemmen
3.918 de zon der Liefde
Zag ik achter dikke wolken,
Dreigende onweerswolken schuilen!
En toen stond ik, als die bloempjes,
Troostloos op het veld te treuren.…
Ontblote zwerver
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.344 En samen samenblijven heeft geen zin
Als je niet vlucht met mij in mij
En omdat jouw zwakte en wrange onmacht
De lijnen van mijn lichaam niet verbergen konden
Liet je enkel leegte en die weegt nu zwaar
Liet je enkel stilte en verleden tijd
Vlucht nu maar mijn liefste
Ik vlucht wel met mezelf
Tot ik het vluchten moe ben
En ik schuilen…
Het onweder
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.991 Laat ons in dit bosje schuilen,
Tot het onweer wat bedaart."
Lise voelt haar 't hart zo jagen:
Dubbelde angst ontrust haar bloed,
Daar zij vrees voor de onweersvlagen
En voor hare herder voedt.
Maar het zwerk, steeds meer verbolgen,
Schiet al heller stralen uit;
Zal ze, moet ze Milon volgen?…
Parque de Luxembourgue
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
791 natuurlijk schuil ik voor de regen,
natuurlijk ben ik bang voor de mensen
die schreeuwen dat ik gek, grote gek ben,
ik ril en huiver in mijn rafelige lompen,
en toch proef en voel ik de extase van lente,
vochtig en geurig, kruidig, dat vleugje
lente langs de zoom van vergane Kashmir,
mijn dromen heb ik heel diep verborgen
in het uitgestrekte…
Droomfantoom
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
428 Mijn eerste vriendinnetje woonde naast Abe Lenstra,
die zichzelf toen in een rolstoel voortbewoog
en zich achter de witgewassen vitrages schuil hield.
Hij deed nooit open toen ik naar een handtekening verlangde.
Op een gegeven moment was dat natuurlijk te laat.…
Onrust.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.358 Waar zou vader schuilen?
- Meisje, o! heel ver van ons
Zwalpt hij op de baren;
En wie weet waar of zijn schip,
In gevaar van nacht en klip,
Thans mag henenvaren!
- Moeder, hoor, de regen plast
Klettrend op de ruiten.
- Och! ons hindert nacht noch wind;
Maar hij is op zee, mijn kind,
In den stor daarbuiten.…
Lenteregen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
454 Bovendien is het een heerlijke dag voor de natuur
Dieren wel of niet schuilen terwijl bonte netwerk van bladeren
takken, wortels deze nieuwe energie verspreidt onder elke boom en struik
De aarde ademt opnieuw zodat allerlei bloemen en planten hun ontwikkeling versterken.…
Overbuurboom
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
537 Van het ontwaken van nieuwe dag tot diep in de nacht
zal ik jou een ruimte om te groeien en een tijd om te bloeien geven
Schuilen onder jouw hangende weelde of genieten van het heerlijke effect van
stilte, even helemaal geen geluid om mij heen waardoor ik naar binnen keer tot rust kom.…
NET BUITEN HET CENTRUM
netgedicht
4.4 met 30 stemmen
659 ----------------------------------------------
----------------------------------------------
Een kleine vrachtwagen rammelt en remt:
vijf werksoldaten starten de machines,
hameren in putten, vreten koffie en tabak
Mager onkruid verlangt stilletjes
naar de platonische kus van de zomer.
Van god verlaten mensen
lopen door de regen, langs muren…
halve zinnen
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.918 wij hadden genoeg aan halve woorden
zeiden stil zwijgend vaak het meest
vonden dat hele zinnen stoorden
vierden stom, woordloos ‘t grote feest
maar, als ik nu
geloven moet
wat jij net voor mij verzweeg
en dat ik
als jij doet
of ik wél de waarheid kreeg
dan kan ik haast
mijn verdriet
wel verzwijgen
maar ik kan niet
niet tegen dat schuilen…
De Bedelaars
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
778 Zij dwalen door verlichte straten
zijn eenzaam - maar liefst alleen
geen mens durft met hen te praten
en blijven ‘t liefst ver van hen heen
Zij lopen in lompen, vies gekleed
als ‘t kou wordt, gaan ze schuilen
in d’ opvang staan bedden gereed
en dronken liggen ze soms te huilen
Ze vinden er kompanen van hun soort
al zijn ze niet vriendelijk…
Clockdown
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 Des avonds
hoort men niets
men houdt zich
schuil in 't rijk
waar 't stof vergaat
Men wacht en beidt
de tussentijd
en telt de uren
tot de klok heit
Middernacht
Dan beiert luid
met bronzen galm
de klok die luidt
O Mensch gib acht!…
vanaf het eerste moment
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
715 vanaf het moment van geboorte
huilen tranen het geluk
om de onmiddellijke verbinding
die ons de ogen opent weer
voor wat liefde brengen kan
zoals ooit de eerste en de tweede
zul jij ons mama en papa noemen
onbeschrijfelijk is de vreugde
die ons jou koesteren laten
nu jij klein broos en roze nog
in onze armen schuilen wil
omdat sneller…