1000 resultaten.
Beelden zonder oorsprong
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
141 Wat rest van een kind
wanneer de tijd
zich verplaatst
Een afdruk in het zand
Wind heeft randen
aangeraakt,
stormen trokken heen
stromingen verlegden
het oppervlak
Eb
Vloed
Niets bleef waar het was,
een verschijning
midden in het veranderde
een lijn die bekend lijkt,
geen afdruk van wat was
maar het zand
waarin tijd zichzelf…
James
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
958 Toon me niet, ik breng de nacht door
in schelpen, de parel in mijn rug en alleen
de vloed van kokkels en het kleur van hun behagen
stemt mij. Verfoei me niet, ik ben hun prins.
Ik heb een stad in mij en van de liefste der dingen
kijk ik door haar heen. Licht is mijn dochter, ze
smaakt zout en zoet.…
Klinkdicht
poëzie
3.6 met 8 stemmen
3.420 onderhoud door scherts poogt aan te binden;
Wanneer in zulk een tijd de zorgen haar verslinden,
En zij heur grootste vreugd, de Dichtkunst zelf veracht;
Met angst de nacht verbeidt, - de morgen weer verwacht,
Het blijde daglicht ziet, maar gene rust kan vinden:
Wanneer in zulk een vlaag van nare angstvalligheid
Mijn treurig oog een vloed…
Zeewaarts
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
700 De mens is van nature goed
Het leven is als eb en vloed
Strijd heeft niet altijd te maken met bloed
Mijn grootste vijand is mijn gemoed
Het wijze geweten
Door omstandigheden aangevreten
Als een golf op de klip gesmeten
Fluistert zachtjes dat ik beter hoor te weten
Lange tijd in dienst van een ander
Hoe ouder des te meer ik verander
Stommiteiten…
- Mijlenver -
netgedicht
4.1 met 54 stemmen
592 Mijlenver zal de zee de zoutige liefde dragen
in de branding van mijn gedachten,
terwijl de klippen beslissen wat zij raken
en de eb op de vloed zou willen wachten.…
Schade
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
535 van kleuren, lijnen en contouren
verdooft mij
de ranke masten betasten
de dampen die mij met de noordenwind
instoppen voor een eeuwige slaap
bewegingloos dompel ik
onder in water van ontzag
een rilling rolt over mijn huid
de kerkklok slaat zwijgzaam
over hellingen van zwart fluweel
ik wacht op het vuur van de hemel
en het vallen van de vloed…
Zuring
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
589 Verwachting stort gaten in het gewelf,
verschiet het licht uit de bronnen van de
wijsheden, omarmt het in eb en vloed,
schede en de roede tegelijk, we zijn de
barenden en de wedergeboorte in een hand,
als de tong op zilte lippen een bijsmaak
proeft van zelfbevruchting met onderscheid ,
verleidt door werelds vuur, ervaart als
in de adem…
Alleen voor kinderen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
632 niet
wij zagen met andere ogen
wij waren deel, zonken samen
als geheel, dieper nog dan glans
van irissen reikten wij naar
bodem bron, verloren waren wij
in initiatiedans van samen zee
waterzacht was onze vacht
transparant als hartenglans gleed
de waterweg over onze borst
door onze huid dwars naar binnen
bereikte helderheid ons wezen
Vloed…
Alles is vertier ?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
622 Winst en verlies beland is in eb
en vloed tussen drijvend wier, het
mechanisme opent zich en weer sluit
met de afrekening tussen de tanden,
garnalen vangen spiering tot aan
een Orka maar die vangt bod en uit
noodzaak strand, het geraamte
publiekelijk tentoongesteld.…
Nachtontmoeting – slot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
445 Duizelend van wijn en wals
dansten ze de rest van de nacht
dronken bij korte rustpauzes
keken naar hun evenbeelden
in het rimpelloze water
-Was ik maar mijn spiegelbeeld
dat ik mezelf kon volgen
zonder altijd als eerste
een stap te moeten zetten-
-Ik begrijp het, zei hij troostend,
maar je kunt niet zonder elkaar
als eb en vloed of…
De zwaarste storm?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
589 Als we willen weten wat en
wie we willen zijn laat het
beuken in de koppen, in de
zwaarste storm sinds tijden
schreeuw de teruggang uit in
stil geluid tot in het achterland
tussen eb en vloed met alles
wat daaraan werd verwant, onder
restricties opzij en aan de kant
dan krijgen de hoogste golven
zelf een naam, blijven deelbaar in…
Laagland
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
463 maar laat ik toch een indruk geven
niet Nederland, maar Lage Landen
bij storm en vloed bij eb, als 't giet
en waterwegen in 't verschiet
en o, vergeet de geuzen niet
zij waren, nog voor Tromp en Ruyter
Barentsz, Hein en Bontekoe
Europa's vrachtvaarders in botters
langs Skagerak en Kattegat
voer men, kajuitloos in 't vooronder
naar…
Niets dan tijd
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
553 Zij is een lichtbron tussen de ruïnes
fragiel omhuld door de witte bruidsjapon
Het gemoed een wisseling van eb en vloed
solodans van in zichzelf gekeerd verdriet
Droevig duister mooi en diep
de verhalende bronzen klokken
De blazende ovens
gehamer van metaal op metaal
De witte bloemen in haar hand
het waaieren van de fijngeweven sleep…
Corona
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Zij breekt Corona
als een eitje
En blijft stokstijf staan
Druk vogelgehonger
Kaarsjes
Sorry mam
Volgend jaar dan maar
Onzichtbaar vuur
Voorbij de sleur
Dankbaar
Tevreden met twee keer niks
Digitaal creatief
Wachten lief
Komt goed
Wereld eb
Kille stilte
Frisse vloed
Ik vlieg vrij
Tuimel in de wind
Totdat
(15 December 2020…
struinen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
133 we struinden dagelijks in niemandsland
het aangelande land “de Waddenzee “
die de gelegde vloed had gebracht
en eb had verzuimd het verzamelde
goedje mee terug naar moeder zee te nemen
zo verschenen wij, Marten en ik die over de
dijk - de waker over al het goede leven
daarachter behoedde tegen overvliedende
waterdragende stormen - richting…
Zomertijd
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.318 Het koren roept, en aan de einder
Is het volgende seizoen
In aantocht snel met rasse schreden
De mensen gaan bedankt tot ziens
Tot volgend jaar misschien
En dan worden zand en stilte
Samen twee keer per etmaal overspoeld
Door zon en maan en magnetisme
Want zo zijn eb en vloed bedoeld.…
Golfstroom
poëzie
3.2 met 18 stemmen
2.656 I
Waar zonnedagen tot koralen stollen,
En vlijt van vroom-geduld'ge madreporen*
Bouwt, rood in 't blauw, toren naast holle toren,
De ontzaggelijke bekers van de atollen*,
En, eb en vloed van steeds nieuwe trezoren*,
Door 't licht vloeibare paarls*, de golven rollen,
En spieg'ling van nachtlijke wereldbollen
In 't groene vuur van de…
DE BESTE VRIEND.
poëzie
3.8 met 26 stemmen
4.660 Bij mensen is het vloed en ebbe;
De Heiland staat gelijk een rots.
En schoon ik duizend feilen hebbe,
Hij laat daarom mijn hand niet los.
Dies blijft het bij de spreuk, mijn kind:
De Heiland is de beste Vrind.…
WAT IS HET GOED AAN ‘T HART...
poëzie
3.8 met 34 stemmen
4.531 Ik weet niet wat geluk is; maar uw schoon gelaat
is kalm, en maakt me blijde, en doet mijn leden rillen;
- en 'k lach, gelijk een kind dat door een water waadt,
en, vreemde vreugde in de ogen, aarzelt, in de kille
en ringlend-zilvren vloed die zijne voeten baadt.…
Kundalini
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
649 Ik stroom over in een vloed van gevoelens,
golf na golf verandert mijn polder
in een moeras, een plas, een meer
met grondeloze kolken.
Ongeremd mijn leven leiden
is een kwestie van de draak berijden.…
Rottumeroog verlaten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
775 De vloed van de tijd
breekt genadeloos
elke weerstand.
Dit huis houdt
nauwelijks stand:
De boot voert mij
onomkeerbaar huiswaarts.
3.
Zijn de elementen
enkel ruimte en
eeuwigheid
voor vogeltrek
en stilteminnaars.…
"Rythme en Provence"
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
670 capella' met hun
klagen aandacht vragen, het gekreun
van de cipressen overstemt,
tot aan de maaigrens van de dorpen,
aan wegmarkeringen onderworpen,getemd
door eigen ritme, in een ongelijke strijd,
aangelijnd door de tijdwijzers, verleid
door deze schoonheid, klopt het bloed
in de aderen van de droge beken
diep in de beddingen vloeit een
vloed…
Mag ik uw woorden lenen?
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.888 De zieke man sprak met rappe tong
over zijn land dat hij verliet,
het lage winterlicht, meeuwen en luchten,
een besneeuwde dijk, de open zee,
snelle grijze wolken, hoge ganzenvluchten,
zompen en zand, duinen en dorpen
en de blonde wind over het verre wad,
eb en vloed in hun eeuwige getijdenspel.…
Mijn zwijgen
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
630 'k Wil zo voelen
de zachte kracht van dragende liefde,
wiegend op de golven van het leven,
eb en vloed overleven.
'k Leg mijn hoofd nu even in Gods schoot
en vraag engelenvleugels mij te dragen
voor de komende dagen
gevuld met duizend en één vragen.
'k Wil het lot niet meer uitdagen in genot
dat het verstand doet vervagen.…
Liedje van de Zee
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.165 vingers en zijn snaren
waar hij zong van lange zomers
die hij van haar wou bewaren
en aanraakbaar bleek zij even
in wat wind er achter liet
om er zijn tranen mee te drogen
van zijn weggewaaid verdriet
Hij boog zijn hoofd iets licht vooruit
zo licht - alsof hij haar wou vragen
met een hoedje dat hij opnam
en een koffer in zijn hand
de vloed…
Schemergestalte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 In het grensgebied van eb en vloed
is niet helder wat waar is en wat niet.
Een zee van zand doet verstikken
en oneindig water is alles wat je ziet.
Deze ongrijpbaar gekrenkte geluiden
uit wezenloos vergrendelde kluizen
klinken als de laatste stuiptrekkingen
van de levenden uit de dode huizen.…
Beginsels.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.849 Gramschap is een schrikbre ontvlamming die onblusbaar om zich woedt:
Droefheid is ene overstelpende en niet af te keren vloed:
Nijd, een alverstikkend onkruid, dat én vreugd én deugd versmoort:
En begeerlijkheid, een hartworm, die het ingewand doorboort.…
Dodelijke liefde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
765 komen zouden
Je liet mij zo achter, verdrietig en alleen
Nooit, zou ik hier over heen kunnen komen
En toen ik dat tegen je zei,
Je haalde je schouders op, er is geen wij
Je stond op en liep weg, zonder verdere uitleg
En nu een paar dagen later, al mijn tranen zijn op
De wonden gaan open, er is geen houden meer aan
Bloed druipt in een vloed…
Gelijk een bloem, zo teder is ons leven
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.268 Gelijk een bloem, zo teder is ons leven;
Het vliet daarheen, gelijk een snelle stroom;
’t Ontwijkt de mens, gelijk een vlugge droom,
Die ’s morgens flauw slechts voor de geest blijft zweven
Ene enkle nachtvorst kan de bloem doen sneven;
Een felle noodstorm geselt vaak de vloed;
De droom benauwt en foltert soms ’t gemoed,
En doet de sluimerenden…
Typerend?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
419 Het werd een
ritmische spel op het linnen
die de golven zingen liet
in het getij van eb en vloed,
je had al gewonnen voor je was
begonnen, passie verpakt in
felste tinten en het luiste oker
die zich om je vinger draait,
je gebruikt beider handen in
de perceptie van je karakter
een rusteloze signatuur
bespeelt het zachtste dons…