1300 resultaten.
Roze klatergoud
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
572 Met een schuine knipoog
naar het weemoed genererend relaxerend schoondicht van dj D,
over een roebelszuipende pink Cadillac on the road, een relikwie uit het begin van de roemruchte swingende jaren zestig van de vorige eeuw, toen alles kon en alles mocht
...vervlogen jaren van weleer...
________________________________
KLATERGOUD
Op mijn…
Achttien
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 Een foto, die dag werd ik achttien jaar
Mijn vader heeft zijn arm er om mijn schouders
En mijn verloofde was er niet; heel naar
Was zandhaas, wel aanwezig beide ouders
Een foto, die dag achttien jaren oud
Ik staarde wat weemoedig naar de rozen
En draaide aan mijn gladde ring van goud
Ze waren rood en hij had ze gekozen
Opa's en…
Achttien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 Een foto, die dag werd ik achttien jaar
Mijn vader heeft zijn arm er om mijn schouders
En mijn verloofde was er niet; heel naar
Was zandhaas, wel aanwezig beide ouders
Een foto, die dag achttien jaren oud
Ik staarde wat weemoedig naar de rozen
En draaide aan mijn gladde ring van goud
Ze waren rood en hij had ze gekozen
Opa's en…
In memoriam matris (9)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
578 Slechts weemoed is daarna mijn deel.
En in de stille avonden,
de herinnering aan lang vervlogen dagen.…
sonos animalis
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
578 in de schemering
het weemoedig loeien
van een koe
twee houtduiven
in een zacht
aanroepend koeren
een kwakend kikkerkoor
verschuilt zich
in het riet
krassende kraaien
zoeken zwermend naar
de ultieme plek
in het struikgewas
betovert de nachtegaal
met melodieuze zang
in het donker tolt
de slapeloze
tobbend in zijn bed…
Echo van de rivier
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
192 In de rimpeling van de IJssel
glanst een weemoedig verleden,
dromen in het gras
aan de kade beneden.
Zoete wind fluistert zacht
de illustere namen
die de stad al lang vergat,
terwijl zij stilstaand staart
naar het rimpelende wateroppervlak.…
Nagalm
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
4.739 zeer genegen
ze bood mij warmte en bescherming aan
nu heeft zij zich gekwetst van mij ontdaan
het stroomde mij vanuit de kamers tegen
ik sluit het raam voor nieuwe regenvlagen
en neem de laatste foto’s van de wand
vergeelde beelden uit vervlogen dagen
dan wikkel ik mijn leven in een krant
de ingepakte klok galmt doffe slagen
van holle weemoed…
Eerste Liefde
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.299 De tijd wordt niet terug gedraaid
hoe graag je het soms wilt
je bedenkt dat je 'toen' verfraaid
en weemoed is voor even gestild.…
Bij 't verwachten der Liefste.
poëzie
3.7 met 23 stemmen
5.356 Zal ik het straks begrijpen, als ge komt,
als gij uw hand mij zo vertrouwend reikt,
het hoofdje half gebogen, als in weemoed?
Zal ik het lezen in een lange blik,
het horen in de daling uwer stem?…
Zondagavond
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
2.344 Met weemoed schrijf ik deze woorden
want ik voel de pijn van schrijven
afscheid nemen is niet leuk
ook niet voor een korte tijd
het lijkt zo machtig, maar toch
allemachtig, het is weer zondagavond...…
Kon ik eenmaal toch...
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.948 Jij kunt met een wending, een gebaar
Woede, weemoed en geluk weergeven,
Waar ik honderd woorden over doe.
Denken is het lichtst, toch wordt het zwaar,
En de dans kan 't lieve lichaam geven
Ziel en zaligheid, en nimmermoe.…
Nevelsluiers
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
2.079 wanneer het jaar zijn laatste dagen slijt
en nevelsluiers zelfs mijn geest behangen
kan mij een vreemd vertrouwde pijn bevangen
die ik aan de vervlogen jaren wijt
ik raakte veel van mijn illusies kwijt
met stille weemoed en een vaag verlangen
zou ik nu alle tranen willen vangen
die in het leven door mij zijn geschreid
maar als de lange nachten…
Goed en slecht huwelijk
hartenkreet
2.6 met 60 stemmen
9.668 Partner's dood zo deels verwerkt, maakt
nieuw begin lichter, herinnering verandert
van pijnlijk bitter in weemoedig zoet.
In slechte trouw, gebrek aan vriendschap
betalen we 't hele huwelijk door met pijn
partner's sterven kan nu verlossing zijn.…
geketende koe
netgedicht
4.1 met 31 stemmen
1.688 (voor Carolien)
ze is geboeid, maar dat kan niemand boeien
de boeman van de kinderboerderij
gaat luchtig aan het dierenleed voorbij
de koe laat krokodillentranen vloeien
weemoedig denkt ze aan de groene wei
waar zij als kalf zo kort heeft kunnen stoeien
de kalverliefde heeft nooit mogen bloeien
ze voelt zich als een slaaf op een galei…
Stappenteller 3
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
800 Waar dwingt de reis
en remt de weemoed
hoe volgt zij sterren
in de nacht?…
ruïne
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.083 kleeft aan het
verroeste hek
zuigt de aarde
en bezwaart mijn lijf
nagelt mij aan deze plek
staar haast wezenloos naar
onevenwichtige restanten
van bemoste muren
verslagen door weer en tijd
die de glorie genadeloos
en voortschrijdend verzuren
ik zie vooruit naar verleden
in een droom die mijn jeugd
traag voorbij laat trekken
weemoedig…
JOECHEI !
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
984 Het leven is niet enkel as en schuim,
er is ook leegheid, er zijn doodsgezangen,
weemoedigheid en uitzichtloos verlangen
en tussendoor een rochel of een fluim.
Terwijl de boeren BSE-vee ruimen
maakt de chirurg weer een fatale fout.
Er sneuvelt een hectare regenwoud
en timmerlieden slaan zich op de duimen.…
LEVENSKUNST
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.021 Ieder gedicht duurt een eeuwigheid an sich;
Wordt later liefdevol aangehaald,
Geciteerd of
Met weemoed teruggelezen.
Ieder gedicht is een hoofd in de wolken,
Voeten langs de vloedlijn en
Leef er maar
Ééns
Lekker op los.
Elke dag is een gedicht.
Iedere bundel is hoogst persoonlijk gebonden…
Wat zoeken al die mensen?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
818 Ik zie niet velen lachen,
ik zie niet veel plezier,
maar drukte en bedruktheid,
en ernst en veel vertier,
maar staks komt weer de avond
en komt de weemoed ook,
dan vallen weer de maskers
en veel vergaat in rook.…
Afscheid van de spijt
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.460 In die laatste dans van kansen
zie ik je met weemoed gaan.
Jij zult met die ander dansen,
ik blijf in de verte staan.
In die laatste dans van kansen
raak ik je voor eeuwig kwijt.
Jij zult met die ander dansen,
ik neem afscheid van mijn spijt.…
Klimmersverdriet
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.176 Tranenvries op mijn wang… knispert
Ik blijf hier zitten tot je langzaam ontstaat,
ontstaat uit de vlokken die vallen
en nu nog mijn weemoed versterken.
Tot je naast me zit… witstil te zijn
De top is te ver….…
de dialoog in mij
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.037 hoe kan ik benoemen waar ik in thuis wil blijven
wanneer het enige dat straalt
niet te houden is
mij verlaat
en decemberdagen neerlegt
alsof mijn ziel er in zou
passen
loodzwaar
hoe kan jij vragen
of het zich rond mij wil wikkelen
en alles wat ik in verbeelding zie
warme wind en weemoed
laag op laag, zacht op zilt
weerloos…
Half open of half dicht ?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
556 Lijkt weemoed zich in gemakzucht
te herkennen, in ontnuchterende
ochtendlicht, valt - onherroepelijk
- het half geopende venster dicht.
D'une part l'amour est léger, d'autre part crédule.
Enerzijds is liefde lichtvoetig, anderzijds
goedgelovig.
Moreau…
geen titel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
692 M’n lief,
op dagen dat het leven zoet is
en wij als in het pril begin,
sluipt soms een weemoed
bij me binnen
en wordt het nu herinnering
van wat wij zijn,
van wat we waren
en wat er voor ons komen moet
laat zich al raden:
je zult m’n kussen in je armen
nemen, het wiegen
en me grenzeloos bewenen.…
Wees
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 liefste vijand
het is tijd om los te laten
vergeven en vergeef mee
meet de lengtes in gelijke zeemijlen
wee
glimlach dan zacht langs getijden die weemoedig zijn
krijt de rots met een schreeuw tot een witte muur
een meeuw droomt het uur ruim boven het duin
drift op rivieren langs ondergelopen stranden
de tranen zijn niet minder en zie…
'k Verkoop je wat...
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
741 ‘k Verkoop je wat: een bruin kastanje
die ik daarnet toevallig vond,
een avondzon die traag wat kleur brengt,
de herfst die draagt wat weemoed rond.
‘k Verkoop je wat: zomaar een glimlach,
een knipoog voor een simpel lied,
maar wat als jij nu al die dingen,
toch niet als zo belangrijk ziet?…
Het woord
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.106 Luid riep met zuivre mensenstem
Een kind, dat als de leeuwrik lachte
Los en gemaklijk, zonder klem
Van weemoed, hartstocht of gedachte.
Ik sloot mijn ogen voor de tover
Van bloem en landschap, ongestoord
Gaf ik mij zalig, louter, over
Aan de bekoring van het woord.…
Het linnen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
974 Je denkt weemoedig aan liefde
zoals die er was in ’t begin
onmiddellijk in de kustplaats
van heimwee, eb en vloed
je woont daar
in het droomhotel van verlangen
naast de brief van een vreemde
uit een ongelukkig huwelijk geboren
alle waangedachten laten je los
omdat je het kind bent van een droom
in onverteerbare herinneringen
begin je…
Casa del poeta tragico
gedicht
2.6 met 11 stemmen
7.170 Bij het forum op de trap,
dicht aan een kratertrap waar zwavel suist
of in de wanden waar een weemoed huist.
Er is een nacht, een landschap
waar geschiedenis werd ongelegen.
Zij liet de droefheid achterwege.
-----------------------------
uit: In gedichten, 2004…
het trage net van de zee
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
570 regendruppels vallen in zee
de wind drijft mensen huiswaarts
ik keer noch richt mij verder
naar vragen, luister enkel naar weemoed
en verdwaal tussen geruis, de mond
verlaten
sinds het afscheid ken ik
de weg van de regen en hoe meer ik waai
hoe meer ik tot zwijgen kom
ik wil de vloed staande houden, de meeuwen
die in zilte plassen de…