Alle inzendingen over afstandelijk

1891 resultaten.

Sorteren op:

'Nakomertje'

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.949
Vol kinderlijk enthousiasme geboren in het reeds volwassen huis met alleen grote broers en zussen met afstand de benjamin thuis Velen zagen haar als ‘het zonnetje’ alleen zíj zag die zonneschijn niet want aan de binnenkant van die stralen voelde ze best vaak veel verdriet Vooral door het grote verschil in jaren groeiden ze ongemerkt uit…

Je bent ver weg nu

netgedicht
3.9 met 37 stemmen aantal keer bekeken 1.951
Je bent ver weg nu, niet alleen in afstand, maar ook mijn hart weet zich verloren soms; Het vindt je niet meer, wil de droom niet dromen maar drinkt van stil verdriet omdat er zoveel niet gezegd werd, nooit begrepen. Je bent ver weg nu, en ik kan de kloof niet dichten, ze is er steeds en wordt misschien wel groter.…
Adeleyd15 juni 2009Lees meer >

Van de toren blazen

netgedicht
4.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 629
De menigte op afstand keek ademloos toe zal hij wel zal hij niet, ’t blazen was ‘r wat ie in de hoogte daar achterliet, hij blies zijn wangen op, tot ze vol waren gelijk een ballon liet de lucht ontsnappen en iedereen weet nu waarom hij hoog van de toren blies.…
Johanna14 juli 2009Lees meer >

Vluchtend zand

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 605
Geen goudkleurige akkers met bloemgele korenaren maar diepgebogen spijt toen ’t spreken mij nog toebehoorde in talen wereldwijds het gezucht van falende duinen en ’t zicht dat gelauwerd en tijdloos de afstanden schiep werpt nu stroken nevels met aan de randen het stoffige vluchtend zand zelfs het water krijt strepen aan de horizon en…
elze18 februari 2009Lees meer >

Je gezicht

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 588
Over afstanden van tijd en ruimte kom je zomaar bij me, kus je me ongeremd en kruip je in mijn wezen, hartverwarmend. Je gezicht, het is ouder geworden, maar ik zie nog steeds dat betoverende, waar ik destijds voor viel, nog steeds voor kniel.…

familie

netgedicht
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 772
en zie daar zijn we weer tezamen om de afstand af te leggen met een steeds zwijgzamere verbeelding misschien zullen we weer vertrekken en verder leven achter het gebarsten raam van de stamboom het schateren hebben we immers achtergelaten in kinderlijven, geen kus meer die nog vruchten schudt uit het koele water dat tussen ogen…

Verloren vuur

netgedicht
0.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
Er gaan eindeloos dagen voorbij, samengepakt in een bundel van tijd, van op afstand als een amorfe brei en zij lijken allen aaneen gebreid. Krampachtig het gesprek gaande, geen moment te laten blijken, alle dagen ten overstaande voor een obligate pose te wijken. Verloren is het juiste moment. Achteloos, voorbij voor je het weet.…
Iniduo23 september 2011Lees meer >

Zachte zijde

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 631
mijn vingers die in geuren wenken strelen heur haren aanvoelend als van zijde haar borsten bewegen in zacht zuchten die meer dan schoonheid schenken en niet in afstand vluchten terwijl de huid als pril gras schemert in een open weide ogen als zwarte kralen bespelen in andante het ritme van het hart verborgen achter voile mij…

CDA

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 459
Het Kabinet is nog niet gevallen of het CDA neemt afstand van onder andere het boerkaverbod en het verbod op de dubbele nationaliteit. Plannen, die daarvoor nog met verve werden verdedigd. We moesten al die tijd eraan geloven, 't Was zuchten onder 't juk der PVV, We moesten met hun dolle plannen mee, Alsof ze je van al je eer beroven.…

bijna kerst

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 869
gescheiden stroomt ons bloed door afstand die enkel uit tijd bestaat en door gebroken woorden zijn gespleten, waarheid is een gegeven die niet spreekt uit twijfel gedeeld is ons vlees dat liefde ment zoals een paard raast door veld en hei voorkeur en behoedzaamheid, het passen in dezelfde straat, vreugde huist niet in mijn hart…
elze25 december 2012Lees meer >

Lage zon

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
Avond onweerstaanbaar Maakt in het geurigste Fluitenkruid dat er Maar zijn kan, zie ik Op het speelveld Van de pas gemaaide Weidegrond met een Grasmat waar elke Arena trots op zou zijn Twee hazen die hun eigen Spelletje spelen, elkaar Bespelen met een brille Waar geen bal en ook Geen tuig aan te pas Komt - op eerbiedige afstand…

Bepaald

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 465
Hun rariteit zorgt dat ik mij verschuil, een schaduw zoek en daarin vrijuit huil om wat niet komt, de afstand en het pad dat moeizaam gaat, met om de stap een kuil en diep gewoel, de grip die ik niet had.…
Ludy Bührs22 oktober 2014Lees meer >

Spel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 911
Een spel: Denk aan een vrouw die je lief is met zulke intensiteit dat je de afstand die haar van je scheidt overbrugt. Leg haar teder met je laatste krachten in het bed van je gedachten en slaap dan doodvermoeid in.…

Haar stralend gelaat

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 745
Nu met mijn blik op de kinderkopjes duidt de straatlengte onze afstand in een pertinent afscheid op een nat wegdek het zijn gevoelens die verlicht symboliseren in lichtjaren wat ik vervolgens in het volgend leven met jou voortzet.…

Bisnummer

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 458
Als stille wezens van het diepere denken kijken woudreuzen gelaten toe, op afstand van een groepsknuffel. Het ingetogen applaus van vallende bladeren zwelt gestaag tot een staande ovatie, het zoveelste bisnummer in een ontmanteld decor.…

er is een open en toe gaan van deuren vandaag

netgedicht
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 796
in het papier is er een muur het houdt de letters op afstand woorden die niet geschreven kunnen worden, woorden die nog nooit bij elkaar hoorden zoals - ik mis je - ik streep ze door mijn liefste verdriet is een gesloten toekomst wellicht wordt dit alleen in poëzie begrepen zoals een treurwilg die met zijn trieste vlagen te…

Herfstzon

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 389
Omdat ik voel dat we op afstand nog wel van elkaar houden durf ik het na het rondje door de tuin de laatste kamperfoeliegeur en in de herfstzon samen troebel appelsap drinkend aan jou te vragen: Hoe is het nu met ons, onze liefde hoe dichtbij zijn we nog van hart tot hart?…
Zywa18 november 2019Lees meer >

Haar eerste kwartier

netgedicht
3.5 met 37 stemmen aantal keer bekeken 327
altijd op zoek naar de echo's van zijn bestaan zij zijn zonder afscheid te nemen de wijde wereld ingegaan en met eigen snelheid en zijn de maan in haar momentum gepasseerd niet in haar aantrekkingskracht gevangen en blijven hangen omdat die ene echo net voldoende snelheid had zo blijft zij bestaan net als ieder op een vaste afstand…

Aanwezigheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
Op weg naar huis passeer ik de terrassen, vriendinnen zitten ontspannen te praten met een warme jas aan Ik geniet van de gezelligheid de verbondenheid die me aantrekt en waar ik afstand van neem Ik hoef er niet bij te zijn om op een geschikt moment ter sprake te brengen hoe het echt met ons gaat: onze zielenroerselen bij de persoonlijke…
Zywa14 november 2026Lees meer >

wie ik ben

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.305
het decor en de afstand blijven pijnlijk aangeroerd brokstukken van emoties breken aan doodsangst die zich heeft verstopt achter mijn verdedigingslinie doorleven....…
Sylvia Huurman17 september 2003Lees meer >

Flirten

hartenkreet
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.394
Ik ken je stille verlangens Je flirtende vragende ogen Steeds zoeken je ogen mij Je opwinding lees ik in je ogen Ik ken je warme gevoelens Je zoekende ogen naar mij De vragende liefdesblikken Heerlijk en zo leesbaar Ik ken je nog niet zo lang Maar je ogen flirten met mij Het is een liefdesoogcontact Je blijft op afstand maar zo dichtbij…

De roeken

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.010
De met kaalheid omrande snavels houden binnen een onzichtbare cirkel afstand tot elkaar. Onhoorbaar bevolen vliegen ze op en tegen de lucht tekenen de gevingerde vleugels. De zwerm zwenkt af en keert en komt nog eenmaal per toeval over de plek van de bewonderende blik.…
Henry Hes16 januari 2003Lees meer >

Naamloos

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.495
Zonder ooit nog lieflijk om te kijken, het uurwerk van mijn klok te ijken, neem ik afstand van onze vader tijd, en voel ik niets dat lijkt op spijt. Tranend kijk ik hoe je ó zo lief slaapt, hoe je ten laatste male knorrend gaapt. In de spiegel van de liefde, zie ik aankomen, het mes dat mij kliefde.…
J.L. Hulscher13 februari 2003Lees meer >

E-mail

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.163
Dat je uitgerekend denkt aan mij in Stuttgart waar Stuttgarters wonen leven en sterven en dat jij je brief eindigt met veel liefs dat zich verplaatst in bits en bytes me rakend waar nooit eerder tevoren pijn was geweest doet me afvragen hoe het nu zit met tijd, ruimte en afstand op een wiskundige manier slaat al mijn remmen los In de…

lichtpunt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 812
op afstand beklijft de tijd een droom die toekomst heeft een duldzaam wakende ster straalt hoop en licht, schenkt verborgen werelden leven, loutert de ziel tot bestaan.…

De waarheid...

hartenkreet
4.7 met 32 stemmen aantal keer bekeken 2.021
Wat heeft deze periode met je gedaan, dat je zo afstandelijk reageert, wil je niet meer samen door het leven gaan, wat ging er allemaal verkeerd? Je hart is versteend, je lach verdwenen, je liefde bevroren, geen tranen meer... hoe kon ik mijzelf zó misrekenen, waarom toch deze plotselinge ommekeer...…

ik woon in je huid

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.386
ik woon in je huid in je dromen en buiten ons het oude verlangen naar verre horizonten in het vermoeden van licht zien we dagen verbranden het duister, de afstand zien de stoet van aan- en afwezig de angst die enkel nog door ’t venster kijkt ik woon in je huid in je dromen en in dat huis hebben wij ons tot een vlot (samen)gevoegd…

Afscheid

gedicht
3.0 met 50 stemmen aantal keer bekeken 14.136
Je lag op afstand daar en eiste dat klaar gebruik van woorden, lof op alles wat nu deugt: - het kruipt en dicht nog niet. 't Was groter dan ons beiden toen ik je huis verliet. ---------------------- uit: 'Adel', 1994.…
L.F. Rosen23 augustus 2021Lees meer >

Mars leeft maar hoe

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.030
hij stroomt nog steeds de rood aangelopen Mars in vaste patronen wijst op immense innerlijke kracht gezien zijn bevroren innerlijk spreken kenners van mogelijk omnipotentie vooralsnog niet vaststelbaar is gezien de afstand die hij aanhoudt of de mogelijke presentie van micro-organismen ook op fertiliteit vermag te wijzen de NASA…