1035 resultaten.
Even voor twaalf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
567 De kerkklok vertoont zich weer
Cirkels en een klik
Twee wijzers in één groef
Richting oneindigheid
Laat tijd zich niet vangen
In een ogenblik
Wie beluistert echo’s
Als een kerkklok twaalf maal slaat?
Hoe vroeg is het nu laat?…
Zoals jij
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
764 Oorspronkelijk, zoals ik jou zie
en zoals alles wat ik voel,
voor jou,
wat ik je zeg,
wat ik bedoel,
zeg ik je deze woorden
in de eenvoud die het is,
ontbijten in het ochtendlicht,
bloemen van liefde op tafel,
de kleine dingen in de cirkel
van hun dagelijkse gang
zoals de woorden die ik hier
waarlijk aan je schrijf.…
Alles is nieuw
gedicht
3.1 met 25 stemmen
10.927 Iemand moest ernaar kijken en zeggen: wat is het
dit is het, en daar was het, een huis met een haard-
plaats, mensen die daar zoals altijd en altijd
voor het eerst in het nu zichzelf zijn en zitten
met warme handen die een beker vasthouden
bij het vuur en ze praten en de tiktak van regen
is een cirkel geluid en het deert niet, de nacht…
De onweerstaanbare Vos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
583 Wandel door het bos
Links een hert rechts een vos
Beide cirkelen om mij heen
De vos sluw en gemeen
Moeilijk om goed in het zicht te blijven
Af en toe zie je de vos verstijven
Om je met zijn uitdagende blik te verleiden
Het hert huppelt vrolijk door de heiden
Te makkelijk om te grijpen
Niets in mij dat het hert wil volgen
Met de vos zou…
Psychopathia sexuales sado masochisme
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
590 uit gedichten
Weerspiegelt in grafmonumenten; innige bloemen
Treden mijn verdriet binnen, spreken geheimenissen
Diep bewogen herken ik de taal dat het geheugen
Doet herleven door een zee van schaduwen reiken zij mij
De hand, druppels dauw bedekken de trillende rozenknoppen
In de ruige wind, perken van waakzaamheid kanonnen voor
Afweer cirkelen…
Trap naar de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 de wegen leken strepen waarop
figuren bewogen veraf en dichtbij
alles leek scherper dan in het dal
Het hart klopte onstuimig uit liefde
wind troostte de tranen in de ogen
vrijheid te voelen en te verlangen
naar het toen van geweest, een vogel
ontsnapt aan de tijd, een lied te brengen
vleugels te laten groeien en mee te vliegen
in cirkels…
Elke maand weer volle maan
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
863 De perfecte cirkel kwijt,
Het noorden al een tijd kwijt,
Veel onverklaarbaar nijd,
Tussen veel mensen eenzaamheid
Een half uur later,
Weg is de volle maan
Tenzij je verder kan kijken
Dan je neus lang is:
Rond onze aarde
Draait meer dan je denkt…
Vandaag zijn we net als toen stil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Moet ik weer een cirkel gaan trekken, ons veilig
stellen en omtoveren in rupsen, cocoonen weven.
Je weet toch, af en toe doorboren vogels de stilte.…
ELEGIE UNIVERSALIS
netgedicht
4.7 met 107 stemmen
549 je probeerde, je dacht, je volgde
cirkels en rechte lijnen.
je hebt je blauwe hart, dat is de ziel,
op eigen handen door de tijd gedragen,
ongeschonden aan Gods voet gelegd.
misschien zal iemand huilen,
die jou liefhad.
de zee zal nog steeds klotsen,
de vogels zullen zingen.…
het paradijs is nooit gevonden
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
823 chaos weggegleden
de schepping is geweest en blijkt
een beest dat ook zichzelf verslindt
de aarde is te klein voor haar venijn
het wordt te groot en vindt de ruimte
voor het dumpen van haar schroot
het paradijs is nooit gevonden
kom maak je vrij en voel je niet
gebonden, ik gaf je onomwonden
die vrije wil, hol niet stuurloos in
je cirkel…
Solo
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
435 .
________________________________
SOLO
Als ex-judoka met de zwarte band
Speelt hij het liefst stratego,
maar dan solo
En doet in blote torso ook aan polo
Als babyboomer in z'n bak met zand
Daar trekt hij cirkels waar geen aan mag komen
Alleen híj weet welk stuk hij
af wil romen
...zie voor de meer ludieke variant
het Poetinvers…
kerf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 richt je haat op de cirkels van meeuwen,
selecteer alles en druk op delete.
wiebel met je tenen op de rand van de wereld.
plooi het toe : zo
is het genoeg.…
Waarheid als een haiku
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.049 Waarheid als een haiku -
de cirkel is rond
zonder eind of begin.
Beton
en plastic bloemen
bloeien niet.
Nog een waarheid -
wie achteruit loopt
komt niet vooruit.
Elke kers
heeft een steeltje
en een pit.
Waarheid als een haiku -
het kompas wijst altijd
naar één richting.…
vandaag eens geen naam
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
424 vanuit ’n vissenkom ziet de wereld er anders uit
’n slang heeft geen gedachtes te overdenken
de hond is niet geïnteresseerd in haar hart
de wolken drijven niet op sentimentaliteit
water draait betekenisloos rond in cirkels
de grond weet niet wat bloed betekent
‘n bom treft geen doel
de kabouters gaan echt niks meer doen
de hemelen zijn…
Koffiedamp en vergeten vingers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
324 Nu glijdt het licht weg over de tafel,
schuift schaduwen onder de stoelpoten,
laat een cirkel van stilte achter
waar de damp al is opgelost
en alleen de bittere smaak
van bijna vergeten blijft hangen.…
Mequation
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
123 Negenhonderd flipdots klikken ritmisch in een cirkel,
als mechanische insecten die een groter plan verraden.
Zij vertalen de ademhaling van de Melkweg
naar het flitsen van een iris.
Het heelal telt af.…
De wet van de schaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
258 Toen de schemering de muren deed scheuren,
stapte jij traag de cirkel in, volhard.
Een luie stap, een roofdier in het licht,
het linnen losjes om je borst gevouwen.
De zinderende spanning op je gezicht,
dwong de trotse vijand te benauwen.
Je stem een hese, lage melodie,
die door de koude avondlucht bleef zweven.…
Boos en bang in de Ariège
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.025 zeshonderd boeren sloten het verbond
Transhumances en Couserans
voor vijftig betaalde herders met patou
hij doet ‘t nog die inheemse herdershond
Om kudden schapen runderen en paarden
die laatsten gaan naturellement vóór
voor gezamenlijke rekening in juni
inheemse kinderen en vakantiegangers
uit de valleien van Couserans te leiden naar
en…
In 't meer, hier blauw als lucht, ginds groen als weiland
poëzie
3.8 met 11 stemmen
1.954 In 't meer, hier blauw als lucht, ginds groen als weiland,
Vol vonken zon en langs gouden vegen
Als boterbloemen en als gouden-regen,
Ligt, tweede cirkel, 't kleurig stralend eiland:
Want rhododendrons, paars als zomers heiland,
houdt de oever tot juweelsnoer saamgeregen,
En 't lijkt een kelk: tintelend trilt de zegen
van 't licht, als…
Banat
netgedicht
2.6 met 13 stemmen
842 Ik hou van wanneer zij vertellen hoe de zon
om hun hoofden hemelse cirkels draait en
hun brede voeten de geheime gronden kennen
hoe zij,alles van mij weten
dat ik niet beter dan een krekel ben
waar dan ook zingend
voor altijd van hun bodem.…
Ongelooflijk geloof .....
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.845 wanhopig, neem me mee
wil de duinen wel verscheuren
voel mijn ongekende kracht
stamp de kuilen tot een berg
wil niet meer teder, niet meer zacht
ram de woorden uit mijn strot
gebaar verdriet en immense pijn
bid wanhopig tot een God
voel me verloren, oh zo klein
kan de letters niet meer vinden
schrijf geen namen in het zand
wil de cirkel…
graancirkel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
740 hoog in een glazen kooi
aan het stuur van een maaidorser
haalt de boer zijn wenkbrauwen op
om wat ogen niet geloven
lussen, cirkels, lijnen
verweven tot een groot klaverblad
iets woelde door de halmen
dwong de aren naar de aarde
al snel strijkt een zwerm neer
perslui klappen hun laptop open
fotografen klikken de breedhoeklens vast…
Passion
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.103 Okerpoederen camera’s cirkelen
scherp en koelbloedig, toekomstvoorspellende
aasgieren hebben nu de tijd
gesmoorde klik; secondewijzer trilt
uit het oog verloren. Ze duikelen cru,
in allerijl taboedoorbrekend. Wie weet
zijn ze te laat? Willen droge feiten over
dit leven: stelt in feite weinig voor, maar
wel genoeg.…
breekbare morgen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.856 in het uur dat verloren lijkt te lopen
tussen het einde van de nacht
en het aanvangen van de dag
ontwaakt in breekbaar licht
de morgen
het stille van de dageraad
tooit zich met gouden randen
en kleedt de dag weer aan
met oranjerood satijn
snaterend rimpelt het gladde water
op de zondoordrenkte spiegel
waar in eindeloze cirkels
de nacht…
moerbezie
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
689 poëzie
en een vlaag van buiten, een vraag
verdwijnt in glans
verandert het korte lot; zacht
in dromerij
leen mij de stilte
ver weg van het gevloek, krabbend
aan mijn wang
hard en kort
door nachten geslagen
want jij
en alles in deze cirkel
verzen, het woord, mijn ziel
staan stil
voltrekking, voltooiing
verklaard…
Vermoord
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
992 ( voor Oscar Wilde )
Gevangen in cirkels van haat viel hij in
de diepste trechter naar de duisternis,
maar het vervloekte bataljon van satan
volgde hem tot op de verpulverde lippen,
het land van zijn successen stak genadeloos
een bajonet in zijn hartstreek.…
Spotless mind
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
551 hoogbegaafd schrijf ik aan Hooft poëmen
Ik mag niet klagen: 't is me gelukt
Atlantis te ontdekken
Verheug me dat ik voor mijn dood weer telkens zal ontwaken
*
Ik ben dan wel kind van mijn tijd
maar hoef het niet te zijn
in mijn spotless mind zag ik twee godenkinderen
niet gebonden aan een plek
was Mars eergisteren
cirkelend…
grauwigheid dwaalt als bewoner
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
810 het vraagt om aandacht
maar ik weet niet wat
struikelend miste ik
het zichtbare deel van niets
zelden komt dat voor
want de zon gaat op
voor niets niet op
mijn ogen branden op het net
gefocusd op wat was
wat is geweest
herinneringen zijn mijn zwarte gat
breed cirkelend in kolking
en dan weg
het licht mijn geest
vergeet…
jij was mijn griet in poncho
netgedicht
3.1 met 65 stemmen
18.752 de kinderen die je bracht
jij was de tijd als zand in
eeuwig golvende woestijnen
de piramides lagen zuiver
op de lijnen die ik in de verre
ruimte zag daar vond ons
nageslacht een dood die leven gaf
jij was zon die opkwam
langs de stenen die in Stonehenge
werden opgericht om het seizoen
te weten ze nooit meer vergeten
jij sloeg cirkels…
Russel's Paradox
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
711 Een klok die slaat en niks onthoudt,
een deur die opent naar de nacht,
een cirkel zonder middelpunt,
een naam die uit zijn letters valt.
Er is een kaart die steeds vervaagt,
geen grens, geen stad, geen schaal.
Een zeeman staart naar wat er staat
maar vindt geen haven in de taal.…