1044 resultaten.
Altijd zal ik van je houden
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
337 Zo blijft je naam zich nestelen in mijn dagen,
als een zachte echo die nooit vervaagt,
een stille zekerheid die mij omhult
en fluistert dat ik altijd van je zal houden.…
Waar je stilte woont
hartenkreet
1.5 met 11 stemmen
394 Diep in de stilte van mijn
gedachten leeft jouw echo, een spoor dat
geen tijd of afstand kan uitwissen. Hoe kalm ik mijn hart
ook probeer te bewaren; jouw naam blijft er fluisterend na-ademen.…
Verloren liefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
415 En ergens in dat stille midden van wat blijft,
waar niets meer moet en alles mag verzachten,
blijft een spoor dat niet verdwijnt maar rust,
een zachte echo van liefde die haar vorm verloor.…
Bezwering
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.643 Een holle stem met 7 echo's
zou zich door onze dromen mengen.
De zondvloed is een schrikbeeld
een pittig hapje
Mmmm watertanden bij een fatale afloop
de mooie dood aan flarden lachen
Nog even dan.
Snauwen wordt een verademing
O Toeval, kruip terug in uw bed.
Daag me niet ...
Jaag me niet uit mijn wieg.…
Gebroken Zuil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.341 ( voor Frida Kahlo)
Tram en bus zaten op één wisselspoor
Op een draagbaar van het Rode Kruis
In rekverband gewikkeld
Voeren ze haar weg, nietige luis
Ze hoort de echo van een vals koor
Gekluisterd aan een hemelbed met spiegel
Wordt ze getuige van haar kramp
De gebroken lendewervel
De rechtervoet verbrijzeld
Het gipskorset dat haar omknelt…
middaguur in Bardolino
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.087 zich begraven
vastgelegde zinnen die hun kanten wisselen
aan lantarenpalen bengelen gedoofde lichten
en wijzers van kerktorenklokken hangen vast
in hun tijd. zolang zon, regen en wind het toelaten
wijzen daken alles terug; enkel de woorden
van doden spreken nog over huizen. de morgen
is de avond en de middag vibreert heet in de dag
de echo…
lege straat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 leegte zonder woorden
een nette glimlach, stevig geplakt over niets
altijd maar de schijn ophoudend
het gaat goed met ons hoor…
er wonen geen kinderen meer in deze buurt
ze zijn allang weg, geen geroep of schaterlach
tuinen bloeien daarentegen eindelijk volop
de schommels werden verwijderd
als je goed luistert in de avond hoor je de
echo…
als de dag komt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
653 volkeren kent geen einde
als de dag komt dat mijn ogen sluiten
omdat de weg van leven mij naar de sterren voert
laat dan het duister jou niet tegen houden
want de opstand van de hoop overwint altijd
als de dag komt dat mijn stemt zwijgt
omdat de strop van de dood de woorden verstikt
laat dan de stilte jou niet verstoren
maar luister naar de echo…
Kwan Yin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 opengevouwen naar boven
hemel en aarde verbonden door jou
Het lichaam zat verborgen
in het donkerblauw, haast zwart
aan jouw gezicht viel niets te zien
Het gebedssnoer naast je op de grond
wierookstaafjes niet aangestoken
voldoende aan jezelf hebben
als een onuitgesproken gebed
op de slagen van een gong
gemaakt van zeven heilige metalen
echo…
Verhuizing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
47 Die liet ik achter me
net als de echo van duizend angsten.
Is het nog ver, vroeg ik om het uur. Uren
werden dagen, weken en maanden.
De wereld was wreed in alle seizoenen, ik
onthield de kleuren van miljoenen bloemen.
Waar gaan we heen. Ik had zoveel vragen.
Vergeet de gevaren, had vader gezegd.…
Het stille verdriet
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
820 vielen als regen in het openlijke veld
hij hield zijn adem in, als verdriet te hevig werd
dan zag hij weer ganzen die in formatie vlogen
om een ander land te gaan verkennen
met dezelfde emoties als die er waren
toen het avontuur van het leven was begonnen
verwekt in de winter, een eicel en een zaadcel
bevruchting en het groeiende embryo
echo…
verdwaald in de natuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 vuurtje voor hen
kan de natuur verzengen
in het spoor van hun vindtocht
hoopt zich het afval
is het onveilig kwaad
of een schreeuw om begrip
een spiegel van ons bestaan
wie kan en mag oordelen
wie begrijpt het antwoord
hoe brengen wij balans
tussen mensen en natuur
wie het weet mag het zeggen
verdwaald in de natuur
klinkt een echo…
ode aan de koot
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
501 radio nieuw geluid
stem die verhalen bracht
muziek die harten stal
een brug voor talenten
maakte dromen waar
een ondernemer pur sang
met flair en met lef
zijn pad was creativef
altijd vol nieuw avontuur
een meester van platen
de man van de hits,
in een wereld van geluid
die geen grenzen kende
zijn nalatenschap klinkt
als een echo…
De fluistering van de aarde
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
537 Ze roept mij niet hard, maar
in de verborgen ruimte waar de tijd stil staat
en de gedachten wegglijden als bladeren die neerdwarrelen
op het pad van de ziel, en ik, als een echo, antwoord met een kalmte die alles zegt.
Ze weet van het verlangen in
mijn diepste wezen.…
jongen op een brug
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 later nog komen zal
hij kent de wereld enkel nog
zoals een kind de stilte kent
de lucht ademt verandering
hout kraakt van oud verdriet
in het tussenlicht blijft hij staan
zijn onschuld zucht verlangen
de wereld verandert elk moment
waar tijd als een timelapse snelt
bevriest hier in het ogenblik
een jongen, brug, het grote gaan
een echo…
Feminine kiemen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
554 asregen van Thira
waar Eva's eeuwenoude waarheid
in pathos en langs passiewegen
van al haar voorgangsters de moed
en ontmoedigde volgelingen
in klare rode wijn hier
ten tonele wordt gevoerd
op podia waar militia en
ecclesia patriarchalia
op veldslachtelijke wijze
tezamen in homerisch
pantheïstisch lachen uitbarsten
als echo…
Kleine dingen betekenen veel
netgedicht
2.5 met 42 stemmen
777 Een onverwachte blik van
een onbekende, oprecht, zonder haast
of verwachting, blijft dagenlang nazinderen in mij als een
zachte echo van wat niet werd gezegd, maar toch iets in mij aanraakte.…
Natuurwandelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
644 Een vogel breekt de lucht
met een helder geluid, als een trilling
die rechtstreeks mijn borst raakt, en in de tedere echo
voel ik hoe mijn eigen stem wordt teruggevonden in de open ruimte.
De meanderende rivier volgt
haar weg zonder haast, een glinsterend
spoor.…
De tijd van Allerheiligen
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.298 Hun echo
beweegt door mijn gedachten, en ik adem mee met wat fluistert.
Stemmen van degenen
die ik mis, zijn overal, in het ritselen
van regen, in het tikken van vensterlicht. Hun vormen
strelen mijn hart, en ik sluit mijn ogen voor hun zachte aanwezigheid.…
Schaduw van het nu
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
476 Misschien bestaat tijd
slechts in onze trilling, een echo van
waarneming, altijd in wedergeboorte. Wat wij meten, is niet
wat wij beleven of ervaren— slechts de schaduw van een eeuwig verschuivend nu.…
De torenklok in het dorp die altijd op 12 uur bleef staan in het dorp
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
368 De klokken zonder enig geluid, als een echo van het vergaan,
Verweven met herinneringen, als een oud verhaal.
Een herder die roept, een kind dat lacht,
In de schaduw van de toren lijkt soms de tijd te vervagen.…
Het volstaat om lief te hebben
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
365 Soms zoek ik dekking in de
luwte van de schaduw, omdat de echo van het leven mij te luid raakt.
Toch ligt in die openheid ook het
antwoord, het vermogen om de tederheid
te herkennen. Ik hoef de woelige chaos niet te sussen,
ik hoef niets te sturen of te veranderen aan wat mij zo diep binnenkomt.…
Kalverliefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
1.179 En in het stille groeien van iets
prils klinkt de zachte echo van een eerste
verlangen dat nog wankel is, maar zich toch al voorzichtig
in ons neerlegt als een waarheid die fluistert en langzaam leert bestaan.…
uitlaten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
183 de straat of beter gezegd deze laan
is leeg, hol en zonder echo
zeker er is gras en gruis en grijs
dat laatste slaat op mij, denk ik spontaan
de lengte van mijn haar is aangepast
aan een burgerlijke keurigheid
de rest is omhuld met stof
uit de loop van de kring, alom te vinden
immers de liefde is voor mij afgelast,
ben niet meer te binden…
Schaduwgang in avondzang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
151 gehoord
Eenzaamheid als herfstwind in de bomen
het koude blauw omringt het zwarte pad
de angst van God is in de nacht gekomen
een dode vogel in het kille verdorde gras
In het avondrood vervallen oude stenen muren
de slapende bossen fluisteren van pijn en lust
een sombere schaduw dwaalt langs purperen weiden
waar mensen slechts een verre echo…
Daar wil ik je toebehoren
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.087 Waar bergtoppen nevelen doorboren
avondlicht rood in rotsen brandt
een echo machtig rondjes zweeft,
zijn vederdek met wind verkleeft
en nacht verschijnt aan schaduwkant
daar wil ik je toebehoren
Waar zon en zee elkaar verloren
`s ochtends stormend vroeg ontwaakt
wilde stromen niet te stoppen
driftig donker golven koppen
donderend…
Het verboden manuscript
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
2.480 Zelfs als de vlinders hun broze vleugels breken,
blijft de stoere echo van jouw bonzende hart
de enige waarheid waarin ik geloven wil.
Het wolvenland wijkt voor de schemering,
terwijl de uren traag als stropdassen passeren,
gemeten in de cadans van jouw afwezigheid
komt de vroege avond veel te laat.…
Versteende dromen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
22 als de waarheid woorden verlangt
ik mag kijken naar de zon en de maan
en hen als echt bestempelen
Misschien is er helemaal niets
Jij mag een bezoeker noemen hoe je wilt
in de taal van je hart of je geest
of beiden
ik kan en wil daar niet aan rommelen
Er is niet eens een echo om te begraven
Stiltes voeden het ondraaglijke
woorden voelen…
The Matrix Unloaded
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 Zompigverwelkt behangpapier van bits en
elektronische rillingen
pelt droogjes de muren af, valt
zonder echo
He’s in
Zijn eerste keer. Een hond trekt uitgelaten aan
zijn leiband zoals de zon aan het vijverijs. Hij wil
handschoenen. Gaat niet. Zie je, dit is complexloos
groter dan onszelf. Druppels rinkelen
zonder jouw toestemming.…
vervloekt rood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
975 toen je afscheid nam
was je op de vlucht
waarheid verstopt
doel mislukt
lopen in de spinselnacht
hak geluid weerkaatst
echo op asfalt
terug val
of antwoord
laat me vallen
ontwaak in mij
je maakt me kapot
maar toch voelt het goed
jou haat maakt mij zelfs blij
verlaat spinselstaat
ga mee
het is laat
elf uur elf
hoe lang
moet het bloed…