952 resultaten.
Aan Hedwig
poëzie
3.1 met 30 stemmen
7.506 Wat reeds halfvergaan was in de schoot
Van mijn gemoed, dat woelde uw wreevle hand weer bloot
Het is daarbinnen niet meer uit te houden! 'k Stik,
Als ik maar even afdaal in mijn eigen ik!
En toch, met wellust zou 'k me domplen in mij zelf,
Kon 'k u slechts met mij sleuren in dat grafgewelf.…
Vertroostinge aan Gerard Vossius
poëzie
3.9 met 21 stemmen
6.111 Gelukkig is een vast gemoed
dat in geen blijde weelde smilt,
en stuit, gelijk een taaie schild,
de onvermijdbre tegenspoed.…
Aan iedereen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.327 Een warkop, wat hij broedt of doet,
Ontsticht;
Een helder hoofd, een rein gemoed
Brengt licht
1850…
Als een cirkel sluit
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
928 onder mijn hemel
van grijze haren;
zij kennen nog lengte
soms tot schouderhoogte
naargelang het gemoed
deze snaren bespeelt
doch als maar meer naar
ijle dikte neigen
waar inhammen bij voortduring
ruimte scheppen voor het
schemeren in schaduw
onder dit dak
van toenemende jaren
ligt het klooster
met beelden vol gevuld
en resten van…
Antifoon
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
750 Steels heb jij jouw sporen
diep in mijn gemoed gedreven.
Verlos mij daarom van de pijn
waarmee ik mijzelf verwond
op zoek naar jouw evenbeeld
dat in mijzelf verging.
De stilte is binnen deze muren verankerd
en breidt zijn armen naar de ruimte uit.…
Gij en wij saam.....
poëzie
4.2 met 9 stemmen
4.942 Boven het leed, boven de tijd
Verrijst het onvervaard gemoed
Dat weet, dat iedere mensheid lijdt,
Maar draagt zijn leed en doet wat moet.
Boven de tijd, boven het leed
Heft zich de goede en schone daad,
Die klein mag zijn, want elk mens weet
Dat hij voor kleine taken staat.…
Ballade van de goede vrouwen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.352 Prince:
Goede prinses, Maria Magdalene
Venus, die eens Prins Jezus hebt ontmoet
In eendre liefde en eendre dorst naar 't ene,
En hebt geknield en hebt gezalfd de voet,
Gij kent het licht waarin zij mij verschenen
En weet dat ik, in 't diepste van 't gemoed
Zo heb geknield, als thans ook aan zijn voet,
En vraag: genade, niet alleen voor…
Ik ben wat grof.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
958 En spreek ik tot de lieve schonen,
ik zwem in genen frasenvloed,
om al de liefde te betonen
die vurig gloeit in mijn gemoed.
Een' spreuk, die moeder honderdmalen
mij zei, toen zij was welgezind,
die kom ik aan mijn meid herhalen:
ik min u kind.…
Mijn Minnaar lonkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Vaart
noch wad wankelt onder mijn gemoed. Zij bestaan gewoon.…
Zure censubiliteit
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
258 En dan vraag ik mij, NN,
nog in gemoede ernstig af
hoe een wezen een duim breed
haar eigen damesherenleed
metamorfoseert, zich excuseert
en beweert dat ironie
de boventonen voert
...terwijl haar berokkend leed
al schrijvend is geschied...…
We noemen hem Kees XII; keer-op-keer
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
343 Intussen hangen mijn armen op de tafel,
-loslaten is een populair thema-
mijn vingers willen zinnen blijven schrijven,
stapelen De Bergmannen hun ruige riffs
als antigif voor de dreigende afdaling mijner gemoed,
maar het komt goed:
één dezer dagen zal
de ware toedracht van zijn einde,
en wat daaraan voorafging,
boven komen drijven,
sublimeren…
De kunst der Poezij
poëzie
3.6 met 10 stemmen
3.619 dichtkunst; geen geweld van ijdel klankgejoel
Dat dondert, loeit en bromt, en oren doof doet suizen,
Geen vinding van 't vernuft, geen smaakloos letterpluizen,
Geen dweepzucht die de geest, in logge kou verstijfd,
Met gesels opzweept, en in duizling ommedrijft;
Neen, zacht, neen, teer gevoel, dat niet in woeste wieling
Heromzwiert, maar 't gemoed…
Mooi-weerslied
poëzie
3.9 met 9 stemmen
3.039 Nu wekt haar gloed,
In mijn gemoed,
Een vreugd, niet uit te spreken!
't Is of er bloemen open gaan
En lentenachtegalen slaan
En strakke windslen breken.
't Is of mijn hart
Betoverd werd!
Waar vloden al mijn zorgen?
Weer heb ik iets van 't vrolijk kind,
Die 't leven zag, in rozentint,
Een korte, blijde morgen.…
EEN NIEUW LIED, VAN EEN MEISJE EN EEN SCHIPPER.
poëzie
2.9 met 7 stemmen
3.084 Gelijk van gemoed en van jaren,
Doorkruist het een veilige zee!'
Wat deed nu het meisje? Het waagde de kans;
En luid riep de schipper 'hoezee!'
En de golfjes droegen met vrolijke dans,
Hun bootje van de effene ree.…
De Prikkels van het Leven.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.676 De schat schuilt soms diep in 't gemoed;
Een vader van rijken en armen
Biedt weldaad in zuur en in zoet.
Hij legde in de vorming van 't schepsel
De zaden van geest en vernuft,
Hun stengel vraagt strijden en werken,
Hun bloem groeit licht ijdel en wuft.
Een zucht naar genot en genoegen -
Aan wie is ze t' enemaal vreemd!…
Die dag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.117 Er stijgt een warmte op, een gloed
ze overweldigt mijn gemoed.
Bij 't station neemt tringelend de tram mij mee
langs zware kastanjes naar de zee.
Op 't strand ligt de verlaten pier verroest
tegen een blauwe hemel.
Dichtbij lijkt Noordwijk hier,
maar 'k kies de havenhoofden,
die met hun armen schepen welkom heten.…
Ontwaak
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.489 Gij slaapt, met argeloos, stil gemoed,
Wen de morgenzonne met bloed'ge gloed,
En met leliënwit uw hoofd beglanst,
Lijk een priester die zijn offer bekranst:
En gij slaapt!
En hoort gij der smeden hamers niet?
Sta op! sta op! Zo klinkt hun lied;
O! zo gij het doel van hun zwoegen wist....…
Moederschap
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.268 Daarom wijd ik u deez' zangen - doch het kinderlijk gemoed
voelt wel dat dit nietig kleinood nooit de heilige schuld voldoet;
't voelt wel dat geen vloed van woorden
moederlijke trouw vergeldt;
maar het voelt toch dat uw liefde in deez' zangen waarde stelt.
Ja!…
Eersteling
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.116 Zij hebben hem geborgen,
In 't veiligst plekje van hun gemoed
Die heil'ge Nacht met zijn zonnegroet
Schoner dan Morgen!
1895…
De handdruk
poëzie
3.5 met 18 stemmen
3.494 Een hand zij een pand van een hartlijk gemoed,
Waarachtige troost in de rouw!
Gastvrijheid, uw welkom, uw zegen, uw groet,
Het zegel dier liefde, der trouw.
En – ’t kusje te–met zij verleidende zoet –
Uw handdruk zij heilig, o vrouw!…
DE BARRE ROTS
poëzie
3.8 met 20 stemmen
4.137 Dus ook menig in God vastgeworteld gemoed!…
Aan Jacob Cats
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.145 Nooit zocht ge, in wat geen sterfling vat-
Een droom of rollend rozeblad-
De troost voor uw gemoed!
Waar is uw weerga, zoet poëet,
Die Hollands taal als honig kneedt,
Verheven fenomeen?
Welk land, welk volk, op heel deez' aard,
Heeft ooit een tweede Cats gebaard?
Dat kon ons land alleen.…
Op de Vijf Zinnen
poëzie
3.5 met 21 stemmen
7.661 Wie wenst hier groter goed,
Als, in ’t gezonde lijf, een gans vernoegd gemoed?
HET GEZICHT.
De blinde, die weleer aanschouwde ’t lieve licht,
Kan tuigen, wat het zij* te missen het gezicht,
Te wroeten, als de mol, in duisternisse en dromen.
De blinde is hallef dood; men leeft door ’t oog volkomen.
HET GEHOOR.…
Credo
poëzie
3.7 met 6 stemmen
6.532 Ik stut de hoop van mijn gemoed
Met mijn geloof in God de Vader,
Almachtig en volkomen goed,
Die hemel, aarde en zee te gader
Hun wezen gaf.…
Nederlands toekomst
poëzie
3.7 met 9 stemmen
883 Lang dreunt hun nagalm door ons diepst gemoed;
Al wat we, luistrend, in ons zelve hoorden
Is 't, dat uw stalen stem weerklinken doet.
Wij wéten 't doel, de plicht.…
Voorspel
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.521 Verse Lauwerblaadjes
om de hoofden van Neêrlands dichterhelden
-
Is men met ontroerde schreden
In der muzen hof getreden,
Vol van wijding, zoals ik -
In dat heilig ogenblik,
Dan is zeker de eerste plicht,
Die ons vol gemoed verlicht,
Hen, die daar in glorie tronen,
Lang erkende muzenzonen,
Uitgelezen dichterschaar,
Zeet'lend om het…
De Pelgrim
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.364 Welbron aller vreugde,
Fontein van alle goed en zoet,
Ontsluit en open in 't gemoed
De bron der aangename deugden.…
Liefde.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.163 Hij die u durft bestrijden, hij die uw reinheid laakt,
die heeft de deugd, de schoonheid, de hemel zelf verzaakt;
die ziet de zuivre lelie niet bloeien in het dal,
die hoort niet van de vogels het wonderzoet geschal;
die heeft geen zaalge stemme die roept in zijn gemoed:
Sterk als de dood is liefde, de bron van alle goed!…
DE VADERLANDSE JONGELING.
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.376 De dood moge iets verschriklijks zijn
Voor 't laag en laf gemoed:
Wen 't vaderland en Vrijheid geldt,
Is hij der helden vreugd!
o God! dat immer, in mijn ziel,
Die hete liefde gloei'!
Mijn hart klopp’ nog zijn laatste slag:
Voor God en 't vaderland!
Mijn jonge vrienden, die, met mij,
Ons vaderland bemint!…
Echte vrienden
hartenkreet
3.8 met 39 stemmen
6.867 Grote stapelwolken
Schrijven in de lucht
Ze schrijven stop met leven
De wind die slaakt een zucht
Bakken vol met water
Vallen neer op je gemoed
De vrieskou dringt tot in je botten
Er voelt niets meer goed
De vogels die nog fluiten
Fluiten zacht en monotoom
Je leeft als in een nevel
Je vloeit samen met de stroom
Maar plots breekt er…