1654 resultaten.
Orkest
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
704 De wind dwingt de takken tot een sonnet
En roept alle bomen op te gehoorzamen
Samen te bewegen, als een brave kleuterklas
Alsof het al tijden ingestudeerd was
Ik loop het ritme van de regen tegen de ramen
En luister naar stemmen, een dierlijk gebed
Daar volgt de trom en de bas
Een geroffel van een Renault
De vrachtwagen geeft, rijdend…
Lege ogen lozen haar
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.128 De rafels aan de jas
haken rimpels aan haar benen
opgetrokken blauw
tegen het marmeren blok
Het station dat stemmen galmt
één toon vult alle dagen
een haperende naald
die zich niet laat stoppen
Lege ogen lozen haar
boven zigzaggende voeten
de massa dampt en wacht
de deuren staan op punt van sluiten
Verdwaasde schimmen jachten…
de stlte in je hoofd
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.081 heen
je stem klinkt nu strijdlustig
je vertelt me hoe je leven is
te midden van die mensen
de hemel die je was beloofd
de stilte in je hoofd
voldoet niet aan je wensen
je grijpt mijn hand
om weer jezelf te voelen
het doet je pijn omdat
je geest niet weet
wat anderen bedoelen
je wilt je lichaam terug
het janken en genieten
stemmen…
schaduw wordt nu uitvergroot
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
844 daar gaat
gewaarschuwd door de vogels
muren kaatsen terug
een raam vertoont gezicht
ziet haar op de rug
wie is er op de loop
in het ritme van haar passen
de schaduw wordt nu uitvergroot
ze danst op gevels
het tikken is gesmoord
gestopt in het geluid van remmen
portieren knallen
haar schaduw wordt vermoord
in de herrie tussen stemmen…
In alles van adem
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
808 ik vond jouw schaduw
en vulde hem met duinen
ik zei niets
zag enkel rimpels buigen
over maanlicht en noordenwind
echo’s van zout waren in je hoofd gevangen;
zo oud de angst in alles en adem
mijn vingers volgden de stemmen van zand,
ook je huid uit glas geblazen
je keek in woorden
en donkere dagen
zag het meisje van eb en vloed…
Opeens stijgt stof
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
703 het
in culmineren
onze ruimte steeds
meer gaat beheren
het constant cirkelen
beperkt het zicht
vormt een oog dat
ongericht je warmte vreet
realiteit vergeet
en tot een hoos zal
leiden die ongekende
schade brengt aan beiden
kom laten we die wind
gaan temmen weer dwarrelend
tot een zachte bries door onze
liefde daarop af te stemmen…
Voorjaar?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
653 De wind krijgt vat
op zichzelf, ik beluister
de stammen, ik hoor nieuwe
stemmen uit hout
gekraak, rijk getooid,
gerooid van oude bast
op helder licht verlaat
in beregend struikgewas
schrijdend in zacht gewaad
twijgen in bleek contrast
schieten straks vuur en vlam
met bloesems op hun schoot
ander leven klemt zich vast
loom hangend aan…
mailen
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
3.867 Praten met elkaar
zonder stemmen te horen,
luisteren naar elkaar
zonder iemand te storen.
Ze woont ver weg
maar 't lijkt zo dichtbij
tenminste zo voelt het
voor haar en voor mij.
Elke dag eventjes maar
dan praat ze tegen mij
en ik tegen haar,
zij en ik zijn gewoon wij.…
geluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
738 terwijl er grote vlokken vallen
in eindeloze stilte
beweegt het in mijn oor
de stemmen van een broos gesprek
met spatten glasgerinkel
en kletterend servies
in kleren wil ik ze wel hullen
de vreemde schelpen aan mijn hoofd
beschermend koesteren tegen de golven
die ongevraagd en onverwacht
soms zacht soms ongenadig
mij willen overspoelen…
De bruid zegt:
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.738 Uw stille stemme fleemt
als zoete wijn.…
Ogen op verkenning
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
734 de handen weer gereikt
in saamhorigheid
ogen op verkenning
naar details
het anders zijn
dan in herinnering
stemmen in herkenning
elkaar ontmoeten met een lach
is de bestemming van de dag
samen weer op pad
als heksen op een bezemsteel
met magisch vier vijf is te veel
kabouters van de
paddenstoelen vegen
die eikels en kastanjes…
Dochter
gedicht
3.0 met 38 stemmen
27.371 ' stemmen jagen haar op
ze loopt erdoorheen
en rozen vangen aan met bloeien, geuren,
schuchtere rozen overal
voorbij de struiken schijnt de zon, ze gaat daar zitten,
er is daar mos en er zijn daar vlinders,
dagpauwogen, nachtpauwogen, pijlstaarten, vossen
ze leunt achterover, ze is mijn dochter,
ze kijkt niet om,
ze wil nergens in veranderen…
hobbyist
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
687 ik stemde de spaanse gitaar
maar die liet zich niet
stemmen, laat staan bespelen
ik ben geboren om vals te
zingen dan maar, en mensen
weg te jagen, dat zal ik wel
bereiken. ik open m'n mond: heel
benauwd en begin te piepen, als
een zieke vogel te moe om
te vliegen en weer te verdwijnen,
een clown toch nog, die een
lach loskrijgt…
Zondag?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
626 De meeste stemmen zwijgen
ze baden pootje in het werk of
neuriën langs wandelpaden,bos en dijk.
Talloze schreeuwen: Gamma!
In treinen die vertraging hebben
hoor ik poëzie zonder pen.
De zwaluwen vliegen laag
zonnestralen rusten uit
nachtregens drenken de aarde.…
geen woorden
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.041 stukken
Ik heb zoveel gedachten in mijn kop,
het schiet van het een naar het ander en verwart me compleet
Geen moment dat ik kan zeggen oké nu stop
heb het idee dat het me van binnen opvreet
Soms stopt het even en is geluk heel even normaal
soms heb ik het idee dat alles wel goed komt
en voor de rest sukkel ik door en draal
totdat al die stemmen…
De dood van een poëet
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
687 Ze hangt haar dichtersjas aan kale bomen
als vangnet voor de stemmen in de nacht
die drijvend op de wind worden gebracht
door sluimernevels van ontslapen dromen
en morgen zullen hun verhalen zacht
over die oude jas zijn neergekomen
om aangedaan in het gevoel te stromen
als muze waar ze lang op heeft gewacht
maar blijkbaar heeft zij zich…
kruisvinding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 hier zo sta
ja
ik zal eeuwig onthouden
hoe jouw palmen
alles rondom hoeden
voelen en voeden
ik mag niet vergeten
hoe je damp vervluchtigen doet
met twee linnen lippen
een wade van gezwachteld
speeksel in lagen
bracht tot basilieken
– koralen van eenvoud zo zoet -
hoe je gewelven
van niet bestaand been
de processie laat dragen
de stemmen…
en ik begreep
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 in een stad, nog nooit geweest
een land waar mijn lief is
liggen ook mijn voetstappen
hoor de echo
van onze stemmen
daar waar het altijd oorlog is
lopen wij samen
hand in hand
slapen op het dak
alsof er geen afweergeschut is
kijkend naar de sterren
in het zachte ochtendlicht
net voor ik me bewust ben
van mijn leven
waar mijn onschuld…
Door schering en inslag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
581 jij bent niet bang
maar er hangen rafels
aan je leven waarop
een ander trappen kan
losse draden
die geen patronen kennen
door schering en inslag
van twistende stemmen
waar de hoeder zoek is
in een schreeuwende nacht
die door gewetenloze stilte
talloze malen wordt verkracht
jij foetaal wil wederkeren
naar de warme moederschoot
om…
Nafta
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
463 dit verleden herkent zijn
stemmen, verdooft het
licht tussen morgen en
avond, met handen die
houden, met daken die
het onweer weren. Dit
huis behoudt zijn muren,
ook als het kraken van
zijn vloeren de voegen
vult tussen de tijd en het
heden.…
vergeten denken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
586 had
wie was die buurvrouw
die je jaren sprak
waarover hebben we het
al die jaren gehad
op weg naar de supermarkt
is allemaal weg
de herinneringen
en de aanbiedingen
ergens moet je je dwingen
dat je althans iets nog
de jonge bladeren ruisen
zwanen drijven in de vijver
niet iedereen houdt van zwanen
uit open ramen klinken stemmen…
Dat wat resteert
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
726 zijn mantel het noodlot
dat zijn ijskoude adem zou leggen over
het gelaat van unieke schepselen
maar onaangeroerd bleven de herinneringen
standvastig in hun soliditeit als een
erfenis van waardevolle schatten
op het witte doek van gedachten
soms, als in een weerzien kuieren
ijle silhouetten in kleurige gewaden
fluisteren vertrouwde stemmen…
Vele vrouwen in die éne
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
741 Vele vrouwen
ik ben ze allemaal geweest
nee, ze bleven niet om ter langst
hebben zich maar even
in mij verschanst
ze kwamen en gingen
als de seizoenen
soms ijl en vluchtig
als ochtendmist
dan weer nadrukkelijk
luidruchtig aanwezig,
hier of ginder
zoals stemmen klinken
op een zomeravond
laat
dan weer langoureus
verstrikt in de nostalgie…
als stenen vallen
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
798 van november, treuren
omdat je alleen maar
de stilte hoort
die jou berooft van vlinders
zoals een weeskind, op zoek naar verbinding
kan je niet een beetje bewegen
naar leven in de avond, gebaren overnemen
van de wind die verlangt en als vanzelf klinkt
als het lied van vrijheid
kom - verlaat de woning van de dood
waarin sombere stemmen…
De bruid zegt:
poëzie
4.0 met 2 stemmen
771 …’k Voel me zo vreemd, – zo vreemd
bevángen zijn…
Uw stille stemme fleemt
als zoete wijn.…
Achter het behang
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 klanken
die snijden in je ziel
waarvan het bloed
al lang vergoten is
omdat de inhoud
niet helemaal beviel
aan stem verheffen
heeft ze nooit gedaan
de toon ging uit pure
nijd de hoogte in
en mismaakte zo
effecten die al hout
sneden in doelen
zonder smoelen
we beperkten ons
tot klein publiek een
groter podium verstond
onze stemmen…
De vertrouwde setting
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
380 de stemmen
waren overal
ze raakten geen
oren maar ieder
kon de woorden
horen in zijn
gedachten op een
meegaande manier
verzet tegen de
boodschap had
geen enkele zin
er was steeds de
boodschap tot die
voltooid was en
de zinnen hun verhaal
aan ieder hadden verteld
er waren geen
identieke story’s alles
had betrekking op
het persoonlijk…
Lethargie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
571 Ik ben allang niet meer
de borstklever die ik vroeger was
de magie heeft mij losgelaten
de magische stemmen zijn verdwenen
en diep in mij
vliegt een kraai tegen een denkbeeldige doorgang
In mij is een duizelingwekkend hoge berg
er is louter stilte en een ijskoude wind
die langs mijn naakte lichaam giert
Zeker, er zijn spelonken
met levendige…
Onder de paarse hemel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Waar hij passeert, kreunt het land,
En de grond slikt de namen van verloren stemmen.
Zelfs de hemel lijkt te bloeden,
Onder het paarse gewicht van zijn blik.…
Het spoor
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
307 Stemmen lossen op
in het geweld van geluid.
Het briefje op de kast
is geen verklaring.
Alleen het bewijs
dat iemand hier
te lang heeft gestaan
zonder richting.
De trein komt.
De wereld trekt strak.
En ik sta
op de rand van een antwoord
dat niets vraagt
en niets belooft.…