1035 resultaten.
Subliem intiem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 d' Adelaar voedt zijn jongen
de zee kleurt rood
de maan kiest kleur
de Oude Stad, heel mooi verlicht
inspireert tot gedicht
Dalmatiërs hebben zich
op de reling van de vis-
sersboot reeds verschanst, klaar voor vertrek
De Strada in de zon
Vele beelden in de tuin
schilderijen aan de muur
d' historische stad lacht
In het spoor van elke nacht…
zonovergoten
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
551 Aan de oever wisselt vandaag een groep meerkoeten
Als bladeren op de wolken op het punt van weer vertrek,
Ik aanschouw ze en voel een soort met ze mee moeten
In mijn hart voer ik met een van hen een open gesprek.…
Het Huwelijk
netgedicht
2.4 met 27 stemmen
1.302 In de verwevenheid van onze twee levens
bewaak ik de drempel van mijn eigen vertrek.
Niet uit afstand, maar om weer te kunnen geven,
omdat ik in de luwte pas echt bij je ben.
Dit verbond is een dans op een dunne draad,
tussen de diepe liefde en de noodzaak aan rust.…
Tussen Zijn en Separatie
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
733 Later, het verdwijnen
zonder vertrek.
Een lichaam
steeds doorschijnender
Een gezicht
waarin niets nog
blijft rusten.
Geen nacht.
Geen ochtend.
Alleen het onafgebroken
licht op haar huid
zonder grens.
Geluid tegen leegte.
Elke beweging
hard en eenzaam
in de ruimte.
Zelfs herinneringen
terughoudend
geworden.…
Ricardo Cuadros
snelsonnet
4.5 met 32 stemmen
894 Staat deze dichter stevig op de grond?
Ricardo Cuadros komt uit Concepcion
Was alles duidelijk toen hij begon?
[“Gedichten van de honger en zijn hond”]
Sinds ’79 in ons land
Een “Nederdichter” met Latijnse band…
IKKE, DE HITTE DOCH NIET STIKKE!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Ik droomde van
koele beekjes
smeltende gletjers
ijskoud kletterende watervallen
een ijsbad
ijsklontjes
waterijsjes
kletsnat werd ik wakker
de hitte klotste tegen de plinten op
het was al warm vannacht en vandaag wordt het nog warmer
en morgen nog meer
en overmorgen nog erger
vandaar deze schrijverij:
ikke, de hitte doch niet stikke!!…
Mijn Lieverd
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.922 en briesend
als een dolle uitgemolken koe
stormt zij neusbloedend
steeds weer op hen toe
En als beide partijen zich
moe gestreden neder zetten
de schaafwonden likkend
om het bloeden te betten
en elkaar de besmeurde handen
helpend aan te reiken
Laat zij zich even gaan
en laat haar ware aard blijken
Glimlachend wuif zij
het vertrekkende…
Ik kan je aan
hartenkreet
3.7 met 30 stemmen
2.285 Ik vond een blonde haar
op de bank vandaag
het glas waar je uit dronk
staat ongeveer op dezelfde plek
als waar ik het volschonk
een uur voor je vertrek
Ik zie de lipafdruk
van een dag geleden
stille getuige
ik eindigde ontevreden
Je zette er een punt achter
Omdat je me zou kunnen kwetsen
Jij maakt je zorgen
Ook al voelt het voor jou…
Rijmloos alarm
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.102 Net als zij keek moeder in de rondte en zag de afmetingen van het vertrek waarin ze haar laatste tijd zou doorbrengen.…
Staat van Verstikking
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.124 Ik vertrek.…
de kadans der duizenden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
930 duizenden voeten galmen in de nacht
verschrikte ramen daveren bij hun naderen
trachten zich te ontrukken aan hun sponning
in een roes ongeremd mee te marcheren
beginnen mijn benen onbedaarlijk te trillen
vurig gegrepen door die vreemde kadans
vertrappelen onbeheerst mijn gekoesterde rust
tot ik eindelijk het verzet moe soldatesk vertrek…
LENTE OP DE TUINDERIJ IN WOLFHEZE
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
523 En ik keek
op de tijd en zag dat het tijd
was om te vertrekken, terug
richting het station, terug
naar het verblijf, terug
naar onze huizen toe...-…
De Bij in Mij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
942 Uitgeput na ontvangen liefde en verlangend naar meer,
lonkend, selecterend neemt hij weer deel aan de korfs vertrekkend verkeer.
In casuïstiek hoe te blijven bij die prachtige bloem,
en heftig verlangend zo klinkt zijn gezoem.…
GOUDEN KOOI
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.201 Op een ochtend is de koning ziedend van onmachtigheid
Het prachtig vertrek is omgetoverd tot een vernielde vuiligheid.
Een slinkse wachter bezat het sleuteltje en aanhoorde haar woord
Beiden de laan uit, rennend naar een prachtig mooi oord!
Genietend van het leven bij dag en dauw
Een poppetje veranderde in... een vrouw.…
Doolhof
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
593 nooit meer opengedaan
En dan ineens, warempel
Begin ik het te begrijpen
Begin ik mijn leven
te verstaan
Het einde is nog niet in zicht
Het is net donker
en nog lang niet licht
Vandaag is morgen niet
morgen niet vandaag
Ik sluit mijn ogen
omarm mijn verdriet
Straks zal ik slapen
Zometeen heb ik rust
Ik pak de trein
en vertrek…
pretpark
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
902 Jaaaaaa met z’n allen naar een pretpark
Vroeg vertrekken zijn we de files voor
We zijn er bijna daar staan we plotseling stil in een rij een file noemen ze dat
Eindelijk daar aangekomen om een kaartje te kopen
Staan we weer in de rij de populariteitsrij
Maar niet getreurd eenmaal binnen
Eindelijk kan het avontuur beginnen
Bij de eerste attractie…
Ode aan de wind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
544 Wanneer regen overgaat in sneeuw
en de vijver langzaam in ijs haar rust zal vinden,
wanneer de laatste ganzen vertrekken voor hun lange reis,
beloof mij dan een nieuwe lente, een nieuw begin.
O zuidenwind, breng snel de moegevlogen ganzen terug,
laat sneeuw en ijs smelten voor nieuw leven.…
Busreis Honduras
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
545 De bus kon verder
Drie uur na vertrek
een gekookte maiskolf
op de plas-pauze-plek
We kwamen op bestemming
Stramme benen, zere rug
Een paar dagen rondkijken
dan dezelfde weg weer terug…
In het stille licht van herinnering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
241 In dit afscheid schuilt verdriet,
maar ook de zachte echo
van liefde die nooit ophoudt:
moeders vertrekken niet voorgoed,
zij verhuizen naar verhalen,
naar foto’s vol leven, vertrouwelijke gebaren,
naar dat fluisterende stemmetje
dat in je gedachten spreekt:
ik ben er nog.…
Solo (java)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.020 De poort is een doorgang zonder deur
een boog van haveloos pleisterwerk
waarachter een immense leegte schuilt
het ommuurde paleisterrein
Koetshuizen, galerijen en een enkele toren
relikwieën uit een roemruchte tijd van weleer
wel honderd rijtuigen die er paradeerden
vertrekken verlaten, de ruiten
gebarsten
lange tafels waar Soekarno…
Verhuizing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
47 Tussen vertrek en aankomst
groeit de maalstroom.
De dromen mogen blijven, ze reizen
met me mee. Ik hang aan het leven, ik ben
een migrant. Ik wil overal thuis zijn, daar
ben ik, iemand.…
Tijdelijk – nog niet (2)
netgedicht
2.9 met 33 stemmen
7.791 Nog niet
Telkens hebben we bijna een huis, bijna
Terwijl de dagen zeker voortschrijden
De dag van het moeten vertrekken nadert
Nadert, nadert, nadert, nadert
Ineens is het genadeloos dichtbij
Plotseling is het spel gespeeld
Iets heel goeds is ons toebedeeld
Zonder aankondiging hebben we
De beste hand met kaarten
We slaan onze slag
Eén…
Nijdige Tijd, waarom is 't dat gij u versnelt
poëzie
4.0 met 46 stemmen
8.890 Maar na mijns Liefs vertrek, doordien 't begon te dagen,
En heeft de klokke boven zes maal niet geslagen,
In ene tijd, docht mij, van twalef uren schier.…
Een bittere pil
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.331 Om de pijn moet ik zacht huilen
Alleen in de nacht aan het strand
Laat de wind mijn zorgen meenemen
Zuchtend, eenzaam en toch trouw om de kinderen
Er is niemand die mijn verdriet kent
Bij jou kan ik nooit meer met mijn gevoelens
Ze doen je niets meer, ze maken je warm noch koud
Jij ziet het liefst dat ik zou vertrekken
Maar ik weiger, ik hou…
Leven
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.374 Zo zal je leven je voor blijven gaan
En je zal ook niet beter weten
Uiteindelijk zul je ook een hoop vergeten
En niet meer zo bij je leven stil blijven staan
Uiteindelijk zul je vertrekken van deze aarde
Misschien voldaan, misschien ook met verdriet
Onderschat daarom je leven niet
Maar geef het jouw eigen unieke waarde.…
Wisselende posities
gedicht
2.3 met 124 stemmen
35.538 Ik schrijf zeur niet, vlucht voor je vertrek.
Die jou niet noemen slapen zoet, morgen willen ze best
een tekening over je maken < niet langer lastigvallen met de eigen,
weinig kan al gezin zijn >. Tragische humor kan wonderen:
je verzoek per sms om een opbeurend woordje. Ik raad je angst
verschijnsel na verloren samenhangen.…
Tapijt
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.881 Plots sprong ik naar het verleden,
waar ik in een hoek van een vertrek,
als een kind zo tevreden,
voor mezelf een eigen plek
bouwde, vol geborgenheid.
Nu besef ik mij te meer,
de onschuld van een kind,
niet wetend dat telkens weer,
ieder nieuw geval bemind,
bezoedeld wordt in tijd.…
Ballade
poëzie
2.5 met 11 stemmen
3.017 Alleen ben ik ter venstere, ter deure,
Alleen ben ik, in eenen hoek gedoken,
Alleen ben ik, om op te gaan in treuren,
Alleen ben ik, stil weg of uitgebroken,
Alleen ben ik, het is mij wèl gegeven,
Alleen ben ik in mijn vertrek beloken,
Alleen ben ik en zonder vriend gebleven.…
IN EN BIJ HET WATER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Op het strand klinken
's morgens vroeg ijle tonen:
zwanen vertrekken,
vliegen over grauwe zee
naar de paarsblauwe einder.
Frisse zucht beroert
het hoge gras, geeft het meer
snelle, huiverende golven,
gaat voort, zonder ophouden...
Om zich in zee te werpen?
Kloek waden reeën
door de stille Waddenzee,
zoeken de verte.…
Zwartewater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 De felle gloed bij het vertrekken van de dag
na stralend in mijn hoofd.
In een blinkend meanderend spoor
trekt ze door dit groene landschap
Levensbron, en schependrager
getemd door rotsige oevers
begroeid met wilg en vlier.…