1232 resultaten.
ZOU'N WIJ GEEN GLAASKE MOGEN DRINKEN?
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.668 Als koningen kwamen we uit de Oosten
en hadden de zilveren matten aan boord.
- Wij hebben de wàlg om ons te troosten.
Aan elke ra daar hangt een koord.
Wij werden nuchter tot bewusten
al bennen onze daden groot.
En als men moede is, kan men rusten
in uwe warme haven, Dood.…
Diepzee
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
557 Ik waande me een diepzeeduiker,
bevond me op een schoon koraal
bevolkt door zilveren vissen, gezet
in duizend kleuren, zetting van
zovele rassen, die harmonisch
samenscholen tussen anemonen
in de deining van hun leven
te spreken in een gelijke taal.…
Glazen Hart
hartenkreet
2.1 met 18 stemmen
1.682 Je gaf mij jouw glazen hart
Breekbaar glanzend in het vage licht
Je gaf mij jouw glazen hart
Vandaar nu dit gedicht
Je gaf mij jouw glazen hart
Ik omwikkel het in zacht satijn
Berg het op in een zilveren kist
Waar het voor altijd het mijne kan zijn
Je gaf mij jouw glazen hart
Kon ik jou het mijne maar geven
Maar het mijne is verdwenen…
Duizendzee
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.401 kon zien
voorbij de evenaar
waar wij een duizeling ontwaarden
bij het drijven van de wolken
in die volle duizendzee
zo ver verwijderd van de maan
Voorbij de schaamte die ik dacht
trok zij haar mantel uit in duister
en gaf alles - en nog meer
van wat zij eens verborgen hield
en onaanraakbaar als zij was
strooide zij wijds haar witte zilver…
Weer een jaar voorbij
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
4.306 Onopgemerkt regen dagen zich aaneen
een blik op de kalender
kondigde me jouw verjaardag aan
herfstmeisje
oktoberkind
hartsvriendin
slingers en guirlandes
sieren vandaag de hemel
al lijken wolken grauw
ze hebben zilveren randjes
Margaretha, Maccie
weet je dat mijn dagen
pas goed beginnen na
elke morgen een berichtje van jou
van penvriendin…
Monte Perdido
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
637 Lemen voeten met gouden stemmen dragen op
een zilveren rug een kop van goud. Stenen tafelen
rollen van de Monte Perdido. Hol wordt altijd bol.…
De eentonige klok
gedicht
2.5 met 12 stemmen
7.164 Hij heeft de symbolen van zon en maan,
goud, zilver, as verbrand in zijn lichaam.
angstig teruggekeerd uit een wildernis
spint hij een nieuw metaal uit de helderheid van zijn denken.
Is hij compleet zonder angst?
Is hij levend zonder de wraak van de tegenspraak,
zonder sterven?
De eentonige klok van de zee.…
SEBASTOS AUGUSTUS
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
797 Augustus vertraagt, en verstilt deze zomer,
schildert met Rembrandt's goud en groen
de eik, de berk (vleugje zilver!)…
Zilte voeten,
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
534 van een duinpan,
spelend in het licht en zon en met
elkaar om steeds een eerste bruiloft
te vieren, beschut tegen raadselen
van de toekomst en de wind, wie van
ons het ruisen van de golven, het spel
van elementen wilde zien, besteeg
het helmgras naar de top, tuurden
naar de kim en verder tot ons andere
werelden invielen en naar de zilveren…
een laatste tango in de hel
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.640 de zilte koperkleur
die op de golven schuimt
verwarmt mijn ogen als roodkokend zilver
welke zichzelf toch steeds sluiten
tot de vorm die in mijn hoofd zit
en het hemelsblauw met regen is vermengd
in eindeloos gezever
over een horizon die er nooit is geweest
dáns, gééf jezelf in een helse tango
die niemand horen kan
en trek de zon uit…
hooglied voor moeder
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
695 jij werd de zon in mijn leven
jij bleef mijn zilveren maan
ook ik wou jou alles geven,
bron van mijn eigen bestaan.
refrein
ik had jou liever dan de bloemen
dan vogels en vlinders bijeen.
sinds ik jou moeder mocht noemen
bleef d'hemel vlak om me heen.…
Een nacht in de verzonken tuin
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
612 De weg terug
laat zich niet makkelijk vinden
in deze nacht
waarin we zilveren harten smeden
uit kleurloos licht
Er wordt geen haast gemaakt
om nieuwe gedaanten te wisselen
in de spiegeling van diepe wateren
Alles blijft bij het oude –zo lijkt het-
in jonge, maar bedachtzame ogen
De rimpeling der gedachten
is voelbaar voor de half…
Avond
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.379 Nu blinkt de straat van zilver en van goud,
Waar 't zwartgelakt plaveisel hel beschijnen
De winkellichten. Ver alree verkwijnen
De speelse knapenkreten. Star en koud
Nu staan de huizen. Achter de gordijnen,
Spreken de mensen, warm en welvertrouwd,
Hun liefdewoorden - Sterloos donker rouwt
De regenhemel boven huizenlijnen.…
Duizenden namen
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
1.109 Zit stil, en zit recht
Er verschijnt in het raam een schim van de maan door de mist
Ik reik ernaar en meteen is het beeld me ontglipt
Zij heet: zilveren vis en terecht
Mijn armen zijn leeg, en het raam in de muur is weg…
Nodigende hagioscoop
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
756 Een veelkleurig koor
doorzingt de stilte
van een hoge ruimte,
serene klanken paars
mengen gebroken wit
tot lovend zilver
in ijle hoogten
zeeblauw overstijgend
zweven tinten rust
boven getroost turkoois,
fluisterzacht omarmend
wie in donker zijn gehuld
delend, helend,
zuiver samenspelend
beweegt zich
Geestdoorbrekend violet
tot een…
Droomreis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 de woestijn waar
Alleen kwartels en manna
Mij tot voedsel konden
Dienen, kwam ik aan
Bij het paleis van
De koning dat in een
Groene oase van kleur
En stilte gelegen was
En juist toen de koning
Had bevolen mij binnen
Te laten kwam ik terwijl
Ik met paleiswachten over
Het binnenplein liep
Een dienaar tegen die
Een grote zilveren…
zomerballet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
800 gespannen
met hun kleurige baarden rond de wangen
de monden druipend van fortuin
en bijen die uit hun bekers drinken
innig gouden was in de botten gieten
wijl de kwieke vogels het keukenraam
van moeder zon afspieden
zich tersluiks tooien met waaiers van lover
zie hoe de lucht zich ontdubbelt
zich vouwt om het water wars
blauw en zilveren…
Mijn tijdperk?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
457 Ik bewaarde het laatste en het mooiste,
voor mijn beminden, de gestolde tranen
van de vergulde regen, goud of zilver
is mij om het even en de geluiden
uit de vlier, de momenten van twijfel,
opgelost door spitsvondigheid
tussen dove netels uniek in hun soort
werd het wankel evenwicht bewaard
in een mager onderscheid in de lange
sleet…
Putven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Trots, bedaard glijdt de spiegelgrage eik
binnen zilver golvend, groen glanzend glas
naar het eilandje, dat eens hoog bekroond was;
dode bomen maken hier het leven rijk.
Om het dorre hout winden zich struiken
vol geurende kracht en wachtend zaad;
luchtig dak beschut oudereend en kuiken.…
Kleine Mensjes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
702 Zij zwijgen voor zilver
En Spreken voor goud. Dromen dat
Morgen hen nog niet dreigen kan, omdat
Zij gevangen zijn tussen vrouw en man.
Kleine mensjes niet te geloven!
Met hun hand op hun hart lijken
Zij ons de toekomst te beloven.
Dromen kunnen niet mooier zijn
Om op een wereld wakker te worden,
Die morgen de hunne zal zijn.…
Een mooie dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Zonder haast gaan
bewoners over straat
wandelen langs de serpentine
stoeprand auto’s rustig
gewassen op de kant
in het nauw omschreven
hart van de stad is een
groen park gevangen
in het net van straten
de fontein spreidt witte
lange vingers zilveren
vonken stuiven over
een groep kinderen
mannen bouwen een huis
de ramen open…
DE SPIN
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.911 Die zilveren deinende schoot,
mijn liefste, dit maagdelijk gave net,
dit gruwelijk schone huwelijksbed,
dit vangzeil van de dood -
ik heb het gesponnen tussen de bomen
en tussen de zon en de aarde
en al waar ik ontwaarde
je zoet-zoemende dolersdromen.…
Troost
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
752 opstanding
En het leven; bij deze bron dit heldere water
Vind mijn nageslacht elkaar steeds weer terug
Zachte wind verjaagt de donderende wolken
Als het voelt alsof je onder deze angst en pijn
Bedolven bent " zegt Hij " Ik zal er zijn, kom met
Al je vragen Ik zal je dragen, kinderen gaan in
Stroom mee terwijl de maan gluurt en zilveren…
Sluimer
poëzie
4.0 met 1 stemmen
876 En in mijn dolend hulkje, dat er glijdt
Langs 't kabblend zilver, zet hij zich; ik zie
Hem tederblikkend over mij gebogen.
Hij lacht mij aan, ontplooit de wieken wijd...
Ik hoor een sluimerende melodie,
En weet niet wat mij loodzwaar viel op de ogen...…
Roger Horn is Faas
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
812 Leg het uit als spoed
Het blijft een groot raadsel, de manier waarop Roger Horn met passie vertelt over de dingen waarvan hij houdt
Het begint met brons, met zilver en eindigt met goud…
Dansende Woorden
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
596 Laat woorden springen, dansen in ritmiek
de poëzie door alle zinnen klinken
en leef in droom van werelds melodie
De aarde draait om zonneschijn en muziek
de zon laat zelfs de wolken zilver blinken
geef ‘t ritme weer swing in pure poëzie.…
De clowns
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Met touwen in het donker
hijsen kerels het doek omhoog
langs de palen van de circustent
het rode heiligdom van de bende
dwazen zoals de mensen op straat
om wie jij en ik niet mogen lachen
de veteraan die de oorlog verloor
de zilveren diva met haar pruik
de vagebond, de dommekracht en alle
mannen met het gezag van een snor
uiteindelijk…
Vol tederheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 Ik deel de dagen van de maand vast in
sorteer liefde bij liefde twijfel bij twijfel
en alle vreugdevolle dagen rijg ik
als gouden en zilveren bedeltjes tot armband.
De tederheid van bestaan trek ik steeds
opnieuw als een robe-manteau in tinten aan
die mijn huid en ziel nu dat mag reflecteren.
Op deze sprakeloze momenten zeg ik weer dag.…
FINTASTIC!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 zetten ze een tandje bij
Met holding, interference bodycheck
En hooking, slashing, roughing, break my leg
't Is powerplay met één man meer dan zij
En als je vlak voor tijd met 2-1 leidt
Dan is een icing cool en heb je lak
Aan een face off voor doel in 't eigen vak
't Is rekken en een kwestie nog van tijd
Dat Finland grote broer naar Zilver…
door tuimelramen zweven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 een witte vogel die het rif verlaat
het kind dat met zilveren voetjes baadt
de man met stok die water uit de rotsen slaat
de valk die de verten ziet
de hoge pluimen van het riet
de landwind die naar de zee vliedt
het landschap in slingerlijn
de houtbrug over het ravijn
zal daar mijn grijze vader zijn
de nacht en najaarsvlagen
het hart…