Alle inzendingen over eelt

119 resultaten.

Sorteren op:

pppd

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 121
het luistert de nacht in stapelt de dag herleeft het etmaal, ervoor en erna balanceren op het grote vlak, de vloer de straat en het eelt dat schuurt over de ruwheid van de laan waartoe het pad me leidt alsof het kind in mij speels de rondjes draait die het lot laat duizelen in de scherven van zijn plezier hij weet nog niets van het spel…
elze22 augustus 2026Lees meer >

Fossiel

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 848
begin De haard gaf gensters af De hond die aan mijn ijsklompen sliep Sloeg kermend op de vlucht Mijn bibberkoorts leek een teken Een opwelling van sterven Alsof een fossiel Een reus van was Een grijnzende smid In mijn rug ging kerven Met een rood zinderend mes Het hoofd op het aambeeld De belager stond naast mij Met een vuist vol eelt…
Wim Veen12 april 2005Lees meer >

lege dozen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.054
hoor mij leegtes vullen van letterloze schimmen die weerkaatsen tegen dik geplamuurde blinde muren het schaamteloos vallen van geschuurd gruis neem ik waar als neerstortende onthoofde woorden zoveel lagen door de jaren heen geworden tot ontedeld gekunsteld eelt geraken tot stof van antieke beelden de ziel tot naaktheid gedwongen…

Loslaten

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.716
Pijnlijke momenten van verdriet stille passanten die zijn uitgereisd Al mijn wensen vallen in het niet Alles is los mijn hoop is vergrijsd Mistig uitzicht op het pad Wezenloos de klappen vangen die het leven toebedeelt Bij de één wat meer dan bij de ander Mijn ziel is bedekt met een laagje eelt De juiste stappen zetten in het leven…

bewust en eerder lievere plicht

netgedicht
3.4 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.329
gewicht van haar knieholte laat me weten dat het tijd is hoe laat het is dat het jeukt tegenwoordig altijd en overal ben ik tegenwoordig op een afstandje van mezelf, de achtste de lange lengtes grijpen overal met de liefde als voor de oeroceaan ze strekken zich tussen de lakens en onder je voeten voor hetgene dat nog zal komen in het eelt…

Symfonie

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
Dus na alle zwervende Melodieën Na op mijn voeten het eelt Zal niemand ooit weten Waar de waarheid ligt De stilte heeft gespeeld…
Suyin8 september 2013Lees meer >

Vrouw Holle

gedicht
4.1 met 58 stemmen aantal keer bekeken 23.255
Dat roepende, smekende, lachende, verlangende, niet wetende, willen wetende ik hou van jou zeggende, of denkende, op schoenen of op eelt lopende, van de een naar de ander rennende, met sieraden en muziek beklede mens. Ik kijk liever naar de maan die altijd hetzelfde is: onverschillig. trouw.…

Opgedroogde bronnen,

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 677
vreemdeling werd naakt geboren, de huid en broek zaten hem te wijd, de riem te strak, muilkorf van discriminatie stak over beide oren, bij voorbaat een verloren strijd, achtervolgd door gesmoorde stemmen, die de wereld in bezit namen, kon het denken niet remmen, bleef daarin trouw, respect naar zichzelf is niet te temmen, gebrand in het eelt…
pama30 september 2010Lees meer >

De dorpeling

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 490
Naar oude verhalen Uit zijn jeugd Blijft hij Bij zichzelf In zijn oude jas Met stukgelopen schoenen Hij leeft met visioenen Hij is de kern van het dorp Hij heeft oog en oor voor de tijd Hij leeft in tradities Heeft De historie op zijn netvlies Ondanks dat hij gebrekkig praat Is hij in het dorp een ruggengraat Een waar karakter Met eelt…
ebba23 maart 2018Lees meer >

Doorgeschoven rekening

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 284
beloning van dromen echt hard aan want we tekenen een toewerkende lijn ook de huid snijdt als het hopen de lucht dwingt en leidt het wrede leidt wat onder de stof geofferd is toen de lucht in longen heel werd of door de adem stolt het vuur als wat lijdt tot deze wreedheid leidt Niets wees in minimaal gescan nochtans naar onbalans of wat door eelt…
R.E.N.S.26 maart 2026Lees meer >

Utrecht.

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 195
ik had nog geen piano gespeeld de vingers zochten de toetsen niet te raken al vroeg voelde ik me verveeld en bezocht zomaar de stad om te ontwaken van de doorsnee dagen, van de dampende lucht ik moest mijn verstard eelt verplaatsen immers de dag mag best eindigen in een luchtige zucht ik wilde het licht van mijn ziel weerkaatsen en spoorde…

Werkman

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 216
Stevige schoenen met versleten zolen, eelt op zijn taaie, doorleefde ziel. Zijn te strakke broek toont nog altijd trots; zijn billen raken nooit vermoeid van het starre zitten op een steen. Maar de jaren wegen, hij heeft een mank been. Een jas, veel te groot voor woorden, brengt hem voortaan nergens heen.…

Rotterdam

hartenkreet
3.5 met 51 stemmen aantal keer bekeken 9.646
Allemaal hebben ze eelt op hun klauwen, en een overhemd met opgestroopte mouwen. De oorlog doorboorde heel jouw hart, de stad was gedompeld in veel smart. Rotterdammers lieten dit niet merken, gingen na de oorlog weer keihard werken. Er werd niet erg lang gerouwd, hun stad moest immers opgebouwd.…
Kees Commijs6 september 2001Lees meer >

Blijf maar

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 945
blijf maar thuis fluistert de wind in mijn beide oren vandaag kom ik niet meer langs denk maar aan mensen die je toe behoren ze vertellen over het weer en meer regen, kwellen of de zon en maan die iets over liefde vertellen het eelt op hun ziel de kinderen die bellen mij zal je niet horen vandaag ik word elders verwacht op velden…

Waardeloos

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 735
ligt aan mijn voeten Dankzij mij kan Jan Modaal in de aarde wroeten Ik regeer Wat de burger eist leg ik kundig naast me neer Onbegrip past niet in mijn straatje Ik verkoop alles met een weloverwogen praatje Ik begrijp de man in de straat Je denkt toch niet dat ik met hem praat Ik lees alles in wetenschappelijke lectuur Ik heb geen eelt…

Ludwig 2

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 754
.' Lévi Weemoedt Het gestolen ivoor en goud gedompeld in extravagante paleizen liggen koel en baardig oud verwijtend naar hem te wijzen eenzaam en gebroken stikt hij onder water, zijn leed wordt uitgesproken in monden veel te veel later van beeld tot beeld verschuift het leed, dik het eelt, na een slangebeet ligt hij verkronkeld en…

sporen als toen

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.633
wegen naar de witgekalkte huizen alsof zij ingesneeuwd tegen een grijze hemel leunen en ’t water waarop vroege nevelsluiers liggen leeft reeds zijn eigen herfstige eenzaamheid op pleinen echoën de lang gestorven schreden in dagen die door ‘t gisteren zijn ingehaald niets dat de vredige zondagsrust kan storen oogst wordt nog met dezelfde eelt…
sunset27 augustus 2007Lees meer >

Binnenste buiten

netgedicht
4.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.022
genot zelden bekoorde; een kinderziel is met verwarring beklad avec toi, la basse opinion mourit en même temps door buitenlijfse krachten lijkt nog steeds het vel gespannen, een milde glimlach is naar het verste eiland binnenin jezelf verbannen avec toi, la basse opinion mourit en même temps wat is nog in staat aangegroeid eelt…

Koortsdromend

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 562
verwarrend, twijfel en hitte, heftige koorts, een scherpe, steile afgrond laat mij diep in mijn eigen angsten staren, duikelen, vallen, en onbekend, ongekend verdwijnen in bodemloze aarde je heldere ogen zijn verworden tot gevoelloze kooltjes, en je zachte vlees is verrimpeld tot stug, gebarsten eelt, je tedere handen zijn veranderd in vliezige…
Tjoke2 oktober 2010Lees meer >

DE DICHTER

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.412
Mijn hand, der spâ verzwaard, heeft 't winter-zwijn gekeeld; de toeë stal geurt zoel en zerp van zwoele vachten; geschuurd de lome last der laatste zomer-vrachten, rust thans mijn naarstig hoofd ter moede vinger-eelt.…

Spookschip de wereld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
roeiend zonder vragen Laat ik mij boeien door de slagen Spookschip de wereld Komt eraan Koers naar het Westen Of bestemming Islam Monster aan Vreemde woeste golven slaan Op de boeg van ons bestaan Verbeten wordt de storm gekeerd De demagoog, hij navigeert Op spookschip de wereld Monster aan Ik roei, geboeid, ik drijf haar aan Het eelt…

Nachtwaker en die vallende ziekte

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
Hoe wordt de nacht soms plots een schrik zonder de ragfijne levensdraad te vernielen, in een minutenlang durend angstig ogenblik door de jaren heen eelt op je beide knieën.…

Eerste bladzijde

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 615
bladzijde van een gedichtenbundel op een nieuwe blauwe dag drie zwarte kraaien verstoren de rust in het natte stadspark in de ochtend van het groene gras we zijn erg visueel ingesteld zegt de fotograaf tegen zijn model een levenslustige knappe jongeman een mistige waas voor zijn mooie ogen statusloze engel van lage landen werklui met eelt…
mobar4 oktober 2022Lees meer >

WERK

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
het zet nog wat eelt op het beeld, verweeft het geheel, vergrendelt het bederf . exit. haal de hand boven tafel. wrijf op de palm. kijk nog even naar de bijl in het hoofd van die vleesklomp in het raam. ruk het los. krab en schaaf de huid. werk het gelaten de deur uit.…

Lege Huls

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.984
De straten laten een dood spoor zien En ik verdwaal in mijn sliert van wanhoop Door het vlies van mijn verdriet zie ik een schaduw staan Een onbeduidend lichaam dat me doet denken aan jou Een geur van verlangen omringt mijn lichaam Je roept me bij je te komen Je stem in nevelen dwingt me En weer loop ik de weg van oeverloos geduld Het eelt…

Voor P.

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.041
Dit is geen dag om onnodig te sterven, dit is een dag voor wat eelt op het hart. Rij met me mee op mijn laatste reserve, duw ik jou aan als je stil komt te staan. Wijs me een weg hoe ik om weet te lopen, schijn op het pad waar ik misstappen nam. Niet alleen nemen, niet alleen streven, leer me de kunst dit als man te beleven…
Robbie DaCazz14 september 2010Lees meer >

Vloedlijn

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
Wind waait water op dat mijn eelt verweekt, wind waait zand op dat de oude huid van mijn lichaam schuurt. De vloedlijn is geen scheiding meer, maar is verbinding tussen land en zee, mijn woorden zien de zeilen aan de horizon en ontsteken een baken.…
John Loopstra27 februari 2020Lees meer >

Ongelukkig of ongeluk!

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.108
Mijn bil deed zeer van al het eelt, tja lopen ging niet, dus zitten zeer verveeld, bracht ellende aan mijn rug, niet lopen niet zitten, ik wilde terug!…
An Terlouw22 oktober 2013Lees meer >

IN DE NOTENBALK VAN HET LEVEN

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 610
meer voor jou bezwijken De la is de plek waar je herinneringen zitten die la beweert ook dat je over de zestig bent Als je doodmoe voor je televisie zit te pitten en je niet te bed wilt; je zit goed op je krent Daarna komt plotseling die oude si in beeld die oude dag is heel geleidelijk aangebroken Je innerlijk is dan wel bezaaid met oud eelt…