119 resultaten.
pppd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
121 het luistert de nacht in stapelt de dag
herleeft het etmaal, ervoor en erna
balanceren op het grote vlak, de vloer
de straat en het eelt dat schuurt
over de ruwheid van de laan
waartoe het pad me leidt
alsof het kind in mij speels de rondjes
draait die het lot laat duizelen
in de scherven van zijn plezier
hij weet nog niets van het spel…
Fossiel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
848 begin
De haard gaf gensters af
De hond die aan mijn ijsklompen sliep
Sloeg kermend op de vlucht
Mijn bibberkoorts leek een teken
Een opwelling van sterven
Alsof een fossiel
Een reus van was
Een grijnzende smid
In mijn rug ging kerven
Met een rood zinderend mes
Het hoofd op het aambeeld
De belager stond naast mij
Met een vuist vol eelt…
lege dozen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.054 hoor mij leegtes vullen
van letterloze schimmen
die weerkaatsen tegen
dik geplamuurde
blinde muren
het schaamteloos vallen
van geschuurd gruis
neem ik waar
als neerstortende
onthoofde woorden
zoveel lagen
door de jaren heen
geworden tot
ontedeld gekunsteld eelt
geraken tot stof
van antieke beelden
de ziel
tot naaktheid gedwongen…
Loslaten
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.716 Pijnlijke momenten van verdriet
stille passanten die zijn uitgereisd
Al mijn wensen vallen in het niet
Alles is los
mijn hoop is vergrijsd
Mistig uitzicht op het pad
Wezenloos de klappen vangen
die het leven toebedeelt
Bij de één wat meer dan bij de ander
Mijn ziel is bedekt met een laagje eelt
De juiste stappen zetten in het leven…
bewust en eerder lievere plicht
netgedicht
3.4 met 28 stemmen
2.329 gewicht
van haar knieholte laat me weten
dat het tijd is hoe laat het is
dat het jeukt tegenwoordig
altijd en overal ben ik tegenwoordig
op een afstandje van mezelf, de achtste
de lange lengtes grijpen overal
met de liefde als voor de oeroceaan
ze strekken zich tussen de lakens
en onder je voeten voor hetgene
dat nog zal komen in het eelt…
Symfonie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
565 Dus na alle zwervende
Melodieën
Na op mijn voeten het eelt
Zal niemand ooit weten
Waar de waarheid ligt
De stilte heeft gespeeld…
Vrouw Holle
gedicht
4.1 met 58 stemmen
23.255 Dat roepende, smekende,
lachende, verlangende,
niet wetende,
willen wetende
ik hou van jou zeggende,
of denkende,
op schoenen
of op eelt lopende,
van de een naar de ander rennende,
met sieraden en muziek beklede mens.
Ik kijk liever naar de maan
die altijd hetzelfde is:
onverschillig.
trouw.…
Opgedroogde bronnen,
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
677 vreemdeling werd naakt
geboren, de huid en broek
zaten hem te wijd, de riem te
strak, muilkorf van discriminatie
stak over beide oren, bij voorbaat
een verloren strijd, achtervolgd
door gesmoorde stemmen, die de
wereld in bezit namen, kon het
denken niet remmen, bleef daarin
trouw, respect naar zichzelf is
niet te temmen, gebrand in het
eelt…
De dorpeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Naar oude verhalen
Uit zijn jeugd
Blijft hij
Bij zichzelf
In zijn oude jas
Met stukgelopen schoenen
Hij leeft met visioenen
Hij is de kern van het dorp
Hij heeft oog en oor voor de tijd
Hij leeft in tradities
Heeft
De historie op zijn netvlies
Ondanks dat hij gebrekkig praat
Is hij in het dorp
een ruggengraat
Een waar karakter
Met eelt…
Doorgeschoven rekening
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
284 beloning van dromen echt hard aan
want we tekenen een toewerkende lijn
ook de huid snijdt
als het hopen de lucht dwingt en leidt
het wrede leidt
wat onder de stof geofferd is
toen de lucht in longen heel werd
of door de adem stolt het vuur als wat lijdt
tot deze wreedheid leidt
Niets wees in minimaal gescan nochtans naar onbalans
of wat door eelt…
Utrecht.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
195 ik had nog geen piano gespeeld
de vingers zochten de toetsen niet te raken
al vroeg voelde ik me verveeld
en bezocht zomaar de stad om te ontwaken
van de doorsnee dagen, van de dampende lucht
ik moest mijn verstard eelt verplaatsen immers
de dag mag best eindigen in een luchtige zucht
ik wilde het licht van mijn ziel weerkaatsen
en spoorde…
Werkman
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
216 Stevige schoenen met versleten zolen,
eelt op zijn taaie, doorleefde ziel.
Zijn te strakke broek toont nog altijd trots;
zijn billen raken nooit vermoeid
van het starre zitten op een steen.
Maar de jaren wegen, hij heeft een mank been.
Een jas, veel te groot voor woorden,
brengt hem voortaan nergens heen.…
Rotterdam
hartenkreet
3.5 met 51 stemmen
9.646 Allemaal hebben ze eelt op hun klauwen,
en een overhemd met opgestroopte mouwen.
De oorlog doorboorde heel jouw hart,
de stad was gedompeld in veel smart.
Rotterdammers lieten dit niet merken,
gingen na de oorlog weer keihard werken.
Er werd niet erg lang gerouwd,
hun stad moest immers opgebouwd.…
Blijf maar
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
945 blijf maar thuis fluistert de wind
in mijn beide oren
vandaag kom ik
niet meer langs
denk maar aan mensen
die je toe behoren
ze vertellen
over het weer en meer
regen, kwellen
of de zon en maan
die iets over liefde vertellen
het eelt op hun ziel
de kinderen die bellen
mij zal je niet horen vandaag
ik word elders verwacht
op velden…
Waardeloos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
735 ligt aan mijn voeten
Dankzij mij kan Jan Modaal in de aarde wroeten
Ik regeer
Wat de burger eist leg ik kundig naast me neer
Onbegrip past niet in mijn straatje
Ik verkoop alles met een weloverwogen praatje
Ik begrijp de man in de straat
Je denkt toch niet dat ik met hem praat
Ik lees alles in wetenschappelijke lectuur
Ik heb geen eelt…
Ludwig 2
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
754 .' Lévi Weemoedt
Het gestolen ivoor en goud
gedompeld in extravagante paleizen
liggen koel en baardig oud
verwijtend naar hem te wijzen
eenzaam en gebroken
stikt hij onder water,
zijn leed wordt uitgesproken
in monden veel te veel later
van beeld tot beeld verschuift
het leed, dik het eelt,
na een slangebeet ligt hij
verkronkeld en…
sporen als toen
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.633 wegen naar de witgekalkte huizen
alsof zij ingesneeuwd tegen een grijze hemel leunen
en ’t water waarop vroege nevelsluiers liggen
leeft reeds zijn eigen herfstige eenzaamheid
op pleinen echoën de lang gestorven schreden
in dagen die door ‘t gisteren zijn ingehaald
niets dat de vredige zondagsrust kan storen
oogst wordt nog met dezelfde eelt…
Binnenste buiten
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.022 genot zelden bekoorde;
een kinderziel is met verwarring beklad
avec toi, la basse opinion mourit en même temps
door buitenlijfse krachten
lijkt nog steeds het vel gespannen,
een milde glimlach is
naar het verste eiland
binnenin jezelf
verbannen
avec toi, la basse opinion mourit en même temps
wat is nog in staat
aangegroeid eelt…
Koortsdromend
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
562 verwarrend, twijfel en hitte, heftige koorts,
een scherpe, steile afgrond laat mij
diep in mijn eigen angsten staren, duikelen, vallen,
en onbekend, ongekend verdwijnen in bodemloze aarde
je heldere ogen zijn verworden tot gevoelloze kooltjes,
en je zachte vlees is verrimpeld tot stug, gebarsten eelt,
je tedere handen zijn veranderd in vliezige…
DE DICHTER
poëzie
3.5 met 8 stemmen
2.412 Mijn hand, der spâ verzwaard, heeft 't winter-zwijn gekeeld;
de toeë stal geurt zoel en zerp van zwoele vachten;
geschuurd de lome last der laatste zomer-vrachten,
rust thans mijn naarstig hoofd ter moede vinger-eelt.…
Spookschip de wereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 roeiend zonder vragen
Laat ik mij boeien door de slagen
Spookschip de wereld
Komt eraan
Koers naar het Westen
Of bestemming Islam
Monster aan
Vreemde woeste golven slaan
Op de boeg van ons bestaan
Verbeten wordt de storm gekeerd
De demagoog, hij navigeert
Op spookschip de wereld
Monster aan
Ik roei, geboeid, ik drijf haar aan
Het eelt…
Nachtwaker en die vallende ziekte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
484 Hoe wordt de nacht soms plots een schrik
zonder de ragfijne levensdraad te vernielen,
in een minutenlang durend angstig ogenblik
door de jaren heen eelt op je beide knieën.…
Eerste bladzijde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
615 bladzijde
van een gedichtenbundel
op een nieuwe blauwe dag
drie zwarte kraaien verstoren
de rust in het natte stadspark
in de ochtend van het groene gras
we zijn erg visueel ingesteld
zegt de fotograaf tegen zijn model
een levenslustige knappe jongeman
een mistige waas voor zijn mooie ogen
statusloze engel van lage landen
werklui met eelt…
WERK
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 het
zet nog wat eelt op het beeld, verweeft
het geheel, vergrendelt het bederf .
exit.
haal de hand boven tafel.
wrijf op de palm.
kijk nog even naar de bijl in het hoofd
van die vleesklomp in het raam.
ruk het los.
krab en schaaf de huid.
werk het gelaten de deur uit.…
Lege Huls
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.984 De straten laten een dood spoor zien
En ik verdwaal in mijn sliert van wanhoop
Door het vlies van mijn verdriet zie ik een schaduw staan
Een onbeduidend lichaam dat me doet denken aan jou
Een geur van verlangen omringt mijn lichaam
Je roept me bij je te komen
Je stem in nevelen dwingt me
En weer loop ik de weg van oeverloos geduld
Het eelt…
Voor P.
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.041 Dit is geen dag om onnodig te sterven,
dit is een dag voor wat eelt op het hart.
Rij met me mee op mijn laatste reserve,
duw ik jou aan als je stil komt te staan.
Wijs me een weg hoe ik om weet te lopen,
schijn op het pad waar ik misstappen nam.
Niet alleen nemen, niet alleen streven,
leer me de kunst dit als man te beleven…
Vloedlijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 Wind waait water op dat mijn eelt verweekt,
wind waait zand op dat de oude huid
van mijn lichaam schuurt.
De vloedlijn is geen scheiding meer,
maar is verbinding tussen land en zee,
mijn woorden zien de zeilen aan de horizon
en ontsteken een baken.…
Ongelukkig of ongeluk!
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.108 Mijn bil deed zeer van al het eelt,
tja lopen ging niet, dus zitten zeer verveeld,
bracht ellende aan mijn rug,
niet lopen niet zitten, ik wilde terug!…
IN DE NOTENBALK VAN HET LEVEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
610 meer voor jou bezwijken
De la is de plek waar je herinneringen zitten
die la beweert ook dat je over de zestig bent
Als je doodmoe voor je televisie zit te pitten
en je niet te bed wilt; je zit goed op je krent
Daarna komt plotseling die oude si in beeld
die oude dag is heel geleidelijk aangebroken
Je innerlijk is dan wel bezaaid met oud eelt…