182 resultaten.
Dodenakkers
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.001 spreeuwen ratelbekken in hoge populieren
die zomer sneeuwen op kriskras gelegde stenen
er groeien braamstruiken
langs de vervallen muur, gestapeld op de schei
van gezegende en ongewijde aarde
hoe schril het contrast tussen klokken die afscheid luiden
en 't stille graven in de nacht
het dodenhuis waar men voor altijd heten zal
of dat kleine…
stormwind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 populieren ratelen al, hun muziek
stuwt vogels voort tot hogere bestemmingen
in de grijsgeslagen regen wacht nog
een moment van rust, de zuiverheid voelt puur
als alles samenvalt
nu nog een enkele bloem, de blaadjes
in voorzichtig rood geopend
later, in de tweespalt van een fletse dag
vind ik plassen die als spiegels blijken
te bestaan…
Komt goed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
974 Blootvoets over de rijp op het groen
worstel ik me door een gordijn van mist
beseffend hoe ik muren metsel
en struikel over lange tenen van ijs
Door een facade van omhoog gekrulde mondhoeken
doorspekt van cynisme
rennend langs lege populieren
hijg ik wolkjes in cirkels
In 't hoekje van jouw schaduw
zie ik tinten, rose, wit, purper
zeg…
aandenkend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 ik ben omgeven door populieren
en in mij stroomt een rivier
ingetogen, door vleesgeworden
land van papier
er spiegelt een wolk in tegels aan
mijn onderhuidse muur
ook zou er een trein komen
die weer vertrekt om het halve uur
mijn hart lijkt op de brug die ooit
beide oevers verbond;
verblind door de zon
toen die nog aan de hemel…
Aan de rand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
761 Hier voel ik me thuis
waar weide na een beek abrupt
overgaat in boom en struik
Het land ademt grondmist uit
een bonte specht tikt en roept
de rupsen op, luistert aandachtig
kopje scheef naar elk gerucht
in het rotte, diepe hout
Eens was er een populier
op de oever van een plas
waarin later bij de eerste dooi
een jongen tien jaar oud verzoop…
Morgenrood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
564 de tijd is de wind die blaast
en uitsterft in donker water
een gaan zonder terugkeer
het onoverwinnelijke valt uiteen
een gaai vliegt krassend langs de takken
uit het ijzer dwarrelen vonken neer
het geruis van koude populieren
een zwarte sluier strekt zich uit
over de aarde en bedekt haar
met bitter as uit de wolken
kruiken gevuld…
Het regende vannacht
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
539 Het regende heel zacht vannacht
fijn om het brein eens op te frissen
voor het raam een bed violen en narcissen
waar op elk bloemblad een druppel ligt
een fraai gezicht
hoe elke druppel weerspiegelt in een bloem
en zuiver zingt de lijster
haar tierelier in de nog kale populier
klein geluk wat voor mij lente heet
ik raak verstild
zie…
Het zwarte schaap
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
429 Vrolijk dansen wil ik
met dat zwarte schaap
langs ongeziene grenzen
rivieren in het landschap
het geliefde zwarte schaap
neemt duisterschaduwen
van metershoge populieren
mee naar de zilte kustlijn
maandansen wil ik als dat kan
dansen en genieten zal ik
met het zwarte schaap
het hoge groene gras
mijn twijfelende bed
in het gulzige…
Zij
poëzie
2.9 met 25 stemmen
7.521 Zij wandelen deftig en stil
en schuiven langs de huizen
en luisteren, liefst in de herfst,
naar de populieren die suizen.
Zij nemen geen ruimte in
gelijk zij die verguld zijn op snee,
en als de tram gevuld is
is hun plaats op de tree.
Gisteren nog leidde ik zo iemand
naar ’t station. Het was
een avond vol mist en vroege kou.…
de regenmerel
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
700 populieren al kalend in top
staan dominant in de polders
wuiven naar de aardappelen
en bietenvelden, krommen zich
regen striemt het oude blad
ratelen en roestig worden
gaat steeds moeizamer, er zijn
al stroken waar het land geel
kleurt en de merel nog zingt
in de licht parfumerende bomen
strofes klinken korter en zijn
zachter, de gesel…
mijn vader sprak gevleugelde woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 soms bleven die hangen
aan de hoogste takken
van de populier.
daar glommen ze als kermisballonnen
en kleurden mijn leven vol zwier.
nu nog vallen ze soms
als rijpe vruchten
in mijn schoot
dan proef ik:
mijn vader is ooit wel gestorven
maar voor mij is hij
lang nog niet dood.…
Herinnering aan Holland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
634 denkend aan Holland
zie ik brede riolen
dik door oneindig
laagland gaan,
rijen denkbaar
verdorde populieren
als hoge kale vingers
aan de einder staan;
wordt de zon langzaam
in grijze smog
dampen gesmoord,
en in alle gewesten
staan de schandpalen
midden op het plein,
de goedendag
en ijzeren maagd
sussen het populistische
bekrompen geweten…
vaderdag
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
522 soms bleven die hangen
aan de hoogste takken
van de populier.
daar glommen ze als kermisballonnen
en kleurden mijn leven vol zwier.
nu nog vallen ze soms
als rijpe vruchten
in mijn schoot
dan proef ik:
mijn vader is ooit wel gestorven
maar voor mij is hij
lang nog niet dood.…
Reflecties
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Als een blauwe kiekendief
over houtduiven in de
populieren zweeft
speurt hij verlangend naar
een plek om te slapen
Als hij beelden etst
van boom en kraai
mengt hij tinten van
intens zwarte kleur in
de diepe groeven van het landschap.
Ondiepe aquatinten voor de lucht.…
Een voetstap weg
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
743 Geboren uit wind en water
Platen zand en koele kreken
Zingt mijn eiland mijn diepste kleur
Ruisende rijen populieren
langs het boomgaardpad
dingen de bruidsboom om haar dans
Een voetstap weg van de natuur
Nog gevuld van rumoer in mijn hoofd
bots ik tegen de wind, als ik uit de luwte kom
Mijn ruimte waar rust en leven
tikkertje speelt…
Venus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 twee populieren misschien bij het hek
vandaar een zichtlijn
een beeldje zonder armen
naakt
zonder benen ook
het werkt alleen als de zon erop schijnt
zei hij
de huisbaas
van deze utopische staat
een landschap
met koeien op het bastion
ja, Veere
vanwaar de pont
niet meer gaat
in Syrië
aan de overkant
dus toch
in hokken
aan de scholeksterstraten…
eeuwig is de oogst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 ik denk niet aan jou
liggend in natte klei
op een verlaten kerkhof
ik zie jou lopen
op het pad daarlangs
tussen de populieren
op weg ben jij
naar het station
dat naar de overkant voert
een zomerse dag ooit
ontmoet jij mij daar
om mij weer te omarmen
ik denk aan jou
over een landtong lopend
vol rust in herinnering
ik zie ons…
Herinnering aan Holland
poëzie
4.4 met 95 stemmen
26.817 Denkend aan Holland
zie ik brede rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,
rijen ondenkbaar
ijle populieren
als hoge pluimen
aan de einder staan;
en in de geweldige
ruimte verzonken
de boerderijen
verspreid door het land,
boomgroepen, dorpen,
geknotte torens,
kerken en olmen
in een groots verband.…
vreemd fruit
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
876 verlaten is mainstreet
natuurlijk nooit
een zescilinder draait al stationair
en kinderen zullen er zijn
in wit en blauw, uit de gele bus
zo kalm en sereen, als de populieren
langs mainstreet
gruwelijk is mainstreet
soms
een pick-up met razende koppen
vol drank en haat
in een moordende vaart
doen luiken snel sluiten
langs mainstreet…
februarizon
gedicht
3.3 met 37 stemmen
21.595 De populieren werpen met een schoolse nijging
elkaar een bal vol vogelstemmen toe
en héél hoog schildert een onzichtbaar vliegtuig
helblauwe bloemen op helblauwe zijde.
De zon speelt aan mijn voeten als een ernstig kind.…
Februarizon
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.393 De populieren werpen met een schoolse nijging
elkaar een bal vol vogelstemmen toe
en héél hoog schildert een onzichtbaar vliegtuig
helblauwe bloemen op helblauwe zijde.
De zon speelt aan mijn voeten als een ernstig kind.…
Zo is het nu, Rodenko
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 Populieren en vogels verbazen zich:
lege pleinen - waar blijven de mensen?
De hemel is zo ver je kijkt
ontdaan van elk vliegtuigje.
Men ziet de ernst in van een lockdown.
Anders valt dit virus niet te temmen.
Ik draag een mondkap - wat een plaag...
Als de winkel maar weer opengaat:
mijn ultieme lente!…
Sprakeloos begin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
478 schemer door ochtendnevel
hemel kleurt reeds rood in morgenlicht
steeds duidelijker tekenen zich contouren
vormt zonneschijn een schoon vergezicht
vanuit de stroom stijgen nog de dampen
waarboven sierlijke witte vogels zweven
ontwaart men langs oever pluimen riet
zo’n ochtend beleeft men het mooiste leven
aan elke twijg van wilgen of van populier…
Door verstilde wereld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Bedekt zijn bomen en boerderijen,
vanuit verten slechts gedempt geluid
en langs wegen staan in lange rijen
populieren gekleed als maagdelijk bruid.
Af en toe zendt zon in stralende bundels
haar licht tussen het wolkendek door
en hult in goud bomen en velden.…
vivonne (vienne)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
697 stoptreinen vergeefs wachten
een duizendjarige kerk
rust van kabbelend water
prominente treurwilgen
zacht bewogen stil dromend
elk halfuur de ratelende beat
roerig ritme op ontelb’re bielzen
een storing van 300 kilometer per uur
na dertig lange seconden vervlogen
dan dommelt vivonne verder
onder de brandende augustuszon
rivieren populieren…
Er ruist een zachte...
poëzie
3.4 met 10 stemmen
1.533 Er ruist een zachte roffel door de blaad'ren
Der populieren aan de zoom der weide;
Zij tromm'len aan hun ranke takken blijde
De zomer te gemoet, die stil komt naad'ren.
In de elzebosjes aan de kant der sloten,
Doorgeurd van honingklavers en kamillen,
Hoor ik de lentewind zijn liedje trillen
Met lang-gerekte, zangerige noten.…
Te lopen in het jonge lentelicht
poëzie
2.8 met 6 stemmen
3.208 Te lopen in het jonge lentelicht,
dat nu elke dag langer openbloeit, -
naar de steilte te heffen het gezicht,
daarheen waar hoog, eenzaam een vogel roeit,
of maar naar de top van de populier,
waarin de merel zijn avondlied zingt, -
lied, waar al het geluksverlangen in klinkt,
dat nu rumoert door mens en dier, -
zo te lopen, vaak vol bekommering…
Winterwandeling
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 Bewegingloos staan nu de populieren
in rijen langs de waterkant
terwijl hun witte kruinen sieren
stille contouren van het achterland.
De velden met witte deken toegedekt
in serene zonnegloed gehuld
tot aan de horizon uitgestrekt
als blinkend decor verguld.…
HET KERKHOF
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
821 de ligusterhaag kort geknipt
de populieren op een rij
de doden zij aan zij
de ijzeren ingangspoort
het loodzware hek
aan kettingen vastgelegd
de brede hoofdingang
de oude zerken gerestaureerd
Of verlaten en verweerd
de kapel gewijd aan Jezus lijden
achter een gesloten traliehek
zijn bloemen voor het kruis gezet
het gazon dor en…
Descensus
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
785 geen hemel die
zich openscheurt
geen stem die nog
een naam verklaart
slechts lucht
waarin het zwijgen
geurt,
de populier buigt
zonder wind
alsof een wereld
langzaam zinkt,
in iets wat
ouder is dan val
geen opstijgen
naar helder licht
maar dieper in
het stille dal,
de echo van
het heelal,
meeuwen trekken
witte tekens…