Alle inzendingen over snoeien

157 resultaten.

Sorteren op:

15 maart

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 713
ik leg de snoeischaar maar terzijde en leg de beslissing in de grijze zone grijs zoals de dag was vorig jaar was hij zwart zwart van verdriet om verlies een dierbaar dier verliet deze heerlijke speelweide zocht rust en kreeg die ook blijft het probleem wat te doen hortensia snoeien of niet doorgaan of stilstaan van rouwen krijg je gauw…
jandeb18 maart 2016Lees meer >

Dankbaar

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
Dit keer dacht ik hoe lang mag ik dit nog doen, mijn spieren oefenen de geuren van uitgebloeide vlinderstruiken, ‘t hout, blaad’ren, aarde ruiken, ‘t snoeien van klimop, en and’re struiken?…
Ralameimaar25 oktober 2024Lees meer >

Geweten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 243
ongelogen het zo goddelijk geweten dat eenieder kan doorgronden die immers immer zelf nadenkt zonder ooit te zijn gebonden en ook de waarheid nimmer krenkt Scherpe woorden kunnen schuren zo gaan banden eroderen wat ooit nog voluit mocht bloeien zal verbaal geschroeid verteren zielen laten zich niet sturen door wie woorden wilde snoeien…
W. Verhoeven25 augustus 2025Lees meer >

Groei-enzymen

netgedicht
4.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 658
dan verheft zich snel de gajesmaat die zonder enig tegenwicht zaken volstrekt vijandig belicht het haagse vingertje draait en zwicht beteugelt met verzachte riemen beducht als het is voor de volkse straat strooit het met de ziektekiemen van nieuwe vreemdelingenhaat zwaar benepen vergaderpraat kan het tierende kruid niet snoeien…

Pijnbomen*

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.581
Snoeien en weghakken zal ik nog moeten. In achterstallig onderhoud gestrand weet ik mij met de pijnbomen verwant en zal ik met bloed, zweet en tranen boeten. Met het gevelde hakhout aan de kant blijf ik ondanks doorbrekend licht bevreesd. Het continent dat mij wijs de les leest, zet mij op voorsprong en op achterstand.…

schraalhans mij de honger leert

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 890
ik heb een boompje opgezet takken zwiepen in mijn kop strooien dooie bladeren volop er is niemand om te ruimen in het feeëriek tapijt dat door afval is gespreid mis ik het kleurig groen dat overal tot groeien leidt ik moet kappen en de vruchten binnenhalen voor de oogst verteert en schraalhans mij de honger leert ik snoei het dode…
wil melker1 november 2003Lees meer >

TIJD GENOEG

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
ik spit de tuin om poot de aardappelen zaai zaadjes voor kruiden voor zolang het duurt plant de tulpenbollen snoei de rozen nu het nog kan verwijder het onkruid voor zolang het duurt maai het gras schud het hooi en alles zal wel goed komen voor zolang het duurt laat de tomaten rijpen en de druiven zijn zo zoet immers er is tijd…
catrinus19 augustus 2022Lees meer >

Pomologie

gedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.516
Hoogstambrigade treurt om winstjagend dempen van oergenenpoel. Via via volgt tip over halfdode perelaar in aanstonds te decimeren bogaard. Entmes in weitas spoeden broeders pomologen op vroege zondagochtend richting Achterhoek, treffen Zoete Brederode aan, decennia verloren gewaand. Kloofhanden tasten eerbiedig de eens majestueuze stam,…

De Dood

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 535
Het leven neemt ruimte om te dansen en moet daar vaak voor snoeien. Het leven neemt ruimte om te dansen: een nieuwe ronde met nieuwe kansen, een vruchtbare bodem om te groeien, ’s levens lief en leed te laten bloeien. Het leven neemt ruimte om te dansen.…

mijn tuin

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 957
Ik heb geen groene vingers, maar jezus, kijk die tuin daar moet iets aan gebeuren, dus ruim ik braaf eerst puin De distels van gisteren, snoei de haag van vandaag maai het gras van gedachten, vorder traag maar gestaag met wortels van domheid, dood insecten van perfect scheur de waas van behagen die de bodem afdoende bedekt En dan…

Samen met de fles

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.950
En dan de wildste ranken bij mijn steen zal snoeien. Ach, laat nu maar, net als pa, een mooie boer. Dan breng ik je wankelend retour, eer ik met jouw tandeloze glimlach slapen ga. Al zal ik, half verzonken, toch weer opstaan in de nacht - als Lazarus uit zijn graf – even zien of jij nog leeft en niet te veel hebt gedronken.…

Het onafwendbare

gedicht
2.5 met 110 stemmen aantal keer bekeken 30.575
Niet snoeien. --------------------------------------- uit: 'Het onverborgene', 2006.…
Lut de Block19 augustus 2026Lees meer >

Puntig?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
Verdort die roos in een rijk geheel om niet mee te kunnen komen in het aardse gekrakeel, maakt dat een einde aan de broosheid van het hele veld, gedoemd tot snoeien tot de puntige doornen zijn geteld? En duurt de lente maar één dag uit het vooroordeel van velen, ontbloot het imago van het individu die mijn wonden kunnen helen.…
Pama16 maart 2013Lees meer >

Gespleten geest

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
Zo voel ik dat mijn geest Voor een onmogelijke keuze staat: Doorgaan zoals ze gewend was Recht door zee, zonder pieken en dalen, Of toch de tweestrijd met zichzelf Aangaan met het risico als gespleten Geest verder door dit leven te gaan; Waar het takje dat zich onnoemelijk vaak Verdeelt en splijt zich op zijn tijd Gemakkelijk snoeien…

Sonnet Rutte weer

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 726
Herhaal patroon lang aangebonden vervolgens dwingende debatten gelijk naar gene waarde schatten waar vele zinnen reeds bestonden doorgegraaf en feller terugslaan: luister goed hier lult uw adviseur drogreden is mij superieur kies gewoon weer mijn partij voortaan snoeien om elders weg te geven sparen ligt hier niet meer voor de hand bejaarden…

Het onafwendbare

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 8.390
Niet snoeien. ----------------------------------- uit: 'Het onverborgene', 2006.…
Lut de Block14 december 2017Lees meer >

De kleine tuinman

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 676
In mijn hofje voel ik me vrij van tuinieren word ik blij het is hobby voor iedere dag ik wroet in de aarde met een lach ik werk met schep en heggenschaar snoei een takje hier, een twijgje daar net als mijn opa vroeger deed die kon het goed, als je dat maar weet ik hou zoveel van bloem en plant ik graaf met mijn handen in het zand en soms…

Verzonken wortels

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 283
Ze trok zich niets aan van het begin, ook niet toen hij bij het snoeien overdreef; haar bladeren raakten bij het graf verzand.…

Ik rond je hart in steen

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 581
heb je alles gezien mijn blik gebroken gekeken met mijn ogen jouw prille groen de hellingen met puin mijn bloemen gaan verdrogen ik hak je trekken uit basalt en rond je hart in steen ik snoei je wortels en je aast het polderland waar jeugd verloederde in pesterij en jij de klappen kreeg niemand je bemoederde je eigen weg ben…
wil melker7 augustus 2009Lees meer >

straalde ondeugd in je lijf

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.661
ik adem zacht de bloemen van het raam je smelt nu voor de tweede keer ik voel de kou en leer want met je liefde heb ik afgedaan je koos voor nieuw wilde eindelijk bloeien maar de knoppen bleven groen niemand om je terug te snoeien meerjarigheid gaf geen respijt mijn lente bracht je zon je liet verdorde bladeren vallen de bloemen kleurden…
wil melker28 november 2004Lees meer >

BOOMOFIEL

snelsonnet
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.697
Je bent te oud, het hoeft niet meer van haar, je liefdeleven is al heel lang knudde, je kunt ’t na de wilde jaren schudden, al ben je niet dement, vergeet ’t maar ! Het enige dat je voortaan nog kunt: de boom in, voor een laatste hoogtepunt.…

De Hof van Leven

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 701
Ik vraag U in ootmoedigheid doe binnenin mij groeien zo’n Hof van Leven, U die leidt door nu en dan te snoeien.…

Patrimonium

gedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.060
Nu ik hem ken, een oudste dochter ben, zwijgt hij een woord tevoorschijn dat met snoeien samenhangt, met dahlia's niet in vazen zetten maar ze een seizoen lang laten duren in de aarde, hun vorm in knol bewaren.…

de laatste dag

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.166
op het kerkhof snoei ik rozen en ik schrik: de directeur graatmager in zijn nette pak tikt mij op de rug en zegt: jij komt er wel op de motormaaier kort ik lentegras en bij het cederpark neem ik een teug whisky uit de halve hells angels fles daarna op naar het kinderenveld ze passen onder halve steentjes één voor één zeg ik ze zacht gedag…

rond je hart in steen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
heb je alles gezien mijn blik gebroken gekeken met mijn ogen jouw prille groen de hellingen met puin waar bloemen gaan verdrogen ik hak je trekken uit basalt en rond je hart in steen ik snoei je wortels en jij aast het polderland waar ooit jouw jeugd verloederde in pesterij en jij de klappen kreeg maar niemand je bemoederde…
wil melker3 september 2006Lees meer >

jouw bloem verdroogt nu in de knop

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 807
weg is de herfsttooi het mooie donkerrood in geel en bruin de kleuren uit de tuin bloemen werden vaal waren te moe om nog te bloeien takken zijn al kaal nog iets te vroeg om ze te snoeien het land is leger langs de dreven koeien staan al 's nachts op stal alleen de schapen zijn gebleven hun vachten voelen winter al de zomer…
wil melker15 januari 2006Lees meer >

De vergankelijke kosmos

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 434
Deze cultuur bloeit het lichaam open Met een hart dat is gesloten De body glanst met goud bespoten Webben rond vermolmend hout Roerloos tot de dood zo oud Waar de tuinheer niet kan snoeien Kan geen lelie open bloeien Waar geheid de tijd de pijn van voelt ‘t Bloed gekoeld waar woede innerlijk woelt Hangt in een mist van tranen Rotte…

Voor vrienden

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 652
aan de waterkant, waar dove netels - in hun soort - zijn vertaald en op de blaren werden terugbetaald in geboorte en de dood, een levenslicht zag in een broos geheel, waarin de essentie werd gevouwen, verval gekozen uit de diepste pijn zonder daarover te moeten rouwen, maakt een einde aan de sleet, is dat tijdperk gedoemd tot verder snoeien…
pama2 mei 2010Lees meer >

Boomvriend

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.059
bestaan op hoop van zegen misschien stimuleert het als ik voortaan zwijg over familie en vijand wanneer wolken voorbij drijven voor het geven van regen ik hecht me aan jouw wortels om de kracht waarmee je strijd tegen tijd en onrechtvaardigheid is jouw dikke stam opgewassen zolang je blijft volharden in jouw groei hoef ik niet te snoeien…
mobar27 maart 2013Lees meer >

Mijn tijdperk?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 457
Is mijn tijdperk gedoemd tot verder snoeien?…
Pama17 mei 2014Lees meer >