153 resultaten.
Schoonheid van het zijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
311 Als ’t leven troosteloos schijnt,
Alles grijs ziet en grauw,
Bedenk dan dat de schoonheid
Van ’t zijn ook is voor jou.…
Chemin de la Machine
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
812 Scholen ongestookt verholen
achter stoïcijnse muren van
gebleekt week maché geplakt
Troosteloos deprimerend in
stilte bekerend deze ontering
en bezetting van kristallen
ketters
Gevelglimmend oogverblindend
verminkend de brede basten
en tere sponzige wortelgestellen
gillend in ongewoon kwetsende
hersenpan tonen
Splijten karrewielen…
Aan Rika, Jacoba en Betsy
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
639 Zo moedeloos,
zo troosteloos,
zo inherent en onweerlegbaar reddeloos
was er op aarde nooit een.
Met brievenhoofd
en boekenlegger
naast mijn zorgen in de kast gelegd,
ben ik als defecte e-reader
en zwijg ik,
Zoals er op aarde nooit een zweeg.…
De oude lederen jas.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.510 daar hangt hij nu troosteloos aan een haakje
kale plekken overheersen reeds zijn aanzicht
resultaat van zijn jarenlange trouwe plicht
in zijn rug zit al een slijtage gaatje
als hij toch eens spreken kon, dat zou wat wezen
verhalen die liggen opgeslagen in zijn huid voorgoed
niet dat het er nu nog wat toe doet
maar toch zouden sommige mensen…
Smeltijs
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.660 er ligt nog ijs in plakken
waaruit het water vlucht
tot stof en vuil berusten
er ligt nog sneeuw op daken
waar troosteloos vertoeven
het huis gekraakt verlaat
en het koude laken
blijft nog even bitter
haken
aan de rechte hoeken
want het grote plein
was wit
ooit helemaal wit gedicht
mijn woorden klonken er
toen ook helder
en het…
zij ging al
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.791 een lieve meis
heeft haar jeugd verloren
zinloos en plots
eindigen haar woorden
stokt de weg naar voren
haar jong verleden
een scheppende bloem
sterft in het heden
bladeren van geluk
zuigend naar het licht
buigen troosteloos
worden machteloos
afgesneden..…
Prozagedicht; Een hulde aan het leven?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.275 Carnaval:
hoe komen mensen erbij
tegen een decor van troosteloosheid, grauwheid en verval
in een koud, sfeerloos, somber en heilloos seizoen
de groen/oranje sjaal te dragen of andere potsierlijke kledij
als uit een nachtmerrie en wagens in elkaar te knutselen
die de bizarre, groteske hallucinaties van een krankzinnige
veruit overtreffen in waanzin…
Nocturne.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.025 't Troosteloos leven is hem een tresoor
In zijn ziel sereen zingt een lief'lijk koor
In hèm is 't àl klanken en kleur,
Maar Colombine in moe getreur
Denkt aan scheien....…
We noemen hem Kees V
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
429 met hervonden élan
de stramheid kwijtgeraakt
onderweg van de troosteloosheid
en doordrammende levensvragen
naar de onverwachte Petruspoort
ooit vond hij de Costa del Sol vol
maar als hij toen had geweten
hoe deze arme zielen erbij hebben gezeten
al die tijd die hij in eenzaamheid
de jazzgiganten doldraaide (uit nijd)
met zijn fingerspitzengefühl…
ik ben de desolaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
730 ik regeer weer over rotsen
bergen zijn teloor gegaan
dalen vol ontgoochelden
idealen van hun glans ontdaan
bloemen bloeien minder kleur
ze knakken voor het sterven
lucht verliest zijn geur
zaden zullen nooit meer lente erven
blauw klaart zomers helderheid
het zinderen is afgevlakt
kaalheid legt de schimmen bloot die
troosteloosheid…
Omarmen
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.719 geen enkel verweer
Straks laat ik het wel weer regenen
en fladdert er terug verdriet in mijn keel
Een vergezicht wordt dan weer één geheel
een storm zal zich opnieuw ontketenen
Dan verdrink ik in een moeras van pijn
waar een oase terug verandert in een woestijn
waar bomen kermen onder een verlaten verdriet
en zand zich ophoopt in een troosteloos…
Creatie van de toekomst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.294 en liefde verlost en bijzonder
als dat het was, vergeet het toch niet
Weet dat ik de getoonde kracht bewonder,
dat tijd de de grootste wonden dichtgiet
Toon de moed om het leven te verkiezen,
al rot het de benen onder je lijf vandaan
Al zou het in de zomer zelfs nog vriezen,
al is de toekomst volledig van de baan
Durf te leven, niet troosteloos…
Knol
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.663 De ooi verstrooide troosteloos
de as van haar vermoorde ram.
Er klonk gehinnik na een poos:
het was d'r pasgeboren lam.…
Afscheid van de zomer
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
1.297 Terwijl de bladeren troosteloos vallen,
nu al wat geel van kleur,
de dagen korter worden en de zon soms treurt
weet ik de herfst gekomen,
die naar zomer-afscheid geurt.
Er hangt wat weemoed tussen huizen
die er onbezorgd wel staan
maar waarin de ruiten iets weerspiegelen
van uitvaart en vergankelijkheid.…
Loos , loos, en nog eens loos
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.969 Zonder jou voel ik me zo nutteloos,
Maar dat is zo waardeloos,
Dat komt allemaal omdat je voor jezelf koos,
Het lijkt wel troosteloos,
Niemand is toch foutloos!…
in de stilte tussen lijken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
907 ik ben storm
jaag het water op
in woeste grijze golven
ze slaan kusten dood
maken het land erachter
troosteloos in watersnood
ik kap de trossen van
de ankers die al schrapen
doe de zeelui in afgrijzen
snel het schip verlaten
snijd de life-lines door, hun
sterven heeft geen enkel oor
ik ontketen kracht
de orkaan jaagt nu volledig…
Gedoemd platonisch ?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.224 een kar die door de holweg huift
waarnaast de zon door kruinen schuift
doet mijn hart troosteloos verkrimpen
wijl ik je snikkend lang nawuif
een traan die mij oogdiep verhit
en ’t stof mijns aangezicht verkit
rolt onbeheerst over mijn wangen
en vlekt mijn kraag, ooit leliewit
ik blijf je schrijven, zonder schroom
en praat luid voort in…
Calais
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.009 21 dagen zwerven op straat
opgeven spreekt boekdelen
en het overgeven aan
gewoontes brengt
troosteloos
diepgezonken
tranendallen
vervallend in
Uitzichtloos blijven
klampen aan het idee
van haat op alle
fransen bepaalt
het hangen in
overbodig voelen
in deze stervende
stad zegt een
toevallige passant
of infiltrant
sloffend nagalmend…
Als de bladeren gaan weer vallen
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.086 En die arme bomen blijven wederom achter, troosteloos en kaal.
Ze wuiven niet meer in dit winterse vaal.
Blijf deze winter alsjeblieft dicht bij mij!…
Bomen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
767 Kale bomen in de winter, zo troosteloos
Daar staan ze keurig in een eindeloze rij
Om ze zo te zien maakt mij niet erg blij
Het lijkt allemaal zo doods en vruchteloos.
En dan denk ik maar, schijn bedriegt
Want in de bomen zit nog volop leven
Straks worden ze weer met blad omgeven
En door de zachte lentewind gewiegd.…
Vervloekte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 Hij was het bange
prooidier, troosteloos vereenzaamd, in zijn
fragiele nek gebeten en doodbloedend
achtergelaten op een verweerd harnas in de
sneeuw. Zijn cocaïnebloed stroomde ongezien
de aarde in, een verschrikte duif draaide zijn
nek als vanzelf te ver door, viel als een rijpe
appel op zijn aangehaalde hartstilstand.…
- Iedereen wilt overleven -
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
574 Waar het loslaten van oude patronen
en overtuigingen troosteloos kan maken,
de hele wereld momenteel honger proeft
laat ons uit de comfortzone stappen
op een prettig ongestoorde aardse manier
werkelijkheid doorbreken van hier.
Laat ons houden van..dolgraag,
unieke talenten tot uitdrukking brengen.…
Lenteverlangen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
577 ik verlang naar
lieve lentekleuren
als d’ aarde ligt
troosteloos en zwart
ik verlang naar
zachte en zoete geuren
die mij hoop geven
en levenskracht
ik verlang naar
de eerste zonnestraal
die de natuur met
warmte overspoelt
naar een hemel
helder en klaar
die mij ’s morgens
blij begroet
waar eens een veld
vol maïs stond
ligt dor…
Verlangen,
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 Zonder jou, een troosteloos leven,
Waarom moest jij gaan
Voor mij een eindeloos streven
van eenzaamheid vergaan
Zoals wolken drijven in de luchten
gaat alles, als een mooie droom voorbij
Ik zou uit die wereld willen vluchten
laten verdriet, miserie,
weemoed onder mij.…
LENTEVERLANGEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Ik verlang naar lichte lentekleuren
nu d’ aarde ligt troosteloos en zwart
Ik verlang naar zachte en zoete geuren
die mij hoop geven en levenskracht
Ik verlang naar d’ eerste zonnestraal
die de natuur met warmte overspoelt
naar een hemel helder en klaar
die mij ’s morgens blijde begroet
Ik verlang naar vogelzang in de vroege
ochtendstond…
Herfst
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
846 Als een rookgordijn wordt opgeworpen
Om aftakeling te verhullen
Als takken verder spelen in mineur
Kaal en troosteloos in de wind
Als de schrale zon een schaduw wordt
Een schim van lang vergane glorie
Wanneer gure regen mijn gezicht teistert
Bergen blaren de weg onzichtbaar maken
Wanneer fluitende wind in mijn oren blaast
me influistert dat…
Vervloekte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
553 Hij was het bange prooidier,
troosteloos vereenzaamd, in zijn fragiele nek
gebeten en doodbloedend achtergelaten op een
verweerd harnas in de sneeuw. Zijn witte bloed
stroomde ongezien de aarde in, een verschrikte
duif draaide zijn nek als vanzelf te ver door,
viel als een rijpe appel op zijn aangehaalde
hartstilstand.…
In de stilte van de zon
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
563 Prevelend en fluisterend een zuchtje warme wind
verdord blad dat troosteloos dwarrelend
de ronding van de aarde vindt.
De grond is verhit
de zon verzengend heet
druppels op gloeiend heet getinte huid
geen water maar zoutig zweet.…
Het leven in vraag stellen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
748 Er kwamen geen woorden
Geen gefluister, geen geschreeuw
De ogen waren hun glans kwijt,
Ze werden geteisterd door tranen
De glimlach was gaan liggen
Zonder troost
Verdronken in troosteloosheid
Verzonken in hard ijs.
Versteend en wazig
Afgeschermd in gedachten
Waarom moest het zo ver komen
Waar zijn de mooie dromen.…
WEELDES HERDENKING
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.283 Iedere dag, of zon en geur mij streelden
Of dat de regen viel, stil-troosteloos,
Was vol van vrede en dromen die me omspeelden
Als vlinders soms een teer-ontbloeide roos.…