5125 resultaten.
Gasthuis
gedicht
3.8 met 4 stemmen
2.631 Einder, bedaar, ik heb een huis
dat mij bevrijdt; onder dit dak
ben ik een mens die adem krijgt.
-----------------------------
uit: 'Woeste grond', 1992.…
AFSCHEID
gedicht
5.0 met 3 stemmen
10.719 Ik ben om het even wie
maar ik adem mijn eigen aarde.…
taaie tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 de hete adem van
de zon drukt op
de kale aarde
in deze desolate
vlakte waar het
bijna altijd waait
sta je stil
bij de bomen
kromgetrokken
door de wind
hoe lang duurt het
vraag je
voordat de rups
verandert in een
vlinder…
Ademkeer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
511 De kloppende kracht
Van het onzichtbare
Dat mij maant
Bij de tijd te zijn
Bepaalt mijn adem
Keer op keer,
Maar elke seconde lucht
Die vrijkomt bij
Mijn ademkeer
Laat mij beseffen
Dat ik besta, dat ik
Denk en voel en doe
Dat ik mens ben,
Dat ik er toe doe…
Toevlucht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
608 een vogel
zoekt het ochtendlicht
wil zingen in de weemoed
van het sterven
de vruchtbare bloesem
waait uit de bomen
zo graag…
een wens…dromen
kom maar landen
op mijn handen
ik stop mijn adem
in een fluister
en luister
naar jouw laatste lied……
Leven
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
559 De zon
zorgt voor licht
in mijn leven
Net als de sterren
Al schijnen ze maar even
Ik word zwijgzaam
Voel me eenzaam
Lijk me over te geven
Aan de schemering
Zomaar, uit het niets
Ik adem uit en in
En voel een intens verdriet
Omdat al zoveel verloren ging…
ontknoping
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 de woorden vonken
uit je mond
de geest kan amper
ademen
mokerslagen zet je
niet om in honing
de chemo druppelt
onverstoorbaar door
een trage rit
naar de dood
laat het licht maar
branden
een engel beweegt
hemel noch aarde…
Ontluiken
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
460 laat de lente ontluiken
opdat ik me kan verliezen
in de boezem van Moeder Natuur
mij te laven aan ongekende kleuren
geuren zullen verleiden
alleen nog omhoog te komen
om adem te halen voor heel even
lente overspoel mij…
kruimels
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
503 iemand strooide
kruimels poëzie
sommigen stapten
er overheen of
bovenop
anderen stonden
even stil haalden
diep adem
dachten na of
schreven iets
iemand maakte
kruimels poëzie
en mengde ze
met parelende
kruimels op de grond…
hoe ze loskwam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
540 ze herinnert zich
hoe ze in het
rivierstrand tekende
de blauwe klei onder
het zand ontdekte
hoe ze met de
pigmenten de muren
van haar huis
beschilderde met bloemen
en dieren hoe ze het
licht ving tussen
ademende wolkenvelden
haar ziel vond
ze herinnert zich hoe
ze loskwam van de grond…
Hoe ging dat vroeger?
snelsonnet
4.0 met 9 stemmen
597 Hij hield stug vol: nee, hij was niet betrokken
Maar wat hij wel had was betrokkenheid
Z’n taal is vol van inventiviteit
Echt virtuoos, het doet mijn adem stokken
Terwijl hij onnavolgbaar bezig was
Dacht ik: hoe ging dat vroeger, voor de klas?…
Geluk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
441 Geluk, ongrijpbaar,
ligt, vluchtig als adem,
in je besloten.
Is smeulend vuur, dat,
kort van duur,
plots op kan vlammen.
Is de streling van een hand,
koele ochtendstilte
op een verlaten strand.
De onbevangen oogopslag
van een kind,
eeuwigheid in een moment.…
Wandeling
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
476 ik ben voor eeuwig
denk je zo nu en dan
misschien
ik zie de knoestige
omhelzingen van je
imponerende armen
hef het hoofd naar
het alom van jouw kroon
je vertakkende voeten
verankerd in zwarte
genereuze aarde
ik adem ohhhhh
zucht eens diep…
Vrijheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
327 Ik houd verstild mijn adem in.
Nu, geen toekomst, noch verleden.
Duizend kansen liggen klaar,
zacht zwevend in het heden.…
Verzonden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
351 Van jouw adem naar andermans ogen.
Wat ze doen, doen ze zonder jou.
Wat jij kon doen, heb je gedaan.
Dit is het stille punt
waar schrijven ophoudt
en vertrouwen begint.
Niet omdat het goed moet zijn,
maar omdat het waar was.
En dat blijft.
Ook als niemand het benoemt.…
nog niet kwijt
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
132 is nu het tijdstip aangebroken
dat ik u melden moet
onomwonden
dat broeder Dood mij zijn
ijlbode heeft verzonden
adem, hart en longen leveren
in mijn tempel
hun helse, helse strijd
en ik?
ik wil dit leven
dit zo vaak innig dierbare leven
nog niet kwijt
nog niet kwijt…
De tijd die vliegt
netgedicht
2.5 met 22 stemmen
533 Klok tikt door in een tempo dat je haast niet kunt volgen,
een constante stroom van taken, die je van je pad doet afdwalen
terwijl de seconden zich aaneensluiten in een ritme van eisen,
dwingend, haastig, zonder de tijd te geven om stil te staan of te ademen.…
De Herdersfluit
poëzie
4.0 met 32 stemmen
7.013 Zo dan als door een rieten fluit
bij zwijgend eigen stemgeluid
Gods adem door mij henen blies,
hoe grote winst bij klein verlies !…
vrouw aan vrouw
hartenkreet
3.7 met 29 stemmen
3.468 aan adem, wij samen vertragen
Wanneer mijn tong haar mond in vlucht
Om haar liefde, haar dorst te stillen
Een blos op haar lief gezicht achterlaat
Oh, zou haar zo graag hier bij me willen
Meer dan alleen dromen van de daad…
De laatste psalm
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.889 Een droom, op adem van gezang
Bewaard, voor kort of lang,
En uit liefde gegeven.…
Winter
gedicht
3.2 met 67 stemmen
26.107 uit mijn lege zomermond
blaas ik warme adem in mijn handen.
overal staat geduldig stilte
met haar ogen neergeslagen
en ik kijk verwezen
naar de rusteloze mezen.
----------------------------------------
uit: 'Onder een leeggewaaide boom', 1982.…
Argeloos
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.079 met de blaren
luisterend naar vertelsels van de takken,
de taal praat van de dieren
en argeloos de mensen
geheimen prijs geeft waar men wat om lacht
Dan pakt een storm het spelend kind
de bomen schrikken, het mos kleurt grijs
en 't lijkt nu of de adem van de eeuwigheid
niet meer vertelt
maar wel gelukkig schreit…
Gij die vuur en liefde zijt
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
801 Adem Gods die suist heel zacht,
teder mededogen
als een moeder die ons wacht,
over leed gebogen.
Adem Gods die krachtig blaast,
muren doet begeven,
die de komst van 't Rijk verhaast,
met ons heil verweven.
Geest van eenheid, Geest van licht,
oeverloos verlangen,
wijsheid die de hartstocht richt,
juich in onze zangen.…
God is zo ver!
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.275 - Ik voel zijn adem waren
In 't wuivend woud, dat suizelt, vroom en blij.
Ik voel zijn adem huivren door mijn haren -
God is nabij!…
Het dorp
poëzie
3.3 met 14 stemmen
7.576 Een vleermuis aan de nacht
hangt niet uw adem aan een vreemde adem
zo gij dit beseft het dorp
en de mensen nacht'lik huis aan huis
één licht - wellicht bij de pastoor -
en langs uw weg een late koe
In de wig van weg en stroom
is van de leegte zo het dorp
alsof 't een boot was die maar voor korte tijd
op anker ligt
Om het staketsel kletst…
Versmolten lijven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
594 Dansten en reisden de wereld rond
Onze laatste kus
Onze eerste keer
Onze laatste adem
Ons samenzijn
Nooit meer
Onze lijven versmolten jaren tot één
Onze erotiek haast verheven tot kunst
Onze laatste kus
Onze laatste adem
Onze laatste keer
Echt' liefde in
Een mum
Van tijd tot iets dat daarop lijkt verworden
Echt' liefde werd verdwaalde…
Even weer kind
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
928 maakt
wolkjes in de lucht,
jou adem langs mijn gezicht
als in vogelvlucht,
als takken zwiepen,
hard in de wind,
voelen we ons
tegen de weergoden opgelopen,
weer eventjes kind.…
sprong
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 , haal opgelucht adem, zittend rechtop
bed, en kijk naar de witte zielloze kamer.…
ZOMER
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
689 De hete adem na een zalige warme dag
Genieten en lachen om zoveel dat mag.
Een zoen in de hals betovert en is een vragen
Aarzeling en toch durven, plagen en behagen.
Een bij zoemt en de merel fluit
De wereld houdt de adem in maar de natuur schreeuwt het uit.
Zo fijn te mogen leven
Ontvangen en geven.…
Oceaanspectrum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
557 overkant wacht mijn toeverlaat
ik kan nog met brakke vleugels zweven
en ofschoon ademen steeds moeilijker gaat
wil ik me boven eindeloos water begeven
daar, in de verte van onzichtbaar land
blijft het boven onze gehoorgrens stil
ik beschouw het als teken aan de wand
totdat ik ooit nog kom waar ik wezen wil…