1936 resultaten.
Je gezicht
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
588 Over afstanden van tijd
en ruimte kom je zomaar
bij me, kus je me
ongeremd en kruip je
in mijn wezen,
hartverwarmend.
Je gezicht, het is ouder
geworden, maar ik zie
nog steeds dat betoverende,
waar ik destijds voor viel,
nog steeds voor kniel.…
familie
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
772 en zie
daar zijn we weer tezamen
om de afstand af te leggen
met een steeds zwijgzamere verbeelding
misschien zullen we weer vertrekken
en verder leven
achter het gebarsten raam
van de stamboom
het schateren hebben we immers
achtergelaten in kinderlijven, geen kus meer
die nog vruchten schudt
uit het koele water dat tussen ogen…
Verloren vuur
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
496 Er gaan eindeloos dagen voorbij,
samengepakt in een bundel van tijd,
van op afstand als een amorfe brei
en zij lijken allen aaneen gebreid.
Krampachtig het gesprek gaande,
geen moment te laten blijken,
alle dagen ten overstaande
voor een obligate pose te wijken.
Verloren is het juiste moment.
Achteloos, voorbij voor je het weet.…
Zachte zijde
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
631 mijn vingers
die in geuren wenken
strelen heur haren
aanvoelend als van zijde
haar borsten bewegen
in zacht zuchten
die meer dan schoonheid schenken
en niet in afstand vluchten
terwijl de huid als pril gras
schemert in een open weide
ogen als zwarte kralen
bespelen in andante
het ritme van het hart
verborgen achter voile
mij…
CDA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Het Kabinet is nog niet gevallen of het CDA neemt afstand van onder andere het boerkaverbod en het verbod op de dubbele nationaliteit.
Plannen, die daarvoor nog met verve werden verdedigd.
We moesten al die tijd eraan geloven,
't Was zuchten onder 't juk der PVV,
We moesten met hun dolle plannen mee,
Alsof ze je van al je eer beroven.…
schuw
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
177 ja, mijn beeld en ik hebben elkander
we verdelen de afstand in het niets,
.
het is schichtig verstillen waarop ik duid…
bijna kerst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
869 gescheiden stroomt ons bloed door
afstand die enkel uit tijd bestaat
en door gebroken woorden zijn
gespleten, waarheid is een gegeven
die niet spreekt uit twijfel
gedeeld is ons vlees dat liefde
ment zoals een paard raast door veld en hei
voorkeur en behoedzaamheid, het passen
in dezelfde straat, vreugde huist niet
in mijn hart…
Lage zon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
501 Avond onweerstaanbaar
Maakt in het geurigste
Fluitenkruid dat er
Maar zijn kan, zie ik
Op het speelveld
Van de pas gemaaide
Weidegrond met een
Grasmat waar elke
Arena trots op zou zijn
Twee hazen die hun eigen
Spelletje spelen, elkaar
Bespelen met een brille
Waar geen bal en ook
Geen tuig aan te pas
Komt - op eerbiedige afstand…
Bepaald
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
465 Hun rariteit zorgt dat ik mij verschuil,
een schaduw zoek en daarin vrijuit huil
om wat niet komt, de afstand en het pad
dat moeizaam gaat, met om de stap een kuil
en diep gewoel, de grip die ik niet had.…
Spel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
911 Een spel:
Denk aan een vrouw
die je lief is
met zulke intensiteit
dat je de afstand
die haar van je scheidt
overbrugt.
Leg haar teder
met je laatste krachten
in het bed
van je gedachten
en slaap dan
doodvermoeid in.…
Haar stralend gelaat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
745 Nu met mijn blik op de kinderkopjes duidt de straatlengte
onze afstand in een pertinent afscheid op een nat wegdek
het zijn gevoelens die verlicht symboliseren in lichtjaren
wat ik vervolgens in het volgend leven met jou voortzet.…
Bisnummer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
458 Als stille wezens van het diepere denken
kijken woudreuzen gelaten toe,
op afstand van een groepsknuffel.
Het ingetogen applaus van vallende bladeren
zwelt gestaag tot een staande ovatie,
het zoveelste bisnummer in een ontmanteld decor.…
er is een open en toe gaan van deuren vandaag
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
796 in het papier
is er een muur
het houdt de letters
op afstand
woorden die niet geschreven
kunnen worden, woorden die nog nooit
bij elkaar hoorden
zoals - ik mis je -
ik streep ze door
mijn liefste verdriet
is een gesloten toekomst
wellicht wordt dit alleen in poëzie begrepen
zoals een treurwilg die met zijn trieste vlagen
te…
Herfstzon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
389 Omdat ik voel dat we op afstand
nog wel van elkaar houden
durf ik het
na het rondje door de tuin
de laatste kamperfoeliegeur
en in de herfstzon
samen troebel appelsap
drinkend aan jou te vragen:
Hoe is het
nu met ons, onze liefde
hoe dichtbij zijn we nog
van hart tot hart?…
Haar eerste kwartier
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
327 altijd op zoek
naar de echo's
van zijn bestaan
zij zijn zonder
afscheid te nemen
de wijde wereld
ingegaan en met
eigen snelheid en
zijn de maan in haar
momentum gepasseerd
niet in haar
aantrekkingskracht
gevangen en
blijven hangen
omdat die ene echo
net voldoende
snelheid had
zo blijft zij bestaan
net als ieder op een
vaste afstand…
E-mail
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.163 Dat je uitgerekend
denkt aan mij in Stuttgart
waar Stuttgarters wonen
leven en sterven en dat jij
je brief eindigt met veel
liefs dat zich verplaatst
in bits en bytes me rakend
waar nooit eerder tevoren
pijn was geweest doet me
afvragen hoe het nu zit
met tijd, ruimte en afstand
op een wiskundige manier
slaat al mijn remmen los
In de…
De roeken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.010 De met kaalheid omrande snavels
houden binnen een onzichtbare cirkel
afstand tot elkaar.
Onhoorbaar bevolen vliegen ze op
en tegen de lucht tekenen
de gevingerde vleugels.
De zwerm zwenkt af en keert
en komt nog eenmaal per toeval
over de plek van de bewonderende blik.…
Kastie
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
893 Tegenover nummer 12
zoenden ze voortdurend
en ontstond de voortplanting
der stad op korte afstand.
Ik keek,
mijn moeder keek,
en was heel boos
en sloot gordijnen.…
wie ik ben
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.305 het decor en de afstand
blijven pijnlijk aangeroerd
brokstukken van emoties
breken aan doodsangst
die zich heeft verstopt
achter mijn verdedigingslinie
doorleven....…
In synchronie
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
833 wij zijn
gaan lopen
omdat woorden
onze afstand niet
konden verkleinen
heb jou een
hand gegeven
niet uit de
bezittingsdrang
je bent de mijne
onze passen
hebben we nooit
in synchronie afgestemd
elkaar volgen waren
wij niet gewend
in samen
bewegen konden
wij steeds wat
meer toegeven
zonder gezichtsverlies
wij zijn elkaar…
Naamloos
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.495 Zonder ooit nog lieflijk om te kijken,
het uurwerk van mijn klok te ijken,
neem ik afstand van onze vader tijd,
en voel ik niets dat lijkt op spijt.
Tranend kijk ik hoe je ó zo lief slaapt,
hoe je ten laatste male knorrend gaapt.
In de spiegel van de liefde,
zie ik aankomen, het mes dat mij kliefde.…
Flirten
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.394 Ik ken je stille verlangens
Je flirtende vragende ogen
Steeds zoeken je ogen mij
Je opwinding lees ik in je ogen
Ik ken je warme gevoelens
Je zoekende ogen naar mij
De vragende liefdesblikken
Heerlijk en zo leesbaar
Ik ken je nog niet zo lang
Maar je ogen flirten met mij
Het is een liefdesoogcontact
Je blijft op afstand maar zo dichtbij…
lichtpunt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
812 op afstand beklijft de tijd
een droom die toekomst heeft
een duldzaam wakende ster
straalt hoop en licht, schenkt
verborgen werelden leven,
loutert de ziel tot bestaan.…
Knoppen en koppen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
451 aan de info
van alledag
zij openen
hun bladeren om
knoppen en koppen
te proportioneren
zij schudden
nog geen nieuws
uit bomen die in
het zomerse dromen
maar onder het
bladerdek driften
gekleurde sappen
hun al heerlijke oogst
waar men in spinsels
de wereld verwebdt en
de zuigkracht verhoogt
maar minder gedoogd
en er afstand…
The Subway
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
860 De langgerekte gang
afstandelijk onsamenhangend
onoverbrugbaar steriel
licht laag benauwend
gehangen schreeuwt
de stem van waarschijnlijk
vervallen waanzin onmenselijk
brandend in rappe etappes van
verstikkend draaistaal
Wacht en hergroepeer de
verstooide gedachten
verstrengeld in vaste
routes en schaduwberijdende
glooiende heuvels…
vanaf waar
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.046 is `n mijl genoeg
zijn twee passen te vroeg
en als je naast me zou zitten
en hoe lang
vanaf wanneer
mag ik jou gaan missen
twee maanden
of mag ik in weken meten
of alleen die dagen
die ik vlug vergeten ben
onze afstand…
Mars leeft maar hoe
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.030 hij stroomt nog steeds
de rood aangelopen Mars
in vaste patronen
wijst op immense innerlijke kracht
gezien zijn bevroren innerlijk
spreken kenners
van mogelijk omnipotentie
vooralsnog niet vaststelbaar is
gezien de afstand
die hij aanhoudt
of de mogelijke presentie
van micro-organismen
ook op fertiliteit
vermag te wijzen
de NASA…
De waarheid...
hartenkreet
4.7 met 32 stemmen
2.021 Wat heeft deze periode
met je gedaan,
dat je zo afstandelijk
reageert,
wil je niet meer samen door
het leven gaan,
wat ging er allemaal
verkeerd?
Je hart is versteend,
je lach verdwenen,
je liefde bevroren,
geen tranen meer...
hoe kon ik mijzelf
zó misrekenen,
waarom toch deze
plotselinge ommekeer...…
Kleine onderzoeker
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
758 Vol bewondering onderzocht jij de tuin
Van vrouwenmantel tot cichorei
In jouw ogen een klein wonder
Geluidloos trekt een wolk voorbij
Serene stilte daalt op ons neer
Alles houdt zijn adem in
Kijkend met zijn grote ogen
Volgt hij nu een kleine spin
Van een afstand laat ik jou
Één worden met de natuur
Ik zie de mooiste bloem die zich ontvouwt…
ik woon in je huid
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.386 ik woon in je huid
in je dromen
en buiten ons
het oude verlangen
naar verre horizonten
in het vermoeden van licht
zien we dagen verbranden
het duister, de afstand
zien de stoet van aan-
en afwezig de angst
die enkel nog
door ’t venster kijkt
ik woon in je huid
in je dromen
en in dat huis
hebben wij ons
tot een vlot
(samen)gevoegd…