958 resultaten.
Dagen van onmacht V
poëzie
3.2 met 5 stemmen
2.222 Waar ik ben.... ik wandel langs zonnestranden,
Alleen met het ruisen der baren die branden,
Zachte branding die schuimt
Naar de guurklare ruimt',
Witte ontrolling van lucht en zee.…
Als een zang
poëzie
4.1 met 8 stemmen
2.449 Waar ik ben.... ik wandel langs zonnestranden,
Alleen met het ruisen der baren die branden,
Zachte branding die schuimt
Naar de guurklare ruimt',
Witte ontrolling van lucht en zee.…
Europa's moraal
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
612 Rafels mogen zich niet roeren
Ruisen en wapperen in de wind
en gelapte grenzen vervagen
vinden wij
Slierten vermaken beschaving
creëren luchtig losbandigheid
ontsieren het standaard streepjespak
vinden wij
Vezels die ooit strepen waren
vervlochten zuidelijk vindingrijk
democratie met kiesrechte vorm
vinden wij
Kunst en uitvinding…
Even rusten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Jij ondersteboven van haar schoonheid grinnikt
wij ons bloed apart voelen ruisen elk in ons hart.
En wij kijken om ons heen of niemand ons ziet
spelen lantaarnpaal waarvan het licht aanspringt
bank om geliefden al zoenend op te laten zetelen
gewoon aan dit water onze mooie Binnenmaas.…
Kerststress
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
610 Kindjes spelen vreedzaam
Stil en dus verdacht
Dan een gil en ruzie
De kerststal wordt verkracht
Een herder is onthoofd
Maria ondergedoken
De lichtjes zijn gedoofd
Jozefs been gebroken
Kerstkransjes in de boom
zijn een ware straf
Je roept zolang ze hangen
Niet doen, blijf er af
Het kerstdiner geeft ruis
Wie doet wat wanneer
Zijn…
Boom met duizend kleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 hem getuigen van bomenmoord
tijdens ijzige winterfeesten
terwijl hij eenzaam achterbleef
in bevroren bosgrond
bedekt met de achtergebleven naalden
van zijn talrijke dennenfamilie
Zijn tijd als esdoorn liet zijn blad helderrood opgloeien
alsof er bloed doorstroomde
Liet hem in vlammen opgaan
als zonnestralen hem verwarmden
Het kalm ruisen…
Als een blad
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
547 Groot worden in natuurrijke omgeving
waar een warme zoete wind waait langs mij heen die
me laat meevoeren met de golven waarin ik een poosje kan ruisen
op hetzelfde moment ontmoet ik kleurrijke medeschepselen van dichtbij en ver weg.…
Javaanse ziel
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
486 zwoegen op de sawa's van atjeh
hen knechtte in de kampongs op celebes
molukken bali java en madoera
tot multatuli opschreef wat hij dacht
wat sluimerde sinds lang onder het volk
als een vulkaan in de javaanse ziel
weerspiegeld in de kraters op sumatra
plantages in de oosthoek soerabaja
de onrust van de massa's met hun dolk
het ruisen…
Waar de stad ademt, zingt hij
netgedicht
2.5 met 27 stemmen
422 Zijn ongekende stem verdwijnt
in de golven van stadse ruis en rumoer, tussen voetstappen, schelle
stemmen, bonken van deuren. Een zachte echo; verloren in het ritme van mensen.…
IN ARREN MOEDE
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
407 *
In Sqaw valley
het eleusische dal
van de vrouw
de valleien waar rokken ruisen
over venerische heuvels
elixer voor vampiers
en insomnische
horzelbloedzuigers
drijven wolken niet
op sentimentaliteit
draait water betekenisloos
rond in cirkels
weet niet wat sanguinisch betekent
daar ziet de wereld er anders uit
daar is…
Het morele bankroet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
219 Aan het eind van de eindeloze tafel
vervaagt het menselijk geluid tot ruis.
De muren ademen de kille rust van eeuwig gelijk,
waar de wijsheid niet heeft gefaald, maar is gewist.
De rede is een optelsom van linialen, grenzen, eeuwen,
een meetkunde waarin het heden slechts een rimpeling is.…
Volste lente.
poëzie
3.0 met 1 stemmen
2.148 Tot een ruisen zal verlossen
van de bange ban de rosse
aarde, in regen schreiende,
maar schreiend ten stérven toe,
wee, de droeve herfst-dood moe
wenend begeleiende....
* * *
Sterke klaarheid, helder gloeien,
'k weet mij-zelf in U vervloeien,
Ik ben U, en Gij zijt mij!…
LEVENSFILOSOFIE
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.002 Bij het ruisen van uw bomen
Leeft gij matig en tevreên;
Roept geen mensen om u heen,
Ziet uw gasten gaan of komen
Zonder leed of zonder lust –
Snoevende op uw wijze rust.
Gij beschimpt de kalverzeden...
'Eenzaamheid is ’t bangst verdriet:
Bomen – zegt gij – spreken niet.
Smaak uw groene eentonigheden!…
Zeemansgraf
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
2.023 op de hand verschrompelt
eens krachtig
kon niets meer houden
Stoere tatoo
trots teken van weleer
nu een spookschip
de olijftak een veer
De oude zeeman
sleet dagen langs de maas
Vermoeid betraande ogen
turend in de verte getaand gelaat
miste schip en maat
Altijd trekt het water
gekrijs van meeuwen Jan van Gent
gure wind ruisen…
gevangen nacht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
2.050 een geliefde die zich tooit
voor haar minnaar
de stilte wordt stiller wanneer de nacht zich langzaam bevrijdt
uit de geluiden van een ontwakende morgen,
het ver weg zoeven van voorbijrijdende auto's
een vliegtuig heel ver boven mijn hoofd
dat het gezang van ontwakende vogels voor even verstoort
en de wind die zacht tussen het gras gaat ruisen…
De dood, dat is, niet meer de zon zien
poëzie
4.4 met 5 stemmen
1.359 De dood, dat is, in stilten liggen, waar
Het ruisen leeft der levens-overgangen,
De dood, dat is, het henenzinken naar
De Chaos, die U eertijds hield omvangen.
De dood, hij is een scheidende, hij giet
Alle gestalten om tot nieuwe vormen,
Hij is de onaandoenlijke, hij ziet
Voorkeureloos de mensen en de wormen.…
Het lied van de dorsers.
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.557 Maar toen de
Zomerzon
De aren deed
Buigen,
Uit was het
Ruisen en
Uit was de
Rust.
Werd ze ge-
Sneden; in
Schoven ge-
Bonden;
Stond ze ge-
Bonden in
Garven goud-
Geel;
Werd ze ge-
Droogd op de
Zengende
Gronden;
Toen op de
Wagen ge-
Bracht naar de
Deel...…
Dromen tot het zwart werd (mh17)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
928 de beelden vervagen, het geluid is alleen nog maar ruis
ik kan hier niet langer naar kijken, wat een ziek bestaan
voor nu heb ik één wens: breng deze mensen snel weer thuis…
Het letterschrift
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.535 Neen, Puniër noch Schyt kon zulk een wonder scheppen
Dat in d'aanschouwbre trek de onzichtbre stem besluit,
Die d'adem ruisen deed, en tong en lippen reppen,
Verbond de zichtbre vorm aan 't hoorbre spraakgeluid.
Wat raast de dwaasheid dan van vroeger beeldentekens,
Ten dekkleed uitgedacht voor Leerverborgenheên!…
Water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 water glijdt
de strakke zilver zee het licht zo
dierbaar en gedwee gerekt de tijd nog
zacht en schoon met passie streelt
zomerkleuren in uw iris tooit
wanneer gij volgt en overvloeit in najaar
waar ik naakt en lauw door kilte waad
het zwemen danst in zicht de kim
hier en daar uw felheid niet verveelt
als groots een welkom buigt in ruisen…
Ochtenddauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Straks ruisen verdorde bladeren in de wind,
zijn kabbelende heldere beekjes een zeldzaamheid,
hoor je stilte spreken over wat ooit was,
en is verloren voor de eeuwigheid.…
Almanak der trivia
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
531 Leo Kanes en Divo de Sijs
Zijn met poète maudit Van Schamelen
Een jaardicht bij elkaar gaan stamelen
Op een soms zeer laagdrempelige wijs
Hij mag dan eeuwig' in
de titel dragen
Hun Zuiderzeeballade
parodie
Mist die Enkhuizer
feitenmelodie
Van boerenwijsheid,
antwoorden op vragen:
...Ten noorden van de Sont
ruisen de bossen
De…
Koester elk moment
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
340 De zee, met haar golven die ruisen van kracht, omarmt de horizon
en in haar diepe harten schuilt een mysterie dat verder reikt dan de zon.
De zon zelf werpt haar warmte, haar licht over alles wat leeft en beweegt,
een stralend symbool van eenheid, dat leven baart en hoop verweegt.…
Luisteren naar de stem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
265 Want stemmen hebben logica
en een eigen verhaal;
ze zijn geen ruis
uit een gebroken brein,
maar echo’s van verlangen.
De film is een omkering:
geen label zonder luisteren,
geen controle zonder co-creatie,
geen medicatie zonder contact,
geen diagnose zonder bestaansrecht.…
Eenzame
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.189 Op zoek door de nacht,
Geleid door onbekende winden,
Zacht fluisterend als veren in
Het ruisen van verborgen verlangens,
Glijdt het bloemenschip der dromen.
Zijn boegbeeld,
Een nimf oprijzend
Uit een zee van rozen,
Oogt trots,
De lieflijke blik afgewend,
Strak gericht naar
De weidse verten
Van een lokkende toekomst.…
Middernacht in Stad
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.223 Als wij bij de kassa
consumptiebonnen kopen, vliegt Corry Brokken
op een bezemsteel voorbij, achterna gezeten
door Willem Ruis op een vliegend tapijtje,
steeds maar roepend: “Ik wil een Paaseitje!”
En de rest? Mijn hond en ik zijn het vergeten...…
Liefde
poëzie
2.8 met 23 stemmen
5.317 Ik hoorde 't ruisen van zijn vleugelslag
En anders niet. Toen vroeg ik: - ‘Wie zijt gij?
'k Voel me aan uw borst zó veilig en zó blij,
Als had ik niet geleefd vóór deze dag.’…
HET KOELTJE
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.548 Hoor 'k een geestenstem hier ruisen
In dat lisplend loverbruisen,
Om mij hoger moed te geven,
Mij met zoete lust te omzweven,
Om te smoren diepe zuchten
In een walm van amberluchten?
Iedre zenuw trilt en beeft mij.
Wat omgeeft mij? wat doorzweeft mij?
Ja! een geest is 't, die me omvademt,
Die mij lieflijk tegenademt!…
Die stem van die verte.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
973 Uit die dorpie benee'e ruis op tussenbei'e
geluide en laggies van wereldsbeweeg;
en so sal 't nog wees als mij plekkie reeds leeg,
mij skamele kleinte van d'aarde geskei'e
versink in die kolke van d' groot-eeuwig swij'e.…
Palmbomentuin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
552 drie waterpalmen houden frontaal de wacht
gekroond met zware vruchtenpracht
en stevig blad waarin wollige vleermuizen
vreedzaam in grote groepen huizen
drie kokospalmen bakenen prijkend
de tuin af naast het achterpad
waar lichtstralen veel zachter lijkend
een koele bries je haren vat
’s nachts ruisen de bomen heel tevreden
wanneer een verkoelende…