Alle inzendingen over ruis

958 resultaten.

Sorteren op:

Dagen van onmacht V

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.222
Waar ik ben.... ik wandel langs zonnestranden, Alleen met het ruisen der baren die branden, Zachte branding die schuimt Naar de guurklare ruimt', Witte ontrolling van lucht en zee.…

Als een zang

poëzie
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.449
Waar ik ben.... ik wandel langs zonnestranden, Alleen met het ruisen der baren die branden, Zachte branding die schuimt Naar de guurklare ruimt', Witte ontrolling van lucht en zee.…

Europa's moraal

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
Rafels mogen zich niet roeren Ruisen en wapperen in de wind en gelapte grenzen vervagen vinden wij Slierten vermaken beschaving creëren luchtig losbandigheid ontsieren het standaard streepjespak vinden wij Vezels die ooit strepen waren vervlochten zuidelijk vindingrijk democratie met kiesrechte vorm vinden wij Kunst en uitvinding…

Even rusten

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Jij ondersteboven van haar schoonheid grinnikt wij ons bloed apart voelen ruisen elk in ons hart. En wij kijken om ons heen of niemand ons ziet spelen lantaarnpaal waarvan het licht aanspringt bank om geliefden al zoenend op te laten zetelen gewoon aan dit water onze mooie Binnenmaas.…

Kerststress

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 610
Kindjes spelen vreedzaam Stil en dus verdacht Dan een gil en ruzie De kerststal wordt verkracht Een herder is onthoofd Maria ondergedoken De lichtjes zijn gedoofd Jozefs been gebroken Kerstkransjes in de boom zijn een ware straf Je roept zolang ze hangen Niet doen, blijf er af Het kerstdiner geeft ruis Wie doet wat wanneer Zijn…
Karel Krokant24 december 2019Lees meer >

Boom met duizend kleuren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 598
hem getuigen van bomenmoord tijdens ijzige winterfeesten terwijl hij eenzaam achterbleef in bevroren bosgrond bedekt met de achtergebleven naalden van zijn talrijke dennenfamilie Zijn tijd als esdoorn liet zijn blad helderrood opgloeien alsof er bloed doorstroomde Liet hem in vlammen opgaan als zonnestralen hem verwarmden Het kalm ruisen…
M. Bos1 januari 2021Lees meer >

Als een blad

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
Groot worden in natuurrijke omgeving waar een warme zoete wind waait langs mij heen die me laat meevoeren met de golven waarin ik een poosje kan ruisen op hetzelfde moment ontmoet ik kleurrijke medeschepselen van dichtbij en ver weg.…
CB28 april 2024Lees meer >

Javaanse ziel

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 486
zwoegen op de sawa's van atjeh hen knechtte in de kampongs op celebes molukken bali java en madoera tot multatuli opschreef wat hij dacht wat sluimerde sinds lang onder het volk als een vulkaan in de javaanse ziel weerspiegeld in de kraters op sumatra plantages in de oosthoek soerabaja de onrust van de massa's met hun dolk het ruisen…
Maxim11 november 2024Lees meer >

Waar de stad ademt, zingt hij

netgedicht
2.5 met 27 stemmen aantal keer bekeken 422
Zijn ongekende stem verdwijnt in de golven van stadse ruis en rumoer, tussen voetstappen, schelle stemmen, bonken van deuren. Een zachte echo; verloren in het ritme van mensen.…
CB11 februari 2025Lees meer >

IN ARREN MOEDE

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 407
* In Sqaw valley het eleusische dal van de vrouw de valleien waar rokken ruisen over venerische heuvels elixer voor vampiers en insomnische horzelbloedzuigers drijven wolken niet op sentimentaliteit draait water betekenisloos rond in cirkels weet niet wat sanguinisch betekent daar ziet de wereld er anders uit daar is…
Quisque9 januari 2026Lees meer >

Het morele bankroet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 219
Aan het eind van de eindeloze tafel vervaagt het menselijk geluid tot ruis. De muren ademen de kille rust van eeuwig gelijk, waar de wijsheid niet heeft gefaald, maar is gewist. De rede is een optelsom van linialen, grenzen, eeuwen, een meetkunde waarin het heden slechts een rimpeling is.…

Volste lente.

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.148
Tot een ruisen zal verlossen van de bange ban de rosse aarde, in regen schreiende, maar schreiend ten stérven toe, wee, de droeve herfst-dood moe wenend begeleiende.... * * * Sterke klaarheid, helder gloeien, 'k weet mij-zelf in U vervloeien, Ik ben U, en Gij zijt mij!…

LEVENSFILOSOFIE

poëzie
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.002
Bij het ruisen van uw bomen Leeft gij matig en tevreên; Roept geen mensen om u heen, Ziet uw gasten gaan of komen Zonder leed of zonder lust – Snoevende op uw wijze rust. Gij beschimpt de kalverzeden... 'Eenzaamheid is ’t bangst verdriet: Bomen – zegt gij – spreken niet. Smaak uw groene eentonigheden!…

Zeemansgraf

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.023
op de hand verschrompelt eens krachtig kon niets meer houden Stoere tatoo trots teken van weleer nu een spookschip de olijftak een veer De oude zeeman sleet dagen langs de maas Vermoeid betraande ogen turend in de verte getaand gelaat miste schip en maat Altijd trekt het water gekrijs van meeuwen Jan van Gent gure wind ruisen…
Ivan Grud16 januari 2005Lees meer >

gevangen nacht

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.050
een geliefde die zich tooit voor haar minnaar de stilte wordt stiller wanneer de nacht zich langzaam bevrijdt uit de geluiden van een ontwakende morgen, het ver weg zoeven van voorbijrijdende auto's een vliegtuig heel ver boven mijn hoofd dat het gezang van ontwakende vogels voor even verstoort en de wind die zacht tussen het gras gaat ruisen…

De dood, dat is, niet meer de zon zien

poëzie
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.359
De dood, dat is, in stilten liggen, waar Het ruisen leeft der levens-overgangen, De dood, dat is, het henenzinken naar De Chaos, die U eertijds hield omvangen. De dood, hij is een scheidende, hij giet Alle gestalten om tot nieuwe vormen, Hij is de onaandoenlijke, hij ziet Voorkeureloos de mensen en de wormen.…

Het lied van de dorsers.

poëzie
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.557
Maar toen de Zomerzon De aren deed Buigen, Uit was het Ruisen en Uit was de Rust. Werd ze ge- Sneden; in Schoven ge- Bonden; Stond ze ge- Bonden in Garven goud- Geel; Werd ze ge- Droogd op de Zengende Gronden; Toen op de Wagen ge- Bracht naar de Deel...…

Dromen tot het zwart werd (mh17)

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 928
de beelden vervagen, het geluid is alleen nog maar ruis ik kan hier niet langer naar kijken, wat een ziek bestaan voor nu heb ik één wens: breng deze mensen snel weer thuis…
Lin B26 juli 2014Lees meer >

Het letterschrift

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.535
Neen, Puniër noch Schyt kon zulk een wonder scheppen Dat in d'aanschouwbre trek de onzichtbre stem besluit, Die d'adem ruisen deed, en tong en lippen reppen, Verbond de zichtbre vorm aan 't hoorbre spraakgeluid. Wat raast de dwaasheid dan van vroeger beeldentekens, Ten dekkleed uitgedacht voor Leerverborgenheên!…

Water

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 597
water glijdt de strakke zilver zee het licht zo dierbaar en gedwee gerekt de tijd nog zacht en schoon met passie streelt zomerkleuren in uw iris tooit wanneer gij volgt en overvloeit in najaar waar ik naakt en lauw door kilte waad het zwemen danst in zicht de kim hier en daar uw felheid niet verveelt als groots een welkom buigt in ruisen…

Ochtenddauw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 447
Straks ruisen verdorde bladeren in de wind, zijn kabbelende heldere beekjes een zeldzaamheid, hoor je stilte spreken over wat ooit was, en is verloren voor de eeuwigheid.…

Almanak der trivia

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
Leo Kanes en Divo de Sijs Zijn met poète maudit Van Schamelen Een jaardicht bij elkaar gaan stamelen Op een soms zeer laagdrempelige wijs Hij mag dan eeuwig' in de titel dragen Hun Zuiderzeeballade parodie Mist die Enkhuizer feitenmelodie Van boerenwijsheid, antwoorden op vragen: ...Ten noorden van de Sont ruisen de bossen De…

Koester elk moment

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 340
De zee, met haar golven die ruisen van kracht, omarmt de horizon en in haar diepe harten schuilt een mysterie dat verder reikt dan de zon. De zon zelf werpt haar warmte, haar licht over alles wat leeft en beweegt, een stralend symbool van eenheid, dat leven baart en hoop verweegt.…
CB7 juni 2025Lees meer >

Luisteren naar de stem

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 265
Want stemmen hebben logica en een eigen verhaal; ze zijn geen ruis uit een gebroken brein, maar echo’s van verlangen. De film is een omkering: geen label zonder luisteren, geen controle zonder co-creatie, geen medicatie zonder contact, geen diagnose zonder bestaansrecht.…

Eenzame

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.189
Op zoek door de nacht, Geleid door onbekende winden, Zacht fluisterend als veren in Het ruisen van verborgen verlangens, Glijdt het bloemenschip der dromen. Zijn boegbeeld, Een nimf oprijzend Uit een zee van rozen, Oogt trots, De lieflijke blik afgewend, Strak gericht naar De weidse verten Van een lokkende toekomst.…
Hardy Paul4 december 2003Lees meer >

Middernacht in Stad

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.223
Als wij bij de kassa consumptiebonnen kopen, vliegt Corry Brokken op een bezemsteel voorbij, achterna gezeten door Willem Ruis op een vliegend tapijtje, steeds maar roepend: “Ik wil een Paaseitje!” En de rest? Mijn hond en ik zijn het vergeten...…

Liefde

poëzie
2.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 5.317
Ik hoorde 't ruisen van zijn vleugelslag En anders niet. Toen vroeg ik: - ‘Wie zijt gij? 'k Voel me aan uw borst zó veilig en zó blij, Als had ik niet geleefd vóór deze dag.’…
Helene Swarth29 december 2021Lees meer >

HET KOELTJE

poëzie
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.548
Hoor 'k een geestenstem hier ruisen In dat lisplend loverbruisen, Om mij hoger moed te geven, Mij met zoete lust te omzweven, Om te smoren diepe zuchten In een walm van amberluchten? Iedre zenuw trilt en beeft mij. Wat omgeeft mij? wat doorzweeft mij? Ja! een geest is 't, die me omvademt, Die mij lieflijk tegenademt!…

Die stem van die verte.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 973
Uit die dorpie benee'e ruis op tussenbei'e geluide en laggies van wereldsbeweeg; en so sal 't nog wees als mij plekkie reeds leeg, mij skamele kleinte van d'aarde geskei'e versink in die kolke van d' groot-eeuwig swij'e.…

Palmbomentuin

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
drie waterpalmen houden frontaal de wacht gekroond met zware vruchtenpracht en stevig blad waarin wollige vleermuizen vreedzaam in grote groepen huizen drie kokospalmen bakenen prijkend de tuin af naast het achterpad waar lichtstralen veel zachter lijkend een koele bries je haren vat ’s nachts ruisen de bomen heel tevreden wanneer een verkoelende…
Ludy Bührs22 oktober 2022Lees meer >