1232 resultaten.
nachtwind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 een zilver zonder heerszucht tekent
een fijn leven op de zwarte romp
dat je daar niet verwacht.
het zingt een stille melodie
tot in de slaap
een wiegelied van meegaan
en niets hoeven te verstaan.…
Volle maan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
654 Ze hangt daar hoog, van zilver zacht,
een spiegel in de donk’re nacht.
Ze waakt terwijl de wereld slaapt,
haar glimlach aan de hemel straalt.
Ze kust de zee, de wolk, het gras,
en maakt van schaduw stille was.
Een droom zo puur, een licht zo klaar —
de nacht lijkt minder eenzaam daar.…
Wie zou?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
336 Wie zou spreken met een zilveren tong,
met woorden scherp als zwaarden
en nooit ontrouw?
Wie zou spreken met zulk een zaligheid,
dat zelfs de donkerste nacht
zou ontvlammen in licht?
Wie zou spreken met een diamanten stem,
die snijdt door het geraas
van leugens?…
Liedje
poëzie
3.4 met 19 stemmen
3.649 Ik hief verlangende blikken omhoog
Naar de glans van de zilveren maan.
Ik hief het smekende aangezicht
Naar de stille rust van het manelicht.
O! dat ik de vrede grijpen kon
Van die rustig stralende maan.
Ik hoorde des avonds de nachtegaal slaan.…
Adembenemend panorama
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.026 Voetstappen stempelen
beelden in de
vormende aarde
tussen buigende takken
wentelt zilver sterrenlicht
in fonkelende ogen
Melodieuze echo’s
wervelen in nachtelijk leven
als een rivier
en tijd stroomt
rustig kabbelend voorbij
Overspoeld door gevangen genot
licht als een veertje
door het tijdloze
gegeven moment
uitkijkend, verlangend…
Dal
netgedicht
3.2 met 62 stemmen
11.540 in de diepte
knipogen
verlichte vensters
vuurvliegen
doen één voor één
langs mijn pad
hun lampen aan
vleermuizen
op schaduwwieken
in de donkere diepte
tuimelen
muisstil gaat
een grote oehoe
als een vlaag
van schrik voorbij
hij voert mee
de bange jaren
die ik doorbracht
in het daglicht
de abelen
om mijn huis
wentelen zilver…
Het interesseert me wie JIJ bent
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.749 meer pijn
Kun je vreugde voelen
dansend, wild en extatisch
leven zonder serieus te zijn
vervuld van jouw passies
Het maakt me niet uit
of je de waarheid wilt vertellen
maar of je trouw blijft aan jezelf
door een ander teleur te stellen
Kun je na een nacht vol tranen
aan de oever van een meer staan
en “ja” roepen
naar het zilver…
Dorpsvesper
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.208 De zwerver daalt, in zielsgepeins verloren,
In 't dal en naar 't gehucht van wit en grauw;
Daar klinken vrome tonen uit de toren -
De star der liefde flonkert zilver-blauw.
Het kerkje bracht, wie danken wilden, samen
En wierook en gezang golft uit de poort
En op het dank-gebed zegt alles: "amen".…
De forel
poëzie
2.9 met 23 stemmen
3.002 ginds springt zij uit de klare wel,
En glanst van zilver, door de dag beschenen,
Doch plonst, dat vlokken spatten om haar henen,
Terug, in 't vlietend sneeuw, dat voortschiet snel.
Gelijk de stroom zijn schubbig eigendom,
Zo bindt de baan, die ieder is beschoren,
De mens, als hij zijn roeping wil vergeten.…
Cruiseschip
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
2.495 Neem de trap af naar beneden
Kom in een eetzaal prachtig, mooi
Zilveren kandelaars op gedekte tafels
En de ober die wacht op een fooi.…
de oceaan
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.714 Zonlicht tovert een zilver glinsterende baan
van de horizon tot onze voeten.
Wat fantastisch om hier te staan
en de oceaan te mogen begroeten.…
Morsig leven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
825 ontkiemend
Maar ook bij het eten
veel te veel pratend
te weinig kauwend
soms proestend van de lach
het eten natte vleugels gevend
Maar mijn levenspartner
onderkennend en invoelend
geeft mij het grootste servet
een theedoek uit de keuken
om mij het morsen te gunnen
Ook mijn vader morste veel
en had een wit stoffen servet
aan een ras-zilveren…
Reizen met Jongetje
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
1.527 'Ik vind je lief,' zegt Jongetje
-Dicht tegen me aan -
Mijn hart maakt een vief sprongetje
Tot aan de zilveren maan.
En verder, verder, verder…
Veel verder dan,
Mijn beeldspraak
Duiden kan.
'Koffie is klaar,'
Bericht Schat van beneden.
Maar ik mijmer nog even zwaar geluk
In licht –lach - luchtbed.
Met mij daalt de dag.…
de weg - deel 2
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.201 Jouw nobelheid
was je zachtste goed
jouw onomstreden trots
het leven is niet eerlijk
De film gedanst
in een zilveren kamer
van een gouden balkon
met ontzag de oneindigheid bekeken
Zonder heil gezonken, dronken
want alles was toegestaan
samen in tijdsvertraging
midzomernachts droom
Jouw oprechte loop
jouw werkelijke gedichten
jouw…
Pegasus
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
654 Gehuld in diepe duisternis
heeft mij vannacht een grauwe gans
verblind met zilveren vleugelspan
vanuit zonovergoten oorden
in 't bergenrijke kyrgyzstan
voortgejaagd door zuidenwind
dwars door zones van de tijd
over de rug der kaukasus
en 't zilte nat der zwarte zee
naar istanboel, brug naar europa
waar het contact der continenten…
Maneschijn
poëzie
3.8 met 16 stemmen
3.146 De zon der nacht kwam uit de bergen klimmen,
En zoomt met zilver de afgedoolde wolken:
Het water wentelt ze in zijn blanke kolken,
En doet ze in kabbelende rimpels glimmen;
Door 't glanzend bergwoud dolen doffe schimmen,
Die, slank en trillend, bos en berg bevolken...…
De purpren avond
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.645 De purpren avond was in 't west verdwenen
En glanzend zilver droomde op donkere aarde,
Toen is de blonde Muze mij verschenen ...
Mijn ziel werd vuur, toen haar mijn oog ontwaarde.…
The lizardking
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
687 De zonnespiegel
klettert venijnig
stekend zilver
in het beige zand
Een felblauwe hemel
vraagt de cactus
die niet is
waar hij mooi zou zijn
Deuren gesloten
voor dit moment
Kauwend lokt hij visioenen
uit zijn tent
Met hulp van God
zoals hij peyote benoemt
Indiaan voor even
niet zo beroemd
Een eenzame steen schittert
wit…
Nieuwe wereld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
842 Verdrijf het licht, sprak een stem
tot Hem
en de zon versteende
straalde in zacht zilver
tussen vonken
die het vuur doofden
verstil het leven, sprak een stem
tot Hem
en het leven vond haar rust
geborgen in met huid
beklede ogen, even donker
als daarbuiten
met dromen over sterren en de maan
in een wreed ogenblik
verzwolgen door…
"excuser les mots"
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
480 Woorden zijn niet te remmen, ze
zwemmen in de hoofden van de mensen
en in de modder van een regenplas
onder stenen, tussen rottende bladeren
als druppels op een natte regenjas,
in het bloed dat ruist door dichters aderen
zilveren vissen die zich verschuilen
onder de uitgestoken hand van een lelieblad.…
Dauwtrapper
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
781 zwijgende Maria,
de bui stopt abrupt; ik groet Maria en vervolg m’n weg-
en nader het bos dat zienderogen verandert in bomen;
de zon komt op, nevels die oplossen hebben met dauw
de aarde gewassen en het land ligt erbij als herboren;
op het eind van het bospad staat de oudste boom, een-
‘Mondriaanse’ eik met kale takken, gehuld in zilveren…
Dichte mist
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
671 Als de rode vogels donderen
en het licht slaat op het dak
Spiegelt het landschap zacht grijsgeel
waar de weiden scherp worden afgebeeld
in de zilveren flitsen van het onweer.…
DE SPIN
gedicht
3.6 met 16 stemmen
11.597 Die zilveren deinende schoot,
mijn liefste, dit maagdelijk gave net,
dit gruwelijk schone huwelijksbed,
dit vangzeil van de dood -
ik heb het gesponnen tussen de bomen
en tussen de zon en de aarde
en al waar ik ontwaarde
je zoet-zoemende dolersdromen.…
Moederweelde
poëzie
2.5 met 6 stemmen
1.195 O toen ik mijn kindeke droeg in mijn schoot,
Hoe groeide mijn hart zo reuzegroot
Als kon het de wereld bevatten
En de stralende goudene zonnebal
En de sterren, die flonkeren zonder tal
En de zilveren maan in de hemelhal
En de aarde met al haar schatten!…
Op de vleugels van de vrijheid
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
632 bos en heuvelrug en later
langs de wangen van menig dartel harten kind
Een zachte bries ontsteekt het vreugdevuur
dat stoeit met zijn vlammende schaduw
onnavolgbaar en onvermoeid
Als de zee bij de rivier vandaan vloeit
spuwt zij hoge golven waarin scholende vissen
volgzaam worden opgetild uit de luwte
In gedachten schenk ik je zilveren…
een laatste tango in de hel
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
888 een laatste tango in de hel
de zilte koperkleur
die op de golven schuimt
verwarmt mijn ogen als roodkokend zilver
welke zichzelf toch steeds sluiten
tot de vorm die in mijn hoofd zit
en het hemelsblauw met regen is vermengd
in eindeloos gezever
over een horizon die er nooit is geweest
dáns, gééf jezelf in een helse tango
die…
De maan en jij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
17 Hoe je over de glanzende stenen
een zilveren trap
naar mij uitrolt.
Hoe je later zegt dat
je dat van die trap
ook wel kitsch vindt,
maar dat de regen
dat zo wil.
Hoe je nu vlakbij bent,
me aanspreekt
we elkaar woordloos
kunnen ruiken.…
Gewoon helder water.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
918 Champagne bruist en kaviaar blinkt op
zilveren schalen.
Verguld is iedere zin, elk gesproken woord.
Rokkostuums, avondjurken gaan in het rond.
Gouden colliers en bloedkoralen kettingen
vullen decolletés.
De wals, de tango, maar ook rock en roll
in een uitgelaten sfeer van feestvierende lieden.…
Testament
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
602 Ik laat je wat muzikale noten na
om het klavier in weemoed te stemmen
een flesje droge wijn voor jouw keel
en een zwembad om in te zwemmen
ik geef je mijn natte kasteel
geschikt voor een oordeel
mijn eerste penseel
gouden pink en vingerhoed
je mag rekenen met mijn rekenmachine
harken met mijn zilveren hart
mensen ontzien met mijn moed…
Reset
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
624 oorden
door zwaartekracht noch logica gestoord
aan 't helend kleurenspel van kosmische akkoorden:
de harmonie vóór 't vleesgeworden woord
Wanneer de spirit-geest in ultra lange golven
de verten peilt gelijk een prairiewolf
en 't wervelende poollicht d' ijskap heeft bedolven:
een magisch-feeërieke zonnegolf
Dan wordt de mens door 't zilver…