1137 resultaten.
Heksenketel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 terwijl de wanden de hele tijd
wervelen in de wind,
en de hele tijd
wind wervelt door onze wereld)
we dansen
op het water dansen wij
water dat we ons eigen maken in de dans
onze eigen dans
eigen kans
(en immer wervelen de muren
door de in de dans
verworven ruimte)
spintol, spintol, tol en tol
de wol die was
tot de draad…
De kleine karekiet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 Hij vlecht zijn nest van dunne draden,
van riet en pluis, een wieg zo fijn,
waar leven wiegt in groene schaduwen,
een schuilplaats aan de waterlijn.
Zijn zang is niet van groot vertoon,
maar dartelt speels door morgengloren,
een stroom van klanken, licht en lucht,
waar stilte nieuw wordt uitgevonden.…
Getij dat blijft roepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
379 Je nam me mee in je diepte,
waar geen richting te vinden was
en tijd zich uitstrekte
als een draad zonder einde.
Zonder beweging hing ik
in je onderstroom.
Ik voelde hoe water kon trekken,
hoe het mij meenam zonder haast,
hoe ik mezelf verloor
in een kracht die niets vroeg
en alles nam.…
Dierbaar gemis
netgedicht
2.6 met 34 stemmen
1.436 Het gemis is geen breuk
in het bestaan, maar een gouden draad die alles samenhoudt.
Mijn gedachten dwalen
naar de grens waar tijd vervaagt en
je weer dichtbij bent. Ik koester weemoed als een
kostbaar kleinood, een bewijs van wat voor altijd waarde houdt.…
Het glazen venster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
202 Wij bouwen de muren op oude funderingen,
wij weven de draden die toen al begonnen.
De toekomst herhaalt slechts de vroege herinneringen,
het web is in eerdere eeuwen gesponnen.
Wie voorwaarts wil kijken, moet achterom turen;
het glas van de tijd is een spiegelend raam.…
Ganzenpas
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
951 Langs de havengeul
Hangen zwaluwstaarten aan de draad
Jij vangt de flarden van hun lied
In jouw bloes dat bol staat als een zeil
Aan een bezemsteel geknoopt
Alsof je in matrozenpak in het kraaiennest kroop
Op de boegspriet een radeloos evenwicht vond
Het schip ligt aangemeerd
Dan scheert een meeuw
Hapt naar jouw tepel
De zoetzure bes…
Jouw zenuwen, spieren, pezen, botten, knurven
poëzie
3.2 met 11 stemmen
1.822 Ik maak tot straatweg van graniet
De draad!' En grac'lijk gleed je over de curven.
Jou gaf, als 't scheen dat duizeling je neertrok,
Ik een oneind'ge reeks als balanceerstok,
E, pi, Maclaurin of 't binomium:
Niagara, onder schomm'lende vlonder,
Stortte de wereldloop zijn eeuw'ge donder -
Jou gaf, Blondin, ik 't aequilibrium.…
maandans
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
1.047 me kalm, doe rustig aan
voor ik ergens aan wil komen
‘‘t is nooit meer ‘wij’, het is nu ‘ik’’
ik schrik van die gedachte
maar merk verrast: ik kan het aan
het doet wel pijn, maar minder dan ‘k verwachtte
’t verdriet heeft nieuwe kracht gegeven
en ik sorteer de plakjes van ons leven:
‘dit houd ik vast, dit past niet meer’
zo neem ik de draad…
Wit hing en stil...
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.822 Boven de wereld zaten we; en we schrokken,
Als om ons in besliste vaart een tor
Een kromme draad trok van donker gesnor,
Wegbuigend in dempende nevelvlokken.
Jouw haar, rood in de schem’ring, aaide ik glad:
Mijn ziel was in mijn lippen en mijn handen,
En deed mijn handen en mijn lippen branden
Op jou, die ik het diepst heb liefgehad.…
Lief! Maar dat is niet genoeg
gedicht
2.5 met 32 stemmen
30.612 lange haar
hij wil woorden met waarheidswaarde
ik zeg: een lange zachte woordendraad lief
een fluisterdraad die je oor met een dwaas verhaal omspint
een grapjesdraad die je lip kriebelt je buik bloot lacht
een vuurdraad die jou in mijn armen trekt
ik begin bijna te ronken maar
hij wil woorden die zeggen: wel heel lief
ik ruk aan mijn draad…
Kana
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
804 Steigerend
aan de rand van de klif
de bok -
de rode draad om zijn hoorns
raakt los.
De tortelduif -
sierlijk landt zij en prudent
pikt zij zaden op
terwijl men elders einders wist
en nacht vermeerdert.
Het Volk van G’d,
de Partij van God – namen
kunnen vloeken.
Ook de taal valt onder
schade - collateraal.…
Plattelandsstoet
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.864 schaduw heerst
Traag stappend proberen we de einder,
waar aarde en hemel raken, te ontlopen
stemmen staken, een enkel gebaar
volstaat in de najaarsstilte
Weerspiegelend in chroom en zwarte lak
vegen wolken als oorlogsschepen
over de velden waarop het gewas met
eerbied buigt in de eerste Septemberwind
Er draven paarden tegen het kale draad…
viervlekwielwebspin
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.066 neem een wiel in gedachten
zonder spaken of een as
in laag struikgewas
niet tot rollen bij machte
weefsel van droge draden
breed uitgesponnen in cirkels
gemaakt uit eigen rag
spinsels die uitgerekt
aan enkele lijntjes opgehangen
met kleffe bedrading overdekt
om liefst sprinkhaan te vangen
zie je acht poten met bruine ringen
op scherp…
Waf Waf Waf
gedicht
2.4 met 54 stemmen
32.625 Leg de ketting klaar en hark mij tegen draad van
kokkelgeur, het ganzeëi moet stuk voor stuk
gezwellen. Toe maar, bekakkelei wat bokbederft, jij
stropop volle maan. Je lazerij nu pruimsteen en
dan vellen speelt geen rol, maar hou van mij.
Knip mijn oren, snij die staart. Dat kindschap
zweet in appeltaart vol hoedendoos en razernij?…
Retrospectief
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
656 Aan elastieken draden van onvoltooide
processen, in processies meegetroond
op de bolderwagen van de tijd,
verwoord in gerecyclede patronen,
in neonkleuren, in zuivere willekeur vergeten,
langs de lijnen van een dubbele moraal
waarin oude krassen te diep zijn ingesleten,
maakt rechtlijnigheid plaats voor vicieuze cirkels,
spreekt in kern…
Met as vervuld ( haiku’s)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 Gesponnen draden
kleverig van angsten
en kortdurend verlangen.
Ritselt loof in zomers
die we niet kennen, valt
elders weer de winter in.
Aarde sluiert licht,
nachten te ondiep in de
barre grond begraven.
Wolk aan de horizon,
ondergeschikt aan hemelen
om elders heil te zoeken.…
"Versleten"
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
522 Mijn verhaal is tot
de draad versleten,
ik stop mijn ogen
dicht en schrei, gebed
diep in oude dromen,
zonder eb of vloed,
in kansarm tij, in een
toonloos duet door
menig dichter reeds
bezongen, een ultiem
lied, van ziel tot hiel
gedoopt in een literair
verbond tot herhaalde
daden werd gedwongen, is
het moeilijk te verklaren
wat…
Mijn huis, mijn lichaam.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
700 goede beurt, de ruimte
maakt zich vrij van stof
en van enig spoor waarin
mijn schaduw verscheen, een
tocht door kale vensters
van de wereld, ging teloor
in een kwade nacht, ontsnapt
op lemen voeten, ben benieuwd
in welk dwangmatig net ik
zal boeten, in welk nieuw
gesponnen web ik strand,
koos een huis zonder ramen,
waaruit draden…
Warm naastenliefde
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
2.763 alle vriendelijkheid waait hier rond
langs het witte tij
van zomerdagen
ik reis op mijn moedertaal
gekleurde vleugels
echoën taferelen op hoogte
‘k leen een gevederde veer van de zeemeeuw
schrijf een vers onder lichtblauwe wolken
de hemel weet hoe waar
voor nu
op een gracieuze manier
het pad verlicht iedere dag opnieuw
dit is mijn draad…
Mens
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
909 De rode draad van de mens is het misschien.
Iedereen kijkt, maar niemand wil het zien.
We zijn allen hetzelfde, allen gelijk.
Wat maakt het nu uit of je arm bent, of rijk?
We verliezen de harmonie uit het oog.
Over enkele jaren staat de liefdesbron droog.
Liefde voor de medemens en je naasten,
we moeten het in gaan zien en ons haasten.…
Portret over eindigheid
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
783 De herfst spint donkere aarde
als een zijden draad
in een boeket van eeuwigheid
De zwaartekracht drukt hevig
op het verzwakte hart
en teer weefsel bleekt rond holle ogen
waarin de moed steeds dieper zinkt
en zij al bijna lichtloos
wanhopig naar leven zoeken:
“O, ouderdom,
waarom was zij niet voorbereidt?…
Waf waf waf
gedicht
3.0 met 10 stemmen
7.522 Leg de ketting klaar en hark mij tegen draad van
kokkelgeur, het ganzenei moet stuk voor stuk
gezwellen. Toe maar, bakkelei wat bokbederft, jij
stropop volle maan. Je lazerij nu pruimsteen en
dan vellen speelt geen rol, maar hou van mij.
Knip mijn oren, snij die staart. Dat kindschap
zweet in appeltaart vol hoedendoos en razernij?…
Een zondag in Dordt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 Een storm fluit langs draden van staal.
Terwijl meeuwen bij elkaar kruipen, loop ik
in gedachten en zie de hemel breken.
Banen van licht drijven door de wind
gedragen naar de slapende stad.
Deze middag ligt zij als laat middeleeuws
donker en kil voor mijn voeten.
Straten en stegen zijn nagenoeg leeg.…
ik zie mijn Wad verdwijnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
486 Ik zag aan je zoom dat de naden
gingen draden, zelfs je geur
wordt minder zout, ik weet
je gaat in regen en komt in
zwijgen telkens terug
als een dichotomie bespeel
jij het aangezicht en roemt
de verte aan jouw kim, je broze
wervels kalven dieper en dieper
om tenslotte te verdwijnen in het niets
maar mijn hand zal je altijd blijven…
licht marine blauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 de zee wisselend goud
legt het glinsterend vlak
waarop kleine schepen varen
langs een dunne lijn die
samenvalt met de dromende daad
van wandelaars over het strand
zij vinden aanlopende golven
en vrachtvaarders
op vaste afstand
bij klaarlichte dag werpen vlaggen
kleuren aan de mast
op het laag bed van golven
liggen dun gestrekte draden…
Klankschalenkoningin
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
523 (voor Marys)
Als een Wicca-hogepriesteres slaat ze heel secuur
tegen de kristallen klankschalen rondom haar reine
gestalte, gehuld in een Spiderwomanpak met web
door de hoge klanken bedwelmd trippel ik als een
gehypnotiseerde spin langs de zwarte draden van
haar soepel vallende spinneweb op zoek naar de
kern van haar verlichtingsgeluk…
Mijn ex
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.655 Jou moet gunnen om de draad weer op te pakken en op je eigen benen te staan. M’n hart zegt dat ik het nog niet alleen aankan en dat ik jou nodig heb bij mijn eigen weg.
Moet er iets groots gebeuren om die draad door te breken? Moet jij je hart aan iemand anders verkopen, of ik?
Zo vertrouwd, zo lekker warm gevoel. Zo stom, zo egoïstisch.…
Een heertje vol licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 In elke glimlach, half gevat,
ligt hoop verstopt als fijn garen in een jasje
draad voor draad met liefde gesneden,
niet van wol of katoen, maar van geduld, liefde en trots.…
Gravenstraat
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
870 Zes rijtjes huizen naast elkaar,
een heel klein schooltje, een bazaar,
een pleintje afgezet met draad:
de Gravenstraat.
De huizen, scheef gegroeid en moe,
zijn bijna aan vervanging toe.
Ellende is ze aangepraat:
de Gravenstraat.
Op 2 en 6 een Turks gezin,
een Poolse woont daar tussenin.…
Kantoormagie
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
6.491 De perforator staart me
als een papegaaitje aan
terwijl de meetlat de
post-its net heeft verslaan
Stekkers en veel draden
voorzien het scherm van stroom
Mappen met stalen beugels baden
in papier zo wit als room
De hoorn vleit zich in de
schoot van de telefoon
De kronkelende witte navelstreng
vereeuwigt hun amoureuze toon
Metalen klemmen…