Alle inzendingen over dragen

4357 resultaten.

Sorteren op:

Torens

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 435
Een watertoren ten dode opgeschreven wordt een dodentoren Een steen des aanstoots een drooggevallen watervat dat kil de zwaarte Van stenen harten torst verzaagde levens in de toren van de dood Wie haalt dan de doden weg wie zal ze dragen naar de torens van stilte Zal iemand ze aan de hemel schenken…
J.Bakx17 november 2023Lees meer >

culpabilité

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 738
het verleden als een rugzak met 't gewicht van vergankelijkheid al het geluk van weleer de vreugde pijn verdriet en oude tranen die ik bewaarde voor later leggen beslag op mijn gemoed doch met iets van zelfkastijding draag ik het als boetedoening op mijn rug en troost mezelf met de diepere gedachten dat schuldgevoel ook een gevoel is…

Bijna aanraakbaar

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 407
We dragen mondkapjes terwijl zij bezig is en ik mezelf zie veranderen, verkleuren tot een superwezen blauw als een godin het verval van mijn lichaam goed gecamoufleerd schijnbaar weggetoverd Wat laat ik zien in deze huid? Mijzelf, bijna aanraakbaar? Voor vreemde ogen kan ik niet intiemer zijn…
Zywa13 augustus 2025Lees meer >

Niet te keren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 182
Ik grijp veel te hoog, Niet te bereiken, Hoe zeer ik ook poog, Maar ’k wil nog niet wijken, Mijn verlangen blijft vragen, De roep is te sterk, Nauwlijks te dragen. Achter ’t oneindige zwerk, Ligt, ik zo zeer ontbeer, Ik weet, ik moet accepteren, Wat was, is niet meer, Tij is niet te keren, Wat was, komt niet weer.…
Joris Olivier18 augustus 2025Lees meer >

Kracht..

hartenkreet
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.759
Ik volgde eens een sleepspoor dat ik zag En daarna vond ik jou Met een rugzak te zwaar om te dragen Toen wist ik dat ik helpen zou Ik knielde bij jouw voeten neer En pakte toen jouw tas uit handen Ik wilde er wat overbodig gewicht uit halen Want de zwaarte ervan had jou doen stranden Maar die tas bevatte jouw hele leven En alles had een…

Wandeling

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 840
Dag stad, dag oude binnenstad motregengrijs op tweede-kerstmorgen dag huizen waar ik heb gewoond nu mag een ander voor je zorgen de Gehoorzaal heeft haar deuren dicht groene laarzen staan in een etalage het Stadhuis baadt in schijnwerperlicht ik draag mijn zestig jaar bagage dag Breestraat, Pieterskerkchoorsteeg, dag kerken, Singels en…

Lijf

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 727
Ik dank je voor het dragen, lijf, geen beter vriend dan jij en heb je me te vragen, laat mij je dan verstaan wat ik teveel, of misschien wel te weinig heb gedaan.…
Ralameimaar13 december 2013Lees meer >

als?

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 588
ik jouw been in mijn eelterige hand het voelt koud, kouder dan de winter die jij wellicht zal vermijden - ach, het verleden dragen we samen in de vergankelijkheid van dit bestaan…
elze8 september 2017Lees meer >

De streling van de piano

netgedicht
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 465
Bastonen dragen mijn verdriet. Het hoge register fluistert troost. Ik speel niet om te presteren, maar om te ontsnappen — aan ongewenste stemmen, scherpe indrukken, het voortdurende voelen. De piano is mijn toevlucht, mijn baken van eenvoud.…
CB31 mei 2025Lees meer >

Tussen het fietspad en het verleden

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 208
Ze groet, woorden als dun ijs onder voeten die niet weten of ze willen breken of dragen. Twee stemmen zoeken toon, beleefd, gewapend met zinnen die niet zeggen wat ze dragen. Maar dan— één zin, onverwacht, onbewapend: “Ik zou er nog wel eens over willen praten.”…

Samen in de luwte

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 159
Je draagt dit niet alleen, we dragen het samen, vinden opnieuw de moed en de hoop waar je die even verloor.…

beschilderende woorden

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.186
speels beschildert het witte linnen met kleuren die kwasten dragen gemengd als woorden in een regel combineren kleuren op het palet passie laat kleuren extra spreken die door wat alcohol ontstaat een levendig en kleurrijk spel maakt van wit linnen, diepe zinnen…

Stille bomen

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 903
Ik draag de eenzaamheid naar een bos, vochtige bladeren in mijn hand, geurend naar een verloren land. Langzaam praat ik tegen zwijgzame bomen, ik vertel hen een eeuwenoud verhaal. Heel bewust haal ik adem en voel in het ruwhout van mijn lichaam oude tranen, van schors ontdaan…

Winter

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.556
Rode kinderhoofdjes dragen stralende ogen in blozende wangen. Sliertjes haar wapperend onder een natte wollen muts Koude handen met rode vingertjes besturen houten sleeën Opgewonden geschater golft haar echo’s langs besneeuwde bomen. Een weelde daar nog van te kunnen genieten.…

De Bekentenis

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.019
Ik draag mijn liefde mee in mijn hand, en iedere dag is weer een nieuwe start. Het geeft niet wat anderen zeggen, we hoeven hen niets uit te leggen. Ik weet wat ik wil, wat ik wou. En... dat ik voor altijd van je hou.…

Verdriet

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.538
Rouw dragen de bomen en grauw is de lucht 't gezang van de vogels verstomd door verdriet het zwijgen van alles wat leven moet zijn is als het graf dat mijn ziel heeft geborgen moe dwalend door 't doolhof blijf ik zoeken naar 't licht dat doofde op het moment waarop jij mij verliet...…
Lena13 september 2004Lees meer >

Bokito

hartenkreet
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.518
wat kijken ze toch naar mij die apen achter het raam wat dragen ze voor stoffen zie waarin hun voeten staan kijk eens naar die ruimte wat is hun wereld groot zal ik de sprong eens wagen dat moet lukken met die sloot ik zal ze eens flink op stang jagen "de boom in" zogezegd heb geduld mijn apenvrienden wat ik denk meen ik echt…

dan is er nog de nacht

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 721
ik laat achter slechts een stilte van tijd heel even zal de zee zich openen en uren dragen in donkere handen geen zoeken meer naar de dagen in mijn mond of naar de vreemde die ik nu en dan ontmoet het moment is kort zo beiden nooit meer geweest dan dit ik voel wind tussen de rotsen en dan niets meer het maakt me niet bevreesd…

De aftocht

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.140
Nu Neerlands nuchterheid haar koorts heeft afgelegd en onze jongens al lang weer neergestreken zijn en van de buis koesteren vluchtige vlagen nog drie van de duizend vanen die de wind ooit dragen mocht. De straatlantaarn op de hoek houdt hen nog hoog en om de pit danst nog een wake.…

Somalie

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.055
'Somalie' dacht ik de kleur van lippenstift van het merk 'Wills' die ik vroeger kocht Somalie, de kleur van de jas die ik draag zacht, warm en licht hoe dichter ik mijn huis nader des te verder gaan mijn gedachten in tegenovergestelde richting 'Somalie' denk ik synomiem voor vluchten…

Kristallisatie

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 753
het is maar een kleine ijskristal gevormd door afstand te nemen van meer dan pilaren konden dragen sterk en vastberaden bereid om wat te smelten maar niet meer tot een plas de kristallen om haar heen bewaken de oplossing gerijpt door ondervinding haar druppels vallen ’s nachts onzichtbaar voor de vrieskou en sterven een warme dood…
Nina Laverona10 februari 2007Lees meer >

Milo

hartenkreet
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.184
Met zoveel veerkracht komt zij naderbij de aarde moet haar dragen lege glazen tinkelen op tafelbladen het grint knerst met elke schrede Zij gaat niet eens zitten blijft staan onthutsend naakt een Venus zonder armen witkoel als marmer van Delos in haar ogen smeult de zon…

Nachtroep (duogedicht)

netgedicht
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 987
wieg mij in één zachte adem, verbind waarheid met wonden klevend aan het nachtlicht van stilte verschuif mijn verlangen naar het schitterend oog, in pauwenveren gestileerd het zal mijn traan dragen, teder door de wuivende wind opgerekt tot een zoet vlies van troost duogedicht met: kerima ellouise…

Hassan's Angels? / StigmaSonnet

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
Ooit bekend van de stroopwafel, kaas en kaars, nu van uit school gevallen ellendelaars Maar vele steden bedreigen Gouda's troon Doch korpschef Stikvoort gaat er vast in slagen Gouda's Glorie ruimschoots breed uit te dragen!…
Wee Pee16 oktober 2008Lees meer >

Als jij wakkert

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 610
in het vlagen van de wind hoor ik je verhalen takken kraken in vertalen buigen mee in lijnen volgend breken soms dan sluit ik zachtjes wacht het komend af maar als jij wakkert en ik fluister tussen al de buien door draag jij reeds mijn woorden naar het volgende gehoor…
wil melker9 november 2008Lees meer >

Waaieren bladzijden

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 619
via het famke in mij draag je beeldherinneringen met je mee die hand in hand gaan waaieren bladzijden van het leven uit over de stadsrand in eigen geluid om het met letters in groeven en lagen te dichten dat telt en weegt regelt moeder natuur wel je persoonlijke herinneringen voor de toekomende tijd…

Milder?

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.147
Honger, ongestild koos alles in wat ik leef, soms oeverloos, ongewild, tergend achter mij en kielzog aan, daarop de woede te verkwisten, bleef genoeg te redetwisten,zo het wachten ingegaan,dat ene woord wat kwijnde, als milder antwoord me schuldig bleef, draag het bitter tot het einde.…
pama3 november 2009Lees meer >

Veel en veel meer

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.206
Wanneer je zoekt naar herinneringen en de tijd laat fluisteren over de liefde die je kan dragen naar de stem van de droom die je wilt blijven beminnen zolang hij niet uitdooft.…
proficiens5 december 2009Lees meer >

Zij is als een huis

hartenkreet
0.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.150
Ik draag een droom, vandaag en met vlagen schijnt hij te vervagen. "Maar toch." Ik ken een huis, partieel, als in iets, dat langzaam begint te dagen. "En wat ik zag, bracht me in verrukking." Ken jij dat huis daarginds naast het water daar wil ik wonen later.…
Ronnie22 december 2009Lees meer >

koninkrijk

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 722
dooi druipt en drijft en tikt de takken los mijn tuin komt weer tot leven de vogels uit hun schuilplaats door poes even verdreven dragen zij hun lied aan 't nieuwe scharrelen en de vrijheid op 'k verbeeldde mij een winterkoninkje heel trots voor goudhaantje nog te verlegen…
annabel18 januari 2010Lees meer >