Alle inzendingen over verdwenen

3205 resultaten.

Sorteren op:

Achternagezeten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.511
Als alles tussen ons voorbij is waarom zie ik jou dan elke dag het gevoel dat ik je vreselijk mis een verlangen dat er niet zijn mag Als mijn tranen voor jou op zijn waarom leef je dan nog in mij dan komt die lach tevoorschijn maar ik ben helemaal niet blij Als mijn liefde voor jou is verdwenen waarom kan ik jou dan niet vergeten het liefst…
Ruud Brouwer29 september 2004Lees meer >

Aan de Donge

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
Muziekloos, want hoe te zingen van de liefde en de vader van de tijd als met de haast en in het gedrang bij de doldwaze dagen het rood van de rozen verdwenen is? Gras als hoogpolig tapijt kriebelend aan blote voeten. Naakt en sprakeloos; tong aan het gehemelte geplakt. Zichzelf op de rotsen gesmeten.…

Onderzoek

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
De enquêtes zijn verdwenen tijdens een computercrash en een verhuizing.…
trawant26 juni 2012Lees meer >

Elan

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
Men legde wegen naar de horizon, bouwde torens in de wolken het geld stroomde in de vaart der volken Er was een tijd dat alles zo maar kon het tijdperk verdwaalde en de horizon is verdwenen ‘s winters werd het te heet, kleur nam de benen het ei van Columbus leunt op een nieuw elan van duurzaamheid, verbondenheid op handen…
De Hertog1 januari 2013Lees meer >

Tijd van leven

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 628
Vertel mij niet hoe de toekomst is ik zou slechts vrezen dat in leven, dat ik heden leid waarin mijn hoop is gerezen, mijn dromen zijn verdwenen.…

Heimwee naar mijn dochter

gedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.899
Nu je terug bent want nu ik mijn dochter terug heb want nu je terug bent gekomen (waar was je wie ben je wat was je) maar nu je terug bent nu heb ik je zo verloren en heb ik mij zo beschadigd aan jouw aanwezigheid zonder jezelf nu je schrille gestalte in volle emotie verdween mis ik je dochter maar rijm je met mij voor een leven naar voren…
Robert Anker12 november 2022Lees meer >

daardoor

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
gaan was voor anderen zou mij niet overkomen bleef eeuwig leven maar er hoefde maar een geliefde dood te vallen van de fiets waardoor ik opeens wist dat het leven en al dat leven slechts een glimlach is trillend in de lucht van de hete middagzon die niet daalt of opkomt altijd voor hem evenveel voor haar en dan opeens verdwenen…

trein

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Hoeveel keer kan men je breken kansen ontelbaar berekenen tussen verlichting en dood zie kikkers kwaken in de sloot val midden binnen in de zin luid en duidelijk aanwezig in bezig wat heb ik nou schijt aan jou en je literatuur verdwenen spijt de wereldwijde kuur waarom ben je niet rijk slijk voor altijd over en uit…

Oude ogen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
niet meer wil Het lange leven beu met pijnlijke veranderingen te veel eenzaamheid Liefst nam ze een pil rechtstreeks naar de vergetelheid Het valt niet mee voor steeds meer mensen als je niets meer om voor te leven vindt Soms, overleef je zelfs je kind Stil buigt ze het hoofd En ik zie dat in haar oude ogen de glans is verdwenen…
Sanne8 augustus 2014Lees meer >

Nieuw gras

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 609
Onstuimig ongeduld Plette het onderliggend gras, Sprieten bogen voor zoveel Passie deemoedig het hoofd - Nu het vuur gedoofd is En jij verdwenen bent, In zijn rook bent opgegaan, Groeit nieuw gras op de plaats Waar onze hartstocht tot bloei kwam, Liefde die haar eigen plaats niet meer kent…

Een stem van de overzijde.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.762
Als 't leven over-leven wordt, Al is het kort, 't Schijnt lang te duren; Hoe pijlsnel vroeger tijd verdween, De laatste zijn de slependste uren; Zij kruipen heen. Maar troost de Heer, die ik aanschouw, U in uw rouw, Steunt Hij uw voeten, Zo zult ge uw weg gemoedigd gaan, Totdat wij ons bij Hem ontmoeten, - Treed rustig aan!…

Oldaarp

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
op 'n steenwaarp afstand van Smeerling aan de overkant van de Ruiten Aa ga maar na waar nieuwe huizen staan die van Oldaarp niets weten verdwenen vergeten archeologen zoeken fundamenten stenen graven zal niet gaan zolang die huizen daar staan alleen een middeleeuwse naam bewaard op een oude kaart Oldaarp…

Afscheid

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 699
Zij was zijn zonsopgang de opkomende maan het licht van Halley de zekerheid van de ochtendkrant van de vers gezette koffie van het klaargelegde kloffie dat verdween toen zij sprak van afwas ramen lappen waar geen vuiltje zichtbaar was dagen die aan elkaar waren geregen hij hoorde het aan woord voor woord zijn ogen dicht geknepen…

opnieuw

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
teruggebracht naar een verdwenen wereld zie ik de schommel in het desolate landschap achter het struikgewas vind ik het kind dat zwijgend scharrelt op droge dode grond takjes plant in weerbarstige aarde mijn verstarde ogen kleven vast vast aan wat verloren ging de radeloze ratel helpt me oorverdovend uit de droom…
J.Bakx9 september 2016Lees meer >

Sluitingstijd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
Het zonneseizoen is voetje gelicht en tussen plons en rimpeling in de lotusvijver verdwenen, ondergedoken in het broedwater van de jaarwentelingen. Wolken als kantwerk zijn het epicentrum van zomerwellust reeds voorbij gespoord, wildzang en krekellied tot zwakstroom gereduceerd.…

Leve!

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 651
de zon schijnt door de ramen voorspelt al de mooiste namen zoals Merel en Margriet de kou is nu verdwenen geen last meer van wintertenen ik huppel weer en geniet de lucht is aan het warmen en bijna met blote armen omhels ik de eerste spriet de lijster zal straks zingen de lente staat al te springen er is toch geen mooier…

Het bloed kruipt…

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 391
De zon likt aan graven, gezichten zijn verdwenen, bloed kruipt over marmer. Waar het licht voor staat, vertrekken boze schaduwen uit de hangmat van de haat. Wie z’n sterren telt draagt het licht in de ogen van aardkinderen. Gat in de Melkweg, waardoor oneindigheid schijnt, verlicht zere plekken, worden niet door ons gedicht.…
Pama9 februari 2020Lees meer >

nauwelijk verhuld

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 634
schalen bloemen bloeien zomer manden fruit verrijpen geel maar ik ben kil bevroren door de winter ijskoud stil de rode morgen parelt dauw hitte trillend op het lijf van jou je verdween in stormen schuld je naaktheid nauwelijks verhuld ik schreeuwde je nog terug de hemel was verloren je had me op mijn rug…
wil melker14 augustus 2005Lees meer >

augustusnacht

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 585
de nacht is eenzaam in het intieme alleen zijn van het donker en het duister in het bed der dronken dromen en ik heb je innig lief gehad eeuwenoud verliefd verleden door mijn hart met brein en tenen steeds opnieuw neem jij de benen smoorverliefd en opgewonden sta ik weer op en zie het licht nu het zoete donker is verdwenen…
mobar6 augustus 2024Lees meer >

Uitzichtloos

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 203
In de kamer is het erg, te erg leeg, de rust is onheilspellend en zweeg over wat verdween in het uitzicht, verleden voor het heden gezwicht.…

Oorlog in mijn hoofd

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 133
De oorlog in mijn hoofd Een strijd vol aan de gang Een constant gevecht tussen het goede en het kwade Niet meer duidelijk wat het is Geluk voelt niet juist Verdriet al helemaal niet Omringd door mensen die het goed bedoelen Maar toch zo alleen Een wil om te leven Een wil om te sterven Een contrast zo wazig Mijn eigen grenzen verdwenen Waar…

Het Lied der Dwaze Meiden

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.777
Steeds stiller meegenomen zacht sluipend op hun tenen steeds stiller meegenomen naar jongemeisjesdromen, Gingen zij en verdwenen ontvoerd, onteerd, ontorven, gingen zij en verdwenen op vlindervlugge benen. Maar zij zijn niet gestorven of rouwvol teruggekomen nee, zij zijn niet gestorven maar slechts voorgoed bedorven.…
R. Pool6 augustus 2002Lees meer >

De Maan droeg haar huid

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
Een hagedis kroop door een citroenmaan waar sterren als verdwaalde vruchten staan haar schubben vingen een zilveren schijn alsof zij ooit een ander had kunnen zijn een vreemd geruis bewoog door haar wezen als een vergeten melodie verstomd en geruisloos verdwenen haar staart verdween in een vreemde nacht waar alles sliep en niets…
silann Nara30 oktober 2026Lees meer >

tijdperk ‘na-de-lichtkrans’

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.793
weten welke ogen je zien wilt in dit tweede leven na de dood als tegenwicht voor al ’t lelijks en ’t duurde even voordat de leeuw- achtige echt in de luwte was verdwenen en de leegte toch niet leeg bleek te zijn zij die niet schreeuwt of verwart maar luistert is de onbeschreven status voorbij met ‘n frisse herstart destijds nog verdrukt…

De kaaiwerker

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 259
De goederen gingen verder; de handen verdwenen in het lossen van de dag. Zijn taal was geen taal van woorden, maar van evenwicht: een schip dat helt, een voet die zoekt, een last die precies moet vallen. Later kwamen wegen. Motoren namen het ritme over. Loopplanken verdwenen. De schouders werden licht.…

ongeluk

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.049
zijn weg versperd door tegenslag alleen een mist in zijn gezicht nog nazwaaiend met de witte vlag en zijn ogen op de toekomst gericht was alles opeens verdwenen als de lucht in een ballon die, wanneer men erin prikt niet snel genoeg ontsnappen kon grote katers in zijn denken door een bom van ongeluk hij viel neer in het verleden maar…
laure6 september 2002Lees meer >

Knuffelmuur

netgedicht
4.4 met 49 stemmen aantal keer bekeken 18.888
Haar koude voetjes verdwenen binnen een half uur, Je kunt ze nog steeds zien dansen op de knuffelmuur.…
Kappy10 november 2001Lees meer >

gevoelloos

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.086
De ratio spreekt Je zachtheid verdween. Nooit wil je meer voelen Dat gevoel van verdriet. Door liefde bedrogen, Nee, dat wilde je niet. Een hart vol met angsten. Door niemand gekend. Je gevoel kan niet stromen Wordt telkens geremd. Maar misschien is het onzin, Verbeelding, gewoon. En ben je heel simpel Een keihard persoon.…

…is dodelijk

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.035
Ze stonken als een asbak waardoor elke glans verdween over hun longen (!) dan korte stoten mist de oorzaak van de sluier jong en fris was al gewist een gloeiend puntje heel even scheen er licht de dood kwam dat moment tot leven heeste vaag en zeer beslist kom straks terug ik heb mij niet vergist…

dat ene moment

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.013
waar een misstap ooit begaan een leven heeft verwoest de pijn van duizend vragen knaagt aan zijn gemoed zijn weg terug verdwenen is de wens te lachen stil vergaan toekomstdromen verleden zijn zijn wil te leven schuilt in pijn brengt de tijd verwoeste dromen van wat eens niet is geweest is het antwoord op zijn vragen moest dit moment…
danny cant.31 januari 2004Lees meer >