1569 resultaten.
*
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 Witte gele vlinders
Ik zag jullie gaan van het balkon
Duikel duikel ronderom
Langs het waskoord bloemgazon
Richting stroom en klare bron
Vergleden zonder zoemgerucht
Langs de rotsen en bosschages
Langs elektrische tuigages
Glijden glijden laat me toch
Meeliften uit mijn lichaam loch
En duikelend en ronderom
Opgaan in gindse zomerzon…
Zomer
gedicht
4.3 met 75 stemmen
8.279 Door kieren en gaten, laat
koken die zon -
verbranden in zenit
verschoten gedachten
uit fletsblauwe nachten
tot kolkende bron,
dan zindert het feest
dat de zomer begon.…
Jij kind
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.511 en geloof in volwassen mensen
heeft je lente geen kiemkracht meer
Jij kind,
waarvan de dromen zijn gestolen
voelt rood de schaamte aan je huid
als donkere schaduwen kleven
die zich in je nachtrust weven
als je uitgeput de ogen sluit
Jij kind,
mijn armen zullen je verwarmen
terwijl mijn ogen blind van haat
staren in een woordenloze bron…
DAGJE SKIRDAM
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
577 De watertaxi nam een grote bocht
Om dan te arriveren bij de halte
De kade had ik eerder niet bezocht
In brons, gespierd - een scheepsbouwers gestalte
Het Schreiershuisje aan de boulevard
Werd expositieruimte, afscheidstranen
Geplengd door vissersvrouwen zag ik daar
De Maas met vrachtvervoer en witte zwanen
Een straffe wind klopte de golven…
poëtisch drijfzand
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
195 wanneer die simpele penseelstreek
een verbijsterend schilderij wordt
de rauwe klei zich vormen laat
in hypersensitieve handen
tot een dieper verlangen
als klanken het oerritme overstijgen
het gezang de lentezon omlijst
een o zo fijne verschijning verdwijnt
en het hart niet meer stoppen kan
met bloeden en weer opbloeien
omdat elke bron…
Lekker
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.735 Ik huppel dansend door de dagen
vang een heel klein beetje zon
wil de liefde op handen dragen
zoek in jou de passie, mijn bron
Ik open spontaan mijn beide armen
omhels in stilte ons ochtendlicht
wil verdriet voor jou verwarmen
kus de tranen van je gezicht
Ik veeg de pijn uit trieste ogen
raak jouw lippen zachtjes aan
schilder prachtige…
mini sonnet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
810 Een golf van mini-ruimte-rimpelingen
vertrekt van hier, de eindstop en de top
naar d'overkant, de bron van het bestaan…
Meedogenloos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.600 De bron van het fortuin heet niet te stelpen.
Uw roem wordt groot en duurt wel tot de dood.
Uw ziel is klein. Ik kan het niet verhelpen.
Uw lijf is goed. Ge zijt een mooie vrouw.
Toch zal ik u mijden, zelfs tot in uw dromen.
Uw hart was nauw, en staat steeds in de kou.
Gij zijt uzelf. Ik minacht u volkomen.…
De regenboog
gedicht
3.2 met 28 stemmen
11.105 Op onze koers verscheen
worp van het noorderlicht een medaillon
tegen de onweerswolken en begon
te stralen als gedolven marmersteen
uit Connemara: groen met daardoorheen
opalen regen, boog die welfde, won
aan gloed van blauw, een purperpoort, een bron
van geel, oranje en dieprood inéén.…
VERDWAALD
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
2.430 Dat is uit Canadees onderzoek gebleken (Bron: De Standaard)....…
Licht dat Licht zijt, ongeboren...
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
882 Licht dat Licht zijt, ongeboren,
oerbegin en bron van Al,
Licht dat vreugde zijt en Liefde,
Licht dat gloeit in het heelal;
Licht dat alles hier doet leven,
Adem zijt en levenskracht,
Licht dat trilt in elk beginnen,
Licht dat denkt in elk gedacht;
Licht dat doel is van elk streven,
eindeloos verlangen wekt,
Licht dat lente doet ontwaken…
Verblindend
hartenkreet
4.5 met 23 stemmen
1.304 Haren wild dieprood gekruld
Mijn schaduw glinstert glans
Dartel op hooggehakte pumps
En heb de godganse dag sjans
Mijn huid lijkt wel van brons
Ogen lijken groen op te lichten
Glimlach schijnbaar aanstekelijk
Laat geluk naar buiten richten
Parfum als een heerlijke hypnose
Zweemt bedwelmende rozengeur
Mensen lachen spontaan en lief
De…
WATERSPIEGEL
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
552 Mijn bron ligt in tweestromenland
dat hier en nu te vinden is.
Ik zwengel mijn pomp met eigen hand
en laaf mijn barre wildernis.
Ik guts en giet het roestig water
over mijn stekjes en mijn weideland
vang regen op in een ton voor later
en meng mijn klei met schelpenzand.…
Vannacht dwaalde ik
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
574 vannacht dwaalde ik
door het bos van het stilzwijgen
waar de bomen
weemoedig aan de heimwee knaagden
de kruinen hoofdschuddend
zichzelf miskenden
en de bladeren
- veel te vroeg -
hun laatste greep verloren
ik zocht wat rust
nu de spanning met rasse schreden
als schokgolven mijn lichaam kwelde
er was een open plek
een bron van helder…
Wie dacht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
791 Wie dacht dat hij de waarheid kon ontvluchten
Het leven naar zijn handen zetten kon
Wie dacht dat na een dag met straaltjes zon
Een fase kwam met louter blauwe luchten
Wie dacht ik heb echt geen gevaar te duchten
En als ik dorst heb vind ik steeds een bron
Wie dacht ik reis voorbij de horizon
Waar ik niet hoef te klagen of te zuchten
Die…
Noor vertrekt…,
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.020 Bron: " Verholen blikken "
( Pama )…
Hoe vertel ik?
hartenkreet
4.3 met 22 stemmen
932 Hoe vertel ik verhalend de vragen van twijfel,
de antwoorden over het hoe en waarom
over het leven en de dood,
over de bron waar alles begon?
Hoe vertaal ik de code van de ziel
aan het zielenkind
dat moeizaam zoekend
soms haar weg op d'aarde niet vindt?…
Duizendschoon
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
831 Ween niet over wat
verloren is, nu haar
transparante schim op
de golven van de winden
rust, naast de leeuwerik
in z’n eindeloze klim naar
dát streepje licht, ontrokken
aan de duisternis, een smetteloze
vlam, een hemelse lampion in
haar aubade de toekomst kust
en aan het heilig vuur ontkwam,
gebalsemd in een seringenbad,
bron van geurend…
Zeeën van azuur
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
600 Illustratie:
Bron: Paul Martens…
Voor de wind
gedicht
2.7 met 26 stemmen
8.694 Ik heb mijn lichaam dikwijls afgedaan
als bron van overmoed en onvermogen
die ik haast onverschillig op liet drogen.
Maar nu wil ik het water weer verstaan.
Zo lig ik als een landkaart uitgespreid,
vol leeggezogen aders, naakt en oud,
en wacht tot hij de weg gevonden heeft.…
En de echo zal niemand horen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
871 als ik de poort achter me sluit
genoegen neem met bedelbrood
en water uit de bron,
platgetreden paden bewandel ,
me vreemde kruiden eigen maak,
hou me dan verdomd niet tegen
schurk niet tegen me aan
als een schurftige neerhofhond
die kwijlt uit zijn ouwe bek
doe alsof ik je nooit eerder heb gekend
en leg me geen strobreed in de weg
zwaai…
liefdesbrief
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
1.690 mijn haven aan de wereldzee,
de bron van mijn geluk.
met jou zijn er geen grenzen
de hemel komt nabij.
gij, boordevol talenten,
zijt haast een god voor mij.…
Parelmoer 2 (vervolg)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
629 Jaren later, een beetje ouder
op een klinkende dag, vol met
een herkenbaar geluid en de
geuren van je aanwezigheid
in de boezem van ons huis,
drong je helderheid in het diepste
van mijn bron, lispelend zacht
werden je ogen, waar vloeibaar
parelmoer aan ontsprong, verscheen
je even ten voeten uit, verwachting
ingelost te dromen van omzwervingen…
de hond
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
705 Wat is de bron van zijn geluk?
Als ik u vragen mag.
De hond leeft bij het heden,
hij geniet elke dag.
Prediker 9:4b…
het geluid van tijd (3/3)
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
567 zie de tijd, kind
het zijn dochters en zonen
klimmend stuifmeel en steentjes
over het water gekeild die omhoog schieten
als ballonnen, landen op blauwe en gele
zonnehoedjes, schaterend op wangen nat
jij bent zo mooi in mijn handen
volkomen in een bron die niet liegt
zie de tijd
ook hij streelt het onkruid
in te smalle straten
waar een jongetje…
knarsende tanden
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
594 Het lukt me niet
Wie niet ziet
Geen mooie dood
maar een rijnvis
Observeerde m'n bron en
Meanderende lang voordat
Woorden überhaupt kropen
Meeuwen brengen eb en vloed
Zodat het ruis en licht zo niet
Prijs geeft zo zoet
En het Andreas kruisingedicht
Maakt alles zo spannend en smoel
Vergeef me dit versje zonder doel
Het ruis schuimt…
Wie zal ik morgen zijn?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Zeg het me dan, geliefde van de bron
vertel welke zin in jouw hart klopt...
vertel mij en zeg me
wie ik morgen zijn zal, wat ík beteken
in de zorgen van de mensen.
Mijn zorgen is hun zorg en mijn erbarmen.
Ik ben zij die zichzelf
creëert, telkens iedere seconde
verder evolueert met verdriet en pijn.…
Erasmus
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
541 Maar toch, ik probeer steeds jouw houding te zien
als bron van mijn denken (nou ja, voor een deel).
Als velen dat doen, wel, dan lukt het misschien:
in plaats van verdeeldheid opnieuw een geheel.
Maar mijn hoop lijkt vergeefs, want ik hoor al je spot.…
Meegedragen door de wind
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
364 ik loop door de laan
en kijk naar de lange rij bomen
in de seizoenen
die komen en gaan
hoe de liefde begon
op blauwe vleugels gedragen
lichter dan ooit
door smalle kronkelige straten
verbonden met de bron
de rode ader van de witte hemelzon
terwijl ‘t lijden kermt uit de ogen
onder de koperen ploert
zonder mededogen…
Zwemmen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Wie gaat er voor het goud, het zilver, brons?
De badmuts wordt wat strakker nog getrokken
De spanning stijgt, ze staan nu op de blokken
En één en twéé en dríé en stárt en plóns!…