1044 resultaten.
Waar liefde stil ademt
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
679 Adem raakt adem
in zachte stilte samen
fluistert liefde
In de stilte tussen je adem en
de mijne voel ik het trillen van de wereld, zacht
en onzichtbaar, alsof elke aanraking een echo is van iets wat
nooit helemaal valt, maar blijft hangen — warm en breekbaar in mijn huid.…
Natuurfluisteringen
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
534 Als ik terugkeer naar de wereld
van paden van steen en haastige stemmen, blijft
er iets in mij achter — een zachte echo, een fluistering die zegt:
keer terug, telkens weer, want hier vind je de kern, de rust, het ademen van de natuur.…
Prestatiedrang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Leah's opstand klinkt als een echo in de toren:
niet alles wat telt, kan worden geteld,
en niet alles dat geteld wordt, telt.
Laat de beats bonzen tegen middeleeuws steen,
laat dwarsheid bloeien tussen regels,
want in het onbreekbare van een mens
vindt vrijheid haar eerste klank.…
Als de regenboog ademt
netgedicht
2.5 met 55 stemmen
808 Als langzaam de boog vervaagt
in nevel en stilte het vredige weidse landschap
opnieuw omhelst, blijft slechts een zweem van vuur en kleur,
een zachte echo van de ochtend die het hart teder raakt en kostbaar houdt.…
Wintertafereel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
302 De wind schuift langs de kale takken,
een echo door het doffe hout.
Een kraai trekt schaduwen in vlagen,
verdwijnt in ’t winterse geluid.
Sneeuw bedekt het pad, het dorp,
als fluistering van vergeten tijd.
Alles zwijgt, geen stem, geen spoor,
alleen de winter, wit en wijd.…
Kom terug
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
383 vertrap me als aarde,
die smeekt om jouw voetstap
maar kom terug
bestuif me als asregen,
uit een uitgebluste hemel
verstrooi me als licht,
dat door een prisma treedt
maar kom terug
verwens me tot de vele sterren,
die hun naam zijn vergeten
verduister me als een maan,
die haar glans niet wil verliezen
maar kom terug
verjaag me als echo…
Onzichtbaar maar onlosmakelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
205 Niet de zachte echo
van een stem die nooit verstomt,
niet de schaduw van een ouder
die meeloopt in het hart.
Soms verschijnt die verbinding
in vormen die we niet begrijpen:
in gedrag dat schuurt,
in keuzes die pijn doen,
in een stille poging om te zeggen:
zie mij,
ik hoor ergens bij.…
De blauwe leegte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
213 Je zoekt een echo.
Je zoekt een troon.
Alleen in een verzonnen cloud.
Tot de batterij langzaam bezwijkt,
en de kamer achterblijft, koud.
Geen volger verwarmt je verstijfde handen.
Geen filter houdt de winter buiten de deur.
De duim blijft jagen door eindeloze landen,
maar vindt geen warmte, geen stem, geen geur.…
De jacht
poëzie
2.0 met 3 stemmen
2.199 En, de echo wekkend, brengt een horen
Zijn koopren groet en boodschap van de jacht.
Meteen weerklinkt hoeftrapplen en gebas,
En, of een rozentuin ontloken was,
Zo bont zie ik mijn weide binnenrijden
Een stoet van jagersrood en groene zijde,
Die stijgert, danst en duikt in 't struikgewas.…
Dag en Nacht
hartenkreet
4.5 met 26 stemmen
2.513 Ik beloof mezelf te leven
als het moet zonder de vrouw
want de nacht weerklinkt haar echo
eens teveel ik hou van jou.
Dichterbij was niet meer mogelijk
nooit meer samen, nooit meer echt
in de tijd word kleur bepalend
dus begrijp waarom ik vecht.…
Bosfluisteringen
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
23 Wanneer ik straks weer terugkeer naar de drukke straten,
neem ik deze zachte echo ongemerkt met mij mee.
Het is een fluistering die vandaag én morgen standhoudt:
zoek de vertraging op, want hier vind je altijd de kern.…
Schaduwruimtes
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
31 alles is meegenomen in de stile waanzin
geluid sterft nog voor het op kan staan
om als echo in de leegte te verdwijnen
tegelmensen
ze zijn er niet meer, slechts hun schoenen
duisternis schijnt een kleur te hebben
het vale geel dat woekert voor mijn ogen
een kleedruimte als voorportaal
van de hel
die lijven hadden huid en konden huilen…
De laatste trein
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
443 Laat ons die sporen volgen, waar het verleden blijft ademen,
en hun echo in de wind ons steeds opnieuw beroert.
Geschiedenis roept ons op hun verhalen te blijven dragen,
zodat geen stilte hun lot verzegelt, geen vergetelheid hen ontvoert.…
Klacht
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.692 Maar onze strijd stuurt zijn echo's aan bergen en dalen!
En roept hem weer, als het blaast tot de aanval,
Als wij klimmen tot het licht op de bergen,
Dan dreunt zijn gebeente van vreugde!
En mijn ziel vecht met de voorsten -
Maar hij is gestorven!…
Als de lente ontwaakt
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
596 Het is ook een fantastische periode van
prille liefde en verliefdheid waarbij men danst vol ritme
en beweging om op eender welke wijze indruk te wekken bij een partner
Vrije geluiden her en der verspreid, hun echo weerklinkt nog even in opklarende hemel.…
De Hemel schreef een sprookje
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.231 Nu een ultramarijne hemel mild de stad sluiert
zijn voetstap achterlaat in een nachtelijk gedicht
vullen straten zich met het gemurmel der fonteinen
en een manke tortelduif
Het woekert, het wordt later
dan verwacht als een gehaaste tred in echo ’s
tegen de gevels ketst
Zijn kraag bedekt zijn aangezicht
Zijn handen vouwen stevig het auto…
Verhalend hout
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
610 te gaan naar tropische bossen
op eilanden die voorbij roeiden
in zwoele zomerwolken
hun staanplaatsen zijn veroverd door vlegelachtig gras
en ander opschietend gewas
dat nietsontziend de opengetrokken graven verhult
de jaarringen van de verwanten zijn ongeteld
weggerold achter deinende kimmen
gebroken komen hun stemmen terug
zwakke echo…
Het geluid van de stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.300 Want mijn woorden
vallen als de regen stil, zonder wil,
echo van niets dan stilte.
En men is bang voor elk gebod
van de hoge neon god,
en aan alle kanten preken
lichtreclames als een teken
dat de woorden van profeten
op de schuttingen staan als vermaan.
Er rest alleen de stilte.…
eindeloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 betekenis ervaren
van jouw handen op onze schouders
die weg wijzend ons sturen blijven
ons avontuur van leven voortgaand
weten wij jou in onze rugzak gekropen
van waaruit jij ons zachtjes fluistert
wat de weg naar het weerzien plaveit
jouw lessen van liefde wijsheid en geduld
waar jij altijddurend eindeloos bent
blijft de prachtige echo…
tergdicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
619 het taant aant aant
geld dat maant aant ant steek
de dood straks ook
schone lucht in pakjes klimaat
zonder beheer amazon com
geen geld val dan dood ook
Link links linkser
elitaire ridders in een wereld
van wielen zonder moraal
lijk lijkt op rechts paard
van Caligula
media dat geilt eilt ijlt
democratie kalft alft alft
af en weg
echo…
Nova
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
523 Toen ik jou zag, liet je mij verdrinken in jouw ogen
Hoe aantrekkelijk ze ook waren, telkens lieten zij het hart
sneller en beter kloppen, bewegingen op zacht klinkende muziek
Echo van jouw stem blijft nog even hangen tot wanneer ze zal uitdoven.…
Het stille meer
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
650 Zijn echo verdwijnt in
de open ruimte, waar avond zich nestelt in de wortels van de oude, gebogen wilgen.
Tijd vervaagt hier, zijn scherpe randen ver-
dwijnen in de diepte van het meer, waar verborgen werelden
slapen onder een oppervlak van zilver en blauw.…
Wanneer licht zich opent
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
599 Een vage echo van bloesem die
zich aarzelend openvouwt in het zachte licht, en in het breekbare spel van
schaduw op uitgestrekte velden ontspruit in stilte het nieuwe leven van een pril seizoen.…
De kunst van vleugels en nesten
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
667 Elk lied lijkt een echo van een universum
waar ik naar verlang, een plek waar woorden niet nodig zijn, en alles gewoon bestaat.…
Reflecties van rust
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
818 Elke echo is een herinnering aan de rust die ik zoek.
In de reflectie van het meer herken ik
mezelf niet meer, mijn innerlijke chaos is zacht veranderd
in rust. Wereld fluistert mij toe om te vertragen en samen met de natuur ga ik
op zoek naar vrede in het stille water waar alles wat ik was en zal zijn, één wordt met het moment.…
Wij staan op
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
748 Elke stap, elke vuist
omhoog geheven, is een echo van hen die voor ons hun moed hebben gegeven.
Van de fabrieksvloer tot de straten,
van schriften vol verboden woorden, van de moeder
die eist en smeekt dat haar kind nooit meer in angst zal worden geboren.
Wij bouwen een morgen waarin geen vrouw haar stem nog hoeft te verbergen in zorgen.…
Het lied van de balts
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
648 De balts is voorbij, maar de ongekende echo
blijft weerklinken—een ritueel van de natuur, dat nooit zal verstommen of verdwijnen.…
In de schaduw van Erato
netgedicht
2.2 met 19 stemmen
1.203 Waar elk gebaar een
echo draagt van tijdloze klanken, en elke zucht zich nestelt in de ziel van wie luistert.…
Symfonie van het bos
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
688 Toch blijft het onmetelijke woud in mij klinken, als een
diepe echo van stilte, golvend tussen mijn hart en horizon, verweven met het ritme van de tijd.…
Verdwaald in de bibliotheek
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
501 Maar dragen je
gedachten hun echo met zich mee. En ergens, diep tussen de rekken,
wacht al een nieuw begin: klaar om ontdekt te worden wanneer de tijd er rijp voor is.…