1227 resultaten.
ik las ik lees jouw ogen
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.483 als een nederlander koerdisch
ik kom er niet uit
jouw ogen, de kleur ervan
jouw mooie bruine ogen
ik kom er niet uit
de blikkering de glans
ik las 't
en lees jouw gelaat
als een krant op de kop
en kijk in m'n eigen brein
maar kom er niet uit
heb gegoogled boeken
gelezen de anatomie ervan
in wetenschappelijke werken
opgezocht en…
Die eerste kus
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.516 Vroeg in de morgen bij de plas
een zwaluw dook aan mij voorbij
het gras had nog zilveren glans
die groene kleur zal nu wel komen
maar eerst de zon er aan voorbij
zodat het zilver weg kan dromen
liefdeswarmte greep haar kans
het stille groen liet af van droppen
zomerzon zingt nu het hoogste lied
schemeringen wandelen stil voorbij
waande…
moerbezie
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
689 poëzie
en een vlaag van buiten, een vraag
verdwijnt in glans
verandert het korte lot; zacht
in dromerij
leen mij de stilte
ver weg van het gevloek, krabbend
aan mijn wang
hard en kort
door nachten geslagen
want jij
en alles in deze cirkel
verzen, het woord, mijn ziel
staan stil
voltrekking, voltooiing
verklaard…
Nachtegalen
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.172 In dit zwart meer, o liefelijk geluid en
Wat uit zwart donkere spiegel òp komt fluiten,
Licht-lieve volk in wat àl duister zag,
Gij komt òp-duikend in lucht legerscharen,
Licht-glans-gewapend in dees donkre wereld,
O lieve, o onverwachte, o lichte paren,
U stortend willend golfje in zee bepareld.…
IK DENK AAN U
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.824 De hals, een blanke zuil,
gaat in ’t gedreven licht der tedere lokken schuil
die, fel doorschitterd, er de matte glans van doven:
Zo smelt voor ’t middagvuur de witte wolk. Zo laat,
wanneer de morgenbleekte in ’t eerste goud vergaat,
de lucht haar vochtig waas zich van de zon ontroven.…
Zomerdood
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.965 Sterf rustig, zomer, prijk uw leven uit
Met droeve dos van bruin en glans van rood,
Bekrans met vallend geel uw eigen dood,
Geef willig de aarde uw bladertooi ten buit,
Der voedster, uit wier schoot in 't jonge jaar
Gij schoon zult rijzen van uw stervensbaar.
----------------------------------
uit: Tonen en tinten (1900)…
Turijn - Milaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
589 glazen geleide bolide kijk ik naar de koude kant
betonnen wormen kruipen over zwarte paden - met witte streepjes
ze zijn al gevuld met stromen heersbeestjes
doorhangende lijnen spannen van paal naar paal
naar paal, de grond is bevroren wit
laagjes water plaveien hun pad naar de Po
altijd vooruit altijd lager
van glinst’rend naar brede glans…
GIJ DAN, DIE IN 'T NAAKT
poëzie
4.0 met 3 stemmen
846 Gij dan, die in 't naakt de zonde ziet,
Die zijn heiligste glans ook in 't beeld verbiedt,
Die wilt dat ellende - ellende verrijkt -
Ten minste gehuld vóór uw poort bezwijkt,
Wat laat gij de geest vol schaamte gaan
In de waaiende wereld der vijgenijgenbladblaân?
Moest hem niet zediger zorg besteed?…
Een belvedère op het heelal
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.973 De deuren stonden altijd op een kier:
ik kon de bibelots soms horen praten,
de glans van tafelzilver leek een teken.
Ook woonden ouders er nog ernstig in leven.
Ik durfde 's avonds niet te komen
waar slechts fantomen mochten wonen,
eendrachtig samenhokkend in de nok,
met schilferige stemmen in falset
die doedelden rondom mijn hoofd.…
Ons verloren paradijs ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 Op het speelplein van de steden en de dorpen
wordt de voorspelbare eindigheid uitgewist,
gedenktekens van de oude tijd, ook die van
wanhoop en extase, tranen lekken uit werelds
ogen door scheurtjes van de dageraad,
schudt aan de magere stammen van de levensboom
tegenspoed kerft zich in stenen, voorspoed als fossiel
als die de glans van…
Kan pijn je leiden?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
399 penseel
geleid door niet vaststaande
waarden, daarmee schep je een
naakt bestaan van onzekerheid,
ontdaan van alle eroderende
rozengeur en maneschijn als
contrast, de norm zit in het zelf
schenkbaar als oude wijn die de
jaren heeft doen slijten, maar op
het etiket, met zijn unieke smaak en
geur, de toets van tijd in kwaliteit
met glans…
Tijdens alle jaargetijden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Wellicht heeft iets van echt en waarheid de mooiste glans
samen innig door het leven dansen steeds de beste kans.
Voel je dan het innerlijke geluk zonder steeds een vraag
gewoon allesoverheersend als een fraaie liefdeshaag.…
Huid van lavendel?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
430 overgaat in geluid
gecomponeerd tot een fragment,
zinnebeeld als decor op het
fluwelen doek van de nacht,
we zochten naar duizend
vlinders van lichtzinnigheid,
vonden die in de magische
paringsdans van elk mens
en dier, ondeelbaar tijdloos
houdbaar ongeacht de strijd,
het moest zo zijn dat wij als
reizigers die de glans…
Kade
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
667 Heel ik daarmee mijn afstandswond
de leegte in het huis, geen glans of woord
zijn stem per telefoon zo ongewoon
een foto lach vermindert met de dagen
die alsmaar lengen tot het hoogste punt.…
De rust van heilige stilte
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
498 Gouden licht breekt stil
glans danst op eeuwenoud hout
zachte wierook zweeft
Even stilstaan bij wat
hier is, zonder uitleg te zoeken of
richting te geven, in een ruimte die mij niet aankijkt
maar wel ontvangt, waar stilte niet leeg is maar dragend aanwezig blijft.…
Late merelzang
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
496 Merel op tak
avondlicht op stille daken
wind in de lucht
Hoe de hemel al zachter
hangt tussen de daken, doffer licht
ligt over ramen zonder glans. Dan gaat zijn zang
daar doorheen als iets kleins dat alles verschuift wat stil wordt.
Hij zit hoog in het groen,
herkenbaar als een donkere vorm die
rust op takken die niet bewegen.…
Waar het woord mij voorblijft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
242 Dat zelfs jouw mooiste woord
ooit zijn glans verliest.
Dus leg ik neer wat ik heb,
zonder bravoure, zonder spijt.
Ik draag mijn lot,
en het tij keert wel weer.…
De grens van het genoeg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
171 Niets behoudt zijn glans in de storm
van het eeuwige méér.
Zelfs de liefde, te strak omarmd,
verandert in een kooi.
Het is de kunst van het loslaten
vlak voor de beker overstroomt.
Weten wanneer de cirkel rond is,
en het genoeg, in alle stilte,
voldoende te laten zijn.…
Schemerjurk
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
325 De wereld slaapt nog, gehuld in blauw
in schemerjurk van ochtenddauw
een zilveren glans ligt op het gras
alsof de wereld gisteren van glas was
Jij staat daar stil, een breekbaar beeld
waar de vroege zon zachtjes mee speelt
de schaduw wijkt, de dag ontwaakt
terwijl het licht jouw contouren raakt
jij bent de vrouw van wie ik houd
die jurk…
Zomeravond
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
186 Onder de heldere avond-
lucht waar de glans zich langzaam
terugtrekt, ontstaat een fijne beweging die door
mijn lichaam gaat alsof de dag nog één keer vraagt om aandacht.…
Overgangsverdriet
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.150 Onder de schaduw van een
nieuwe herfst voel ik hoe vrijheid een
andere vorm aanneemt: een rustiger, bijna trage glans
die me uitnodigt om het licht te bewaren zonder het vast te houden.…
Schaduw van het lot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
198 Een vage rebel, miskend en zonder glans,
dwaalt door de nacht waarin de liefde zwijgt;
terwijl het duister naar de hemel stijgt,
verliezen schimmen zich in een bange dans.
De purperen wijn trilt in de broze glazen,
ik voel hoe wankel deze wereld staat;
maar diep geworteld, wars van alle haat,
vindt mijn voet rust waar zwarte aarde raast.…
Wanneer de Vorst des lichts slaat aan de gulden tómen
poëzie
4.0 met 40 stemmen
13.239 , waarme
Hij nare angstvalligheid, en vaa, en creple drómen
Van 's mensen lichaam strijkt, en berg, en bos, en bómen
En steden volkrijk, en velden met het vee
In duisternis verdwaald, ons levert op haar stee,
Verheugt hij, met de dag, het Aardrijk en de stromen:
Maar d'andre sterren als naijvrig van zijn licht,
Begraaft hij, met zijn glans…
woorden
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.148 geëmotioneerd
daarvoor geldt een studie
hebben wij nooit geleerd
De min sprak bedachtzaam
was het er duidelijk niet mee eens
Stel wij waren er niet
er was niets te berekenen
troosteloos gegeven vind je niet
Ja dat kan jij nu wel stellen
sprak de plus met sombere stem
In zijn hoofd een diepe rimpel
maar zij hebben en geven het leven glans…
LENTEREGEN
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.452 In de grauwe lucht
glimt de hoge glans van kinderogen.
Een ijskoude wind zucht
mijn huid vol kippenvel.
De hagel roffelt en ‘tikketakt’
met driftige stoten op het zinken dak.
De nijdige wind ‘smikkesmakt’
de pijpenstelen tegen 't venster aan.
Speels worden de waterpijpjes stuk gedaan.…
Vrije vogel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.169 De zonsopgang “een nieuw begin”
kleurt de horizon krachtig en helder
Verlicht je pad en brengt veel vreugde
Geeft je de kans om te kunnen groeien
daar waar jij vindt dat nodig is
Het zorgt voor glans en laat je stralen
Je innerlijke gaat weer bloeien…
Verwarm dan je omgeving met jouw warmte
open je hart voor elkaar
dat maakt vriendschap…
Spelregels voor de nacht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
27 Geen worp blijft ongedeerd langs stro en scherven;
wij keuren maat en glans met open hand:
wie smokkelt om slechts voordeel te verwerven,
zinkt met een scheve knikker in het zand.…
Moed
poëzie
4.1 met 12 stemmen
4.510 De rijkdom moog de zucht van lage zielen trekken,
En in verbasterd zaad een vuige hoogmoed wekken;
De Moed veracht die glans, en ’t geen zijn boezem vleit,
Is ’t zelfgevoel der deugd in al heur waardigheid.…
De duiker
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.545 'k Dook in mijn ziel: - het water rilde in reven -
Langs gladde wanden gleed mijn hand - ik won
Een paarl - ik steeg, - mij scheen in volle zon
De matte glans om een geheim geweven!
'k Zag op: - der bergen grijns stond stram in spot,
De zon joeg juichend door het wijd heelal
En lachte mij tot schreiend kind, tot zot!…
25 november 1898
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.698 Met blauwe glans verlichtten de ogen het bleke gelaat
Met flauw en weifelend schijnsel, als hout dat langzaam vergaat.
`Wat blijft gij daar en op de drempel stil en dreigend staan?
Ik heb U daareven geroepen; kom binnen en raak mij aan.
Uw witte koele handen bezitten wondermacht
Reeds hebben ze menige lijder rust en genezing gebracht.…