Alle inzendingen over glans

1227 resultaten.

Sorteren op:

ik las ik lees jouw ogen

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.483
als een nederlander koerdisch ik kom er niet uit jouw ogen, de kleur ervan jouw mooie bruine ogen ik kom er niet uit de blikkering de glans ik las 't en lees jouw gelaat als een krant op de kop en kijk in m'n eigen brein maar kom er niet uit heb gegoogled boeken gelezen de anatomie ervan in wetenschappelijke werken opgezocht en…

Die eerste kus

hartenkreet
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.516
Vroeg in de morgen bij de plas een zwaluw dook aan mij voorbij het gras had nog zilveren glans die groene kleur zal nu wel komen maar eerst de zon er aan voorbij zodat het zilver weg kan dromen liefdeswarmte greep haar kans het stille groen liet af van droppen zomerzon zingt nu het hoogste lied schemeringen wandelen stil voorbij waande…

moerbezie

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 689
poëzie en een vlaag van buiten, een vraag verdwijnt in glans verandert het korte lot; zacht in dromerij leen mij de stilte ver weg van het gevloek, krabbend aan mijn wang hard en kort door nachten geslagen want jij en alles in deze cirkel verzen, het woord, mijn ziel staan stil voltrekking, voltooiing verklaard…

Nachtegalen

poëzie
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.172
In dit zwart meer, o liefelijk geluid en Wat uit zwart donkere spiegel òp komt fluiten, Licht-lieve volk in wat àl duister zag, Gij komt òp-duikend in lucht legerscharen, Licht-glans-gewapend in dees donkre wereld, O lieve, o onverwachte, o lichte paren, U stortend willend golfje in zee bepareld.…

IK DENK AAN U

poëzie
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.824
De hals, een blanke zuil, gaat in ’t gedreven licht der tedere lokken schuil die, fel doorschitterd, er de matte glans van doven: Zo smelt voor ’t middagvuur de witte wolk. Zo laat, wanneer de morgenbleekte in ’t eerste goud vergaat, de lucht haar vochtig waas zich van de zon ontroven.…
Jan Prins16 januari 2011Lees meer >

Zomerdood

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.965
Sterf rustig, zomer, prijk uw leven uit Met droeve dos van bruin en glans van rood, Bekrans met vallend geel uw eigen dood, Geef willig de aarde uw bladertooi ten buit, Der voedster, uit wier schoot in 't jonge jaar Gij schoon zult rijzen van uw stervensbaar. ---------------------------------- uit: Tonen en tinten (1900)…

Turijn - Milaan

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 589
glazen geleide bolide kijk ik naar de koude kant betonnen wormen kruipen over zwarte paden - met witte streepjes ze zijn al gevuld met stromen heersbeestjes doorhangende lijnen spannen van paal naar paal naar paal, de grond is bevroren wit laagjes water plaveien hun pad naar de Po altijd vooruit altijd lager van glinst’rend naar brede glans…
AJ Meer31 december 2013Lees meer >

GIJ DAN, DIE IN 'T NAAKT

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 846
Gij dan, die in 't naakt de zonde ziet, Die zijn heiligste glans ook in 't beeld verbiedt, Die wilt dat ellende - ellende verrijkt - Ten minste gehuld vóór uw poort bezwijkt, Wat laat gij de geest vol schaamte gaan In de waaiende wereld der vijgenijgenbladblaân? Moest hem niet zediger zorg besteed?…

Een belvedère op het heelal

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.973
De deuren stonden altijd op een kier: ik kon de bibelots soms horen praten, de glans van tafelzilver leek een teken. Ook woonden ouders er nog ernstig in leven. Ik durfde 's avonds niet te komen waar slechts fantomen mochten wonen, eendrachtig samenhokkend in de nok, met schilferige stemmen in falset die doedelden rondom mijn hoofd.…
Luuk Gruwez23 oktober 2017Lees meer >

Ons verloren paradijs ?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
Op het speelplein van de steden en de dorpen wordt de voorspelbare eindigheid uitgewist, gedenktekens van de oude tijd, ook die van wanhoop en extase, tranen lekken uit werelds ogen door scheurtjes van de dageraad, schudt aan de magere stammen van de levensboom tegenspoed kerft zich in stenen, voorspoed als fossiel als die de glans van…
Pama5 april 2020Lees meer >

Kan pijn je leiden?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 399
penseel geleid door niet vaststaande waarden, daarmee schep je een naakt bestaan van onzekerheid, ontdaan van alle eroderende rozengeur en maneschijn als contrast, de norm zit in het zelf schenkbaar als oude wijn die de jaren heeft doen slijten, maar op het etiket, met zijn unieke smaak en geur, de toets van tijd in kwaliteit met glans…
Pama12 februari 2020Lees meer >

Tijdens alle jaargetijden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 424
Wellicht heeft iets van echt en waarheid de mooiste glans samen innig door het leven dansen steeds de beste kans. Voel je dan het innerlijke geluk zonder steeds een vraag gewoon allesoverheersend als een fraaie liefdeshaag.…

Huid van lavendel?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 430
overgaat in geluid gecomponeerd tot een fragment, zinnebeeld als decor op het fluwelen doek van de nacht, we zochten naar duizend vlinders van lichtzinnigheid, vonden die in de magische paringsdans van elk mens en dier, ondeelbaar tijdloos houdbaar ongeacht de strijd, het moest zo zijn dat wij als reizigers die de glans…
Pama3 augustus 2019Lees meer >

Kade

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 667
Heel ik daarmee mijn afstandswond de leegte in het huis, geen glans of woord zijn stem per telefoon zo ongewoon een foto lach vermindert met de dagen die alsmaar lengen tot het hoogste punt.…
Evert de Boer10 september 2024Lees meer >

De rust van heilige stilte

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 498
Gouden licht breekt stil glans danst op eeuwenoud hout zachte wierook zweeft Even stilstaan bij wat hier is, zonder uitleg te zoeken of richting te geven, in een ruimte die mij niet aankijkt maar wel ontvangt, waar stilte niet leeg is maar dragend aanwezig blijft.…
CB9 januari 2026Lees meer >

Late merelzang

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 496
Merel op tak avondlicht op stille daken wind in de lucht Hoe de hemel al zachter hangt tussen de daken, doffer licht ligt over ramen zonder glans. Dan gaat zijn zang daar doorheen als iets kleins dat alles verschuift wat stil wordt. Hij zit hoog in het groen, herkenbaar als een donkere vorm die rust op takken die niet bewegen.…
CB6 mei 2026Lees meer >

Waar het woord mij voorblijft

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 242
Dat zelfs jouw mooiste woord ooit zijn glans verliest. Dus leg ik neer wat ik heb, zonder bravoure, zonder spijt. Ik draag mijn lot, en het tij keert wel weer.…

De grens van het genoeg

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 171
Niets behoudt zijn glans in de storm van het eeuwige méér. Zelfs de liefde, te strak omarmd, verandert in een kooi. Het is de kunst van het loslaten vlak voor de beker overstroomt. Weten wanneer de cirkel rond is, en het genoeg, in alle stilte, voldoende te laten zijn.…

Schemerjurk

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 325
De wereld slaapt nog, gehuld in blauw in schemerjurk van ochtenddauw een zilveren glans ligt op het gras alsof de wereld gisteren van glas was Jij staat daar stil, een breekbaar beeld waar de vroege zon zachtjes mee speelt de schaduw wijkt, de dag ontwaakt terwijl het licht jouw contouren raakt jij bent de vrouw van wie ik houd die jurk…

Zomeravond

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 186
Onder de heldere avond- lucht waar de glans zich langzaam terugtrekt, ontstaat een fijne beweging die door mijn lichaam gaat alsof de dag nog één keer vraagt om aandacht.…
CB13 juli 2026Lees meer >

Overgangsverdriet

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.150
Onder de schaduw van een nieuwe herfst voel ik hoe vrijheid een andere vorm aanneemt: een rustiger, bijna trage glans die me uitnodigt om het licht te bewaren zonder het vast te houden.…
CB5 september 2026Lees meer >

Schaduw van het lot

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 198
Een vage rebel, miskend en zonder glans, dwaalt door de nacht waarin de liefde zwijgt; terwijl het duister naar de hemel stijgt, verliezen schimmen zich in een bange dans. De purperen wijn trilt in de broze glazen, ik voel hoe wankel deze wereld staat; maar diep geworteld, wars van alle haat, vindt mijn voet rust waar zwarte aarde raast.…

Wanneer de Vorst des lichts slaat aan de gulden tómen

poëzie
4.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 13.239
, waarme Hij nare angstvalligheid, en vaa, en creple drómen Van 's mensen lichaam strijkt, en berg, en bos, en bómen En steden volkrijk, en velden met het vee In duisternis verdwaald, ons levert op haar stee, Verheugt hij, met de dag, het Aardrijk en de stromen: Maar d'andre sterren als naijvrig van zijn licht, Begraaft hij, met zijn glans…
P.C. Hooft23 augustus 2021Lees meer >

woorden

hartenkreet
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.148
geëmotioneerd daarvoor geldt een studie hebben wij nooit geleerd De min sprak bedachtzaam was het er duidelijk niet mee eens Stel wij waren er niet er was niets te berekenen troosteloos gegeven vind je niet Ja dat kan jij nu wel stellen sprak de plus met sombere stem In zijn hoofd een diepe rimpel maar zij hebben en geven het leven glans…
Ivan Grud23 augustus 2005Lees meer >

LENTEREGEN

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.452
In de grauwe lucht glimt de hoge glans van kinderogen. Een ijskoude wind zucht mijn huid vol kippenvel. De hagel roffelt en ‘tikketakt’ met driftige stoten op het zinken dak. De nijdige wind ‘smikkesmakt’ de pijpenstelen tegen 't venster aan. Speels worden de waterpijpjes stuk gedaan.…
ORFO8 maart 2005Lees meer >

Vrije vogel

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.169
De zonsopgang “een nieuw begin” kleurt de horizon krachtig en helder Verlicht je pad en brengt veel vreugde Geeft je de kans om te kunnen groeien daar waar jij vindt dat nodig is Het zorgt voor glans en laat je stralen Je innerlijke gaat weer bloeien… Verwarm dan je omgeving met jouw warmte open je hart voor elkaar dat maakt vriendschap…
Chella3 februari 2005Lees meer >

Spelregels voor de nacht

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 27
Geen worp blijft ongedeerd langs stro en scherven; wij keuren maat en glans met open hand: wie smokkelt om slechts voordeel te verwerven, zinkt met een scheve knikker in het zand.…
karo mare14 november 2026Lees meer >

Moed

poëzie
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.510
De rijkdom moog de zucht van lage zielen trekken, En in verbasterd zaad een vuige hoogmoed wekken; De Moed veracht die glans, en ’t geen zijn boezem vleit, Is ’t zelfgevoel der deugd in al heur waardigheid.…

De duiker

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.545
'k Dook in mijn ziel: - het water rilde in reven - Langs gladde wanden gleed mijn hand - ik won Een paarl - ik steeg, - mij scheen in volle zon De matte glans om een geheim geweven! 'k Zag op: - der bergen grijns stond stram in spot, De zon joeg juichend door het wijd heelal En lachte mij tot schreiend kind, tot zot!…

25 november 1898

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.698
Met blauwe glans verlichtten de ogen het bleke gelaat Met flauw en weifelend schijnsel, als hout dat langzaam vergaat. `Wat blijft gij daar en op de drempel stil en dreigend staan? Ik heb U daareven geroepen; kom binnen en raak mij aan. Uw witte koele handen bezitten wondermacht Reeds hebben ze menige lijder rust en genezing gebracht.…