1036 resultaten.
Manhattan
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.384 Van kastelen keek ik uit
over haar stenen lange leegte
42nd Street - de ijsbaan
lieve zusters van de nacht
Fifth Avenue in neonlicht
een jongensboek nooit uitgelezen
schoof gordijnen van het raam
hoorde het schreeuwen van sirenes
zou de A-Train nu nog gaan - dacht ik
verdwaalden van de nacht
las er een bladzijde vooruit
tot waar de wind mij…
Jonkvrouwe van Schouwen
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.682 naar de volière
Nee, zo ging het echt niet verder
ieder zag wel de misère
en ik wilde haar doen lijnen
maar ze rook meteen al lont
En zij ontsnapte mij alweer
nu met een aanloopje van verre
sprong er over het dressoir
en nam een zweefduik naar de serre
waar ze klaar stond op vier poten
in een vreselijk gegrom
terwijl zij tussen de gordijnen…
STER
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
619 Nu wordt het te koud daarboven
en ze sluiten de gordijnen.
Daarna zal de ster verdwijnen
als ze ’t buitenlicht weer doven.…
Kloosterherinnering 5
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 Ik zat in de vlindertuin met de oude transistorradio
afgestemd op wilde popmuziek, waardoor de pachtboerfamilie
zenuwachtig heen en weer liep, loerde vanachter de gordijnen, even later kwam mijn geestelijk leidsman mij
mee terugnemen naar die grote, kille kutabdij.…
Klein Theater
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.315 aan jou voorbij
in poppenkramen waar ik woon
verhalen van mijn klein theater
nee, ik durf niet te kijken
hoe je blauwe ogen staren
hoe je langzaam dichterbij komt
in voorzichtig ademhalen
Hoe je staat, tussen coulissen
met je adem zo nabij
die ik als voorjaarswind zal vangen
spelend dichterbij wil halen
hoe je ogen in de zon
tussen gordijnen…
Winterdag
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.231 De lucht is blauw , de vloed is ijs,
't Blinkt al in de avondzonneschijn,
En langs de takken, bruin en grijs,
Hangt de ijzel, als een blank gordijn ;
Daar vliegt, met korte vleugelslag,
Een kraaienzwerm door 't pijnboomhout...
't Is toch een heerlijk ding in 't woud,
Zo'n winterdag, zo'n winterdag!…
Wellicht lieve vrouw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 Er zijn dagen dat boerentroost
geen drank voor vrouwen is
duiven niet meer uitvliegen
met gevleugelde woorden liefs
zelfs gordijnen uit zich zelf dichtblijven.
Al waren er ook ooit dagen
met veldboeketten en madeliefjes
bankjes aan het water en vergezichten
draaiorgels op straat en handen vol
vrolijkheid zelfs vergeten doofheid.…
wat ruis voor mij
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
590 Wat ruis voor mij
Op een muurtje ben ik gaan zitten
Op de grens van tuin naar plavuis
Alleen, voor mijn huis en schuif
De gordijnen van de dag opzij
De zwangere lucht staart mij aan
Vlijtige liesjes zwaaien per abuis
De klimop staat moederziel alleen
De schaduw staat met handen in de zij
Het geluid om mij heen is verdwenen
Ik wil de wind…
Al die dingen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 Toen stoorde de muziek even,
wilde 'k een andere zender,
liet het desondanks zo
De behoefte dat op te schrijven
Maar ook te kunnen laten,
oplossen zoals alle gedachten
bij yoga,
zie ik mijn gestalte in de spiegel tussen twee gordijnen…
Unieke pietenbaas
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
696 't Was in de meie niet,
maar in de zomer dat mijn ex
ik zeg niet wie, want al
mijn exen dragen namen als
cleopatra en sheherezade
mij een lift gaf naar ons nieuwe schitterende onderkomen
Je verzint het niet, maar dat
was hooguit maar een jaar of zes
terug toen ik aan bed gekluisterd lag met hernia 't gordijn opzij
Het vroor, toch stond…
Glasnost
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
493 bij z'n hart
zei dat z'n starwarsprogram
was geklapt
en Rusland niet meer
dat ruimteschild ducht
Na hem sluit Gorbatsjov
het topakkoord
met Bush, op een cruiseschip
in 't midden der zeeën
die vrij zijn, zei Hugo de Groot,
lang geleeën
al braken de woelige
baren het schip -
de Maxim Gorki - haast
zomaar in tweeën
Gordijnen…
Toen
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
1.546 Toen ik weer eens ziek was
en de bloemen op het gordijn
de tango dansten, door
zoemende muggen begeleid.
Toen ik bang van dromen
tussen mijn vader en moeder
genesteld in troostende warmte
hun bedzachte liefde voelde.…
O, sluimer zacht!
poëzie
3.1 met 24 stemmen
6.551 Uws lampjens schijn,
Een rozengloor,
Lucht bleekjes door
Het blank gordijn
Van kant zo fijn.
En 't schijnt, die glimmer
Bediedt mij: nimmer,
O, nimmer, nimmer
Verhoort ze uw klacht,
Wat elke nacht
Gij hier ook wacht,
En smeekt en smacht
Als zonder kracht
Voor minnes macht...!
O, sluimer zacht!…
Jij ontsteekt de nacht
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.218 De schemering is de nacht aan het rijpen
als ik ontwaak door een vleug gordijnen tocht
waarna het afscheid nemen van een voldane mug
zich uit in een verwoed krabben over de rug
van mijn hand waarmee ik je adem heb verzocht
het ritme van mijn strelingen aan te grijpen
Een licht ontsnapt van de overloop
nestelt zich in de kartelrand gevlochten…
We rijden samen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.269 geknield een man, zijn hoofd gebogen
die ik van boven gadesla
richt zich op met lede ogen
die voelen alsof ik sterven ga
vrees mij niet, aanschouw mijn ogen
aanschouw uzelf, vel dan uw oordeel
het edele paard valt onbewogen
eer en ons respect ten deel
zijn woorden zakken door de grond
de grond stijgt op, de hemel valt
een zacht gordijn…
hijgend hert
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
799 die slepende psalmen
de ganse gemeente massaal hijgend
naar het einde van het vers
hele psalmen en hele noten met lange uithalen
en alles uit het hoofd vastgestampt
de organist een eenzaam en machtig man
in zijn kraaiennest achter het groene gordijn
sleepte de gemeente tot ongekende hoogte mee
deed de aderen zwellen zweepte de emoties…
Meer dan een dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
572 Is het leven meer dan een dag
Met zonnestralen in het oosten
Loodsen van de dagenraad
Met een purperen sluier
Kruier van een nieuwe hemel
Als de deken
Waarin we worden gewikkeld
Zodra het gordijn open gaat
Is het leven meer dan een dag
Met de ochtend aan de horizon
Gezonden in een nieuwe luier
Gewassen door de dauw
Koud bij de eerste…
Sjamanistisch
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 Schaamte
voor het lagere deel waar wij heimelijk mee
spreken achter gordijnen van angst, zonder
dat was ik vrolijker.…
Add
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
1.611 Achter het gordijn,
dan ziet niemand de pijn.
Ze is echt raar,
ze hoort nergens bij, wie geeft nou om haar?
Wat een zielepiet,
ze hoort niet bij ons, ze hoort hier niet!
Galmt voor ons huis,
zit ze nu weer alleen thuis?!
Ze kan niet op eigen benen staan.
Over mijn wang rolt een traan.…
Nachtbloesems VIII
poëzie
3.8 met 17 stemmen
4.570 Uws lampjes schijn,
Een rozengloor,
Lucht bleekjes door
Het blank gordijn
Van kant zoo fijn.
En 't schijnt, die glimmer
Bediedt mij: nimmer,
O, nimmer, nimmer
Verhoort ze uw klacht,
Wat elke nacht
Gij hier ook wacht,
En smeekt en smacht
Als zonder kracht
Voor minnes macht...!
O, sluimer zacht!…
HEROÏNEHOERTJE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 De maan bescheen ‘t naakte huid
van haar, die achter ‘t venster zat
Ze hoorde aanhoudend het gefluit
en het vragende: Ga je mee schat
Haar gordijnen schoven soms toe
als weer een man de liefde zocht
Ze was nog lange niet levensmoe
maar feit was dat ze was gekocht
Haar lichaam was zo jong en teer
bijgevolg ontfermde zich die vent
Over haar…
November
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 De gordijnen zijn gesloten als afgeschermd
van de diepe nacht. Mijn hart zoekt naar woorden
zoals de aarde zoekt naar zon. De mist
is weer gekomen als reactie op de grond.
Er is vandaag weer zoveel te doen en de zon
breekt nog niet door. Daarom zoek ik een
morgenster. Want ergens diep verborgen is
zijn warmteland.…
Vreemdeling in vijfvoud
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Werelden schuiven voor het raam,
misschien moet ik de gordijnen sluiten.
In lange zinnen van achterhaalde aard
blijft geheimtaal mij tegen de borst stuiten.
Mijn praten valt daarom zwaar
en ik vul mijn woorden met zwijgen.
Al was het maar om pijnlijke stilte
niet met klinkend kabaal te laten vallen.…
Beatrix en haar z(o)on
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
502 ."
Beatrix doet het gordijn dicht, de avond is gevallen
weg is elk zicht op, gelukkig ook geen enkele plicht voor
en zij Beatrix vraagt aan haar kamergezelschap:
"Zullen we een fles koud maken en lang een spelletje doen vanavond tot diep, diep in de nacht, want slapen doe ik kort, want slaap vind ik doodzonde!"…
ZOVEEL MEER TE ZIEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
406 weet nu de natuur
is ons waardevolste kapitaal
ik zie wat ik wel of juist niet
zou moeten zien misschien
ik zie een groot stil verdriet
met vragen die alsmaar vragen
met antwoorden die het ons zeggen
maar we luisteren niet
ik vraag me niet meer af wie
of hoe en wat uit te leggen
en dan plots
vanmorgen schuif ik gordijnen…
- Arm geboren -
hartenkreet
3.7 met 36 stemmen
2.177 Arm geboren uit de warme schoot,
geen gordijnen en geen verwarming.
Broer en zus in het tehuis geplaatst,
niemand droomt er van om arm te zijn.
Kansarm elke echte kans ontnomen
droge waarde zonder dagelijks brood,
in een vicieuze cirkel terecht gekomen.
Kijk gelaten naar de andere sparteling..
gewoon ellendig worden 'blootgesteld'.…
Ontruiming
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 Mij zegt het niets, ik slaap wel in de rustgevende bladeren van een donker bos met tedere nachtdieren zoals ikzelf, graai ze maar weg, die duurbetaalde vensters naar het diepzinnige leven, roof en kwijl, primitieve geilaards, stompzinnige botterikken, vergeet niet die eerste drukken in het antieke kastje op de overloop, achter de rode gordijnen van…
Rebels
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
658 's Nachts check ik alle gordijnen of ze wel
goed dicht zitten, of ze geen kieren hebben,
die het gevreesde straatlicht doorlaten, met
mijn aangeschoten ogen durf ik soms heldhaftig
naar de lantaarnpalen te kijken, vaak veel te
fel, ooit flakkerende olielampen, denk ik dan.…
Overvloed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.388 De zonneschijn door het keukenraam
maakt schaduw door 't gordijn.
Naar links het groene van de tuin,
wat kruimels en water op de verweerde tafel,
voor een kraai of duif.
'k Hoor portieren openen en dichtslaan
van mensen die naar de winkel gaan aan de overkant,
een praatje hoor ik, een lach.…
dageraad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
543 dauw uit de bomen
de druppels vallen plenzend op de opgetrokken dijen
van de bloemen hun rokken vallen druipend open
een deining van kleuren valt in de lucht en spreidt zich
trillend lossen de strikken om de einder de grassen
ontvouwen zich tot vers gesteven weiden
En de horizon schuift uit elkaar
van het blazen de warme adem
wenkt de gordijnen…