3092 resultaten.
Terwijl ze woelde
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
589 Terwijl zij woelde en woelde
van rug naar zij en weer terug
sponnen haar hersenen
starre stekende spinsels
de een na de ander
en ze stapelden een hoge
Ijzige ondoordringbare brij
toen sprong de kat op ‘t bed
perste natte neus tegen
haar koude arm en
legde zachte voorpootjes
midden op die grote zere plek…
Nostalgie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Ik zal de plekken
van mijn verleden
niet meer betreden,
want ik houd
de betovering intact.
De bezieling
gaat verder
en laat een spoor
van leegte achter.
Alleen in mij
dansen de herinneringen
als onverwoestbare
filmbeelden.
En in anderen anders,
maar ook dat gaat
voorbij, waarna zelfs
het verlangen het opgeeft.…
Ik lag wakker
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 leven, mijn lot
voorgesorteerd of toevallig
pech binnenin
mijn begeerde lichaam
bemind
zonder blijvende interesse
in mij, mijn aanwezigheid
mijn begerige geest
die wakker lag
van hen, hun dromen
die ik niet volgen kon
die mij versmaadden
bang
voor de moeite die het kost
om te veranderen en
niet te blijven drukken
op de blauwe plekken…
Lichaam IX
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
516 Eén ding is zeker
deze plek is geen blijvertje
Het raderwerk zal gaan haperen
De wouden van mijn longen zullen vroeg of laat verzuren
Als tiener was ik al bang voor de dood
en steeds de vraag
Wie ben ik, wie ben jij?
Zijn we fantomen van onze eigen opera?…
Mijn land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 Ik werd wakker in een ander land
Gisteren nog liet ik het achter
met het beeld van een bekende
Het beeld van thuis
Het onnadenkend weten dat voor mij
een plek is gereserveerd
Een stoel met mijn naam
Nu is alles anders en
weet ik niets meer zeker
De wissel verschoven
Voorgoed een ander pad
Ik weet niet of ik daar nog wil lopen
In…
Een liefdes pirouette
netgedicht
5.0 met 63 stemmen
538 je draaide
een liefdes
pirouette op
de streaming
van mijn lach
varieerde
snelheid met
middelpunt-
vliedende en
zoekende kracht
jouw en mijn
timing kwamen
recht uit het hart
ik zag handen
komen die mij
zo hadden
meegenomen
naar een plek waar
het applaus alleen
nog maar zal groeien
de waardering
nog meer en mooiere
bloemen…
Een liefdes pirouette
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 je draaide
een liefdes
pirouette op
de streaming
van mijn lach
varieerde
snelheid met
middelpunt-
vliedende en
zoekende kracht
jouw en mijn
timing kwamen
recht uit het hart
ik zag handen
komen die mij
zo hadden
meegenomen
naar een plek waar
het applaus alleen
nog maar zal groeien
de waardering
nog meer en mooiere
bloemen…
TRAGEDIE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
596 Met in zijn emmertje de zee
stapje voor stapje
neemt hij de zilte rijkdom mee
naar zijn eigen strand
de kleine architect
zoekt naarstig naar de plek
waar net nog zijn ontwerp
vroeg om een laatste hand
tot mijlenver getuigt de ontdekking
het aangezicht van een verwoesting
zelfs geen lolly troost
een labrador kijkt schuldig toe…
ALLEDAAGS GROEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 In de stad toont het grasveldje
zich glanzend of dof
bevredigt steeds kort gemaaid
de voldoening
van beschaafde burgers
kent ogenschijnlijk
nooit verandering
toch worden
op deze kleine plek
lange geschiedenis
en velerlei gebeuren
uit een bezadigd
soms laaiend verleden
nagespeurd en gelezen
door vernuftige neuzen
van onze…
winter blues
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
573 het uitzicht is een
lege plek voor goden
getooid met oude veren
de lippen van perkament
ze kijken in de verte
zonder vooruit te komen
geen vlinder of zwaluw-
vlucht gezien
op deze gebroken avond
boven bevroren bomen
als verzachting voor het leed
zingt een engel winterblues
niet de bloemen maar
het ijs niet het glas maar
de…
NS Haiku's
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
579 Onderweg voel ik
Jouw warme jas tegen mij
Ik heb geen plek meer!…
Het groene vierkant
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
423 bleef dag in, dag uit staan
tegen het groene vierkant
in de hoek van haar kamer
meer wist ze niet en leek er niet te zijn
totdat de stilte haar rechtlijnige denken
vervormde
door de herhaling van het eindeloze staan
zette ze een stap-
uit het vierkant en uit het ronde
naar iets wat nog geen vorm had
zonder enige zekerheid
alleen een open plek…
apodict
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
137 deze plek is onbekend
toch zegt iedereen ervan te weten
alles rechtlijnig, geen doolhof
van twijfel of milde fluister
hier is geen waarheid te vinden
daarvoor is de vindplaats te stellig
het water nog te vloeibaar
en bomen te schaars voor bos
voorbij onaangeroerde weelde
lonkt wederkeer in veilige haven
het blijft bij woorden, vastgelegd…
"zwakke contacten"
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
809 Gelukkig mocht ik door de krant vernemen
dat ik me rijk mag voelen op mijn plek
want waar een mens niet zonder kan
zijn de contacten die wel zwak, toch sterk
onmisbaar zijn voor ieder mens
De betekenis van die contacten
besef ik nu ineens heel goed
de buren in de straat, die al zo lang
mij groeten en ik hen ook terug
de zus van een vriendin…
Gootspoken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
574 en pose
hoewel Gootspoken uit zowel
fantasie als mythologie zwijmelen
daar zij tijd niet kunnen rijmen
met de huidige toestand in de wereld
Verschroeide aarde trekt gestaag
beste plekken naar hoger plan
terwijl woestijn steeds meer woestijn
wordt en temperatuur impliciet daar is
Gootspoken begluren, dagen
uit.…
Hij zat daar, altijd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
547 Leeg is de plek nu, waar ie zat
Stil is het er ook
Ik betrap me op het muntje in mijn hand
Wat normaal met een boog
Belandde in zijn pet,
Dag speler, dag pet.…
Aanvangen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.110 om iets te kunnen schrijven
Genoeg om in herinnering te blijven
Hoopvol, met dingen uit het leven
Iemand die altijd naast je staat
Jaren was jij vaak paraat
Kletsen over allerlei dingen
Luisterend er geen doekjes om winden
Menig telefoontje of een mail
Niets was jou ook teveel
Omdat we straks gaan vertrekken
Proberen werken, op andere plekken…
Het beeld schudt en schuift en straalt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
548 De meerkoeten waren wederom aanwezig en niet
om het een of ander de plek verander je niet zomaar,
ze kwamen er al jarenlang als een soort zwanenpaar.
Vaak inderdaad op een en dezelfde plek als je oplet.
Wat kan ik verzinnen als ik over hen wil beginnen.
Ik kan je bijna de eierleider zelf nog laten zien,
waar ik uit voortkwam bovendien.…
Aankomst in het Land van Wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Een nieuwe plek, een nieuw gezicht,
Mijn eigen verhaal wordt hier gehoord.
In het land van regen en zonneschijn,
Bouw ik mijn toekomst steen voor steen.
Elke dag een beetje meer de mijne,
Tot Nederland mijn thuis zal zijn.…
Ma
netgedicht
1.4 met 11 stemmen
108 In de kamer waar licht langs
de muur schuift blijft een ongevulde plek
ademen, een zone waar het verleden niet aandringt
en de toekomst zich ontvouwt als een begin dat nog wil ontstaan.…
Het restaurant der liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
141 De stoelen zijn bekleed met fluweel zo zacht,
een plek waar liefde bloeit, in de stille nacht.
De gerechten zijn een feest, een smaakexplosie op ons bord,
de chef creëert magie, met elk elegant akkoord.
Van de sappige steak tot de delicate crème brûlée,
elke hap een avontuur, een culinaire odyssee.…
Brief uit 1981
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
1.497 Heerlijk is nochtans die eerste kou,
haar donkere plek in vreemde straten.
François!
Moet je eens proberen: één oor sluiten.
Als ik het doe, dan hoor ik jou,
rank als in die Bachpartita
terug de winterprelude
in c spelen,
ebbend in mijn kale lanen,
nergens.…
zich wiegen in de wind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.271 ik zocht je
in het bloemenveld
je blauwde tussen groen
zo teer mijn kleine held
je zag de anderen
zich wiegen in de wind
hun kleur en harten
vol met voorjaarsgeur
je bloeide
op een koude plek
de hemel bleek een grauwe
vlek toen jij ontplooide
maar zon ontdooide
wat bevroren was
gaf jouw bloem het blauw
dat ik altijd in de verte…
Ik kan je niet vergeten
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.598 Je foto, geprint in mijn hoofd,
Zie ik steeds als ik mijn ogen sluit
Alleen aan jou denken geeft me moed
om verder te leven
Die steek in mijn hart
van toen we afscheid namen
kan ik alleen genezen
door weer bij jou te zijn
Door liefde omgeven
wil ik zweven
naar een plek
waar ik alleen met jou
kan zijn
Waar ik mijn gevoelens
met…
Vallen en opstaan
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.206 en zo snel als hij viel
met al zijn voetjes weer
de witte muur opgerend
roetsj naar boven tot
ja, precies de plek waar
hij zat. Niet gevallen,
niks gebeurd.
Kleine gekko grote meester?…
aan sarah
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.428 hebt verleerd
als je kijkt door een nevel van onverschilligheid
je handen niet meer kunnen liefhebben
als je moe bent van het vechten
het eindeloos praten uit een lege doos
als je geleefd wordt in luchtledige ruimte
en bewust geen weg meer zoekt
dan komt een klein meisje
met wapperende vlechtjes
en drukt een zoentje
op die grote zere plek…
zandspiegel
netgedicht
4.2 met 53 stemmen
6.058 misschien was het
een wolkenloze dag
in elk oog, helder als antwoord
diep in het vieren
van verrassing, je naam die de dag
dichtte vol betovering
en klank, duikend naar
geboorte op beide wangen
een open plek in het licht
als vrucht van liefde
gedragen
door bloemen die nog steeds drijven
over het spiegelzand
en waarin…
in de mantel van mededogen
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
622 in de mantel van mededogen
waar geluk zich voortbeweegt
in speelgoed van eigen taal
op aftandse zwenkwielen
schoorvoetend stomend stuivend
op de tast bijeen gedreven
in straten van sprookjesdorpen
waarin je vrijuit mag spelen
daarin leef je op de plek waar
je schuilt in onwezenlijk
schreeuwen en kraaien
in het pretpark van jouw…
Ver weg van jou
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.045 een lange weg
weet niet waar naar toe
ben gewoon ingestapt
in een geel monster
een lange weg
wie zegt me waar het mij brengt
want ik durf niet te kijken
door de verharde onzichtbaarheid
een lange weg
ver weg van jou
stapte in het monster met m'n ogen dicht
het bracht me naar een plek
ver weg van jou…
Steeds weer
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.032 Onder blauwe tranen cirkelt
mijn hand,woorden razen
tot in de kleinste plekken.
Verkleumd en onnavolgbaar zoekt
mijn schrijven de windstilte in de
striemen van de onophoudelijke vlekken.
Wat blijft er van me over
als mijn zinnen
enkel verlatenheid vinden..…