Alle inzendingen over schouder

1857 resultaten.

Sorteren op:

zij in het licht

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 480
nu ik de zon heb zien spreken breekt de ruimte en huilt het gemis diep gedrenkt in de plooi van mijn schouder, ik zou het vluchten moeten staken doch het ruisen van de vrije val langs alles wat beneveld staat te schuimen is de kurk die me vangt in het geweten monumentale twijfelingen, gecorrodeerd door tij en onrust hebben de taken…
elze17 januari 2015Lees meer >

Een stukje vleugel

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
ik ben geen engel het ook nooit geweest toch leek het er soms op als er een stukje vleugel verscheen klopte op wat schouders was redder in hun nood opende vaak gesloten deuren luisterde naar wat bestaan hen bood ik koesterde dat image voelde de hemel al nabij deze zogenaamde goede werken maakten mij en anderen heel blij was het echt…

Geweld, dodelijk geweld

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
Zou er nog een tijd komen waarin we niet meer over onze schouder hoeven te kijken?…

De wraak van de kreeft

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 768
Finale aan de muur speelt Frans blauw tegen een warm rood, op gelaat en schouders neem ik de kreeft mee.…

Coalitie

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 593
Een coalitie zonder echt geluid want we moeten vooruit door brede schouders gedragen maar positiviteit komt niet uit alle lagen rechts en links is niet meer zonder ideologie in een constitutie zijn er geen vleugels geen teugels de vooruitgang in de wetenschap neemt de overhand dat creeert een bepaalde afstand tot de bevolking in het land…
ebba3 januari 2017Lees meer >

Bloeiende frivolen

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 950
je liep langs warmbloeiende frivolen de tuin in en je hield van me om mijn kijkverdriet en je was blootsvoets tot aan dat zachte, het zachte van je hals (van schouder tot oor zes zoenen), en je trendy bril en het mooiste ogenblauw, en je kingsize sigaret koket wijzend naar ... ach, ik weet het niet meer...…

Stiltecentrum

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
Woorden zijn hier niet nodig Eigenlijk compleet ongepast De wereld lijkt hier overbodig Van mijn schouders valt een last Buiten trekt de mist voorbij De gevoelens in mijn hart nabij Licht ontroerd door de muziek Neem ik waar de kleuren Alsook de milde akoestiek Vele opgeschreven woorden In een gedenkboek vastgelegd Niet om ooit te beantwoorden…
M. Bos24 oktober 2017Lees meer >

Een dichter beminnen...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 557
Zorgen tillen ze van uw schouders. Wat zwaar is maken ze lichter. Dichters weten wat vrouwen gelukkig maakt. Vandaag al verandert uw leven, in een feest.…

Wereld zonder alfabet?

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
Het is licht in je ogen glijdt langs het stiltegebied van schouders en de boezem waarin we beide zijn verdwenen.…
Pama10 augustus 2019Lees meer >

Bolletje zwart

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
ze vinden me raar als ik tegen het bolletje zwarte veren praat dat op mijn schouder zit wij hebben het samen heel goed ook als ik groet doet zij mij altijd na het is een zij dat weten wij na heel lang leven waarin zij alles heeft begrepen mensen klagen dat zij haar niet zien als wij duidelijk communiceren verkeerd kanaal misschien…
wil melker11 oktober 2019Lees meer >

Vervloeien

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 634
Ik kijk over je schouder en grijp naar een trui Het is koud geworden in onze kamer.…

Waterkuil

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 464
Vier orgels vertrekken tezamen Ze schrijden met slepende benen manmoedig maar moeizaam Ze hebben de hoeden van hoger gezag op Hun sleepbenen reiken naar achteren, langer en dunner Hun schouders zakken steeds schuiner naar voren Ze vallen, de hoge pijphoeden kruipen vooruit met armen zwaaiend en maaiend door slap wordend zand dat vermoddert…
Zywa29 november 2021Lees meer >

Penseelstreek

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
Haar gevoelige penseelstreek heeft de groene rivier meegenomen zomaar voor de lol, zonder mededogen en hij, die bij haar is, streelt haar blonde haren ze schildert een schuimende zee zonder gevaren over haar ranke schouders klimt de zon omhoog op zijn tenen moet hij staan om het te overzien deze wereld van in kleuren verdwalen terwijl hij…
mobar5 juni 2022Lees meer >

In triomf

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 598
als een koud harnas spant de winter om mijn schouders ik ben het huiveren moe in mijn hoofd laat ik hem sterven een zachte witte dood of zo op tv in de woonkamer een meisje van honing een meisje van glas Pommelien T.…

proloog

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
kolossaal water zij gaven ons namen er waren nog geen luchtspiegelingen geen buren, geen besef van gisteren of vandaag, van het kloppend huis, dat ons lijf belichaamt, ons zicht op zaken, dat geest bezielt we traden in voetsporen weken van zijde, verlieten de buurt van brandgangen we voelden ons enkelmuurs omringd, haalden schouders…
Iniduo30 december 2024Lees meer >

Ontbijt op bed

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
Welke mist legt zijn zachte kunst op haar schouder? Met blootgelegd hiaat reikt ze me de beker aan uitgebeten, zwart. Niets verraadt wat vanaf haar vingertoppen start. In niemandsland beweegt ze tot ze de plaatsen met elkaar verbonden weet.…

elkaar ontmoeten

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 703
uitgewoond aan de tijd voorbij zullen wij dan elkaar ontmoeten in de wilde wintertuin waar alleen maar blauwe bloemen bloeien draag je nog je lange zilveren haren uitgewaaierd over je ranke blanke schouders kraken je gewrichten nog altijd harder dan de mijne kijk ik nog door watervalgordijnen dreigt het altijd donker nog of zijn wij…
KarelMaria11 januari 2025Lees meer >

Fysieke beperkingen

netgedicht
4.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 379
ik mantelzorg haar artrose van armen en schouders en let attent op haar angina pectoris ondanks alles lukt leven nog met regelmatig inschikken en lieve dingen die nog tijd en rust geven er zijn zaken die veel dieper gaan ingrijpen in een maatschappelijk bestaan en positie fysieke beperkingen laten geen inspanning toe samenleven…

nakomelingen

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 416
nu rug en schouders zich gelden laten zijn zaailingen aan askleurig zand ontsproten verworpen aarde doorkliefd van zingende gaten allen door grind en stoffelijke grond geschoten wat zal van onze dagen blijven hangen zo vluchtig als wederkerend zij zijn nooit meer door een verleden bevangen verscholen in het stenen hart zo kristallijn nu…
Iniduo18 juni 2025Lees meer >

Reizen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
mijn reisgezel reist nu met mijn vragen een paar zaken die nog niet zijn verpakt ik vind hem aardig soms wel iets bekakt over mij had hij niet veel te klagen wat hij deed voelde moeizaam en uitverkocht kroop maar zelden van zijn brede schouders af het denken maakte hem futloos en bekaf en blindeerde de antwoorden die hij zocht ze waren er…

Aan zijn voeten

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 280
De oorlog legt zich zwaar om zijn schouder, van kostbaar, haast plechtig materiaal — met heilige ijver werd hij gemaakt. Het blinde meisje met haar grootouder: wat moest zij op dat moment in de zaal, aan zijn tenen lagen er negen naakt.…

Moeder (1)

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 702
Zeven zilverwitte zwanen zweven rustig boven uw bruidsbed Zeven zilverwitte zwanen bewegen door de alsmaar ijlere lucht Zeven zilverwitte zwanen strijken neer op het tevoren bepaalde moment Zeven zilverwitte zwanen spreken u in koor zachtmoedig toe Zeven zilverwitte zwanen nemen u liefdevol op hun schouder Zeven…
Peter Toll1 oktober 2026Lees meer >

Achter de maskers

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 11
De stoet flaneert langs een wit laken dat over de schouder van een waker hangt. Het geroezemoes slaakt een diepe zucht, wanneer er naar wat stilte wordt verlangd. Het uitbundig vertier zoekt zijn finale, in het midden sterft een doffe knal. De stad hervindt haar verloren adem, nu ze statig uit het rumoer herrijst.…
Wijnand Raben20 november 2026Lees meer >

Alles voor jou

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 980
Ik zal je troosten als 't moet, je mijn schouder altijd geven. Want alleen verder moeten gaan, in donkere lange nachten zo stil, zonder iemand die je voor pijn behoedt, wat is dan nog de zin van 't leven.…

Je bent niet alleen

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.402
Een hand op je schouder Vrienden om je heen God laat even weten Je bent niet meer alleen.…

Rozen op mijn bed

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.447
nog laag over de velden zweeft en de schemer vaag fluistert tegen de nachtelijke wind dan verbeeld ik me de stilte van het beven van jouw handen, van de adem die je me afnam in een uiterst zachte zucht ik luister met gesloten ogen naar jouw handen op mijn dijen, naar de toekomst die jij schreef op mijn roze, warme huid op mijn schouder…

Middelbaar onderwijs

gedicht
4.1 met 117 stemmen aantal keer bekeken 46.498
Het mooiste meisje van de klas verschikt onwennig bij haar schouder een bandje van haar bustehouder; ze draagt dat rare ding maar pas. De meester, achter brillenglas, ziet toe, ontroerd, en denkt: 'Wat zou d'r gebeuren als zij tien jaar ouder en ik eens tien jaar jonger was?…

Niet het einde, maar het begin

netgedicht
3.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.648
Niemand heeft het in de gaten niemand wil het ook maar zien niemand heeft een schouder over en wil me helpen bovendien Troost is ver te zoeken verdriet hoopt zich op het verscheurt mij van binnen heeft zich genesteld in mijn kop Voorbijgaand leed?…

Campusimpressie 21/5

hartenkreet
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 858
Schouders gebogen, schaduw onder zijn ogen. Alleen de bieb in. Blond haar golft in staart. Gekorte rok, benen bruin: Rasparadepaard Klein bloemetje paars alleen in wapperend gras. Haar draagt zonnebril, ogen knijpen tegenlicht. Werkt dit wel? Blote bovenarm, bol gespierd. In de zomer is het uitzicht mooi.…
Maleen Hof11 augustus 2003Lees meer >

grijnzen uit hetzelfde gezicht

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.447
ik ben verdwaald de huizen zijn me vreemd met ramen zonder ruiten deuren die niet sluiten maar open blijven staan ik kijk de mensen aan die langs me lopen niemand ziet me staan holle ogen in het matte licht grijnzen uit hetzelfde gezicht ik pak een hand waarvan de vingers breken de arm heeft te los gezeten om te slaan de schouder…
wil melker17 augustus 2003Lees meer >