1857 resultaten.
zij in het licht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
480 nu ik de zon heb zien spreken breekt
de ruimte en huilt het gemis diep
gedrenkt in de plooi van mijn schouder, ik
zou het vluchten moeten staken doch
het ruisen van de vrije val langs
alles wat beneveld staat te schuimen
is de kurk die me vangt in het geweten
monumentale twijfelingen, gecorrodeerd
door tij en onrust hebben de taken…
Een stukje vleugel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 ik ben geen engel
het ook nooit geweest
toch leek het er soms op als
er een stukje vleugel verscheen
klopte op wat schouders
was redder in hun nood
opende vaak gesloten deuren
luisterde naar wat bestaan hen bood
ik koesterde dat image
voelde de hemel al nabij
deze zogenaamde goede werken
maakten mij en anderen heel blij
was het echt…
Geweld, dodelijk geweld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
658 Zou er nog een tijd komen
waarin we niet meer over
onze schouder hoeven
te kijken?…
De wraak van de kreeft
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
768 Finale aan de muur speelt
Frans blauw tegen een warm rood,
op gelaat en schouders
neem ik de kreeft mee.…
Coalitie
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
593 Een coalitie zonder echt geluid
want we moeten vooruit
door brede schouders gedragen
maar positiviteit
komt niet uit alle lagen
rechts en links is niet meer
zonder ideologie
in een constitutie
zijn er geen vleugels
geen teugels
de vooruitgang in de wetenschap
neemt de overhand
dat creeert een bepaalde afstand
tot de bevolking in het land…
Bloeiende frivolen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
950 je liep langs warmbloeiende frivolen
de tuin in en je hield van me
om mijn kijkverdriet en je was blootsvoets
tot aan dat zachte, het zachte van je hals
(van schouder tot oor zes zoenen),
en je trendy bril en het mooiste ogenblauw,
en je kingsize sigaret koket wijzend naar
... ach, ik weet het niet meer...…
Stiltecentrum
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 Woorden zijn hier niet nodig
Eigenlijk compleet ongepast
De wereld lijkt hier overbodig
Van mijn schouders valt een last
Buiten trekt de mist voorbij
De gevoelens in mijn hart nabij
Licht ontroerd door de muziek
Neem ik waar de kleuren
Alsook de milde akoestiek
Vele opgeschreven woorden
In een gedenkboek vastgelegd
Niet om ooit te beantwoorden…
Een dichter beminnen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Zorgen tillen ze van uw schouders.
Wat zwaar is maken ze lichter.
Dichters weten wat vrouwen gelukkig maakt.
Vandaag al verandert uw leven,
in een feest.…
Wereld zonder alfabet?
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
498 Het is licht in je ogen
glijdt langs het stiltegebied
van schouders en de boezem
waarin we beide zijn verdwenen.…
Bolletje zwart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
543 ze vinden me raar
als ik tegen het bolletje
zwarte veren praat
dat op mijn schouder zit
wij hebben het
samen heel goed
ook als ik groet doet
zij mij altijd na
het is een zij
dat weten wij na
heel lang leven waarin
zij alles heeft begrepen
mensen klagen dat
zij haar niet zien als wij
duidelijk communiceren
verkeerd kanaal misschien…
Vervloeien
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
634 Ik kijk over je schouder en grijp naar een trui
Het is koud geworden in onze kamer.…
Waterkuil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Vier orgels vertrekken tezamen
Ze schrijden met slepende benen
manmoedig maar moeizaam
Ze hebben de hoeden
van hoger gezag op
Hun sleepbenen reiken
naar achteren, langer en dunner
Hun schouders zakken
steeds schuiner naar voren
Ze vallen, de hoge pijphoeden
kruipen vooruit met armen
zwaaiend en maaiend
door slap wordend zand dat
vermoddert…
Penseelstreek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 Haar gevoelige penseelstreek
heeft de groene rivier meegenomen
zomaar voor de lol, zonder mededogen
en hij, die bij haar is, streelt haar blonde haren
ze schildert een schuimende zee zonder gevaren
over haar ranke schouders klimt de zon omhoog
op zijn tenen moet hij staan om het te overzien
deze wereld van in kleuren verdwalen
terwijl hij…
In triomf
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
598 als een koud harnas
spant de winter
om mijn schouders
ik ben het huiveren moe
in mijn hoofd laat ik hem sterven
een zachte witte dood of zo
op tv in de woonkamer
een meisje van honing
een meisje van glas
Pommelien T.…
proloog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 kolossaal water
zij gaven ons namen
er waren nog geen luchtspiegelingen
geen buren, geen besef
van gisteren of vandaag, van
het kloppend huis, dat
ons lijf belichaamt, ons zicht
op zaken, dat geest bezielt
we traden in voetsporen
weken van zijde, verlieten
de buurt van brandgangen
we voelden ons enkelmuurs
omringd, haalden schouders…
Ontbijt op bed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 Welke mist legt zijn zachte kunst
op haar schouder?
Met blootgelegd hiaat
reikt ze me de beker aan
uitgebeten, zwart.
Niets verraadt
wat vanaf haar vingertoppen start.
In niemandsland beweegt ze
tot ze de plaatsen met elkaar verbonden weet.…
elkaar ontmoeten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
703 uitgewoond
aan de tijd voorbij
zullen wij dan elkaar ontmoeten
in de wilde wintertuin
waar alleen maar
blauwe bloemen bloeien
draag je nog je lange zilveren haren
uitgewaaierd over je ranke blanke schouders
kraken je gewrichten nog altijd
harder dan de mijne
kijk ik nog
door watervalgordijnen
dreigt het altijd donker nog
of zijn wij…
Fysieke beperkingen
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
379 ik mantelzorg
haar artrose van
armen en schouders
en let attent op
haar angina pectoris
ondanks alles
lukt leven nog met
regelmatig inschikken
en lieve dingen die
nog tijd en rust geven
er zijn zaken die
veel dieper gaan
ingrijpen in een
maatschappelijk
bestaan en positie
fysieke beperkingen
laten geen inspanning toe
samenleven…
nakomelingen
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
416 nu rug en schouders zich gelden laten
zijn zaailingen aan askleurig zand ontsproten
verworpen aarde doorkliefd van zingende gaten
allen door grind en stoffelijke grond geschoten
wat zal van onze dagen blijven hangen
zo vluchtig als wederkerend zij zijn
nooit meer door een verleden bevangen
verscholen in het stenen hart zo kristallijn
nu…
Reizen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
443 mijn reisgezel reist nu met mijn vragen
een paar zaken die nog niet zijn verpakt
ik vind hem aardig soms wel iets bekakt
over mij had hij niet veel te klagen
wat hij deed voelde moeizaam en uitverkocht
kroop maar zelden van zijn brede schouders af
het denken maakte hem futloos en bekaf
en blindeerde de antwoorden die hij zocht
ze waren er…
Aan zijn voeten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
280 De oorlog legt zich zwaar om zijn schouder,
van kostbaar, haast plechtig materiaal —
met heilige ijver werd hij gemaakt.
Het blinde meisje met haar grootouder:
wat moest zij op dat moment in de zaal,
aan zijn tenen lagen er negen naakt.…
Moeder (1)
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
702 Zeven zilverwitte zwanen
zweven rustig
boven uw bruidsbed
Zeven zilverwitte zwanen
bewegen door de
alsmaar ijlere lucht
Zeven zilverwitte zwanen
strijken neer op het
tevoren bepaalde moment
Zeven zilverwitte zwanen
spreken u in koor
zachtmoedig toe
Zeven zilverwitte zwanen
nemen u liefdevol
op hun schouder
Zeven…
Achter de maskers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
11 De stoet flaneert langs een wit laken
dat over de schouder van een waker hangt.
Het geroezemoes slaakt een diepe zucht,
wanneer er naar wat stilte wordt verlangd.
Het uitbundig vertier zoekt zijn finale,
in het midden sterft een doffe knal.
De stad hervindt haar verloren adem,
nu ze statig uit het rumoer herrijst.…
Alles voor jou
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
980 Ik zal je troosten als 't moet,
je mijn schouder altijd geven.
Want alleen verder moeten gaan,
in donkere lange nachten zo stil,
zonder iemand die je voor pijn behoedt,
wat is dan nog de zin van 't leven.…
Je bent niet alleen
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.402 Een hand op je schouder
Vrienden om je heen
God laat even weten
Je bent niet meer alleen.…
Rozen op mijn bed
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.447 nog laag
over de velden zweeft
en de schemer vaag fluistert
tegen de nachtelijke wind
dan verbeeld ik me de stilte
van het beven van jouw handen,
van de adem die je me afnam
in een uiterst zachte zucht
ik luister met gesloten ogen
naar jouw handen op mijn dijen,
naar de toekomst die jij schreef
op mijn roze, warme huid
op mijn schouder…
Middelbaar onderwijs
gedicht
4.1 met 117 stemmen
46.498 Het mooiste meisje van de klas
verschikt onwennig bij haar schouder
een bandje van haar bustehouder;
ze draagt dat rare ding maar pas.
De meester, achter brillenglas,
ziet toe, ontroerd, en denkt: 'Wat zou d'r
gebeuren als zij tien jaar ouder
en ik eens tien jaar jonger was?…
Niet het einde, maar het begin
netgedicht
3.4 met 23 stemmen
1.648 Niemand heeft het in de gaten
niemand wil het ook maar zien
niemand heeft een schouder over
en wil me helpen bovendien
Troost is ver te zoeken
verdriet hoopt zich op
het verscheurt mij van binnen
heeft zich genesteld in mijn kop
Voorbijgaand leed?…
Campusimpressie 21/5
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
858 Schouders gebogen,
schaduw onder zijn ogen.
Alleen de bieb in.
Blond haar golft in staart.
Gekorte rok, benen bruin:
Rasparadepaard
Klein bloemetje paars
alleen in wapperend gras.
Haar draagt zonnebril,
ogen knijpen tegenlicht.
Werkt dit wel?
Blote bovenarm,
bol gespierd. In de zomer
is het uitzicht mooi.…
grijnzen uit hetzelfde gezicht
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.447 ik ben verdwaald
de huizen zijn me vreemd
met ramen zonder ruiten
deuren die niet sluiten
maar open blijven staan
ik kijk de mensen aan
die langs me lopen
niemand ziet me staan
holle ogen in het matte licht
grijnzen uit hetzelfde gezicht
ik pak een hand
waarvan de vingers breken
de arm heeft te los gezeten
om te slaan de schouder…