1348 resultaten.
Ik ben een boom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
566 voel de sapstromen
langs m’n ruggengraat
de sterke stam
geeft stevigheid
de kracht te staan
in weer en wind
te groeien
met al m’n takken
naar de hemel te reiken
naar het licht
van zon, maan, sterren;
Ik schenk leven
in mijn bladerdek
en in mijn stam
nestelen vogels
talloze insecten
vinden er voedsel
en bescherming
mijn zaden en vruchten…
Psychodrôme
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.408 bedekt met zwart vernis
Ooit zal die dag toch komen
dat hij zijn gezicht moet tonen
zijn leger zal hem kronen
en de nieuwe orde zal er komen
Beschermd door demonen
onzichtbaar voor zijn oog
kan zich niet vertonen
- beschaamd voor zijn betoog
Nooit had hij kunnen denken
door twijfel overmand
dat zij alles zouden schenken
voor de vrucht…
ware liefde
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.468 simpel een brief
weet dit blijft volslagen anoniem
tot levensvatbaar woord bewogen
het geluk in enkele zinnen
in een gloed te zullen verklanken
wees een echo in gedreven koper
dat het komt de tijd vooruit
en rondgaat als het nieuws
ach en wee moeten verstommen
tot een meeslepende melodie
zal de ander mijn weg gaan kruisen
draagt het vrucht…
Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht
poëzie
3.5 met 86 stemmen
33.482 Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht,
Zilveren-zacht, de half-ontloken maan
Bloeit als een vreemde bloesem zonder vrucht,
Wier bleke bladen aan de kim vergaan, -
Zó zag ik eens, in wonder-zoet genucht,
Uw half-verhulde beelt'nis voor mij staan, -
Dán, met een zachte glimlach en een zucht,
Voor mijn verwonderde…
rode peper
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.178 en snippers
langs ogen en lippen
te koud na jouw grage storm
ik vermaal jou in de vijzel van morgen
vermengd met azijn, suiker, zout
ik smeer jou onder de oksel
het schroeit en wekt de klieren
een rode roes in grijze kwabben
het ontwent trager dan ik wens
mijn tong smeult van gisteren
je zit gebald in de kiem
de ribben van de vrucht…
Kussen
poëzie
3.8 met 24 stemmen
4.773 Kussen is een zomer-avondgaard,
waar de vruchten tot verlangens rijpen,
kussen is een stonde dezer aard',
waar de mens de hemel leert begrijpen.…
Naamloos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
788 Het blijft een open brief
Waarom gieten we verzen in een mal van gips
met de ijdele hunker om later ook nog
de versteende vrucht na te proeven
het sap, de schil versneden op de tong
Waarom schenden we ons gebit
aan de blanke pit
We verzegelen het bericht
noemen het een gedicht
Opgerold perkament in een koker gepropt
een Save Our Souls…
Maria by 't kruise
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.622 Een hete tranen-vloed haar uit de ogen sprang
Een uitgetogen zwaard door hare ziele drang
Aanschouwende haar vrucht, aanschouwende de scharen.
Het krachtige geloof weerhield ze in die nood
Dat zij niet met haar kind en smakede de dood:
Nog leed ze meer als ooit de grootste martelaren.…
Het wit voorbij
netgedicht
2.1 met 276 stemmen
103.686 "Niet nodig"... lachte je:
"we plukken al vruchten!"
En het engelenkoor
klonk door
tot diep in de nachten,
zes hele weken.
Toen zagen we de duiven
vertrekken.
De rijst was op.…
De kleur van regen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
737 Regen legt een vlies over de gevels
Weekt de knollen van een sierplant
Verduistert de vergeten krant
Wekt nieuwe tinten, andere klemtonen
Zoals klei van korrel en kleur verschilt
De schubben van een reptiel dat in lover vlucht
De schil van een rottende vrucht
Regen neemt het niet zo nauw
Haalt de ziel uit dingen
Regen drenkt het drogend…
DOOR WIE GEHOLPEN?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 zwaait hulp, aan elkaar gegeven, schept pracht
in 't geloofsleven vol heilzame vrucht en zwam.…
de geboorte van een gedicht ( 3 )
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
786 normen bestormen
behoort tot een ander ras
soms, midden in de nacht
zit ik in een somber hoekje
slijp mijn punt extra scherp,
vergrijp me in extase
aan een woordeloze stroom
van storende elementen
die mijn vruchten immer
bevatten
dan, ja dan,,,,,ben ik
ja ik, even mijzelf en kan ik
me aan mijn pennenvrucht
heerlijk bezatten…
mijn gracht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
763 zo ik graag zou willen
de werkelijkheid heeft ingeboet
het grootse zou mij zwaar doen tillen
zo ga ik vaak hier mijn weg
soms verdwaald in gedachten
een plek van overpeinzing
van denkbeeldige krachten
die mij doen verwonderen
over het palet van water,
groen en keiensteen
hier overdadig aanwezig
en mijn gemoed doen verzachten
tot vrucht…
Passie
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
4.416 Wulpse rondingen gestrekt op laken van vers groen
Bedekt en omringd door wijnen en exotische vruchten
Voeren jouw lijnen mij naar de waanzin van wellust
Zinnelijk drift in niet aflatende verscheurende honger.…
Wezenlijk geluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 Vooruitstrevende toekomstplannen betalen geen loon
Ik bepaal mijn eigen lot is slechts spot en hoon
Het werd donker de dag dat ik het licht zag
Volwassen zijn heeft zijn voordelen
De verantwoording ligt zo goed als in je eigen hand
Wanneer je een vrouw om haar hand vraagt volgen echter de bevelen
Mijn verleden zwart omrand
Geen verboden vruchten…
skriuwers tramteare
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
649 in wrâld fan noed
sichtber rypjend
fan blom oant frucht
ûtrinnend yn in fjild fan grien
wurden kreakjend
yn it wyte ljocht
dwylsinnich optein
wêryn myn minlike lêzers
tsjûge binne fan in skeppende poëzij
vertaling:
schrijvers gepijnigd
met woorden
in een wereld van verantwoordelijkheid
zichtbaar rijpend
van bloem tot vrucht…
Framboosje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
703 troetelnaam prevel en
nadien luister
hoe het zwijgen is als jij rond, zo zacht
in al weerklinkt, die zo de stilte tovert
van mijn lippen
hoe ik nadien als ik in jou aan het water
waar ik me verlies, op deze brede oever
kringen in het riet kauw
hoe ik mijmer, alsmaar onveranderd zo
het langzaam begrijpen in mij kruipt dat
jij de enige vrucht…
Een late Pasen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
640 Hoe groot zijt Gij: een tuin vol tederheid
in geur en kleur en vrucht dit land te boven
en waar ik nooit meer aan Uw liefde wen.
Uit: "Niet te stelpen licht. Nieuwe religieuze poëzie" - Davidsfonds, 1995…
Rijkunst
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
862 Stuurkunst, eenvoud in gebaren
ultiem contact tot stand gebracht
zo breekbaar, toch zo nodig
leiden zonder zichtbare macht
dwingen geeft de zwakte prijs van
uitoefenen in onwetendheid
de vruchten die de dader plukt
zijn vroegrijp en verbleken mettertijd
voor wie het weet, alleen maar goed nieuws
het paardenhart is zacht, integer en puur…
zó heet die stoot
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
586 waar je bij freud in stinkt
bleek het niet van eigen belang onbloot
dat ze zelf ook zo heet die waanwijze stoot
vandaag blijkt er meteen al één onbenoemd
was ik van alle grote steden invloedvrij
gerrit fries&hagenees sprak in de vishal
wat een zeldzaam mokums harde es heb jij
pseudologia phantastica zwarte magie
kardinaalsmuts die haar vruchten…
Noten van morgen
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
659 samen dacht
toch blijft er nog een kier
met draden en signalen
haal ik aan wat is gevierd
dan langs nieuwe lijnen
de zijne en de mijne
nu apart in eigen gang
blijft de binding levenslang
het andere morgen
komt al vrolijk binnen
met de grip op volle zinnen
er staan kansen voor de deur
in denken opgelicht uit sleur
groeien rijpe vruchten…
Derwish
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
597 Als ze danst, wordt de beweging universeel,
de aarde, sterren, bloemen, alle stromen
alles wordt in haar wezen opgenomen,
betreedt met beide voeten elk werelddeel,
ze draalt niet in haar zinnelijke vlucht,
deelt met iedereen haar serene vrucht, in elke
wenteling, wordt de aardse tucht vermeden,
draait bomen, groene heesters uit de grond,
baart…
Zaden van de berk.
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
572 onder dat mos, beloven
kan ik iets, daar beneden is waarschijnlijk niets,
slechts voer voor een verhaal, waarin ik
verdwaal, na afloop te trots om te huilen,
onmogelijk de tijd te ruilen, mijn plek
verkleind tot omzoomd zerk, waarin
ik me kan verschuilen, daarboven jagen
associaties op de zaden van de zilverberk,
die ieder jaar weer vrucht…
LERING VAN EEUWIGE WIJSHEID
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
671 Vanuit de Grote Beer en de Pleiaden
Wordt de mens gevormd door zeven stralen
Door in het stoffelijke af te dalen
Worden plus en min goeden en kwaden
Wij zijn de vruchten van kosmische zaden
Meetbaar op louter dichterlijke schalen
Langs de lat gelegd door het vertalen
Van een begrip als helen en als schaden
Het midden houdend tussen droom…
FLUITSPEL
poëzie
4.0 met 9 stemmen
1.624 Speelman, die ten dans komt noden,
Troostend melodie doen vlieten,
Want ik weet de gang der goden;
Hoe zij eerst de onbewuste,
Sluimerend als gesloten kelken,
In de kuise boezem rusten,
Dan ontluiken en verwelken;
Wee, dat tranen wekt en zuchten,
Wie toch kan het heil begrijpen,
Dat beloofd wordt door het rijpen,
En vervulling vindt in vruchten…
het dal van......
netgedicht
4.4 met 36 stemmen
939 In het dorre landschap van de geest
waar hier en daar
een bloem
van onvergankelijkheid geurt
raap ik de scherven van mijn hart
in herinnering heerste de stilte hier
en sprak met ongekende diepte
elk woord was als een rijpe vrucht
gevuld met de puurste nectar van liefde
het landschap ademde regenbogen
en nu met zijn nieuwe heersers…
De appel en het paradijs
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
602 schuld van appels (en slangen),
gegeten (en gevreesd) door dames en heren,
die compost verwarren met
het composteren van de geest
De dichter plant een pit
van de Adams appel
en Eva verzoekt hem
herhaaldelijk
Maar de Godheid laat het zaad
groeien tot onmetelijke hoogten
die de appel doet verbleken
Tot in verre streken draagt hij vrucht…
voorbestemd
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
658 langzaam
in een wandeling door herfst
in het oude, vertrouwd zoals de ochtend
die nesten bouwt
op schouders van het ronde zwijgen
verstaanbaar en gehuld
in handen
ook al boog de vijver zich bleek
rond mijn lichaam, schuifelden banken
de zon omlaag
wij bewogen, hielden ons vast
aan weerszijden van de weg, stilte als vergeten vruchten…
Overal liefde
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.117 Want dit is waarom:
Een bloem prachtig bloesemt
Een vogel zijn kwetterende jonge vol energie voedt,
De zonnestralen de voorjaarsbloemen verwarmt,
Een fruitboom heerlijke zoete vruchten geeft,
Een beekje een rustig kabbelend liedje zingt,
De maan de donkere nacht verlicht,
De regen de droge aarde vochtig maakt en
Een moeder haar baby teder verzorgt…
Vastgeroest?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
572 Gelijk een zwaan, die schuchter de veren
strijkt, zich dompelt in het koele meer om
de lange slaap te vinden in een donzen bed,
gebonden aan het strikte heden, in de
brekende golfslag van de tijd, schuddend aan
mijn levensboom, waarvan de vruchten maar niet
willen vallen, in het stof van opgewaaide verzen is
het moeilijk keren in een…