1234 resultaten.
Zoals het is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 dat wat niet zichtbaar is, stemt mijn kleur
het voelt als noordelijk wuiven
ook al toont de zon zich aan mij;
het is niet aan 't voorjaar snuiven
de tijd is zoals dat wel wordt genoemd,
het seizoen van de stilte, wit soms en met ijs
de polders met hun sloten waren ooit beroemd
in mijn jeugd dan, zo maak ik me wijs
ook is er al een bloesem…
Welkom vierde maand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 De kleine brokaten kelkjes van voorjaarsboden
lachen ons ook meer en meer naast bloesem toe.
Soms kijken zij net als wij elkaar opgewekt aan,
ja spiegelen en deinen dan dansend om dit bestaan.…
Getroffen herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
603 Nu al bloesems bloeit
is het jong spring in het veld
één met beleving
om de jeugd af te schudden
nu kleur in het veld schittert.
Met haar kroost omringt
volwassener in de herfst
keert herinnering
als dauw aan de waterplant
wat zij liefst links laat liggen.…
Levenswiel ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
364 Ik zag je gestalte bij de levensbron,
duizendschoon in een oceaan, het
haar vol bloesem, wild en ongetemd
als de hoop, die we hebben gedronken
om te willen zijn, vaak te ongeremd,
gedoopt in een diffuus licht waar onze
schaduw in verdrinkt, om het loflied
van de toekomst in te verpakken steeds
tot een verrassing op te maken en je de…
Chopin
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
487 zij is ten prooi gevallen aan wisselvalligheid
van de maatschappij
in een systeem dat knelt
als een te krappe schoen
aan haar voeten
de minnares van boeken en muziek
opgejaagd moet zij van de ene boom naar
de andere reizen tussen
vogels van allerlei pluimage eten de spijzen
die haar vreemd zijn
en niet doen verrijzen
tussen bloesem en…
In ‘t nachtelijk uur
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
498 Nog niet geheel bekomen van wat de
dag mij bracht drijft mijn
pijnen en tranen
mij naar ‘t venster in ‘t nachtelijk uur
de stilte, de ruimte, de treurige maan
rondom bloesem bomen
een haan op de kerktoren
als teken van onvolmaaktheid
en saamhorigheid
het lijden en verdriet van de ander
in ‘t menselijk bestaan
en toch bij…
In de tuin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
445 gloed
Of hoor je soms zachte stem die je altijd
Begeleidt in de wind die je bemint
Die voortdurend, vaak ongewild
je diepste tonen vervoert
maar uit onmacht niet
de verlossende uitweg vindt
het is zeker geen weerwil
het is immers die loodzware as
dat kleeft aan schrale wortels
die werden bijgeknipt,
te pas en te onpas
en dat ook bloesems…
Zogenaamd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
453 De geurende bloesem in de lente,
een tapijt van sneeuwklokjes en krokussen.
Kleurige vlinders overal
en vogels en bloemen, zonder tal.
Ja, als ik wil zien, dat zeg ik goed.
Wat moet ik ermee als ik hoor,
dat er een meisje is vermoord.
Ziek word ik ervan.
Een lust opwekkend middel
hebben ze haar gegeven.
Wie bedenkt zoiets.…
Pêche Melba
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
579 Perzikstad las ik
Een sprookjesstad als Babylon
Hingen daar tuinen
Met bloeiende bloesem
En sappige vruchten
Melbabylon
Droomprinses
Roxannexander
Tussen muren van paleizen
Bijtend gif
Van salamander
En doodse poelen
Waar Narcissus
Egozoekend
Stilt de tijd
Achter zijn rug
Loert mee de dood
Zag hij die tuinman
Dan niet staan…
DE DAGERAAD
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.275 de nacht
ontwaakt helder de Dageraad
sijpelt uit de rotssteen, een bron van Levend Water
die als een warme bruisende stroom
de wintergrond open woelt
en uit 't gekiemde zaad rijst een groene scheut
dit wordt de nieuwe aarde
waar duisternis, pijn en lijden
verdrongen worden
door het nieuwe licht
de olijfgaard baadt in een zee van bloesems…
de lente lonkt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
434 daar is het weer, het prille groen
een zachte gloed, een nieuw seizoen
het jonge gras dat wenkt en lacht
waar jij straks droomt in zomerpracht
de eerste bloesem, licht en fijn
kleurt takken zacht met roze schijn
de lucht eindeloos helder blauw
de zon die warmer wordend lonkt
hoop ontwaakt, de wereld zingt
nieuw leven dat danst ons tegemoet…
toen zij aan de liefde dacht
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
607 Hoe zij op prille bloemenvoetjes
lento binnenschrijdt
zich trillend tussen witte bloesems vlijt.
Hoe liefde onder laaiend zonnelicht
een lichtvoetig allegro zingt
haar oneindige vleugels spreidt.
Hoe zorgeloze, zwoele liefde oogst
troost dan weer presto voor
de zomerstorm de benen neemt.…
ROUW EN VREUGDE
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
350 Ergens in het woud van Brabants Langstraat
straalt vol jonge levenskracht een ruim rijk
van heideveldjes tussen den, beuk en eik,
dat door bloesem verblijd de Lente in gaat.
Om een kleine wei beschermt een groene dijk
van gekapte takken opkomend zaad
tegen elke aansluipende veelvraat:
haas en ree dubben even, nemen de wijk.…
Ballade van de jaren
gedicht
3.4 met 25 stemmen
13.695 Wij willen hun vogels, hun blindheid, hun fruit,
hun gras. Wij willen hun tijd niet uit.
--------------------------------------
Uit: 'Liereman', 1996.…
De droom
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.168 ,
na lang aandringen
en diverse glazen Rioja
vertelde ze me uiteindelijk
van haar steeds wederkerende droom:
‘Een man met vreemde ogen,
wit en glanzend als kiezelstenen,
gooit met een vastberaden gezicht
gouden honingraten in een bittere rivier,
de rivier verandert van kleur
en stroomt langs een kerkhof
waar een kersenboom zijn fruit…
- Parel van Afrika -
netgedicht
4.9 met 45 stemmen
703 Zoveel fruit aan de bomen,
groen, vruchtbaar het land,
de tropische diepe regenwouden.
Kinderen liggen te slapen
gedurende de hete middagzon.
Hoor jij het brullen van de leeuw
niet?
Kleine zwarte slapende engel.…
Dankdag
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
2.214 Dank U wel HEER
Dat de oogst weer overvloedig was
Bieten, granen, groenten en ook fruit
We kunnen weer een heel jaar vooruit
Het komt zowel mens als dier van pas.
Dank U wel HEER
Voor de arbeid die we mochten verrichten
Voor het onderhoud van ons bestaan
Ondanks de crisis die we ondergaan
Die handel en bedrijven doen ontwrichten.…
Bij muziek
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.596 donker water,
Zult gij dan ook, o lied,
Door Licht het onverklaarbare aan te roeren,
Mij naar dit jaar,
Zo dor en zwaar,
En vol verdriet,
Dat ik schier dacht
Het heeft geen vruchten voortgebracht,
Daar het mijn handen ledig liet,
Zachtvleuglig medevoeren
Als naar een dicht omgroende woning,
Waar 't geurigste uit de gaard,
Het weeldrig fruit…
Een troost
gedicht
3.7 met 6 stemmen
5.500 In deze tuin, achter de ramen,
woekert de klimplant, pikken veren driftig
beestjes van een bast, zwelt het fruit.
En wij bestaan niet, kunnen bewijzen niet te bestaan.
De boom, de zee, de roos – elk woord dat past
loopt uit, hervormt zich mettertijd.
Wat groeit, groeit roekeloos.…
Dankdag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Dank U wel HEER
Dat de oogst weer overvloedig was
Bieten, granen, groenten en ook fruit
We kunnen weer een heel jaar vooruit
Het komt zowel mens als dier van pas.
Dank U wel HEER
Voor de arbeid die we mochten verrichten
Voor het onderhoud van ons bestaan
En de welvaart die we weer ondergaan
Zodat handel en bedrijven niet ontwrichten.…
De wereld bestaat in mij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
568 Hij gaf om goed
en gaf en staat in mij in een wereld
waar hoofden worden geschild als fruit.
De wereld doet mij aan als vraag: wat draag
ik verder? Waar raak ik thuis? Ik kijk naar
de merel, zijn potig lijf, zijn klinkende strijd
om een gebied; hij zingt niet om niet. Hij zingt
om wat een lied kan redden. Zacht zing ook ik.…
Nee we huilen niet meer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 Wellicht ben ik vandaag gewoon even nog een stuk onrijp fruit
worden mijn lippen daardoor natuurlijk anders getuit.
Het was vandaag gewoon een lucht zonder vogelvluchten,
een waar de zon van messing zelf vaak voor regen moest vluchten.…
Kikkervisje
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.526 Een oude scheve boom
Staat om te vallen
Over een watertje gebogen
Honderden twijgen houvast
Ik zie kikkers drijven
Gezegend met bolle ogen
En gladde waterdichte lijven
Loerend zonder mededogen
Niemand kan vermoeden
Waar wortels ooit begonnen
En argeloze bonte bloesem
Blijft bestuivers lokken
Bronnen staan niet stil
De herfst blijft…
Deinè Theos* (sonnet CVI)
poëzie
2.7 met 29 stemmen
3.455 Een geur van zomer-bloesems begeleidt
De zang der zonnen - duiven - die heur trans
Doorglóren in eerbied'ge rondedans
Om Haar, wier glimlach sferen groept en scheidt;
'Schoonheid, o, Gij, Wier naam geheiligd zij,
Uw wil geschiede; kóme Uw heerschappij;
Naast U aanbidde de aard' geen andre god !…
kunst van dichten
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
825 poëzie is een dans van woorden
rond een vuur van verbeelding
schrijven uit de maalstroom van het leven
het verbloemen van taal
bloesems schetsen met een bleke pen
en verspilde inkt gebruiken om
rozen kwekend tussen wrede netels
wraak te nemen op de lege wereld
woorden zijn de balsem voor de ziel
verstoten in gepleisterde strofen
verzen…
voor de zomer
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.015 Lente
De bloesems aan de bomen
welriekend en van korte duur
Vormen daarna een roze loper
bij het vallen, uur na uur
Het bankje, geteisterd door weer en wind
heeft vele romances zien ontluiken
Gezien het aantal hartjes met initialen
met liefde heeft hij zich laten misbruiken
Het park met zijn versgemaaide gras
en ontegenzeggelijk veel…
Aan mijn vriend Réne Victor
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.522 Door de tijden van onze primula-veris,
Als d’eerste bloesems bloeiden,
Is onze vriendschap ons bijgebleven
En tot ’n sterke boom vlug opgegroeid:
Een boom die niet meer buigen zal of beven.…
Like clouds
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
731 the sweetets things
zijn die zinnen-liefde of the mind
to share it with others
to give…to love
gedijt als bloesem op wimpers heel zacht
how wonderful
vanuit een nieuwe wereld
naderen voeten
ik vang de klanken op like clouds
dat stemming kleurt open en bloot
that fills my soul
bij ‘t open venster
waar het ons gevoel ligt te wachten…
Spiegelplas
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
595 Ik zag je bij de levensbron
duizend schonen in het gras
oceanen bloesems, luikend groen
fragiel, transparant als glas,
liefde gedronken zoveel dat kon,
uit water, satijnen spiegelplas,
toen zonder kleur, verdroogd,
verdronken in woestijnen, de
tijd verloren, voordat je het
verlaten moest, tranen gedempt
op geboren spiegels van de ziel…
Liefdeshart
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
554 Verrukking om de contouren van jouw boezems,
die zo schoon staan aan jouw lenig lijf,
versiert met twee weelderige bloesems,
zou het schelen als ik ze zachtjes wrijf?
Sluipend raakte ik jou aan terwijl je liep,
als een fijn-vernuftige schoonheidsgodin,
schaduwloos en 't was alsof ik al sliep
tegen de borsten van jou, mijn koningin.…