24248 resultaten.
De raad van een lelie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 Onhoorbaar bestond daar een lelie
Witter dan ik kon betreden, heden
Begreep ik de wil en de waan
Aanlandige winden te smaken
Onroerbaar te zijn als het kruid
Geen ogen zelfs voor zon of maan
Er zal, voor het einde komt
Nog heel veel moois verbloeien
Dat om zichzelf toch bloeien wilde
Laten we lopen
Nog een rondje tegen de dood
Zodat…
Tot de dood ons scheidt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 druk
Ja, alles is te koop
Mijn angst, jouw slaan
De emotionele vernederingen
Slechts tot de dood
Zoals ik het ooit
Had beloofd…
Talmen
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
529 hoe kraaien in dichte
bomen krassen
watergeesten kronkelen
in woeste grond hoe
zwarte engelen zich verschuilen
achter struiken de buizerd
hongerig boven velden zweeft
hoe wolven huilen in
duistere nachten
de grillige wind gestaag
bloembedden vlecht
hoe de dood in
koele watergronden
geduldig wordt gewiegd
hoe de veerman wacht
bespiedt…
Druildagen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
378 Je probeert ergens voor de duidelijkheid
jouw volle aandacht op te richten
een verloren brief, een weggelopen liefdesaffaire
gebarsten lippen van een eeuwenoud standbeeld
die uitgehakte glimlach van vergane gloriedagen
en het lukt je niet om op te staan, tegen de wind in
want de marmeren schouders zijn van een dode vriend
en de afgebroken…
De dood is gekomen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.469 De dood is gekomen,
De dood in mijn dromen,
De dood nam mijn hart,
De dood wreed en hard.
De dood heeft genomen,
De dood zonder schromen,
De dood met zijn kracht,
De dood in de nacht.
De dood ging stil zweven,
De dood met mijn leven,
De dood wie het beliefde,
De dood en mijn liefde.…
Windstil
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
215 ....Er is geen zuchtje wind meer
....nergens wind meer
Er is geen zuchtje wind meer, nergens wind meer…
DRIELUIK ROND PINKSTEREN
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
625 1. psalmodie
ik droom mij blinder
dan versluierd licht
stem harp en luit
tot vrome bede
schouw deemoedig
Sions heuvels
beween het verloren
vergezicht
2. de wind die waait
verholen doch scheppende Geest
waai als wind weer vrij
zing Uw bruisend lied in alle talen
over liefde, vurige liefde
verrijs…
De werkman
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.156 Geen herte wordt geraakt,
De wind waait door haar rok,
En zijn haar voeten naakt,
Ze warmt ze in 't sneeuwgevlok.
Een schamele werkman kwam,
Hij keek naar 't kindje heen,
Toen hij haar handje nam,
Sprak hij: ‘Staak uw gesteen...
Uw ouders! snikt ge, dood!
Kom, kind, de storm woelt ruw...
Kom, is mijn last, ach, groot!…
Adem van de Hemel
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.121 die daagt uit het dal
Zacht veegt de wind langs de hellingen omhoog
naar de toppen der heuvelen, zij staan daar rustend en stil
Dood moede heuvelen in nevelen gehuld
uitziend naar de morgen die God geven wil
Zacht waait de wind over berg en meer
kust heuvelen en bergen, in tederheid
Koesterend de toppen der bomen om dan
met wolken reizend…
Winterliedjes
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.055 De velden zijn als een oud gezicht
Waarover de dood al gaat.
De mensen komen gebukt en grauw
Langs donkeren horizon.
Nu dringt ze in de hutten de najaarskou,
En hun handen zijn stil en hun ogen zijn flauw
Om de doden tijd die begon.
En ze hokken bijeen om een huivrend vuur,
En ze warmen hun handen er aan.…
Gewortelde waarheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
444 Alsof de wind het geheugen had meegenomen
langs nostalgische familiebeelden
in een televisieserie over melancholie
zo lieten wij ons vervoeren
in de spanning van het ogenblik
het moment van gewortelde waarheid
voorovergebogen als naar de grond
gericht om het zware werk te doen
voor de doden die ons lieten falen
toen de weemoed kwam met…
Klytamnestra
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.850 Bij elke steek ´hoe kon je´ voor het
afsmeken van een gunstige wind
het bad kleurde roder dan rood
voor mij geen god die mij gebood
mijzelf niet meer te zijn…
Ijsbloemvlinder
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
509 ik heb hem niet zien vliegen
wel langzaam zijn ziel zien verliezen
door opwarmende wind
mijn tranen kwamen
samenvloeiend in de stervende
schoonheid van dit moment…
Lessen des Levens
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.747 Waarom waait de wind?
Wat is tijd?
Waar ben je als je dood bent?
Ze vragen om de raarste dingen;
men staat vaak met de mond vol tanden.
Het antwoord klaar maar hoe leggen we het uit…
Waarom fietst een fiets niet achteruit?
Is er vuur waar je je niet aan kunt verbranden?
Kun je tot aan de hemel springen?…
pink
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
605 jachten dan de jagers
met geweren lood geladen
hen flarden schietend dood…
Ja, ze was een meisje
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
772 het doet er niet toe, zei ik
hij is dood
ik legde het geweer op de vreemdeling
plukte plastic geraniums en gooide ze
voorbij mijn triomferende blik
die avond liep ik in de tuin
de wind ging me voorbij en
zakte in de wolken toen ik met
dit gedicht op mijn huid
de hemel betrad
door de spiegel heen
spuugde ik nog een laatste keer
op…
veeg eerst je voeten
netgedicht
4.9 met 23 stemmen
1.661 het wegdek weerspiegelt jouw laatste levenslicht
de wind helt over in verstrooiing van licht
de straten in bezwerende onduldbare geheimen
uitdagend in wiegend wankelende angst
levenskrachten in ongenaakbare strompeling
als net afgestroopte bladeren van bomen
het lijf in woekering, eens ongeschonden
maar nu in verzoening van de ruwe dood…
Het kerend tij
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
862 Ik herken de klank
van de klokken die voor
mij luiden niet meer
maar wel de nagalm
van de bruinrode dood
die de folklore is van herfst
herken ik weer
De nissen gevuld met geuren
die het laatste graf van het leven
weer zwart doet kleuren
spelen mee met de dans
die voltrokken wordt
door een kind van de wind
Oktober herleeft het bonte…
Straks
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
972 alsof tijd en plaats
niet echt bestaan
doden nog altijd leven
niet ouder zijn geworden
in je dromen straks…
Vergeten
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.036 De wind die langs de ramen blaast
heeft de herinneringen meegetrokken.
Je bent op sterven na dood.
Niet eens terminaal
maar wel het leven verloren.
De oorzaak niet meer in je hoofd;
Verweest, ver weg, verlaten...
Vergeten.…
Verborgen angsten
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
740 maar nu het vroeger mij bereikt
striemt de wind grote gaten
in mijn vluchtende zeilen
en heeft het bederf vat op
heel mijn wezen…
De gevallen zoete
netgedicht
3.3 met 24 stemmen
610 als stilte toeneemt
in mijn lege huis
hoor ik vaak sterker
de verre zilte wind;
alsof de zee je wegspoelt
met wat koude kant geruis
zodra ik de hoek om ga
zo lijkt
wordt mijn kleed begraven
in schuld en boete
zo lijkt
ik mag mezelf aan tranen laven
als een gevallen zoete
dood verschijnt uit leven;
het aardse niet vreemd
maar…
Het Wad spreekt in stormen
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
610 het Wad graast eeuwig
in het zoute gras nu de storm spreekt
en het water steeds maar hoger stapelt
tegen het groen van de hoge dam
‘k voel me nietig nu de dood
twijfelt aan mijn voeten
er is geen ginder en geen hier
slechts wat bijvallen uit een oud geweten
de wind als een muziekdoos
speelt het spel met ruwe woorden
het pijnigt…
Ambachtelijk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
636 worden achteloos
uit het licht getrokken
de wind waait elk geluid
terug in de stilte
van de laatste werkplaats
waar sterven het enige ambacht is.…
Door huid heen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
562 In de laatste stadia van de dood
huilt de wind over naamloze staken
flauwe schijn van geschiedenis maakt
een stille tocht langs littekens
lichtvoetige schimmen versterven
in een lenig landschap
waar nauwelijks plaats is voor zoveel ruimte
en de laatste pagina ontbreekt
veraf ligt het dorp voor anker
ze verbergt, achter fluisterende zandmaskers…
Aangelijnd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
638 Als een vlieger laat ik het eiland op
ik draaf de grote leegte binnen
een zilveren draad verbindt mij
met opstijgend strand
de dorpen zijn in zee gegleden
het vee is door de horizon verzwolgen
alleen galopperende paardenhoeven
achtervolgen mij
het wad toont de sporen van dode golven
de wind baart stuifzand en fluisterzang
slechts één…
Gedenk te sterven.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.204 Bedenk, dat de enkle wenk der Godheid, zo verheven,
Wanneer 't haar slechts behage, u wegrukt uit dit leven;
Bedenk, terwijl ge u hecht aan de onbestendige aard',
Hoe ras de dood, die rang, vernuft noch schoonheid spaart,
Uw levensdraad doorkerft, u stuit in al uw pogen:
Zie daar dan hoop en waan in rook en wind vervlogen.…
woog mijn kracht te licht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
570 voel de rotsen
weet hun eenheid
als de tand des tijd
altijd zullen winden botsen
met hun eeuwige standvastigheid…
Asiel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 Langzaam verwaaiend in de wind,
voetstappen in het natte zand,
hier kwamen ze aan land
een man met zijn vrouw en hun kind.
Met al die anderen in haast gevlucht
kwamen zij uit een overvolle boot,
bang voor vernietiging en de snelle dood
die elke dag kwam, hoog uit de lucht.…
Lage wal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Wijl ’t landden in ’n veilige haven,
D’annalen van gewagen,
Wind blies d’ark naar d’lage wal,
Bleek ’n dodelijke val!…