Alle inzendingen over glas

2594 resultaten.

Sorteren op:

Dit huis

netgedicht
4.5 met 73 stemmen aantal keer bekeken 1.291
Vervallen en leeg, het verwilderde gras, de gaten in het dak, ...het kapotte glas... Met ogen dicht zie ik mijn ouders, meen ze zelfs te horen, dit emotioneel beladen huis, ...waar ik zo lang geleden,..ben geboren...…
Hans14 augustus 2002Lees meer >

Weet je het zeker?

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.618
Ik vul het glas nu vol met water en zet het voor haar neer "wat is er met je?" vraag ik haar... "t'Is zulk mooi zomerweer?" "Daar kan ik nu niet over praten" Snikt ze nu uit, "'k vertel het later.." Weet je het zeker? vraag ik haar, "Je kunt mij er toch niet bij helpen..." Ik zwijg vandaag dus maar...…

brief uit de hemel

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 767
het hemelraam staat open terwijl het glas-in-lood de nacht in staart een wolkjesrand draagt mijn gewicht, niet zwaarder dan een ziel onhoorbaar ben ik daar omgeven door het stille licht beneden is het bijster koud het wintert overal in asemtocht mijn dode blik richt zich in orkaangeweld het oog naar boven een kille wolk sluit…

Spiegelen

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.367
De pijn volgt ons niet meer en verstopt in het glas waar mijn dromen op sterk water gedachten blijven heb jij de deur gesloten waar ik nog steeds besta.…
victor22 december 2003Lees meer >

Francisca Porto

gedicht
2.1 met 68 stemmen aantal keer bekeken 18.691
We eten van elkaars gebak; je vertelt over je moeder, dat ze eens in razernij haar vrienden liet staan voor een glas whisky, dat je haar mist. Je zegt ik wil dik zijn of echt dun, niets daartussenin en je trekt je blouse omhoog en demonstreert. En wanneer je je been over dat van mij legt is dat zonder meer schaamteloos.…

Dank U

netgedicht
3.5 met 237 stemmen aantal keer bekeken 200.566
Ik heb gehuild, gelachen en gevochten Ik lag in warme bermen en in gladde bochten Ik hief het glas, het viel in duizend scherven Ik wist de grijze hemel Toch weer blauw te verven Ben blijven pogen Al verbranden al mijn schepen Ik heb gebaald, gefaald En heb hem vaak geknepen Er was applaus en ik werd heftig uitgefloten Maar als ik ga dan zeg…
Toon Hermans11 februari 2004Lees meer >

een schim

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.241
ik bewoog nog eenmaal mijn handwarme glas keek met weemoed door het gebladderd venster het raamwerk begrensde mij met dat wat was achter in mijn diepe tuin bij het bouwvallig priëel zag ik nog haar schim langzaam verscheidend in een duistere kim ik draaide me om, nam een laatste slok onder de dode schemerlamp, begroef daar mijn…

De stoel valt om

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7
De bij bromt tegen het glas. Dan is de bij weg. Ik durf niet op te staan. Iemand kleedt zich bij de spiegel. Ik zeg hou op. Het rokje slingert nog. Daarna is het rokje er niet. Beneden klinkt een bel. Ik wacht. De bel houdt op. De stoel ligt scheef. Het bed blijft leeg.…

stilte

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.004
de mist maakt mijn woning slechts de stilte komt door de muur watervogels spelen in de tuin kaneelriet staat in het ijs van de vloer vissen zijn schichtig onder glas grijze vlekken op het zand nu nog stille witheid en zwijgen straks een vol strand met welvaart open vensters en deuren waardoor de onrust naar binnen tocht…

de traan

hartenkreet
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.186
Ik laat een traan Voor elke kus Die jij mij gaf Ik laat een traan Voor elke passie die ik had En elk moment dat ik mijn problemen Bij jou vergat Een traan voor elk glas wijn Zo heerlijk koel Voor je liefde en je gevoel Maar vooral Voor mijn waanzin en verdriet Want ik geloofde in iets Maar het was er gewoonweg niet.…

Zeepbel

hartenkreet
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.009
Wandelend door de straten van de stad merk ik dat je mee loopt terwijl ik de grachten oversteek hoor ik het fluisteren van je stem nippend aan een glas op een terras voel ik je hand op mijn huid toch is de zeepbel uiteen gespat angst geregeerd angst overwonnen weerhield ons te breken een niet onopgemerkt verloren einde…
Carin30 juli 2006Lees meer >

nog even

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.262
langzaam sterf ik in een huis dat wacht regen in de ramen ik poets de laatste dag hang wolken aan de nacht koud, steeds bleker de lippen achter glas ik praat nog over stenen en leg ze op mijn huid alsof de stilte slaapt in een verre dag na deze het is de hoogste tijd het regent op mijn mond buiten valt het raam…

Zonnewijzer

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.201
Orchideeën sterven op het glas woorden ontwaken in eenzame harten. De lucht is gedrukt in eendagsvlinders wolken wijken voor de zwaan die zich door violen het seizoen inleidt. Geuren bespelen bezige bijen in een muzikale ode van tedere aanraakbaarheid. Vandaag is een vuurzee een bloeiende linde in een vaas voor het raam.…

Winter

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 620
de mist maakt mijn woning slechts de stilte komt door de muur watervogels spelen in de tuin kaneelriet staat in het ijs van de vloer vissen zijn schichtig onder glas grijze vlekken op het zand nu nog stille witheid en zwijgen straks een vol strand met welvaart open vensters en deuren waardoor de onrust naar binnen tocht…

van voorbij gaan 2

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 826
twee oudjes soezen achter glas stilte in sluimer over hoe het was geen gleeën in de vitrages of vlekken op het tapijt geen verleden te dragen zonder spijt ze slurpen koffie, roeren thee luisteren radio en kijken teevee lachen en hebben verdriet om wat is geweest en wat niet de oudjes zijn weg de begonia staat droog op de vensterbank…
erik19 februari 2007Lees meer >

bij nocturne in E flat major Op 55 No 1

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 827
voor mij passeer je in gepolitoerde zwarte lak je witte rok klokt achter mij na je thuiskomst, nestelt dag lieve hand, lieve arm als je even langszij komt kust op mijn hoofd, rillingen hoorbaar in de aanslagen blond valt het licht, fragment van een jonge avond hoorbaar de nieuwe vogels door het glas, in akkoorden…
Rieg8 maart 2008Lees meer >

Glassglow

netgedicht
4.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.031
van de aarde wijd op stromen van stilte en ik ving licht met jou jaren verder dan poëzie en de waterbron ademde zacht melkwit langs woordenwegen de openheid van bewegen binnenin breek uit, riep je toen de allergrootste sterren cirkelden je mij omwond met de kosmos spiegeldragend in ons ruimteschip van glas…

Anatomisch museum Leiden

gedicht
2.5 met 40 stemmen aantal keer bekeken 13.671
Gehurkt, hun oren dubbel tegen het glas, spelen ze wie het langste onderblijft in de Nantische brandewijn. Die steken om het hart! Geen moeder rijgt zo'n naad. Ondergedoken in hun jeugd dromen ze over knikkers lucht. Een nauwelijks zichtbare lijn verbindt hen met de stop.…

Het kind dat mag zijn

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.950
De late middag in de avond leegt de gedachte die defaitistisch de noden kent van lege handen, ofschoon de regen het laken contourloos etst en jouw schrei die verloren klinkt alsof de dood jouw lichaam kent het gevecht om zielsbehoud met voorwaartse dromen vullen het glas dat zonder rand al gauw te vol geschonken wordt…
elze26 september 2009Lees meer >

10 maart 2010

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 494
helder in een blauwe lucht hoopvol huppelen de eerste zeilplanken over de stevige golven ze vriezen echter snel het water uit de koude heeft immers nog steeds geen schipbreuk geleden er zijn ook optimistische wandelaars met roodblauwe handen en snelle tred om niet te hoeven klappertanden op zoek naar wat warmte stranden ze allen achter glas…
Nadine10 maart 2010Lees meer >

Statenkwartier

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 587
struinend langs herenhuizen het glas in lood al in 'n boog boven de voordeur van weleer het huis zelf drie lagen hoog mooie balkons met sierlijke krul getuigen van ambtelijke vlijt in waaiervorm het stratenplan liep Lindo voor op zijn tijd daar is schoonheid nog te plukken hebben velen er hun tijd voltooid voor altijd rustend op de…
LadyLove25 januari 2011Lees meer >

Je ligt er zo stil

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.228
je ligt er zo stil een glans op je gelaat lijntjes, fijntjes kunstig besnaard de handen rank en wit rustend op je tooi je oogt zo vredig verheven mooi en och, ik kan het niet beredeneren waarom een leven een fonkelend kristallen glas brak in talloze scherven de schaduw zijn best deed zich deze zonneplek op aarde te verwerven…

Intiemerieur

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
(deel I in een serie van vijf) Temppeliaukio-kerk, Helsinki (1998) Op het dak loopt een vogel Een struik kijkt naar samen met Vele sponningen ingebreide Ramen De Rock uitgehouwen De Church in Helsinki Gestapelde lijnen Evenwichtig in disbalans Glas, hout, koper en Steen in een gewijde Intimiteit van jaren Die waren, zijn en…

Poëtisch intermezzo

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 579
In spinrag schittert zomer na flarden mist kondigen herfsttij aan aarzelend want de zon herovert het land en de mensen late geraniums koesteren zich in haar licht en de kat knijpt genietend de ogen dicht een laatste glas op een terras stemmen vallen stil terwijl dorre bladeren een bed bereiden voor wat komt heimwee…

ik zocht

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 599
ik schenk me een glas water in maar ik wil zwemmen in de zee ik steek een enkel kaarsje aan maar ik wil kijken naar de zon ik slaap graag later in maar sta vroeg op, gedwee toch wil ik dagen verder gaan dan de laatste droom die ik verzon tastend naar een peertje licht smachtend naar een druppel vocht maar het blijft een stom gezicht als…

Gebrandschilderde wolken

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
de lange gang stond vol kerken gevuld met gezang zijn immense pilaren stonden naar de hemel te staren in glas in lood bevolkten gebrandschilderde wolken het blauw van de lucht deuren zwaaiden open klokken gingen luiden en de mensenzee golfde naar buiten kleurrijk en verscheiden rouwklagend om de heiden die in de apocalyps is…
wil melker4 augustus 2010Lees meer >

Venster in de tijd

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
We zijn een venster in de tijd, met herinneringen als glas. Vandaag sta ik voor ons raam. Ik zie Blagdon Hill weer terug. Ik zie het land van Avalon. Onze tuin geurt naar bloemen. Ik zie je rode appels plukken. Verdrietig was ons afscheid. De laatste kus. Gelukkig bleef ons venster, dat tijdloos open staat.…

het laatste licht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 676
in de avondschemering zie ik de dunne handen haar porseleinen gelaat het onaangeroerde glas de ziel klopt aan bij het sterke hart dat zich niet gewonnen geeft in het uur van de wolf dwaalt mijn hoofd af naar de waan en de werkelijkheid tot ze vervagen tot een dikke grijze brij in de ochtendschemering verbergt zich de duisternis…
J.Bakx31 januari 2017Lees meer >

verlangen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 401
waar zijn de dagen dat ik als vrije vogel op de rug van de wind gedoopt in regen sneeuw of zonnestralen met de stroom mee of soms er tegenin overal vliegen kon met vastgebonden voeten de vleugels geknipt achter tralies van glas zing ik nu gekooid het lied van verlangen dat snel een einde komt aan de horror van angst die ons het leven…

Kartoffelfest

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 736
dit evenement bezocht wilden wij niet aan ons voorbij laten gaan zagen iemand de tombola winnen ze ging met de hoofdprijs naar huis (één mud heidekartoffels) deden ons tegoed aan koffie met koek worst en braatkartoffels met uiteraard een groot glas bier zo hebben wij de dag met een gevoel van tevredenheid toch maar weer mooi kapot…
l15 september 2017Lees meer >