1726 resultaten.
Echt ideaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Soms droom ik van een nieuwe start
een nieuwe wereld, de aarde
zonder menselijke ondeugden
alleen goddelijke geboortes
van behulpzaamheid en wijsheid
zodat die woorden in onbruik raken
eindelijk geen audities meer
van ingebeelde komieken
met eindeloze smerigheid
hun bundeling van eeuwen
dwang, vernedering en misbruik
in de grap van…
LIEFDE STERKT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 God aanroepen
als Heer over alle bestaan
is de grootste zegen
voor menselijk gemoed
in alle ernst
meelopen aan Jezus' hand
wijst het pad door goed leven
dat zich elke dag hernieuwt
ofschoon het merendeel
van de samenleving
de Heiland der wereld
in naam niet zal kennen
dringt Diens wil steeds meer door
in het daagse werk
van hen die…
Bomen over kerst
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
574 huiskamers
met de geur
van dikke snert
sfeerlicht rond
kribbe en stal
met de namaak
beesten en af en toe
een verdwaalde knal
behaaglijk binnen
terwijl het luiden
van kerkklokken
buiten bevriest
in het roepen om
samen te komen
met onze dromen
die dit jaar ruw
zijn verstoord door
doodslag en moord
in een oorlog waar
alle menselijkheid…
Engelen in anderhalfwereld
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
416 de mens opgroeiend
in het pas geschapen
land voelde zich alleen
zonder band en kreeg
steun op het spirituele
vlak hoe alles in elkaar zat
over zijn ziel die geen
menselijke authenticiteit
bezat maar op geestelijk
terrein de kenmerken
van een engel had en
in gevaarlijke tijden
bewaarengel waren
omdat er dan een
extra laag sociale…
Auditief vangnet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
391 restanten
menselijke geluid
klinken nog ver
boven het
pandemonium
van de wereld uit
van wolken
gedreun
en gebrom
daar kijkt geen
mens in herkennen
meer van op
nieuwe tonen
zijn altijd op proef
tot stamboom en
afkomst zijn bepaald
zonder dissonantie
is aangemaakt
en het
bestaande
orkest duidelijk
niet ontregelt of
gefrustreerd…
Individu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 door de mensheid
zo zeiden ze, en je luisterde
omdat er geen licht kwam,
Jij raakte me aan
in dat verlangen
samen te zijn, zonder aanhangsels
van dogma’s uit het verleden
of angst voor de toekomst
je dacht dat jouw denken
iets in jezelf was, waar ik
niet bij kon met mijn emoties
en je had gelijk
ik was een individu
en jij een menselijk…
Nobele echo
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
533 Er klinkt een nobele echo
van onbezonnen jeugdige adoratie
het idool van de vitale liefde
is als een oude totempaal verzadigd
de zon daalt
in mijmeringen
over het idee
van het diep verbinden
van onze zielen
en het bevredigen
van onze menselijke verlangens
veroorzaakt opwinding
die moeilijk te beschrijven is
omdat liefde ons…
Liefde in zuiverste vorm
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
247 verder gaat
dan alle aardse zaken
groter voelt dan het heelal
Er is een liefde
van cel tot vrucht
van dragen tot eerste ademzucht
van vasthouden, voeden, stapjes
traantjes, troosten, bemoedigen,
aanmoedigen, leren, zorgen, praten, tot in vertrouwen loslaten
Er is een liefde die geen woorden nodig heeft voor betekenis
verder reikt dan menselijk…
Het spel van nu ...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 Wat blijft er van mij over,
wanneer ik hier voltooi?
Wanneer ik uitgeschreven ben.
Wanneer we uitgezongen zijn.
Nadat we gedaan hebben,
wat gedaan moest worden.
Nadat toeval bedoeling werd.
Nadat we zinloosheid,
zinvol maakten.
Zinnelijk vaak.
Een verhaal.
Gedichten.
Liederen..
Spelend.
Muziek.
Spel.
Wanneer ik weer kind word,
die…
Via Via
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
402 Via Via weet ik ongeveer wie ik ben
iemand onder al de mensen
die de stad levend houden
en me mijn ziel laten zien
We voeden elkaar, eten dus
elkaar als één lichaam
mensheid, hongerend om te leven
ongeveer wetend wie we zijn
temidden van elkaar en de rest
op onze lange weg
omhoog, omlaag
en in het rond
De doelen die ik…
Aan een vriend
poëzie
3.5 met 17 stemmen
4.267 O vraag mij niet, vraag mij nooit naar mijn smart,
Kondt gij mijn leed en mijn jammer waarderen,
't Zou slechts de maat van uw droefheid vermeeren,
Gij hebt genoeg voor een menselijk hart.
1834.…
Schijnwerpers
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
249 gevoel of sterker
menselijkheid
alleen macht
schijnwerpers,
handen, een lichaam
vervoerd op de
achterbank
als een voorwerp
dat men tijdelijk
veiligstelde
Daarna werd het een
hinderlaag..…
Het morele bankroet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
219 Aan het eind van de eindeloze tafel
vervaagt het menselijk geluid tot ruis.
De muren ademen de kille rust van eeuwig gelijk,
waar de wijsheid niet heeft gefaald, maar is gewist.
De rede is een optelsom van linialen, grenzen, eeuwen,
een meetkunde waarin het heden slechts een rimpeling is.…
VADERTJE
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
2.115 Je dorre vel,
een stuk tekort,
vol bulten en neten
wordt grauw en strak:
een droge pel
rond botten en spleten.
Je ogen tranen,
en zeveren doet je mond;
je vals gebit
valt steevast op de grond.…
Aanjager
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 Voor het woord Energie
te hoopvol en sterk
kom ik tekort
Jij hebt de klinker die ik wil
Die ik nodig heb
maar dat mag niet gezegd
Jij smijt blikken
bitter als mirre
Wat moet dat zijn
als ik je strak vastbind
Mijn verbeelding sleurt ons mee
ik weet zelf niet waarheen
Ze trekt banen in het ijle
Jagend op dat ene
die enkele klank…
Contact
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
553 schuren
De huid verdwijnt
elkaar aanraken in het
verdwijnpunt van het licht
Niet willen, slechts puur zijn
Echt, ik sta aan de rand
Vòòr mij vrijheid met
de angst prikkend
als ogen in mijn rug
vanwaar ik ben gekomen
De lange weg
die ik ken en die ik ben
veilig, in controle, comfortabel
die ik zoveel jaar gelopen heb
en daarin tekort…
Plens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Wie materie aanbidt, krijgt een tekort aan adem.
De hang naar hebzucht plakt vast, hij is enorm,
onze leegte brengt slechts vernietigende storm.
Waarom geven we moeder aarde geen omvadem?
Toch zie je vaker twinkelingen bij de mens
als vonken van liefde: deze era koestert deze wens!…
prul
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 het gras moet eender kort, de gelaten
uitgevlakt, gezang is van parkieten
het exclusieve recht. binnen
bonkt er dehydratie, de keel schort, de hand
trilt het tekort, de gedachte zin loopt vast
in de tot zin gedroomde gedachte.
etterende letters. ook de gal heeft haar timbre.…
Om samen te smaken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 natuur
zo heb ik overal
gezocht naar de
taal die liefde
gebruikt als
mensen elkaar
willen leren kennen
zoals de babelse
spraak en het orakels
gebruik in het
vroegere delphi waar
mensen naast waarheid
ook toekomst voorspelden
maar als zij niet
verstaan worden stokt
de uitwisseling en schiet
hand en voetenwerk
schromelijk tekort…
Luctor non emergo
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
199 Het toenemende aantal
Zwembaden verslinden water,
Die gezien de verwachte tekorten
Een doorn zijn in het oog
Van de drinkwaterbedrijven,
Terwijl het open water in ons land,
Zo vervuild is door industrie
En boerenbedrijven, dat daar
Zwemmen suïcidaal is te noemen.…
De glimlach sterft
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.395 Er ligt een mooi evenwicht
Een eigen, klare taal
In het menselijk gelaat
Die het gemoed lezen laat
Achter een onderhuids web van spieren
Zoals angst mond en oog openspert
Een vrouw toont het nog wat meer
Hoewel hun vetlaag alles weer effent
De snelle opgetrokken wenkbrauw
Een bijna onzichtbare groet
Vertraagt als ze over de wieg buigt…
Liefde
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.610 Ik zou zeggen.. een menselijk verhaal.....…
het poweetgewoel
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
951 een steen zijn teen
met aanstoot zonder vertoon
van enig menselijk besef
de normen hier geuren
naar bederf, zo oud
er zijn in feite
geen woorden voor
dit verdient een klacht
met een uitspraak van kracht
vanaf de laatste letter
amper uitgestorven
een nieuwe dinosaurus rechtens
eender welke rechtse mening
de poweet, indachtig zijn eed…
Pasen - 2004
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.444 Zijn boodschap, in pijn
en bespotting volbracht,
toont ons idealen en liefde,
vermoord onder menselijk gezag.
De dood overwonnen,
herboren in God.
Dat zijn van die termen, daar
gaat mijn verstand bij op slot.
Ik voel dat hij terug is,
Ons helpt na de dood.
Zijn liefde was geven.
Zijn voorbeeld zijn leven.…
Nooit meer
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.195 in een gedempte angst
om de duisternis te verlaten
Benaderd door klappertandende dromen
heb ik mijn stijve voetafdrukken
nooit kunnen overdenken en
heb zovele nachten niet kunnen bewaken
Herinneringen spreken in beelden
en schreeuwen zinnen uit in dezelfde pijn
Waar was toch die liefde gebleven …
Ik werd wakker en zocht naar enige menselijkheid…
Kille regen
poëzie
3.1 met 18 stemmen
5.395 Maar ik zag de nachtgetijen
Veler jaren gaan en komen
Zonder dat gij van mijn dromen
Maakte uw leven deelgenoot;
En ik hoor de regen schreien
Door de twijgen, triestig liedje
Bij dit menselijk verdrietje
Dat zo klein is... en zo groot.…
paranoia
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.874 het stenen gelaat
de mond gestold in wrok
in de ogen angst en haat
het theater van beminnelijkheid
uitgelopen en gesloten
behoedzaam trachten woorden
van liefde en genegenheid
de ijzige hartenwereld te betreden
waarin zij houvastloos verglijden
nu die plots een gletsjer blijkt
dan is er het doorhuiverd weten
dat warm menselijke…
Zware vracht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
973 Maar de zwaarste inspanningen ten spijt,
de boot raakt nooit haar zware lading kwijt:
het lossen gaat boven menselijke macht.…
de verslavende kiss
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.913 een deken van grijs
ligt over de Maas
het is nog vroeg
als ik daar naar toe reis
mijn lijf draagt nog de waas
van ene menselijke vervreemding
het was nog kort geleden
dat ik de gerolde Samsom
naar het verleden joeg
ben nu mijn eigen baas
zo wilde ik bewijzen
het was Nico uit Tine
die mij door de jaren droeg
hier aan de kade
op een…
Terugstromen als een rivier
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
589 Hortend, stotend en gebroken
zal toch eens ontgroeid, ontloken
staan de knop, (vergeten) in ‘t verschoten
gras, de zonden van het menselijk zijn
Storend, stortend vloeit verscholen
langs de midweg elke
traan, verheven tot een vruchtbaar
nat, gezongen vloeibaar hartepijn
Hevig schijnend brandt de zon
de droefnis aller jaren stom
Verworven…