1787 resultaten.
Digitale lust
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
2.751 geruisloos staar ik naar het scherm
waar in schemerlicht contouren
van mijn welgevormde lichaam
zichtbaar worden
als vuurvliegjes in de nacht.
een onbeschrijflijk gevoel van verlangen
vult mijn hart bij het zien
van de knappe mysterieuze man
die onherkenbaar verschijnt
voor mijn vermoeide doch wakkere ogen.…
Uitgevlogen
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
582 De blonde haren van mijn oudste zoon
zij werden gierend razendkort geschoren
met grof geweld, alsof hij weer geboren
moest -'t was mijn verdiende loon-
zijn voorhoofd kleurde langzaam rozerood
terwijl ik zwijgend naar hem stond te staren
een hoge rug met krachtige gebaren
stond donker voor hem, groen en groot.…
Ver van huis
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
883 Ik staar zonder ogen,
adem nauwelijks een zucht
mijn lippen gillen stille klanken,
zelfs de eenzaamheid schuwt
verlaten stadsbanken.
Ik spreek zonder mond,
mijn stem draagt geen naam
de nacht valt uit de hoogte,
bedekt me met gestolde lucht,
in duisternis probeer ik verder te gaan.…
Alzheimer 'op de radio'
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.931 ingehaald
door vervaagd verschil en afgestorven onderscheid
‘De overheid bezuinigt ingrijpend op ouderenbeleid’
Haar bewegen is als haar gedachten
traag en onvoorspelbaar richtingloos
een vervallen monument, een versteende roos
geknakt in het moment van hoop en verwachten
‘We onderzoeken mogelijkheden om pijn te verzachten’
Haar staren…
VERGOTEN TRANEN.
hartenkreet
3.6 met 30 stemmen
2.108 Het masker zal star zijn
en ook eigenwijs,
en laat ik het vallen
leef ik terug in het grijs.
Het grijs dat weer donker kleurt
wordt dan weer nachtelijk zwart.
Dan zal ik mijn tanen stilletjes huilen
bloedgekleurde tranen in mijn hart.…
door kilte bevangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.130 tegen jou aan
klappertandend stellen we ons voor dat het warm is
maar zelfs de ijsberen zijn naar het Zuiden gegaan
de vissen hoef je niet meer in de supermarkt te kopen
ze liggen hier in ijsblokken keurig verpakt
zullen we in het gras - waarvan het groen is verdwenen -
een potje vrijen, of is jouw warmte inmiddels ook gezakt
de bomen staren…
Als een ster
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.215 hem verder door de nacht
mezzo, niet matig
maar zachtjes deinend op de
golven van een wiegelied
een diva in jeans en slobbertrui
met de verfrissende glimlach
van een dauwdruppel
en een stem die ontroert
als een zachte bries
na abba en the beatles
hoor ik Offenbach
in zijde zingen
het staat je ook
als een ster
°cd: For the stars…
woorden rappen zonder adem
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.416 er zitten hoeken
in de klanken van de gong
het tellen is begonnen
gezichten zijn nog jong
ogen knipperen niet eens
ze incasseren ongevraagd
de dreunende geluiden
die het discodansen vraagt
blikken star gericht
op verten die oneindig lijken
rook verdampt het beetje zicht
laserlicht om in te kijken…
Het Raam
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
1.984 Verborgen achter blonde haren
een longdrinkglas tussen de lippen
zat ze roerloos op haar stoel
verzonken in stille gedachten
naar een onzichtbaar iets te staren
da as van haar sigaret te tippen
haar ogen zoekend naar gevoel
een hulpeloos wanhopig wachten
zo zag ik haar achter het raam
een hand als steun onder haar kaken
moest de harde pijn…
DagSchepping
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 En maar dicteren componeren
orchestreren dirigeren
alles was er al
land lucht water vuur
als vier seizoenen
modder sneeuw rivier en brand
ook knechterige wolken onder haar
absoluut uitgestrekte troon
Zelfs de zon dook weg
achter de horizon
Zwijgen kijken
en kwaad staren
tot alles stopt met vallen
en de dag eindelijk eindigt
in zonneschijn…
heb een spiegelbeeld gekocht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
713 verdwijnen
in de gouden lijst van
vrijdagmiddag verschijnen
heb een spiegelbeeld gekocht
je lacht de ander toe
die met het kaartje speelt
de prijs was geen geruststelling
ik heb jou er niet mee verveeld
antieker lijkt het beeld
dat jaren ouder schijnt
het valse licht speelt parten
alsof het zonlicht zo verdwijnt
onwennig staren…
Een stem in mijn hart...
hartenkreet
4.9 met 11 stemmen
1.744 Ik twijfel en ik staar.
Mijn hart doet pijn, mijn hoofd doet raar.
Vage gedachten die niet kloppen.
Ik kan mijn gevoel niet stoppen.
Plots wordt het stil.
Een stem zegt:'Is dit wat je wil?'
Ik zwijg en hou mijn adem in.
Maar de stem wil antwoord en haar zin.
De stem komt regelrecht vanuit mijn hart.…
Ogen
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
968 Ik hou van ogen die tot lachen dwingen
maar ook van ogen die verdriet niet verdringen
en er vragend uitzien bij wat komende is
of strak kunnen staren bij een groot gemis.…
Gekuiste vensters
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
608 Mensen zijn als huizen
vroeg op, met de luiken dicht
tempert stijfsel de verhalen,
bepleisterd de gezichten,in de
ramen tekent zich het schijnsel
van gekuiste ogen die niets zien,
staren naar elkaar en hun
overvloed, en als er niets
meer valt te halen, vervalt
bezit tot mager goed.…
hoge horizon
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
931 het staren boeit hem
hoe het door straten wandelt
en herbegint
als een licht geroezemoes
de reis
die hij alleen moet maken, verdonkert
in een eindeloze vlakte met zijn denken
er tegenover en waar alles
zo ontzettend groot is, dreigt uiteen te vallen
tot het herbegint
zich langzaam
weer inlijft
met spoorzoekers en vleugels…
Boerenpronkers.
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
2.584 Zelfs de halfwassen reiger om half zeven,
in het vroege staren vaak door mij gestoord,
Ik zal het allemaal best gaan missen, dat weet ik nu al.…
Rorschachs Ongeluk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
883 Zwarte rivier
Ik rende langs de oever
Steeds zag ik iets in jou
Spijt droop ten slotte van je gekartelde randen
Haastig gemorst, vermoedelijk
In demonstratieve zorgeloosheid
Zoals onze jeugd het voorschrijft
Verhalen zouden er met jou geschreven worden
Ware verhalen van lijden en leven
Maar daar sta je nu, uit steenkool gehouwen
Te staren…
tot in de morgen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
761 wind waait zoute druppels, het raam knarst zwaar
om de wanhoop van
de dingen
ik staar voorbij bomen op de weg
en het binnenwaartse zwijgen dat machteloos
om de schemering valt
zich in schaamte nestelt
en in nog meer zand in mijn ogen
ik zie vreemde witte vogels vliegen
doorheen verlangen en de waarachtigheid
van de nacht
ze leggen…
De Tatoeage
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.078 met liefde omringd
Doch de bevrediging die zij zocht
kon zij slechts dromen
zij was nog nooit echt gekomen
Aldus haar gevoelens en respect te eren
liet hij zich tatoeëren
Erotische jaren van ineen gesmolten geluk
Een ongekende passie het kon niet meer stuk
Totdat zij het realistische wilde en ging ervaren
En hij naar het plafond lag te staren…
Valse hoop
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.598 Eenzaam staar ik uit het raam,
zachtjes fluister ik je naam.
Elke traan is waarheid, dat moet je weten,
ik kan je nooit meer vergeten.
Waarom was ik bang je kwijt te raken?
Waarom probeerde ik elke minuut over je te waken?
Van jou houd ik echt,
heb ik het niet vaak genoeg gezegd?…
Mijn dochter en ik
gedicht
3.5 met 91 stemmen
17.245 ‘t Is of ik in mijn eigen ogen staar,
en wat daar staat, het is als water klaar,
wanneer ik langzaam in mijzelf verander.
-------------------------
uit Tweespalt (1943)…
Bij een beekje
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.882 Terwijl ik staar in ’t spiegelglad
Van ’t zilvren nat,
schud ik mijn hoofd; wie ben ik?
Ja, hoge Hemel: Hoe, wie, wat?
Wat wil, wat weet, wat ken ik?
Zie hoe hij lacht – die dwaas, die guit,
Die lelijkerd in ’t water:
Mijn help! mij–zelve lach ik uit
Met wonderlijk geschater.…
ONVAST DENKEN
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.247 Het peinzende kind toeft
bij straks
later
de verre toekomst
oostelijk avondblauw
aan de vage einder
geeft slechts wachtende vragen
daar verschijnen langzaam
kronkelige nevelslierten
winden zich door elkaar
al dichter - hoger
wekken blij vertrouwen
moedig verlangen
tonen zwarte sterren
die hard star en roerloos
hun geheime…
Oelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 Zoek in staren en mijmeren
rust van gedachteloos zijn
herinneringen laten zweven
gewichtloos tussen wolken
als spattende zeepbellen
in ijle lucht van zonnig blauw
en over groene vlakten
dromen van witte nevels
golvend in gouden gloed
als zee van welzalige vrede
eindeloze stroom tot de horizon
door liefde en geluk gevoed
meevliegend met…
De zwaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
676 Zijn vleugelslag wiekt hoog boven de huizen
de nek ver uitgestrekt aan kop
Voorlopig nog geen zwanenzang
als de verre stemmen in zijn oren suizen
Een ogenblik kijk ik naar boven
het lange witte lijf in zicht
Traag maar soepel in het ochtendlicht
bewegen vleugels die goden loven
Dan ontnemen daken mijn staren
Voorbij is de getergde vogel…
Reflectie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
617 Het water fronst
wanneer jouw hand zijn vlak bestrijkt
in poging de vertwijfeling te vervagen
uit de diepte die je in het staren ziet
zwijgend wijs ik
je vermoeide wilgen aan
wiens wortels gretig in de steile oever grijpen
vastberaden om het stormen te doorstaan
ik laat je zien
dat er velden zaden kiemen
in de aarde die door vorst was…
Trots
gedicht
3.8 met 74 stemmen
13.818 Hij zit daar maar te staren,
zonder dat iemand hem ziet.
Een man daar in mijn kamer,
ik ken hem, maar toch niet.
Ik vraag het aan mijn moeder,
maar mijn moeder ziet hem niet.
Bij mijn opa staat een foto,
in een lijstje op de kast.
Als ik hem vraag:“Wie zijn dat?”
dan antwoordt hij verrast;
“Die daar, dat is mijn vader.…
Houden van !
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.540 van een moeilijk medicijn
Als houden van verdriet veroorzaakt
En houden van alleen nog mooi geschreven staat
Dan hoop je dat het verdriet over gaat
Als houden van heel makkelijk wordt gezegd
Als houden van niet wordt uitgelegd
Is houden van dan wel zo echt
Als houden van verschillend wordt ervaren
En je je op houden van blind gaat staren…
Kleine meid*
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
4.013 Met Kerstmis zou ze weer zijn thuisgekomen,
mijn kleine meid met haar goudblonde haren
waar ik zovele nachten naar kon staren
en in haar ban begeesterd van kon dromen.…
PUBERMEISJE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 Onredelijk, als ze af en toe kon zijn
weigerde ze ‘t zelfs maar iets te eten
Ze deed immers gewoon aan de lijn
en dat moest ze helemaal zelf weten
Weerbarstig zoals ze soms kon zijn
zat zij mokkend voor zich te staren
Als ze lachte was dit voor de schijn
de vele tranen kon ze niet verklaren
Opstandig zoals ze meestal kon zijn
wist ze waarachtig…