1372 resultaten.
Simmerdeis
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
560 de zomer zingt tussen
morgendauw en avonddauw
een zachte bries over het Friese land
in de muze van zonlicht
over weidse luchten
vlinders fladderen
heel blij mee
over het veld der ogen
vlechten een rank lied
de melodie wordt gedragen
in helende liefde
van ‘t seizoen
iedere dag, het licht vleit
vlijt zich een eigen weg
schuwt niet de…
er bloeit een laatste roos
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
741 streelt langs de oude muren
het late zonlicht zacht,
beroert het vergeten hart
met warmte die herfstig
kleurt, in purper rood.
de tijd zweemt voorbij
beiden zijn oud en broos
de liefde keert het tij
er bloeit een laatste roos…
terugkeer
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
484 Samen trekken we door het zonlicht en
verinnerlijken we het licht van de maan.…
Het half geopend plafond
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
838 oud mens het leven stalkt jou
zoals een gedicht over liefde dat kan doen
en de dood maar niet wil komen
het tere in jouw stem is nu poreus
evenals de scherpte van je geest
jouw gezicht is als een opgezwollen doek
met plooien waarin het zonlicht
dat door de deuropening nederig buigt
kan drijven, het drogen ervan is al verjaard
wat is…
De zon schijnt bloot
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
558 de wind kwinkeleert altijd mee
op gewassen vogelveren
die vrolijk spatten in alle zeestromen
blijgeestig van aard
‘t kompas is geduldig
blijft om zijn lichtas draaien
al eeuwenlang, de zon schijnt bloot
dat over het aardrijk straalt
het zonlicht maakt geen verschil
heeft geen voorkeur, verheft zich niet
in het licht van ogen
die harten…
Vanuit de zitting van mijn stoel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
477 Op haar tenen schrijdt zij
door een hemelsblauwe zaal
bijna glijdend door de lucht geleid
verplaatst de sleep van haar japon
Japanse zijde weinig stof
van de zalmgekleurde vloer
wit rijstpapier zeeft zonlicht
weerspiegelt op haar schoon gelaat
de ogen jadegroen bewogen
welgevormde kleine neus
omlijnen lippen hagelwitte tanden
dromen…
BIJ OISTERWIJK
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
389 Het water schuift soms rimpelend voort, stoeit
dan met blazend zonlicht: een luchtige dans,
waarbij de liefde der libellen opbloeit.…
Liggen in de zon
gedicht
3.1 met 9 stemmen
12.955 Ik hoor het licht het zonlicht pizzicato
de warmte spreekt weer tegen mijn gezicht
ik lig weer dat gaat zo maar niet dat gaat zo
ik lig weer monomaan weer monodwaas van licht.…
waarna de stilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
848 er is nog het geritsel van
bladeren in de wind
ergens blaft een hond
ergens begint een kind te spelen
ogen, ontwend elkaar nog aan te kijken
het vertellen moe
benen zijn gewend te vluchten
waar naar toe
wie kan er nog slapen in zoveel stilte
de kilte in het hart is niet te verwarmen
met zonlicht
geen gezicht bleef ongeraakt
een laatste…
Afscheid van een vriend, en Ark-mens
hartenkreet
5.0 met 12 stemmen
757 Zonlicht golven baren
uw zout in voetje baden
dorst ingebed
wolken opklaren.
Tekenen aan de wand,
warm zeewaterstrand.
Uw vriendschap wil ik
bezittelijk houden.
Luchtkastelen bouwen.
Zeilschepen die de vlag
hijsen.
Gouden regen
U was een zegen,
Uw bar-ke genegen.
Eeuwig, leven…
Consolatio
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 Kraken de rolluiken op en baren,
tinkelend eerst nog door reetjes,
zonlicht goudgeel, het verblindt
twinkelend nat in het gras:
miljarden splintertjes glas.
Dingen zijn vlammend iconen
geworden: passerende wagens
tot praal, baasjes met honden
tot engelen glanzend, hagen
tot luchtig fonkelend kristal.…
Heldere kijk op de zandbak
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
716 Heerlijk te werken
In de zandbak - zijn domein, zijn wereld,
Niet te groot, niet te wijd,
Overzichtelijke wereld
Binnen redelijke grenzen -
In zichzelf iets mompelend
Van vakman of zoiets,
Schept hij uit het zand
Zijn eigen gebouw, zijn
Eigen schepping zoals
Alleen schepping maar
Maar zijn kan - tot er
In het overvloedige zonlicht…
VOORTUIN NAAR DE WINTER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
612 moet nemen
van de zomer om eigen weg te volgen
doet het pijn te voelen
en te zien hoe ik afkoel
een deel van mijn liefde geef ik langzaam weg
in kleurrijke tonen
het jammert zo
mijn naam te noemen
IK BEN DE HERFST
niet zomaar van de ene op de andere dag
in kilte verdwijn
welnee
ook ik benut het schitterende
enigszins warme zonlicht…
alles heeft zijn uur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
624 het zonlicht valt
op de lege tafel
kruimels blijven over
gaten glippen ongezien
naar binnen in deze
rafelige dag
buiten kronkel je
je een weg
door de wei die
kleurt in zoveel
tinten groen
je loopt jezelf voorbij
verbeten zoek je
de draak
het veelkoppige monster
dat je pijnlijk uitholt
en de dood
buigend begroet
krassende…
Zee en zand (2)
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
805 aarden
natte klei tussen mijn tenen
vaste grond
verwarmend poeder
dat het harde eelt
op mijn hart
verzacht
Te lang gedacht dat ik jullie niet meer zou zien
Mijn vrienden
zeester en schelpen
krabben en wier
die mij begroeten
na een lange reis
van een donkere bodem
waar wij elkaar zagen
vandaag begroeten wij elkaar
in het zonlicht…
KLEINOOD
gedicht
3.8 met 6 stemmen
3.292 Door de aardbol net als wij
heel stevig aan zijn boezem
gedrukt terwijl bloot zonlicht
het een grootspraak van jawelste geeft:
Klein Hoefblad, karaatgeel bloeiend –
--------------------------------
uit: Idioom van geluk (2016)…
geen zin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 tik tak de wereld
draait om mei
tik tak de zomer
waait in mij
tik tak ik stuur
de wolken aan
tik tak alles
raakt mij aan
tik tak zonlicht
vangt mijn haar
tik tak mijn hart
klopt en tintelt maar
tik tak ik roei
van heg naar steg
tik tak boot en water
drijven me zachtjes weg
tik tak de zee
wast mijn oren
tik tak alles…
Zicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
711 Als taal open gaat, dan pas zie je-,
je bent te lang rechtdoor gegaan
met wind en zonlicht in de rug
zag niet eens, de lange schaduw voor je.
De weg terug, je moest er niet aandenken
juist ontsnapt aan tegenwind
en ook nog, lage zonnestanden
je fietst dan als een kind, die nog moet leren.…
Zonnegroet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 AMON RA RE
Het scherpe zonlicht is mat geworden
verslijmt tot avondschemering, zwart
als de nacht onder de dikke, zware
dekens van laaghangende wolken
Er is geen droom die wacht, geen nieuwe
werkelijkheid waarin het onmogelijke
bestaanbaar blijkt. De weervrouw voorspelt
storm en regen en aanhoudend te koud
voor de tijd van het jaar.…
een zonnige ochtend
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.160 De zon die hem wakker sloeg
volstaan zou te schrijven:
de hamer neerkomend op de domme
of achteloze vinger
ontketent een wereldoorlog
of beter: de eerste blinde schermutselingen
in het omstreden grensland: in het jonge zonlicht
gaat het oude weerlicht nog even
volledig verloren
de rest is pakpapier, houtwol
journalistiek, psychologie…
Lente in Amsterdam
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
773 Voel jij ook die kriebels
die vogels voelen wanneer ze zingen
muziek waar stilte ooit een plaats had
ik wens het je toe
je bent een nieuwe liefde
van een oud verlangen
ik heb het al die tijd geweten
je ruikt naar de lente in Amsterdam
als een muzikale toerist
in het zonlicht van de lentezon
op een terrasje, gitaar naast je stoel
een…
Nieuwe bloei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 Doch staan de struiken weer in volle knop
Belooft het zonlicht ons weer nieuwe rozen
Dan leeft er weer een nieuwe toekomst op
Dan wordt er weer voor zang en dans gekozen
En jonge rozen kleuren nieuwe perken
Zo blijven we steeds aan vernieuwing werken.…
Groot is Gods trouw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
526 Op Hem wil ik blijven vertrouwen
Zo lang ik op deze aarde leven mag
Steeds maar weer, elke nieuwe dag
Als ik het zonlicht mag aanschouwen.
Gebed:
Dank U Heer voor alle goede gaven
Alles wat nodig was hebt U gegeven
U bent mijn vaste rots in mijn leven
De bron, waaraan ik mij kan laven.…
warmte maakt geluiden stil
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
591 prikkeldraad en paaltjes
beesten in het gras
bonte koeien mompelen
windend van het gas
vogels fluiten duikend
schooierig gebekt
scheren nesten zoekend
kletsend uit hun nek
vlinders vliegen kleuren
ogen geel en wit van licht
strijken neer op bloemen
vouwen vleugels rustend dicht
sloten dromen zwart
door zonlicht groen gekant
strakke…
Een volle bak violen
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
616 Zonlicht strooit met prisma's.
Zij kiezen juist de kleuren.
Wensen Horen & Zien een wals?
Voilá: zij laten het gebeuren!
Zeker, u heeft ten dele gelijk:
Tsjaikovsky zeurt een beetje.
Op naar iets moderners...
Wat dacht u van een sabeldans?
Want de zon wordt nu toch heter.…
ik pak mijn eigen licht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
769 ik pak mijn eigen licht
nog ben ik niet gezwicht
voor hen die mij het vel
over de neus gaan halen
voor alles moet ik gaan betalen
het natuurlijk evenwicht is
door mijn ouders al ontwricht
nu moeten wij de scherven rapen
alleen het zonlicht is nog vrij
en stroomt bij mij naar binnen
door het thermopane glas
de ozonlaag zet geen…
instrument
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 hoe treffend woorden
als richtboeien schepen
laten laveren op een plots
draaiende uit de kluiten
gewassen bries
zo ook is al het schrijven
nodeloos en slechts een
teken van onmacht, terwijl
etmalen draaien en het zonlicht
weerkaatst tegen de druk
bezochte maan
is besluiteloosheid eigenlijk
een wens om alles maar te
laten gaan, het…
Blauwe Morgen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
297 Een Roemeense schoonheid in blauw kant,
waar schaduwen en zonlicht spelen.
Zijde als een gefluister op haar huid,
azuurblauw tegen het wit van de lakens,
de ochtend die zachte lijnen trekt
waar droom en ontwaken elkaar zachtjes ontmoeten.…
Eclips
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
347 De helderste momenten zijn aan ons
zij schieten plotseling ons brein
te binnen
wanneer eenmaal het zonlicht wordt geweerd
of overschaduwd door een satelliet
Vierwekelijks legt zij ter kimme
aan
en stijgt al rijzend in een vaste
baan
doch éénmaal in de dertienhonderd
jaar
legt zij haar deemoed, wederzijdse
trouw
en diepe ootmoed af…
Tijdloos gras en vochtig steigerhout
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
111 Het ruwe hout geeft warmte aan de koelte af,
een diepe geur van zonlicht en verleden tijd.
De zomer dralend, alsof hij nergens om gaf,
behalve om deze nacht van rust en eeuwigheid.…